przedwczesny skurcz
Przedwczesny skurcz to zaburzenie rytmu serca charakteryzujące się pojawieniem skurczu przed oczekiwanym, regularnym uderzeniem. Wyróżnia się przedwczesne skurcze przedsionkowe (PAC) pochodzące z przedsionków oraz przedwczesne skurcze komorowe (PVC) z ogniska w komorach serca. Stanowią one jedne z najczęstszych arytmii spotykanych w praktyce klinicznej.
Etiologia przedwczesnych skurczów jest zróżnicowana i obejmuje czynniki takie jak stres, zmęczenie, spożycie kofeiny, alkoholu, nikotyny czy leków sympatykomimetycznych. Mogą również występować w przebiegu chorób strukturalnych serca, zaburzeń elektrolitowych, niedokrwienia mięśnia sercowego czy przy nadczynności tarczycy. Często jednak nie udaje się zidentyfikować konkretnej przyczyny.
Diagnostyka przedwczesnych skurczów opiera się głównie na badaniu EKG, gdzie widoczne są charakterystyczne cechy: wczesne pojawienie się zespołu QRS, obecność niezupełnej pauzy wyrównawczej (PAC) lub pełnej pauzy wyrównawczej (PVC), często zmieniona morfologia zespołu QRS. W przypadku napadowego charakteru arytmii kluczowe znaczenie ma 24-godzinne monitorowanie holterowskie.
Leczenie przedwczesnych skurczów zależy od ich częstości, nasilenia objawów oraz obecności chorób podstawowych. U pacjentów bez strukturalnej choroby serca z niewielkimi objawami zazwyczaj wystarcza modyfikacja stylu życia i unikanie czynników wyzwalających. W przypadku nasilonych objawów lub wysokiej liczby pobudzeń stosuje się leczenie farmakologiczne (beta-blokery, blokery kanału wapniowego, leki przeciwarytmiczne), a w wybranych przypadkach rozważa się ablację przezskórną.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – EpiPen Jr. 0,15 mg/dawkę
EpiPen Jr. zawiera 0,15 mg epinefryny i działa na receptory alfa- i beta-adrenergiczne, co może wywoływać liczne działania niepożądane. Do najczęstszych należą zaburzenia sercowo-naczyniowe, takie jak tachykardia, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca, kołatanie serca, dusznica bolesna oraz migotanie komór, które mogą prowadzić do niedokrwienia mięśnia sercowego i zagrażających życiu arytmii. Rzadko obserwuje się kardiomiopatię indukowaną stresem (zespół tako-tsubo). Ponadto, możliwe są objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (bóle głowy, zawroty, drżenia), zaburzenia psychiczne (lęk, niepokój), a także reakcje miejscowe, w tym zakażenia miejsca wstrzyknięcia, które w rzadkich przypadkach mogą prowadzić do ciężkich powikłań, takich jak martwicze zapalenie powięzi i zgorzel gazowa wywołane przez bakterie Clostridium. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko niedokrwienia obwodowego i martwicy tkanek po przypadkowym wstrzyknięciu leku do palców rąk lub stóp.
adrenalina, arytmia, ból głowy, Clostridium, drżenie, dusznica bolesna, duszność, epinefryna, kardiomiopatia stresowa, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, martwica mięśni, martwica tkanki, martwicze zapalenie powięzi, migotanie komór, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwienie obwodowe, nudności, osłabienie psychofizyczne, ośrodkowy układ nerwowy, przedwczesny skurcz, receptor adrenergiczny, receptor alfa i beta adrenergiczny, tachykardia, wymioty, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie lękowe, zakażenie miejsca wstrzyknięcia, zawroty głowy, zespół Tako-tsubo, zgorzel gazowa - Leksykon substancji czynnych
Olodaterol – Właściwości farmakodynamiczne
Olodaterol jest długo działającym, wybiórczym agonistą receptorów beta2-adrenergicznych o wysokim powinowactwie i selektywności, wykazującym 241-krotnie silniejsze działanie wobec receptorów beta2 w porównaniu z beta1 oraz 2299-krotnie w porównaniu z beta3. Mechanizm działania polega na aktywacji receptorów beta2 w drogach oddechowych, co stymuluje cyklazę adenylową i zwiększa stężenie cAMP, prowadząc do rozkurczu mięśni gładkich oskrzeli. Farmakokinetycznie olodaterol charakteryzuje się szybkim początkiem działania i efektem utrzymującym się co najmniej 24 godziny. Badania EKG wykazały, że pojedyncze dawki od 10 do 50 µg powodują niewielkie, dawkozależne wydłużenie odstępu QTcI (maksymalnie 6,5 ms), bez istotnego wpływu na rytm serca i częstość akcji serca w badaniach 24-godzinnych u pacjentów. Profil bezpieczeństwa kardiologicznego olodaterolu jest zatem korzystny, mimo obecności receptorów beta2 również w tkance sercowej.
agonista receptora beta2-adrenergicznego, beta1-adrenoreceptor, beta2-adrenoreceptor, beta3-adrenoreceptor, cyklaza adenylowa, cykliczny adenozynomonofosforan, czynność płuc, dyskomfort oddechowy, FEV1, kwestionariusz SGRQ, mięśnie gładkie dróg oddechowych, odstęp QT/QTc, POChP, pojemność wdechowa, przedwczesny skurcz, receptor beta1-adrenergiczny, receptor beta2-adrenergiczny, rozkurcz oskrzeli, rozszerzenie oskrzeli, salbutamol, szczytowy przepływ wydechowy, tolerancja wysiłku, wytrzymałość wysiłkowa