ashwagandha
Ashwagandha (Withania somnifera), znana również jako żeń-szeń indyjski, to zioło szeroko stosowane w tradycyjnej medycynie ajurwedyjskiej. W ostatnich latach zyskała znaczną popularność jako adaptogen, czyli substancja pomagająca organizmowi radzić sobie ze stresem i przywracająca homeostazę.
Badania kliniczne wskazują na potencjalne działanie przeciwlękowe i antydepresyjne ashwagandhy. Wykazano, że regularne przyjmowanie standaryzowanych ekstraktów może obniżać poziom kortyzolu we krwi i łagodzić objawy przewlekłego stresu. Istnieją również doniesienia o jej pozytywnym wpływie na funkcje poznawcze, wydolność fizyczną i regulację gospodarki hormonalnej.
Z perspektywy farmakologicznej, aktywność biologiczna ashwagandhy przypisywana jest głównie witanolidom – związkom steroidowym występującym w korzeniach rośliny. W praktyce klinicznej należy jednak zachować ostrożność, gdyż zioło może wchodzić w interakcje z lekami immunosupresyjnymi, sedatywnymi oraz wpływającymi na tarczycę. Nie zaleca się stosowania u kobiet w ciąży, podczas karmienia piersią oraz u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi bez konsultacji z lekarzem.
Powiązane wpisy
-
Leksykon chorób i schorzeń
Oligospermia definiowana jest jako liczba plemników w nasieniu poniżej 15 milionów/ml lub mniej niż 39 milionów na ejakulat, stanowiąc jedną z głównych przyczyn niepłodności męskiej. Niski poziom plemników koreluje z zaburzeniami hormonalnymi osi podwzgórze-przysadka-gonady, w tym hipogonadyzmem hipogonadotropowym, oraz z ogólnoustrojowymi czynnikami ryzyka, takimi jak otyłość, nadciśnienie, dyslipidemia i zespół metaboliczny. Diagnostyka obejmuje ocenę poziomów LH, FSH, testosteronu oraz badania genetyczne, zwłaszcza u pacjentów z liczbą plemników <5 mln/ml, gdzie ryzyko mikrodelecji chromosomu Y i innych aberracji genetycznych wynosi 7-10%. Leczenie hormonalne, w tym podawanie hCG i klomifenu, ma na celu stymulację spermatogenezy poprzez zwiększenie endogennej produkcji testosteronu i gonadotropin. Wskazane jest także wyeliminowanie czynników środowiskowych i toksycznych, takich jak ekspozycja na ciepło, nikotynę, leki psychoaktywne oraz infekcje, które mogą prowadzić do uszkodzenia plemników i obniżenia ich jakości.
ashwagandha, COVID-19, dihydrotestosteron, długie niekodujące RNA, fragmentacja DNA plemników, gen BRCA2, hipogonadyzm, hipogonadyzm hipogonadotropowy, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący, hormon uwalniający gonadotropinę, hormon uwalniający tyreotropinę, koenzym Q10, ludzka gonadotropina kosmówkowa, mikrochirurgiczna ekstrakcja plemników, nikotyna, niskie nasieniowanie, oligospermia, oś podwzgórze-przysadka-gonady, płodność męska, reaktywne formy tlenu, stres oksydacyjny, terapia hormonalna, wazoaktywny peptyd jelitowy, wolne rodniki, wtórny hipogonadyzm, zanieczyszczenie powietrza, zespół metaboliczny, żylak powrózka nasiennego -
Leksykon chorób i schorzeń
Mononukleoza zakaźna, wywoływana najczęściej przez wirusa Epstein-Barr (EBV), nie posiada specyficznego leczenia przyczynowego. Standardowa terapia opiera się na leczeniu objawowym, obejmującym odpoczynek, odpowiednie nawodnienie (2-3 litry płynów dziennie), stosowanie leków przeciwbólowych i przeciwgorączkowych takich jak paracetamol oraz niesteroidowe leki przeciwzapalne (ibuprofen). Należy unikać aspiryny u dzieci i młodzieży poniżej 16 roku życia ze względu na ryzyko zespołu Reye’a. Aktywność fizyczna, zwłaszcza sporty kontaktowe, powinna być ograniczona przez 4-8 tygodni z uwagi na ryzyko pęknięcia powiększonej śledziony. Kortykosteroidy (prednizon 0,7 mg/kg przez 4 dni z późniejszym stopniowym zmniejszaniem dawki) są zarezerwowane dla powikłań takich jak znaczne powiększenie migdałków, ciężka małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna czy powikłania neurologiczne. Leki przeciwwirusowe, w tym acyklowir i walacyklowir, nie wykazują istotnej skuteczności w leczeniu niepowikłanej mononukleozy i nie są rutynowo zalecane.
acyklowir, amoksycylina, angina paciorkowcowa, ashwagandha, choroba limfoproliferacyjna, cynk, dziurawiec, gancyklowir, ibuprofen, koenzym Q10, kortykosteroid, leczenie objawowe, lek przeciwbólowy i przeciwgorączkowy, lek przeciwwirusowy, lidokaina, magnez, małopłytkowość, melisa lekarska, mononukleoza zakaźna, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk węzłów chłonnych, obturacja dróg oddechowych, paracetamol, penicylina, płukanie gardła, powiększona śledziona, powikłanie neurologiczne, prednizon, selen, trombocytopenia, układ odpornościowy, walacyklowir, wirus Epstein-Barr, witamina C, witamina D3, witamina z grupy B, wysypka skórna, zakażenie paciorkowcowe gardła, zapalenie migdałków, zapalenie wątroby, zapalenie zatok przynosowych, zespół Reye’a
