dehydrogenaza dihydropirymidynowa
Dehydrogenaza dihydropirymidynowa (DPD) to kluczowy enzym w katabolizmie pirymidyn, odpowiedzialny za metabolizm uracylu i tyminy. Jest to enzym limitujący szybkość rozkładu 5-fluorouracylu (5-FU), powszechnie stosowanego chemioterapeutyku w leczeniu nowotworów przewodu pokarmowego, piersi i głowy oraz szyi.
Niedobór DPD, spowodowany polimorfizmami genetycznymi w genie DPYD, występuje u około 3-5% populacji kaukaskiej. U pacjentów z częściowym lub całkowitym niedoborem DPD, standardowe dawki 5-FU lub jego prolek (kapecytabina) mogą prowadzić do ciężkiej, zagrażającej życiu toksyczności, objawiającej się mielotoksycznością, biegunką, zapaleniem błon śluzowych i neurotoksycznością.
W praktyce klinicznej coraz częściej zaleca się genotypowanie DPYD przed rozpoczęciem terapii opartej na 5-FU, aby zidentyfikować pacjentów z ryzykiem niedoboru DPD. U osób z wykrytymi wariantami genu DPYD związanymi z obniżoną aktywnością enzymu, stosuje się indywidualne dostosowanie dawki lub alternatywne schematy leczenia, co znacząco zmniejsza ryzyko poważnych działań niepożądanych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Flucytozyna – Przeciwwskazania stosowania
Flucytozyna, zawarta w preparacie Ancotil (10 mg/ml roztwór do infuzji), jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także u osób z całkowitym niedoborem enzymu dehydrogenazy dihydropirymidynowej (DPD), co uniemożliwia prawidłowy metabolizm leku i zwiększa ryzyko toksyczności hematologicznej. Ponadto, stosowanie flucytozyny jest bezwzględnie przeciwwskazane u kobiet karmiących piersią ze względu na przenikanie leku do mleka matki oraz u pacjentów leczonych lub planujących leczenie nukleozydowymi lekami przeciwwirusowymi (gancyklowir, walgancyklowir, brywudyna, sorywudyna), które hamują enzym DPD i mogą nasilać toksyczność flucytozyny. W przypadku podejrzenia częściowego niedoboru DPD zaleca się ostrożność i rozważenie alternatywnych terapii przeciwgrzybiczych.
Ancotil, brywudyna, choroba układu sercowo-naczyniowego, dehydrogenaza dihydropirymidynowa, dieta niskosodowa, działania niepożądane, flucytozyna, gancyklowir, interakcja farmakodynamiczna, karmienie piersią, niedobór dehydrogenazy dihydropirymidynowej, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, roztwór do infuzji, sorywudyna, terapia przeciwgrzybicza, toksyczność hematologiczna, walgancyklowir - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Fluorouracil Accord
Fluorouracil Accord (50 mg/ml) jest lekiem przeciwmetabolicznym o wąskim indeksie terapeutycznym, stosowanym wyłącznie pod ścisłym nadzorem specjalisty onkologa, z koniecznością monitorowania parametrów hematologicznych, biochemicznych i klinicznych. Najczęstszą toksycznością jest mielosupresja, manifestująca się leukopenią, granulocytopenią, trombocytopenią, z najniższą liczbą WBC między 7. a 14. dniem terapii; dopuszczalne wartości to >3500/mm³ dla WBC i >100 000/mm³ dla płytek. W przypadku spadku WBC poniżej 2000/mm³ z granulocytopenią wskazane jest leczenie w izolacji szpitalnej. Należy przerwać terapię przy pierwszych objawach toksyczności przewodu pokarmowego (owrzodzenia, zapalenie jamy ustnej, biegunka, krwawienia). Szczególną ostrożność wymaga się u pacjentów z wcześniejszą radioterapią, zaburzeniami czynności nerek i wątroby, a także u osób starszych i osłabionych. Ryzyko kardiotoksyczności (zawał, arytmie, zapalenie mięśnia sercowego, zespół takotsubo) jest wyższe przy ciągłej infuzji i u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca w wywiadzie.
choroba niedokrwienna serca, dehydrogenaza dihydropirymidynowa, dławica piersiowa, encefalopatia hiperamonemiczna, fluoropirymidyna, gen DPYD, granulocytopenia, hiperurykemia, immunosupresja, kardiomiopatia stresowa, kardiotoksyczność, krwinki białe, kwasica mleczanowa, leukoencefalopatia, leukopenia, mielosupresja, nadwrażliwość na światło, neurotoksyczność, neutropenia, niedobór DPD, owrzodzenie jamy ustnej, pancytopenia, toksyczność przewodu pokarmowego, trombocytopenia, wstrząs kardiogenny, zapalenie jamy ustnej, zapalenie mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego, zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej, zespół ręka-stopa, zespół rozpadu guza, zespół takotsubo, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Fluorouracil medac
Fluorouracyl, silny lek przeciwmetaboliczny o wąskim indeksie terapeutycznym, wymaga podawania pod ścisłym nadzorem specjalisty z doświadczeniem w terapii cytostatykami oraz dostępem do monitorowania parametrów klinicznych, biochemicznych i hematologicznych. W trakcie leczenia obserwuje się typowo leukopenię, z najniższymi wartościami WBC między 7. a 14. dniem cyklu, a normalizacją około 30. dnia. Konieczne jest codzienne monitorowanie liczby płytek krwi i WBC, z przerwaniem terapii przy spadku płytek poniżej 100 000/mm³ lub WBC poniżej 3 500/mm³. Szczególnie niebezpieczna jest granulocytopenia < 2 000/mm³, wymagająca izolacji i profilaktyki przeciwzakaźnej. Wskazaniem do natychmiastowego przerwania leczenia są objawy owrzodzeń jamy ustnej, biegunki lub krwawienia z przewodu pokarmowego. Fluorouracyl wiąże się także z ryzykiem kardiotoksyczności (np. zawał mięśnia sercowego, arytmie, zapalenie mięśnia sercowego), częściej przy ciągłej infuzji i u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca w wywiadzie.
arytmia, biegunka, brywudyna, choroba niedokrwienna serca, dehydrogenaza dihydropirymidynowa, dławica piersiowa, encefalopatia, encefalopatia hiperamonemiczna, fenytoina, fluorouracyl, granulocytopenia, kardiomiopatia stresowa, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas folinowy, kwasica mleczanowa, leukoencefalopatia, leukopenia, nadwrażliwość na światło, neurotoksyczność, neutropenia, niedobór DPD, owrzodzenie jamy ustnej, wstrząs kardiogenny, zapalenie jamy ustnej, zapalenie mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego, zespół rozpadu guza, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii - Leksykon leków
Interakcje leku – Actikerall (5 mg + 100 mg)/g
Actikerall, zawierający fluorouracyl (5 mg/g) i kwas salicylowy (100 mg/g), wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne, głównie związane z metabolizmem fluorouracylu przez enzym dehydrogenazę dihydropirymidynową (DPD). Hamowanie DPD przez przeciwwirusowe analogi nukleozydów, takie jak brywudyna i sorywudyna, prowadzi do drastycznego wzrostu stężenia fluorouracylu w osoczu i zwiększenia toksyczności, co wymaga zachowania co najmniej 4-tygodniowej przerwy między podaniem tych leków. Ponadto, fluorouracyl może zwiększać stężenie fenytoiny, co wiąże się z ryzykiem zatrucia. Kwas salicylowy, mimo ograniczonego wchłaniania ogólnoustrojowego z preparatu, może wchodzić w interakcje z metotreksatem (zwiększając jego toksyczność poprzez wypieranie z białek osocza i hamowanie wydalania nerkowego) oraz z pochodnymi sulfonylomocznika (nasila ich działanie hipoglikemizujące). W przypadku przypadkowego podania analogów nukleozydów u pacjentów leczonych fluorouracylem, konieczne jest intensywne postępowanie kliniczne, w tym hospitalizacja i profilaktyka zakażeń oraz odwodnienia.
analogi nukleozydów, brywudyna, dehydrogenaza dihydropirymidynowa, działanie hipoglikemizujące, działanie niepożądane, fenytoina, fluorouracyl, interakcja farmakokinetyczna, kwas salicylowy, metotreksat, monitoring glikemii, opatrunek okluzyjny, pochodne sulfonylomocznika, roztwór na skórę, toksyczność fluorouracylu, wchłanianie ogólnoustrojowe, zatrucie fenytoiną - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Capecitabine Glenmark 150 mg
Capecitabine Glenmark, dostępny w dawkach 150 mg i 500 mg w postaci tabletek powlekanych, jest fluoropirymidyną stosowaną w terapii przeciwnowotworowej. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do jego stosowania są: nadwrażliwość na kapecytabinę, fluorouracyl lub substancje pomocnicze (w tym laktozę bezwodną: 7,640 mg w tabletce 150 mg i 25,470 mg w tabletce 500 mg), całkowity niedobór dehydrogenazy dihydropirymidynowej (DPD), ciąża i karmienie piersią, ciężka leukopenia, neutropenia, trombocytopenia, ciężkie zaburzenia czynności wątroby oraz nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min). Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazanie do jednoczesnego lub niedawnego stosowania brywudyny ze względu na ryzyko śmiertelnej toksyczności wynikającej z hamowania metabolizmu fluoropirymidyn. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest pełna ocena morfologii krwi oraz funkcji wątroby i nerek.
brywudyna, częściowy niedobór DPD, dehydrogenaza dihydropirymidynowa, działanie toksyczne, fluoropirymidyna, inhibitory CYP2C9, kapecytabina, klirens kreatyniny, laktoza bezwodna, lek przeciwnowotworowy, leukopenia, morfologia krwi, nadwrażliwość na fluorouracyl, nadwrażliwość na lek, neutropenia, niedobór DPD, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, reakcja krzyżowa, tabletka 150 mg, tabletka 500 mg, tabletka powlekana, teratogenność, trombocytopenia, warfaryna, wyniszczenie nowotworowe, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – TOLAK
Produkt leczniczy Tolak, zawierający 40 mg/g fluorouracylu (5-FU) w postaci kremu, wymaga ostrożnego stosowania ze względu na ryzyko miejscowych działań niepożądanych, takich jak rumień, nadżerki skóry oraz reakcje zapalne, które pojawiają się zwykle w drugim tygodniu terapii. Produkt nie powinien być aplikowany na błony śluzowe, otwarte rany ani w okolice oczu, nosa i ust, aby uniknąć podrażnień i uszkodzeń. W trakcie leczenia należy unikać stosowania opatrunków okluzyjnych, które mogą nasilać reakcję zapalną. W przypadku utrzymujących się odczynów skórnych powyżej 4 tygodni lub znacznego dyskomfortu, wskazane jest leczenie objawowe, np. emolientami lub miejscowymi kortykosteroidami. Ponadto, pacjenci powinni unikać ekspozycji na promieniowanie UV, aby zapobiec reakcji nadwrażliwości na światło.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, apoptoza, brywudyna, butylohydroksytoluen, dehydrogenaza dihydropirymidynowa, emolient, epitelializacja, fluorouracyl, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid miejscowy, nadwrażliwość na światło, nadwrażliwość opóźniona, nadżerka skóry, niedobór DPD, opatrunek okluzyjny, promieniowanie UV, reakcja alergiczna, rumień, sorywudyna, test płatkowy, toksyczność ogólnoustrojowa, zaburzenia rogówki - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ancotil
Flucytozyna, substancja czynna leku Ancotil, charakteryzuje się wąskim indeksem terapeutycznym, co wymaga ścisłego monitorowania parametrów laboratoryjnych w trakcie terapii. Zaleca się regularne badania czynności nerek (klirens kreatyniny), morfologii krwi oraz funkcji wątroby – początkowo codziennie, a następnie dwa razy w tygodniu. Monitorowanie stężenia flucytozyny we krwi powinno odbywać się przed podaniem kolejnej dawki. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami czynności szpiku kostnego oraz u osób z niedoborem enzymu dehydrogenazy dihydropirymidynowej (DPD), gdyż metabolit flucytozyny, 5-fluorouracyl, może wywoływać ciężkie reakcje toksyczne. W przypadku podejrzenia toksyczności związanej z niedoborem DPD wskazane jest rozważenie przerwania terapii.
5-fluorouracyl, brywudyna, czynność wątroby, dehydrogenaza dihydropirymidynowa, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, fenytoina, flucytozyna, klirens kreatyniny, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, niedobór DPD, niewydolność nerek, niewydolność serca, przedział terapeutyczny, roztwór do infuzji, sorywudyna, stężenie fenytoiny, toksyczność leku, zaburzenia szpiku kostnego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Capecitabinum Glenmark 500 mg
Profil bezpieczeństwa kapecytabiny opiera się na danych od ponad 3000 pacjentów leczonych w monoterapii oraz terapii skojarzonej, wykazując porównywalny profil działań niepożądanych w leczeniu raka piersi z przerzutami, raka jelita grubego z przerzutami oraz w leczeniu uzupełniającym raka okrężnicy. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zaburzenia przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, wymioty, zapalenie jamy ustnej), zespół ręka-stopa (erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa), zmęczenie, jadłowstręt, kardiotoksyczność, nasilenie zaburzeń czynności nerek oraz powikłania zakrzepowo-zatorowe. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥10%) do bardzo rzadko (<0,01%), a dane pochodzą z analizy ponad 1900 pacjentów w trzech dużych badaniach klinicznych (M66001, SO14695, SO14796).
arytmia, bezsenność, biegunka, dehydrogenaza dihydropirymidynowa, depresja, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, jadłowstręt, kapecytabina, kardiomiopatia, kardiotoksyczność, mielosupresja, monoterapia, nadwrażliwość, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność nerek, nudności, odwodnienie, rak jelita grubego z przerzutami, rak okrężnicy, rak piersi z przerzutami, trombocytopenia, wtórny nowotwór, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie rytmu serca, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zakażenie wirusowe, zakrzepica, zakrzepica żylna, zapalenie jamy ustnej, zatorowość płucna, zespół ręka-stopa - Leksykon substancji czynnych
Fluorouracyl – Przeciwwskazania stosowania
Fluorouracyl, stosowany jako lek przeciwnowotworowy, posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić w planowaniu terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze. W przypadku podawania ogólnoustrojowego (roztwór do wstrzykiwań i infuzji) nie należy stosować leku u pacjentów z zahamowaniem czynności szpiku kostnego, znaczącymi zaburzeniami hematologicznymi, krwotokami, zapaleniem lub owrzodzeniami błony śluzowej jamy ustnej i przewodu pokarmowego, ciężką biegunką, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i nerek oraz stężeniem bilirubiny w osoczu powyżej 85 μmol/l. Ponadto, całkowity niedobór dehydrogenazy dihydropirymidynowej (DPD) stanowi przeciwwskazanie ze względu na ryzyko nasilonych działań niepożądanych. Fluorouracyl jest także przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi chorobami zakaźnymi, ciężkim wyniszczeniem, ciężkim stanem ogólnym oraz w okresie karmienia piersią. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z brywudyną, sorywudyną i ich analogami, które mogą prowadzić do toksyczności wskutek hamowania enzymu DPD; stosowanie fluorouracylu jest niedozwolone w ciągu 4 tygodni od zakończenia terapii tymi lekami.
alergia na orzeszki ziemne, brywudyna, choroba zakaźna, ciężka biegunka, ciężki stan ogólny, dehydrogenaza dihydropirymidynowa, fluoropirymidyna, inhibitor enzymu, interakcja lekowa, karmienie piersią, krwotok, lek przeciwnowotworowy, nadwrażliwość na fluorouracyl, niedobór dehydrogenazy dihydropirymidynowej, niewydolność nerek, olej arachidowy, owrzodzenie błony śluzowej, owrzodzenie przewodu pokarmowego, podanie parenteralne, preparat miejscowy, radioterapia, stężenie bilirubiny, szczepionka żywa, wirus polio, wyniszczenie organizmu, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zmiany w składzie krwi - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Efudix
Efudix, zawierający fluorouracyl 50 mg/g, jest kremem stosowanym w leczeniu zmian skórnych, którego efektywność przebiega przez trzy fazy: wczesną fazę zapalną z rumieniem i przebarwieniami, fazę martwiczą z erozją skóry oraz fazę gojenia z epitelizacją. Objawy kliniczne pojawiają się zwykle w drugim tygodniu terapii, jednak mogą wystąpić cięższe reakcje, takie jak ból, pęcherze i owrzodzenia. Stosowanie opatrunków okluzyjnych nasila reakcje zapalne i zwiększa ryzyko przezskórnej absorpcji fluorouracylu, co wymaga szczególnej ostrożności. Całkowita powierzchnia leczona jednorazowo nie powinna przekraczać 500 cm², a w przypadku większych obszarów terapia powinna być stopniowa. Należy unikać kontaktu z błonami śluzowymi i oczami oraz stosować ochronę przeciwsłoneczną przez cały okres leczenia i 1-2 miesiące po jego zakończeniu ze względu na ryzyko reakcji fotouczuleniowych.
absorpcja przezskórna, biopsja skóry, błona śluzowa, brywudyna, dehydrogenaza dihydropirymidynowa, erozja skóry, faza gojenia, faza zapalna, fluorouracyl, kontaktowe zapalenie skóry, opatrunek okluzyjny, owrzodzenie, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, pęcherze skórne, promieniowanie UV, rak podstawnokomórkowy skóry, reakcja fotouczuleniowa, reakcja skórna, rogowacenie starcze, rumień, sorywudyna, steroid miejscowy, toksyczność ogólnoustrojowa, zapalenie skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Capecitabinum Glenmark 150 mg
Capecitabinum Glenmark, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 150 mg i 500 mg, jest fluoropirymidyną przeciwnowotworową, której stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na kapecytabinę, fluorouracyl lub substancje pomocnicze, a także u osób z całkowitym niedoborem dehydrogenazy dihydropirymidynowej (DPD). Przeciwwskazania obejmują także ciężkie zaburzenia hematologiczne (leukopenia, neutropenia, trombocytopenia ciężkiego stopnia), ciężką niewydolność wątroby i nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), okres ciąży i karmienia piersią, a także jednoczesne lub niedawne leczenie brywudyną. Lek zawiera laktozę (7 mg w tabletce 150 mg i 25 mg w tabletce 500 mg), co wymaga ostrożności u pacjentów z nietolerancją galaktozy lub niedoborem laktazy. Wskazane jest unikanie stosowania u pacjentów z ciężkimi zakażeniami, kacheksją, planowanymi szczepieniami żywymi oraz w okresie do 4 tygodni po terapii brywudyną.
brywudyna, dehydrogenaza dihydropirymidynowa, działanie neurotoksyczne, działanie niepożądane, fluoropirymidyna, fluorouracyl, immunosupresja, kacheksja, kapecytabina, klirens kreatyniny, lek przeciwnowotworowy, leukopenia, neutropenia, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, reakcja krzyżowa, tabletka powlekana, terapia przeciwnowotworowa, trombocytopenia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – TOLAK 40 mg/g
Produkt leczniczy Tolak zawiera fluorouracyl (5-FU) w stężeniu 40 mg/g w formie kremu do stosowania miejscowego. Po aplikacji na skórę fluorouracyl wykazuje minimalną absorpcję ogólnoustrojową, co potwierdzają wyniki badania farmakokinetycznego, gdzie u 8 z 21 pacjentów stężenie 5-FU w osoczu było poniżej granicy oznaczalności 1 ng/ml. Maksymalne stężenia w osoczu, obserwowane około 1 godziny po aplikacji, mieściły się w zakresie 1,1–7,4 ng/ml, co wskazuje na niską biodostępność systemową i ograniczone ryzyko działań niepożądanych związanych z ekspozycją ogólnoustrojową.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Capecitabinum Glenmark 500 mg
Kapecytabina (Capecitabinum Glenmark) w dawkach 150 mg i 500 mg jest fluoropirymidyną stosowaną w terapii przeciwnowotworowej, której podanie wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują: wcześniejsze ciężkie reakcje na fluoropirymidyny, nadwrażliwość na substancję czynną lub pomocnicze (w tym laktozę 7 mg/tabletka 150 mg i 25 mg/tabletka 500 mg oraz sód), całkowity niedobór dehydrogenazy dihydropirymidynowej (DPD), ciążę i karmienie piersią. Ponadto, kapecytabina jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężką leukopenią, neutropenią, trombocytopenią, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby oraz nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), ze względu na ryzyko nasilonej toksyczności i powikłań hematologicznych.
brywudyna, dehydrogenaza dihydropirymidynowa, działanie toksyczne, fluoropirymidyna, kapecytabina, klirens kreatyniny, lek przeciwnowotworowy, leukopenia, mielosupresja, neutropenia, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, powikłanie infekcyjne, powikłanie krwotoczne, tabletka powlekana, terapia skojarzona, trombocytopenia, zaburzenie hematologiczne - Leksykon leków
Interakcje leku – Fluorouracil Accord 50 mg/ml
Fluorouracil Accord (50 mg/ml) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, które mogą prowadzić do zwiększonej toksyczności lub zmniejszenia skuteczności terapii przeciwnowotworowej. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z brywudyną, sorywudyną i ich analogami, które nieodwracalnie hamują dehydrogenazę dihydropirymidynową (DPD), powodując znaczny wzrost ekspozycji na fluorouracyl i potencjalnie śmiertelną toksyczność. W przypadku konieczności terapii przeciwwirusowej zaleca się co najmniej 4-tygodniową przerwę przed rozpoczęciem leczenia fluorouracylem. Interakcje z kwasem folinowym (folinianem wapnia) zwiększają wiązanie fluorouracylu z syntazą tymidylanową, co nasila zarówno skuteczność, jak i toksyczność, w tym ryzyko ciężkiej biegunki, szczególnie przy dawce 600 mg/m² podawanej dożylnie w bolusie raz w tygodniu. Ponadto, fluorouracyl może modulować metabolizm i działanie leków takich jak fenytoina (wymaga monitorowania stężenia i dostosowania dawki), warfaryna (konieczne jest regularne monitorowanie INR), a także wykazuje addytywne lub synergistyczne działania toksyczne z lekami cytostatycznymi, tiazydowymi diuretykami, klozapiną, lewamizolem, cisplatyną i winorelbina, co wymaga ścisłej kontroli klinicznej i często modyfikacji dawkowania.
agranulocytoza, allopurynol, aminotransferazy, biegunka, brywudyna, cisplatyna, cyklofosfamid, cymetydyna, czas protrombinowy, dehydrogenaza dihydropirymidynowa, fenytoina, fluoropirymidyna, fosfataza alkaliczna, granulocyty, hepatotoksyczność, interferon alfa, izoenzymy CYP, klozapina, kwas folinowy, lek moczopędny tiazydowy, lek przeciwwirusowy, lewamizol, metotreksat, metronidazol, napromienianie, pochodna kumaryny, substancja mielosupresyjna, syntaza tymidylanowa, szczepionka żywa, tamoksyfen, warfaryna, winorelbina, wskaźnik INR, zapalenie błony śluzowej, zawał mózgu, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Ancotil 10 mg/ml
Produkt leczniczy Ancotil (flucytozyna) wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie ważne jest monitorowanie hematologiczne ze względu na ryzyko leukopenii, zwłaszcza neutropenii, oraz trombocytopenii, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków cytostatycznych. Flucytozyna jest wydalana głównie przez nerki, dlatego leki zmniejszające przesączanie kłębuszkowe mogą wydłużać jej biologiczny okres półtrwania, co wymaga regularnej kontroli klirensu kreatyniny i dostosowania dawkowania. Niezgodność chemiczna flucytozyny z amfoterycyną B wymaga podawania tych leków w oddzielnych infuzjach. Ponadto, przeciwwskazane jest łączenie Ancotilu z brywudyną, sorywudyną i ich analogami ze względu na ryzyko kumulacji toksycznego metabolitu fluorouracylu.
amfoterycyna B, Ancotil, arabinozyd cytozyny, brywudyna, dehydrogenaza dihydropirymidynowa, działanie grzybobójcze, fenytoina, flucytozyna, fluorouracyl, hepatotoksyczność, klirens kreatyniny, krew obwodowa, leukopenia, neutropenia, okres półtrwania biologiczny, parametry hematologiczne, przesączanie kłębuszkowe, terapia przeciwgrzybicza, trombocytopenia, zaburzenia hematologiczne, zatrucie fenytoiną - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Actikerall (5 mg + 100 mg)/g
Preparat Actikerall, zawierający fluorouracyl (5 mg/g) oraz kwas salicylowy (100 mg/g), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub pomocnicze, w tym dimetylosulfotlenek (80 mg/g) i etanol (160 mg/g). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest ciąża i laktacja oraz niewydolność nerek, niezależnie od stopnia zaawansowania. Lek nie powinien być stosowany jednocześnie z analogami nukleozydów, takimi jak brywudyna i sorywudyna, ze względu na ryzyko nasilonego działania fluorouracylu wynikającego z inhibicji enzymu dehydrogenazy dihydropirymidyny (DPD). Aplikacja na błony śluzowe i okolice oczu jest bezwzględnie przeciwwskazana z powodu ryzyka poważnych reakcji miejscowych.
analogi nukleozydów, błony śluzowe, ciąża i laktacja, dehydrogenaza dihydropirymidynowa, dimetylosulfotlenek, fluorouracyl, interakcje lekowe, kwas salicylowy, nadwrażliwość, niewydolność nerek, roztwór na skórę, stan zapalny skóry, uszkodzenie mechaniczne skóry, zaburzenia funkcji wątroby, zaburzenia krążenia obwodowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Fluorouracil Accord 50 mg/ml
Fluorouracil Accord (50 mg/ml roztwór do wstrzykiwań lub infuzji) jest cytotoksycznym lekiem przeciwnowotworowym, którego stosowanie wymaga szczegółowej oceny wskazań oraz przeciwwskazań. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na fluorouracyl lub substancje pomocnicze (w tym sód 8,25 mg/ml), ciężkie zakażenia wirusowe (półpasiec, ospa wietrzna), ciężki stan ogólny pacjenta, zahamowanie czynności szpiku kostnego po radioterapii lub chemioterapii, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, całkowity lub homozygotyczny niedobór dehydrogenazy dihydropirymidynowej (DPD), a także stosowanie brywudyny, sorywudyny lub ich analogów w ciągu ostatnich 4 tygodni. U kobiet karmiących piersią lek jest przeciwwskazany ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych u dziecka. Fluorouracil Accord nie jest wskazany do leczenia chorób niezłośliwych ze względu na niekorzystny profil ryzyka i korzyści.
brywudyna, choroba nowotworowa, choroba wieńcowa, ciężkie zakażenie, dehydrogenaza dihydropirymidynowa, dysfagia, działanie cytotoksyczne, działanie niepożądane, fluoropirymidyna, fluorouracyl, hepatotoksyczność, immunosupresja, kacheksja, kacheksja nowotworowa, kardiotoksyczność, leczenie onkologiczne, lek cytotoksyczny, małopłytkowość, mielosupresja, nadwrażliwość na fluorouracyl, neutropenia, niedokrwistość, niestabilna dławica piersiowa, ospa wietrzna, pancytopenia, półpasiec, radioterapia, sorywudyna, upośledzona czynność nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, zahamowanie czynności szpiku kostnego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – 5-Fluorouracil-Ebewe
5-Fluorouracil-Ebewe (50 mg/ml) jest lekiem o potencjalnym działaniu mutagennym i rakotwórczym, wymagającym ścisłego przestrzegania zasad bezpieczeństwa podczas przygotowywania i podawania, w tym stosowania odzieży ochronnej i pracy w warunkach jałowych z przepływem laminarnym. Kobiety w ciąży nie powinny mieć kontaktu z lekiem. Leczenie może wywoływać poważne działania niepożądane kardiotoksyczne, takie jak zawał mięśnia sercowego, arytmie, zapalenie mięśnia sercowego czy zespół takotsubo, szczególnie częstsze przy ciągłej infuzji niż bolusie. Należy monitorować czynność serca, zwłaszcza u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca w wywiadzie, i natychmiast przerwać terapię w przypadku ciężkiej kardiotoksyczności. Ponadto, odnotowano przypadki encefalopatii (w tym hiperamonemicznej, leukoencefalopatii i PRES), które wymagają przerwania leczenia i oznaczenia stężenia amoniaku w surowicy, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby. Ryzyko zespołu rozpadu guza jest zwiększone u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, hiperkaliemią, dużym obciążeniem nowotworowym lub szybko postępującą chorobą, co wymaga profilaktyki w postaci nawodnienia i korekty hipourykemii.
5-fluorouracyl, arytmia, ataksja, brywudyna, choroba niedokrwienna serca, częściowy niedobór DPD, dehydrogenaza dihydropirymidynowa, dezorientacja, dławica piersiowa, encefalopatia hiperamonemiczna, fluoropirymidyna, fluorouracyl, hiperkaliemia, kapecytabina, kardiomiopatia stresowa, kardiotoksyczność, kwasica mleczanowa, leukoencefalopatia, neurotoksyczność, neutropenia, niedobór DPD, splątanie, wstrząs kardiogenny, zapalenie jamy ustnej, zapalenie mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego, zespół rozpadu guza, zespół takotsubo, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Verrumal
Produkt leczniczy Verrumal, zawierający kwas salicylowy (100 mg/g) oraz fluorouracyl (5 mg/g) w postaci płynu na skórę, wymaga precyzyjnego stosowania wyłącznie na powierzchnię brodawek, z wykluczeniem okolic wrażliwych (usta, nos, wargi) oraz skóry otaczającej zmianę, aby uniknąć miejscowych działań niepożądanych takich jak pieczenie, nadżerki i przemijające przebarwienia. W przypadku zapalenia skóry wokół brodawki leczenie należy przerwać. Przy jednoczesnym leczeniu wielu brodawek może wystąpić nadwrażliwość na światło, co wymaga edukacji pacjenta i stosowania ochrony przeciwsłonecznej. Ze względu na cytostatyczne właściwości fluorouracylu i jego metabolizm przez enzym dehydrogenazę dihydropirymidynową (DPD), mimo minimalnego wchłaniania przezskórnego, nie przewiduje się konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów z zaburzoną aktywnością DPD. Należy jednak zachować co najmniej 4-tygodniowy odstęp między stosowaniem Verrumalu a analogami nukleozydów (np. brywudyna, sorywudyna) ze względu na ryzyko zwiększonej toksyczności fluorouracylu.
analog nukleozydu, brodawka, brywudyna, cukrzyca, dehydrogenaza dihydropirymidynowa, dimetylosulfotlenek, fenytoina, fluorouracyl, krwawiąca zmiana skórna, kwas salicylowy, nadwrażliwość na światło, nadżerka, odwodnienie, podrażnienie skóry, rogowacenie, sorywudyna, stężenie fenytoiny, toksyczność fluorouracylu, uszkodzenie skóry, zaburzenie czucia, zakażenie ogólnoustrojowe