ciężarna samica
Termin „ciężarna samica” odnosi się do samicy z dowolnego gatunku zwierzęcego, która jest w stanie ciąży, czyli nosi w sobie rozwijające się płody. W medycynie weterynaryjnej stan ciąży u samic różnych gatunków zwierząt ma specyficzne cechy charakterystyczne i wymaga odpowiedniej opieki medycznej.
W zależności od gatunku, ciąża u samic może trwać od kilku tygodni (np. u gryzoni) do kilkunastu miesięcy (np. u słoni). W okresie tym zachodzą istotne zmiany fizjologiczne i hormonalne w organizmie samicy, które mają na celu zapewnienie optymalnych warunków rozwoju dla płodów. U ciężarnych samic obserwuje się zmiany w gospodarce hormonalnej, metabolizmie, układzie krążenia oraz w zachowaniu.
Opieka medyczna nad ciężarną samicą obejmuje regularne badania kontrolne, odpowiednią dietę, suplementację witaminowo-mineralną oraz monitorowanie oznak ewentualnych komplikacji. W przypadku samic zwierząt hodowlanych czy towarzyszących, właściwa opieka weterynaryjna w okresie ciąży ma kluczowe znaczenie dla zdrowia zarówno matki, jak i mającego się urodzić potomstwa.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Reltebon 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa oksykodonu chlorowodorku, substancji czynnej leku Reltebon, wykazały brak negatywnego wpływu na płodność i wczesny rozwój zarodka u szczurów przy dawkach do 8 mg/kg masy ciała oraz u królików przy dawkach do 125 mg/kg. Niemniej jednak, u królików zaobserwowano statystycznie istotne, dawko-zależne zwiększenie częstości wad rozwojowych, takich jak obecność 27 kręgów przedkrzyżowych i dodatkowych par żeber, szczególnie przy dawce 125 mg/kg, która jednocześnie wywoływała ciężką farmakotoksyczność u ciężarnych samic. W badaniach rozwoju około- i poporodowego u szczurów dawki ≥2 mg/kg/dobę powodowały spadek masy ciała i zmniejszenie spożycia pokarmu u matek, a dawka 6 mg/kg/dobę skutkowała obniżeniem masy ciała potomstwa F1, bez wpływu na rozwój fizyczny, ruchowy, sensoryczny oraz wskaźniki behawioralne i reprodukcyjne. Poziom NOEL dla potomstwa F1 ustalono na 2 mg/kg/dobę, natomiast pokolenie F2 nie wykazało żadnych niekorzystnych efektów niezależnie od dawki.
W zakresie potencjalnego działania rakotwórczego oksykodonu brak jest dotychczas długoterminowych badań oceniających ten aspekt, co pozostawia tę kwestię otwartą. Natomiast badania mutagenności, przeprowadzone zarówno in vitro, jak i in vivo, wskazują na minimalne lub brak ryzyka genotoksycznego działania oksykodonu na organizm ludzki, zwłaszcza przy stężeniach osiąganych po dawkach terapeutycznych. Wyniki te są istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania oksykodonu, potwierdzając niskie ryzyko mutagenności przy standardowej terapii, jednak konieczne są dalsze badania w celu pełnej oceny potencjalnej kancerogenności substancji.
badanie przedkliniczne, ciężarna samica, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, farmakotoksyczność, mutagenność, NOEL, oksykodon, oksykodonu chlorowodorek, podanie dawki, poziom dawkowania, rakotwórczość, rozwój okołoporodowy, rozwój zarodka, wada rozwojowa, wskaźniki behawioralne - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus typ 3 – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Poliowirus typ 3 (szczep Saukett) jest składnikiem szczepionki Boostrix Polio, obecnym w dawce 0,5 ml w stężeniu 32 jednostek antygenu D. Substancja ta, w formie inaktywowanej, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które potwierdziły jej akceptowalny profil bezpieczeństwa. Badania toksykologiczne na modelach zwierzęcych nie wykazały szczególnych zagrożeń dla człowieka, a proces produkcji obejmuje namnażanie wirusa w hodowli komórkowej VERO oraz jego inaktywację, co eliminuje ryzyko związane z żywym wirusem. W ocenie uwzględniono także obecność śladowych ilości formaldehydu, neomycyny i polimyksyny, które nie wpływają negatywnie na bezpieczeństwo szczepionki.
badanie toksykologiczne, Boostrix Polio, ciężarna samica, działanie teratogenne, formaldehyd, funkcja reprodukcyjna, hodowla komórkowa VERO, inaktywowany wirus polio, model zwierzęcy, neomycyna, okres laktacji, płodność, polimyksyna, poliowirus typ 3, proces inaktywacji, rozwój postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, szczep Saukett, szczepionka wieloskładnikowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alocutan Forte 50 mg/ml
Produkt leczniczy Alocutan Forte zawierający minoksydyl w stężeniu 50 mg/ml przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające bezpieczeństwo stosowania. Badania farmakologiczne, toksykologiczne, genotoksyczności oraz kancerogenności nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi. Testy mutagenności in vitro i in vivo potwierdziły brak potencjału mutagennego minoksydylu. W badaniach na szczurach i myszach zaobserwowano wzrost częstości nowotworów hormonozależnych, jednak efekt ten był wtórny do hiperprolaktynemii wywołanej bardzo wysokimi dawkami, nieistotnymi klinicznie, zwłaszcza przy miejscowym stosowaniu u kobiet, które nie wykazało wpływu na układ hormonalny.
aplikacja na skórę, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, ciężarna samica, dawka terapeutyczna, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, hiperprolaktynemia, implantacja zarodka, minoksydyl, mutagenność, nowotwór hormonozależny, objaw toksyczny, płodność, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ, uszkodzenie materiału genetycznego, zapłodnienie