bakteria inaktywowana

Bakteria inaktywowana to mikroorganizm, który został poddany procesowi eliminacji jego zdolności do namnażania się i wywoływania infekcji, przy jednoczesnym zachowaniu jego antygenowości. Inaktywacja może być przeprowadzona za pomocą różnych metod: fizycznych (np. wysoka temperatura, promieniowanie UV), chemicznych (np. formaldehyd, β-propiolakton) lub kombinacji tych metod.

W praktyce medycznej bakterie inaktywowane są powszechnie wykorzystywane w produkcji szczepionek. Szczepionki zawierające inaktywowane bakterie (tzw. szczepionki zabite) stymulują układ immunologiczny do wytworzenia odpowiedzi immunologicznej, pomimo braku zdolności bakterii do wywołania choroby. Przykładami takich szczepionek są preparaty przeciwko krztuścowi (komponenty acelularne), durowi brzusznemu czy cholerze.

Zaletą stosowania bakterii inaktywowanych w preparatach medycznych jest ich względne bezpieczeństwo – nie ma ryzyka rewersji do formy patogennej, co może być istotne szczególnie u pacjentów z obniżoną odpornością. Jednakże szczepionki z bakterii inaktywowanych często wymagają podania kilku dawek oraz dodatku adiuwantów w celu wzmocnienia odpowiedzi immunologicznej, gdyż nie replikują się w organizmie jak żywe, atenuowane szczepy.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl