zaburzenie funkcji oddechowej
Zaburzenie funkcji oddechowej odnosi się do nieprawidłowości w mechanice oddychania lub wymianie gazowej, które mogą prowadzić do niewystarczającego natlenienia tkanek i/lub niewłaściwego usuwania dwutlenku węgla z organizmu. Zaburzenia te mogą mieć charakter ostry lub przewlekły i wynikać z różnorodnych przyczyn, w tym chorób płuc, zaburzeń nerwowo-mięśniowych, chorób sercowo-naczyniowych czy urazów.
Klinicznie zaburzenia funkcji oddechowej mogą manifestować się dusznością, tachypnoe, sinicą, zmianami w gazometrii krwi tętniczej (hipoksemia, hiperkapnia), a w ciężkich przypadkach prowadzić do niewydolności oddechowej. Diagnostyka obejmuje badania czynnościowe płuc (spirometrię, pletyzmografię), gazometrię, obrazowanie klatki piersiowej oraz inne badania specjalistyczne w zależności od podejrzewanej etiologii.
Leczenie zaburzeń funkcji oddechowej jest ukierunkowane na przyczynę podstawową oraz na poprawę wymiany gazowej. Może obejmować tlenoterapię, farmakoterapię (np. bronchodilatatory, glikokortykosteroidy), fizykoterapię oddechową, nieinwazyjne wspomaganie wentylacji (CPAP, BiPAP) lub w ciężkich przypadkach – wentylację mechaniczną. W przewlekłych zaburzeniach istotną rolę odgrywa rehabilitacja oddechowa oraz edukacja pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Jamesi 50 mg + 1000 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Jamesi, zawierającego sytagliptynę i metforminę, nie wykazały dodatkowej toksyczności terapii skojarzonej w porównaniu do monoterapii. W 16-tygodniowych badaniach na psach poziom NOEL dla sytagliptyny wynosił około 6-krotność ekspozycji klinicznej, a dla metforminy około 2,5-krotność. Toksyczność sytagliptyny obejmowała uszkodzenia wątroby i nerek u gryzoni przy ekspozycji >58-krotnej, nieprawidłowości siekaczy u szczurów przy >67-krotnej oraz neurotoksyczne objawy u psów przy >23-krotnej ekspozycji. Zwyrodnienie mięśni szkieletowych u psów obserwowano przy podobnym poziomie narażenia. Nie stwierdzono potencjału genotoksycznego, a działanie rakotwórcze ograniczało się do gruczolaków i raków wątroby u szczurów przy ekspozycji >58-krotnej, co jest prawdopodobnie wtórne do hepatotoksyczności i nie ma istotnego znaczenia klinicznego ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa (NOEL 19-krotność ekspozycji klinicznej).
ataksja, autonomiczny układ nerwowy, drżenie, działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, gruczolak wątroby, margines bezpieczeństwa, monoterapia metforminą, neurotoksyczność, NOEL, nowotwór wątroby, płodność, podrażnienie przewodu pokarmowego, potencjał genotoksyczny, poziom narażenia, rozwój pourodzeniowy, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność sytagliptyny, toksyczny wpływ na reprodukcję, wymioty pieniste, zaburzenie funkcji oddechowej, zaburzenie koordynacji ruchowej, zniekształcenie żeber, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tlen medyczny Messer nie mniej niż 99,5% obj.
Tlen medyczny Messer o stężeniu ≥99,5% (V/V) może wywoływać liczne działania niepożądane, szczególnie przy długotrwałej tlenoterapii lub wysokich stężeniach tlenu (>70%). Do najpoważniejszych należą zaburzenia neurologiczne, takie jak narkoza dwutlenkowowęglowa z utratą przytomności, hipoksja następowa u pacjentów z przewlekłą hiperkapnią oraz zatrucie tlenem (efekt Paula Berta) objawiające się uogólnionymi drgawkami. W układzie oddechowym obserwuje się niedodmę pęcherzyków płucnych, podrażnienie dróg oddechowych (dyskomfort krtani, obrzęk błony śluzowej nosa, suchy kaszel, zapalenie oskrzeli) oraz zaburzenia słuchu (ból ucha, zablokowanie trąbki słuchowej). Ponadto mogą wystąpić bóle zamostkowe i stawów, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (utrata łaknienia, nudności, wymioty), zmniejszenie pojemności życiowej płuc, przeczulice oraz zaburzenia psychiczne, zwłaszcza przy długotrwałej terapii.
ból zamostkowy, drgawki uogólnione, efekt Paula Berta, gaz medyczny skroplony, hipoksja następowa, krótkowzroczność, narkoza dwutlenkowowęglowa, niedodma pęcherzyków płucnych, obrzęk błony śluzowej nosa, podrażnienie dróg oddechowych, pojemność życiowa, przewlekła hiperkapnia, tlen medyczny, tlenoterapia, zablokowanie trąbki słuchowej, zaburzenie funkcji oddechowej, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaćma, zapalenie oskrzeli, zatrucie tlenem, zmniejszenie pola widzenia, zwłóknienie zasoczewkowe