toksyczność narządowa
Toksyczność narządowa to zjawisko uszkodzenia komórek, tkanek lub całych narządów organizmu wywołane działaniem substancji toksycznych. Może być skutkiem ekspozycji na leki, związki chemiczne, metale ciężkie, toksyny środowiskowe lub substancje biologiczne, które prowadzą do zaburzenia funkcjonowania dotkniętych narządów.
Narządy szczególnie podatne na toksyczne uszkodzenia to wątroba (hepatotoksyczność) i nerki (nefrotoksyczność), pełniące kluczową rolę w metabolizmie i eliminacji ksenobiotyków. Inne podatne narządy to serce (kardiotoksyczność), płuca (pneumotoksyczność), układ nerwowy (neurotoksyczność), szpik kostny (mielotoksyczność) oraz narządy rozrodcze.
W praktyce klinicznej toksyczność narządowa jest istotnym czynnikiem ograniczającym stosowanie wielu leków, zwłaszcza w terapii onkologicznej, gdzie cytotoksyczne działanie chemioterapeutyków często nie jest wystarczająco selektywne. Monitorowanie parametrów biochemicznych, obrazowych i czynnościowych narządów podczas farmakoterapii stanowi istotny element nadzoru nad bezpieczeństwem leczenia.
Ocena toksyczności narządowej jest kluczowym elementem badań przedklinicznych i klinicznych nowych substancji leczniczych. Wykorzystuje się w tym celu biomarkery uszkodzenia tkanek, badania obrazowe oraz skale nasilenia działań niepożądanych, jak powszechnie stosowana w onkologii klasyfikacja CTCAE (Common Terminology Criteria for Adverse Events).
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Amiodaron – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Amiodaron wykazuje toksyczność narządową potwierdzoną w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt, ze szczególnym uwzględnieniem uszkodzeń płuc (zwłóknienie i fosfolipidoza) oraz wątroby. Mechanizm toksycznego działania na płuca wiąże się z powstawaniem wolnych rodników i zaburzeniami energetycznymi w komórkach. Amiodaron wpływa również na metabolizm lipidów poprzez modulację stężeń hormonów tarczycy. Badania genotoksyczności (test Amesa in vitro oraz test mikrojądrowy in vivo) wykazały brak działania mutagennego. Jednak amiodaron chlorowodorek charakteryzuje się silną fototoksycznością, generując cytotoksyczne wolne rodniki pod wpływem promieniowania UV, co może prowadzić do fotomutagenności i potencjalnych efektów fotokarcynogennych, choć te ostatnie nie zostały jeszcze dokładnie zbadane eksperymentalnie.
amiodaron, amiodaron chlorowodorek, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, fosfolipidoza, fotokarcynogenność, fotomutagenność, fototoksyczność, genotoksyczność, gruczolak, guz pęcherzykowy tarczycy, hormony tarczycy, karcynogenność, mechanizm epigenetyczny, promieniowanie ultrafioletowe, rozrost pęcherzykowy tarczycy, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wątrobowa, toksyczność wielokrotnej dawki, uszkodzenie DNA, wolne rodniki, zwłóknienie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eprocliv 1000 mg + 50 mg
Ocena bezpieczeństwa leku Eprocliv, zawierającego sytagliptynę (50 mg) i metforminę (850 mg lub 1000 mg), opiera się na danych przedklinicznych zarówno dla terapii skojarzonej, jak i dla poszczególnych substancji czynnych. W 16-tygodniowych badaniach na psach nie stwierdzono dodatkowej toksyczności terapii skojarzonej w porównaniu do monoterapii metforminą, przy poziomach narażenia na sytagliptynę około 6-krotnie, a na metforminę około 2,5-krotnie wyższych niż u ludzi (NOEL). Toksyczność sytagliptyny obejmowała uszkodzenia wątroby i nerek u gryzoni przy narażeniu >58-krotnym, zmiany w uzębieniu przy narażeniu 67-krotnym oraz przemijające objawy neurologiczne i mięśniowe u psów przy narażeniu 23-krotnym. Nie wykazano genotoksyczności, a potencjał rakotwórczy był ograniczony do gruczolaków i raków wątroby u szczurów przy narażeniu >58-krotnym, co jest uznawane za wtórne do hepatotoksyczności i nieistotne klinicznie ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa (19-krotność narażenia klinicznego).
Badania reprodukcyjne wykazały brak wpływu na płodność i rozwój przed- i pourodzeniowy u szczurów, z niewielkim wzrostem zniekształceń żeber u płodów przy narażeniu >29-krotnym oraz toksyczność u matek królików przy podobnym poziomie narażenia. Sytagliptyna przenika do mleka karmiących samic szczurów w stosunku 4:1 (mleko/osocze). Metformina, szeroko przebadana pod kątem toksyczności, genotoksyczności i rakotwórczości, nie wykazała istotnych zagrożeń dla człowieka. Podsumowując, dane przedkliniczne potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa leku Eprocliv z szerokim marginesem bezpieczeństwa, bez dodatkowej toksyczności terapii skojarzonej w porównaniu do monoterapii, co wskazuje na ograniczone ryzyko kliniczne przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, metformina, monoterapia metforminą, potencjał rakotwórczy, poziom bez obserwowanego działania, rak wątroby, rozrodczość, sytagliptyna, terapia skojarzona, teratogenność, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność wątrobowa i nerkowa, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie nerwów, zniekształcenie żeber - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ultrapiryna Forte 500 mg
Profil bezpieczeństwa kwasu acetylosalicylowego został szczegółowo oceniony w badaniach przedklinicznych, które wykazały potencjalną nefrotoksyczność tego związku, manifestującą się uszkodzeniem nerek u zwierząt doświadczalnych. W badaniach tych nie zaobserwowano innych istotnych zmian patologicznych, co wskazuje na selektywny charakter toksyczności narządowej. Z tego względu, w praktyce klinicznej konieczne jest szczególne monitorowanie funkcji nerek u pacjentów, zwłaszcza tych z istniejącymi zaburzeniami nerkowymi, podczas stosowania kwasu acetylosalicylowego.
badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, choroby układu sercowo-naczyniowego, dane niekliniczne, działanie mutagenne, funkcja nerek, genotoksyczność, kwas acetylosalicylowy, nefrotoksyczność, nefrotoksyczność salicylanów, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, salicylany, terapia przewlekła, toksyczność narządowa, transformacja nowotworowa, zaburzenia funkcji nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flegamina Classic o smaku miętowym bez cukru 4 mg/5 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bromoheksyny chlorowodorku, substancji czynnej syropu Flegamina Classic (4 mg/5 ml), nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani nerwowego. Wielokrotne podawanie leku nie powodowało toksyczności narządowej, a parametry biochemiczne, hematologiczne i histopatologiczne pozostawały w granicach normy. Nie stwierdzono kumulacji substancji ani rozwoju tolerancji, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego ani uszkodzeń DNA, a badania karcynogenności na modelach zwierzęcych nie potwierdziły ryzyka nowotworowego.
badania histopatologiczne, bromoheksyna chlorowodorek, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Chlorchinaldin H (30 mg + 10 mg)/g
Preparat Chlorchinaldin H w postaci maści, zawierający 30 mg chlorochinaldolu oraz 10 mg hydrokortyzonu octanu na 1 g produktu, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły objawów toksyczności narządowej, a parametry biochemiczne, hematologiczne oraz badania histopatologiczne nie wskazały na zagrożenia przy standardowym stosowaniu. Ponadto, badania genotoksyczności, przeprowadzone metodami in vitro i in vivo, nie wykazały potencjału mutagennego ani uszkodzeń DNA. Ocena kancerogenności na modelach zwierzęcych nie potwierdziła ryzyka indukcji nowotworów.
aberracja chromosomowa, alkohol cetylowy, badanie histopatologiczne, badanie toksykologiczne, Chlorchinaldin H, chlorochinaldol, działanie rakotwórcze, hydrokortyzon octan, kancerogeneza, lanolina, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, potencjał genotoksyczny, rozwój zarodkowo-płodowy, substancja pomocnicza, test in vitro, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin +pharma 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sytagliptyny, substancji czynnej leku Sitagliptin +pharma, wykazały toksyczność narządową (wątrobowo-nerkową) u gryzoni przy ekspozycji przekraczającej 58-krotnie poziom kliniczny u ludzi, bez efektów toksycznych przy 19-krotnym przekroczeniu. U szczurów zaobserwowano nieprawidłowości siekaczy przy narażeniu >67×, jednak przy 58× nie stwierdzono wpływu na zęby. U psów przy około 23-krotnym narażeniu wystąpiły przemijające objawy neurotoksyczne (m.in. ataksja, drżenie, ograniczenie aktywności) oraz niewielkie zwyrodnienie mięśni szkieletowych, natomiast przy 6-krotnym przekroczeniu ekspozycji klinicznej nie odnotowano toksyczności. Badania genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego, a ocena karcynogenności wskazała na brak działania rakotwórczego u myszy; u szczurów wzrost częstości guzów wątroby był związany z hepatotoksycznością przy ekspozycji >58×, co nie ma istotnego znaczenia klinicznego ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa.
ataksja, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dysfunkcja autonomicznego układu nerwowego, dysfunkcja układu nerwowego, działanie hepatotoksyczne, działanie karcynogenne, indukcja nowotworów wątroby, margines bezpieczeństwa, narażenie ustrojowe, nieprawidłowości siekaczy, podrażnienie przewodu pokarmowego, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, sytagliptyna, teratogenność, toksyczne działanie sytagliptyny, toksyczne uszkodzenie układu nerwowego, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, wskaźnik mleko/osocze, zaburzenia układu oddechowego, zniekształcenia żeber u płodów, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Epirubicin Accord 2 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa epirubicyny chlorowodorku wykazały wielonarządową toksyczność, obejmującą układ krwiotwórczy, przewód pokarmowy, nerki, wątrobę oraz narządy rozrodcze u szczurów, królików i psów. Charakterystycznym i istotnym ograniczeniem klinicznym jest kardiotoksyczność, potwierdzona we wszystkich badanych gatunkach, co jest typowe dla antracyklin. Ponadto lek wykazuje właściwości genotoksyczne i rakotwórcze, co potwierdzono w badaniach na szczurach, podkreślając konieczność uwzględnienia tych efektów w długoterminowej ocenie bezpieczeństwa terapii.
antracykliny, działanie embriotoksyczne, działanie kardiotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt cytostatyczny, Epirubicin Accord, epirubicyny chlorowodorek, genotoksyczność, kardiotoksyczność, lek cytotoksyczny, martwica tkanek, potencjał rakotwórczy, profil toksyczności, proliferacja komórkowa, przewód pokarmowy, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, układ krwiotwórczy, wynaczynienie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xerdoxo 20 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa rywaroksabanu, substancji czynnej produktu Xerdoxo, obejmowała szerokie badania farmakologiczne, toksykologiczne oraz wpływ na reprodukcję. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka, a toksyczność po podaniu jednorazowym i wielokrotnym była związana głównie z nasileniem działania farmakodynamicznego jako inhibitora czynnika Xa. U szczurów przy ekspozycji na poziomach klinicznych zaobserwowano wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA, bez negatywnego wpływu na stan zwierząt. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały potencjału mutagennego ani zwiększonego ryzyka nowotworów. Ponadto, rywaroksaban nie wykazywał fototoksyczności, co jest istotne dla pacjentów narażonych na intensywne nasłonecznienie.
aberracja chromosomowa, antykoagulant, badanie pourodzeniowe, działanie farmakodynamiczne, działanie rakotwórcze, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobuliny, inhibitor czynnika Xa, krwawienie okołoporodowe, łożysko, mechanizm działania farmakologiczny, poronienie, powikłanie krwotoczne, rywaroksaban, toksyczność, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, wątroba płodu, zaburzenie kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mantreda 20 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa rywaroksabanu obejmowała szeroki zakres badań farmakologicznych i toksykologicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym zaobserwowano efekty wynikające z farmakodynamicznej aktywności leku, w tym wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu szczurów przy ekspozycji o znaczeniu klinicznym. Badania dotyczące płodności nie wykazały negatywnego wpływu na samce i samice szczurów, jednak toksyczność reprodukcyjna manifestowała się powikłaniami krwotocznymi, co jest zgodne z mechanizmem działania rywaroksabanu.
działanie rakotwórcze, farmakodynamika rywaroksabanu, farmakologia bezpieczeństwa, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobuliny IgG i IgA, krwawienie okołoporodowe, mechanizm działania farmakologiczny, ocena bezpieczeństwa stosowania, patologia łożyska, poronienie, powikłanie krwotoczne, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność narządowa, toksyczność pediatryczna, toksyczność wielokrotnego podania, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia, żywotność potomstwa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sorafenib Sandoz 400 mg
Profil bezpieczeństwa sorafenibu został szczegółowo oceniony w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt, w tym myszy, szczurach, psach i królikach. Badania toksyczności po wielokrotnym podawaniu wykazały zmiany degeneracyjne i regeneracyjne w narządach docelowych przy ekspozycjach niższych niż przewidywana ekspozycja kliniczna (oceniana na podstawie AUC). U młodych i dorastających psów zaobserwowano specyficzne zmiany w strukturze kości i zębów, takie jak nierówne pogrubienie płytki wzrostowej kości udowej, ubogokomórkowość szpiku oraz zmiany w składzie zębiny, które nie występowały u dorosłych osobników. Standardowe testy genotoksyczności wykazały mieszane wyniki: sorafenib indukował aberracje chromosomowe in vitro w obecności metabolizmu, natomiast test Amesa i mikrojądrowy test in vivo u myszy były negatywne. Warto podkreślić obecność mutagennego produktu pośredniego (PAPE) w stężeniu 0,34% w substancji czynnej.
AUC, badanie ekotoksykologiczne, bioakumulacja, ciałko żółte, dawkowanie wielokrotne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, klastogenność, oligospermia, płytka wzrostowa, potencjał rakotwórczy, resorpcja płodu, ryzyko środowiskowe, sorafenib, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa, tozylan sorafenibu, wada wrodzona, zębina - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tacrolimus STADA 3 mg
Badania przedkliniczne takrolimusu wykazały toksyczność narządową przede wszystkim w nerkach, trzustce, układzie nerwowym oraz narządzie wzroku u szczurów i pawianów. Działanie kardiotoksyczne zaobserwowano u królików po dożylnym podaniu leku, objawiające się wydłużeniem odstępu QT przy dawkach 0,1–1,0 mg/kg mc., co korelowało z maksymalnymi stężeniami takrolimusu we krwi powyżej 150 ng/ml – wartości te są ponad sześciokrotnie wyższe niż stężenia osiągane w warunkach klinicznych przy stosowaniu form o przedłużonym uwalnianiu. Toksyczność ta była odwracalna i występowała głównie przy szybkim wstrzyknięciu bolusowym.
Ocena wpływu takrolimusu na reprodukcję i rozwój embrionalny wykazała, że toksyczność dla zarodka i płodu oraz zaburzenia reprodukcji u samic szczurów pojawiały się jedynie przy dawkach toksycznych dla matek. Ponadto, u samców szczurów stwierdzono obniżenie płodności manifestujące się zmniejszeniem liczby plemników oraz pogorszeniem ich ruchliwości. Obserwacje te wskazują, że negatywny wpływ na rozwój embrionalny jest wtórny do toksyczności matczynej, a zaburzenia parametrów nasienia mogą potencjalnie przekładać się na obniżoną płodność. Wyniki te mają kluczowe znaczenie dla oceny bezpieczeństwa klinicznego stosowania takrolimusu, zwłaszcza w kontekście monitorowania potencjalnych działań niepożądanych i doboru odpowiednich dawek.
astenozoospermia, kardiotoksyczność, neurotoksyczność, niska masa urodzeniowa, odstęp QT, oligospermia, takrolimus, takrolimus o przedłużonym uwalnianiu, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność oczna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność trzustkowa, toksyczność zarodkowo-płodowa, zaburzenia płodności męskiej, zaburzenia reprodukcji - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Co-Olimestra 40 mg + 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Co-Olimestra, zawierającego olmesartan medoksomil i hydrochlorotiazyd, przeprowadzono na szczurach i psach z podawaniem doustnym przez okres do 6 miesięcy. Głównym narządem docelowym toksyczności były nerki, gdzie zaobserwowano zwiększenie stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny w surowicy, a także zmiany degeneracyjne i regeneracyjne w tkance nerkowej, prawdopodobnie związane z hemodynamicznym niedociśnieniem i niedotlenieniem cewek nerkowych. Dodatkowo u szczurów stwierdzono obniżenie parametrów czerwonokrwinkowych (liczba erytrocytów, stężenie hemoglobiny, hematokryt) oraz zmniejszenie masy serca. Efekty te są charakterystyczne dla antagonistów receptora AT1 i inhibitorów ACE i występują przy dużych dawkach, nie mając odniesienia do klinicznego stosowania w zalecanych dawkach terapeutycznych.
antagonista receptora AT1, azot mocznikowy, Co-Olimestra, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, erytrocyty, genotoksyczność, hematokryt, hemoglobina, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, kancerogenność, kreatynina w surowicy, niedotlenienie cewek, olmesartan medoksomil, parametry czerwonokrwinkowe, perfuzja nerkowa, potencjał rakotwórczy, toksyczność narządowa, toksyczność płodowa, zaburzenia hemodynamiczne, zmiany degeneracyjno-regeneracyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Segan 5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne chlorowodorku selegiliny wykazały brak specyficznej toksyczności narządowej u zwierząt doświadczalnych, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa leku. Testy mutagenności, przeprowadzone metodami bakteryjnymi oraz analizą struktury chromosomów, nie potwierdziły działania mutagennego ani genotoksycznego substancji. W badaniach teratogennych na szczurach, podawanie selegiliny w dawkach 4 mg/kg, 12 mg/kg oraz 36 mg/kg masy ciała (odpowiednio 4-, 12- i 35-krotność dawki terapeutycznej u ludzi przeliczonej na mg/m²) nie wykazało działania teratogennego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania w standardowych dawkach.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, bakteryjny test mutagenności, chlorowodorek selegiliny, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, genotoksyczność, kobieta w wieku rozrodczym, model zwierzęcy, potencjał mutagenny, proces reprodukcyjny, test mutagenności, toksyczność narządowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alepton 160 mg
Przedkliniczne badania kwasu acetylosalicylowego, substancji czynnej preparatu Alepton 160 mg, wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa. W modelach zwierzęcych nie stwierdzono istotnych działań toksycznych poza potencjalnym uszkodzeniem nerek, co wskazuje na selektywność działania nefrotoksycznego. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej zaobserwowano działanie fetotoksyczne i teratogenne jedynie przy dawkach co najmniej siedmiokrotnie przekraczających maksymalne dawki kliniczne stosowane w terapii sercowo-naczyniowej. Dawkowanie Alepton 160 mg jest znacznie niższe niż dawki toksyczne w badaniach przedklinicznych, co zapewnia dodatkowy margines bezpieczeństwa, zwłaszcza w długoterminowej terapii.
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie fetotoksyczne i teratogenne, działanie mutagenne, działanie toksyczne, funkcja nerek, kwas acetylosalicylowy, margines bezpieczeństwa, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, salicylan, schorzenie sercowo-naczyniowe, toksyczność dla matki, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, wskazanie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Propranolol Accord 40 mg
Przedkliniczne badania propranololu chlorowodorku obejmujące farmakologię, toksykologię, genotoksyczność oraz kancerogenność nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Testy wielokrotnego podawania na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły klinicznie istotnej toksyczności narządowej, a ocena parametrów fizjologicznych potwierdziła bezpieczeństwo farmakologiczne substancji. Ponadto, badania tolerancji miejscowej wykazały brak działania drażniącego i uczulającego, co potwierdza dobrą tolerancję propranololu w formie tabletek powlekanych ze strony przewodu pokarmowego.
aberracje chromosomowe, badania farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie drażniące, działanie teratogenne, działanie uczulające, genotoksyczność, mutacje genowe, płodność, potencjał rakotwórczy, propranolol, propranolol chlorowodorek, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa - Leksykon substancji czynnych
Sasanka łąkowa – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Analiza przedklinicznych danych dotyczących bezpieczeństwa sasanki łąkowej (Pulsatilla pratensis) wykazuje istotny brak kompleksowych badań toksykologicznych, mutagennych, kancerogennych oraz teratogennych dedykowanych tej substancji. Sasanka łąkowa występuje w preparacie Pascofemin w potencji homeopatycznej D4 (rozcieńczenie 1:10 000), stanowiąc 0,75 g w 10 g kropli doustnych. Brak danych przedklinicznych wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u grup wrażliwych, takich jak kobiety w ciąży, karmiące, dzieci, osoby starsze oraz pacjenci z chorobami przewlekłymi. Ponadto preparat zawiera 34% (V/V) etanolu, co stanowi dodatkowy czynnik ryzyka, zwłaszcza u pacjentów z chorobami wątroby czy uzależnionych od alkoholu.
Aletris farinosa, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, Caulophyllum thalictroides, Chamaelirium luteum, Cimicifuga racemosa, Fraxinus americana, jesion amerykański, kulczyba ignacka, lilia tygrysia, Lilium lancifolium, niepokalanka mnisia, Pascofemin, pluskwica groniasta, potencja D4, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, Pulsatilla pratensis, sasanka łąkowa, Senecio aureus, składnik homeopatyczny, starzec złoty, Strychnos ignatii, toksyczność narządowa, Vitex agnus-castus - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Chlorchinaldin 30 mg/g
Przeprowadzone badania przedkliniczne chlorochinaldolu, substancji czynnej preparatu Chlorchinaldin 30 mg/g w postaci maści, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Standardowe testy farmakologiczne nie ujawniły działań niepożądanych ani mechanizmów toksycznych, a ocena toksyczności po wielokrotnym podaniu nie wykazała kumulacji substancji ani narastających efektów toksycznych. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły zdolności chlorochinaldolu do indukowania mutacji genowych czy aberracji chromosomowych, a testy dotyczące potencjalnego działania rakotwórczego nie wskazały na zwiększone ryzyko nowotworów.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, chlorochinaldol, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, potencjał genotoksyczny, rozwój nowotworów, teratogenność, test genotoksyczności, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, uszkodzenie materiału genetycznego, zagrożenie onkogenne, zdrowie reprodukcyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metformin Bluefish 1000 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, przeprowadzona zgodnie z obowiązującymi standardami farmaceutycznymi, nie wykazała istotnych zagrożeń dla kluczowych układów organizmu, takich jak sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły objawów toksyczności narządowej ani niekorzystnych zmian biochemicznych i hematologicznych. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa, test aberracji chromosomowych oraz test mikrojądrowy, potwierdziły brak mutagennego i genotoksycznego potencjału metforminy. Długoterminowe badania karcynogenności na modelach zwierzęcych, z dawkami wielokrotnie przekraczającymi terapeutyczne, nie wykazały działania rakotwórczego.
aberracja chromosomowa, działanie klastogenne, działanie mutagenne, efekt teratogenny, genotoksyczność, karcynogenność, metformina chlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, parametr rozrodczy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cholestil 400 mg
Przedkliniczne badania hymekromonu, substancji czynnej preparatu Cholestil 400 mg, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Konwencjonalne testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, obejmujące ocenę parametrów biochemicznych, hematologicznych oraz histopatologicznych narządów, nie wykazały patologii ani toksyczności narządowej w dawkach terapeutycznych. Testy genotoksyczności nie potwierdziły potencjału mutagennego ani zdolności do wywoływania aberracji chromosomowych, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa stosowania leku.
aberracja chromosomowa, badanie histopatologiczne, badanie przedkliniczne, Cholestil, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, hymekromon, mutacja genowa, nowotwór, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, płodność, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój postnatalny, rozwój potomstwa, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin Medical Valley 100 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne sytagliptyny wykazały zależną od dawki toksyczność narządową, głównie wątroby i nerek u gryzoni przy ekspozycji przekraczającej 58-krotność narażenia terapeutycznego u człowieka, przy czym brak efektów toksycznych obserwowano do 19-krotnej ekspozycji, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. U szczurów stwierdzono nieprawidłowości siekaczy przy dawkach >67-krotnych, a u psów objawy neurotoksyczne i zwyrodnienie mięśni szkieletowych pojawiały się przy około 23-krotnej ekspozycji, bez efektów przy 6-krotnej. Badania genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego, a karcynogenność ograniczała się do zwiększonej częstości gruczolaków i raków wątroby u szczurów przy dawkach >58-krotnych, co wiązało się z przewlekłą hepatotoksycznością i nie jest uznawane za istotne ryzyko dla ludzi ze względu na margines bezpieczeństwa.
ataksja, duszność, działanie hepatotoksyczne, ekspozycja kliniczna, genotoksyczność, gruczolak i rak wątroby, narażenie ustrojowe, nieprawidłowość siekaczy, potencjał karcynogenny, sytagliptyna, toksyczne uszkodzenie nerwów, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, wątroba i nerki, wymioty pieniste, zniekształcenie żeber płodu, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Adimuplan 50 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne sytagliptyny, substancji czynnej leku Adimuplan, wykazały toksyczne działanie na wątrobę i nerki u gryzoni przy narażeniu przekraczającym 58-krotną ekspozycję kliniczną u ludzi, natomiast brak efektów toksycznych przy 19-krotnym narażeniu. U szczurów zaobserwowano nieprawidłowości siekaczy przy ekspozycji >67×, a u psów objawy neurotoksyczne i miotoksyczne przy około 23-krotnym narażeniu. Badania genotoksyczności i karcynogenności wykazały brak działania rakotwórczego u myszy, natomiast u szczurów stwierdzono zwiększoną częstość gruczolaków i raków wątroby przy ekspozycji >58×, co wiązano z przewlekłym działaniem hepatotoksycznym. Margines bezpieczeństwa oceniono jako szeroki, gdyż poziom bez efektów toksycznych stanowi 19-krotność ekspozycji klinicznej.
ataksja, badania przedkliniczne, badania toksykologiczne, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, neurotoksyczność, nieprawidłowości siekaczy, nowotwory wątroby, potencjał karcinogenny, przenikanie do mleka, sytagliptyna, teratogenność, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wątrobowo-nerkowa, wady rozwojowe, wpływ na płodność, zaburzenia oddychania, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Calciumfolinat-Ebewe 15 mg
Folinian wapnia (Calciumfolinat-Ebewe) w postaci kapsułek twardych zawierających 15 mg kwasu folinowego jest stosowany głównie jako lek wspomagający w terapii przeciwnowotworowej. W literaturze nie odnotowano poważnych objawów toksyczności ani klinicznych następstw przedawkowania tego preparatu, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa terapeutycznego. Niemniej jednak, nadmierne dawki folinianu wapnia mogą farmakodynamicznie znosić działanie antagonistów kwasu foliowego, co może prowadzić do obniżenia skuteczności terapii onkologicznej. Brak jest precyzyjnie określonej dawki, przy której dochodzi do tego efektu, jednak dotyczy to dawek znacznie przekraczających standardowe protokoły terapeutyczne.
5-fluorouracyl, antagonista kwasu foliowego, bezpieczeństwo farmakoterapii, chemioterapeutyk, cytostatyk, dysfagia, działanie terapeutyczne leku, folinan wapnia, interakcja farmakologiczna, kapsułka twarda, kwas folinowy, leczenie onkologiczne, lek przeciwnowotworowy, objaw toksyczności, onkolog, schemat dawkowania, schemat terapeutyczny, terapia onkologiczna, terapia przeciwnowotworowa, toksyczność narządowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Mitoxantron Sandoz 2 mg/ml
Przedawkowanie mitoksantronu stanowi poważne zagrożenie dla życia pacjenta, szczególnie ze względu na brak swoistej odtrutki oraz silne toksyczne działanie leku. W literaturze opisano przypadki śmiertelne po jednorazowym podaniu dawki 140-180 mg/m² powierzchni ciała w formie dożylnego bolusa, gdzie główną przyczyną zgonów była ciężka leukopenia i związane z nią zakażenia oportunistyczne. Toksyczność mitoksantronu obejmuje wielonarządowe uszkodzenia, w tym układu krwiotwórczego (mielosupresja), przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka), wątroby (wzrost enzymów wątrobowych) oraz nerek (potencjalne uszkodzenie funkcji). Ze względu na silne wiązanie leku z tkankami, hemodializa i dializa otrzewnowa są nieskuteczne w eliminacji mitoksantronu, co utrudnia leczenie przedawkowania.
cytostatyk, czynniki wzrostu układu krwiotwórczego, dializa otrzewnowa, enzymy wątrobowe, hemodializa, hepatotoksyczność, leczenie przeciwdrobnoustrojowe, leukopenia, mielosupresja, nefrotoksyczność, niewydolność nerek, objawy żołądkowo-jelitowe, parametry hematologiczne, swoista odtrutka, toksyczność narządowa, układ krwiotwórczy, zahamowanie szpiku kostnego, zakażenie oportunistyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vaqta 25 25 U wirusa zapalenia wątroby typu A, szczep CR326F/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml), dla dzieci i młodzieży
Przeprowadzone badania przedkliniczne szczepionki VAQTA 25, zawierającej 25 U inaktywowanego wirusa zapalenia wątroby typu A (szczep CR326F) na dawkę 0,5 ml oraz 0,225 mg Al³⁺ w postaci amorficznego hydroksyfosforanosiarczanu glinu, nie wykazały swoistego ryzyka dla ludzi. Ocena obejmowała standardowe testy bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności ostrej i po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na funkcje rozrodcze i rozwój potomstwa. W badaniach na zwierzętach nie stwierdzono istotnych klinicznie reakcji miejscowych po podaniu domięśniowym, ani toksyczności narządowej czy układowej, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa szczepionki.
badanie toksykologiczne, diploidalne komórki fibroblastów, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, hydroksyfosforanosiarczan glinu, inaktywowany wirus WZW A, podanie domięśniowe, potencjał kancerogenny, reakcja w miejscu podania, rozwój płodu, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność układowa, toksyczny wpływ na rozród, wirusowe zapalenie wątroby typu A, właściwość genotoksyczna, właściwość kancerogenna, wpływ na funkcje rozrodcze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symamis 400 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne amisulprydu wykazały brak istotnego ryzyka toksyczności ogólnoustrojowej, narządowej, teratogennej, mutagennej oraz rakotwórczej. Maksymalne tolerowane dawki u zwierząt (szczury: 200 mg/kg/dobę, psy: 120 mg/kg/dobę) odpowiadały ekspozycji 2-7-krotnie wyższej (mierzonej jako AUC) niż u ludzi stosujących dawki terapeutyczne. W badaniach rakotwórczości na myszach (do 120 mg/kg/dobę) i szczurach (do 240 mg/kg/dobę) nie zaobserwowano działania kancerogennego, a badania reprodukcyjne na szczurach, królikach i myszach nie wykazały efektów teratogennych.
amisulpryd, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja AUC, maksymalna tolerowana dawka, model zwierzęcy, ocena bezpieczeństwa leku, profil bezpieczeństwa substancji, ryzyko ogólnoustrojowe, Symamis, toksyczność narządowa, toksyczność ogólnoustrojowa, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Solifenacin Stada 10 mg
Solifenacyny bursztynian przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające bezpieczeństwo farmakologiczne, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na reprodukcję oraz potencjał genotoksyczny i rakotwórczy. Wyniki nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi, a profil bezpieczeństwa był zgodny z oczekiwaniami dla leków z tej grupy. Badania reprodukcyjne nie wskazały na teratogenność ani negatywny wpływ na płodność, jednak w modelu mysim zaobserwowano dawkozależne obniżenie przeżywalności osesków, zmniejszenie masy ciała oraz opóźnienie rozwoju fizycznego przy ekspozycji w okresie laktacji. W badaniach na młodych myszach podawanie solifenacyny od 10. dnia życia wiązało się ze zwiększoną śmiertelnością oraz wyższą ekspozycją w osoczu, co nie zostało dotychczas wyjaśnione pod kątem klinicznym.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie płodności, badanie przedkliniczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, ekspozycja na lek, ekspozycja na solifenacynę, ekspozycja systemowa, laktacja, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przeżywalność osesków, rozwój fizyczny, rozwój prenatalny i postnatalny, rozwój zarodka i płodu, solifenacyna bursztynian, teratogenność, toksyczność dawki wielokrotnej, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aspirin Pro 500 mg
Profil bezpieczeństwa kwasu acetylosalicylowego został szeroko zbadany w badaniach przedklinicznych, które wykazały selektywną toksyczność narządową salicylanów podawanych w wysokich dawkach, ze szczególnym uszkodzeniem nerek. Nie stwierdzono patologii w innych narządach, co wskazuje na specyficzne powinowactwo do tkanki nerkowej. Ponadto, kompleksowe testy genotoksyczności i kancerogenności, przeprowadzone zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały mutagennego ani rakotwórczego potencjału kwasu acetylosalicylowego, co potwierdza jego korzystny profil bezpieczeństwa pod tym względem.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Septogard 1,5 mg/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne chlorowodorku benzydaminy w postaci aerozolu do jamy ustnej (Septogard, 1,5 mg/ml) wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Standardowe testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych działań niepożądanych na układ nerwowy, sercowo-naczyniowy ani oddechowy w dawkach terapeutycznych. W badaniach toksyczności przewlekłej i podprzewlekłej nie stwierdzono toksyczności narządowej, co potwierdziły analizy biochemiczne, hematologiczne oraz histopatologiczne. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa, test aberracji chromosomowych oraz test mikrojądrowy, nie wykazały mutagenności ani genotoksyczności substancji. Długoterminowe badania kancerogenności na zwierzętach nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów.
aberracja chromosomowa, aerozol do jamy ustnej, badanie farmakologiczne, badanie hematologiczne, benzydamina, chlorowodorek benzydaminy, genotoksyczność, mutacja genowa, ocena histopatologiczna, parametry biochemiczne, płodność, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, reprodukcja i rozwój, teratogenność, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Voriconazole Sandoz 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa worykonazolu, substancji czynnej leku Voriconazole Sandoz, wykazały hepatotoksyczność jako główny efekt uboczny przy stężeniach w osoczu odpowiadających dawkom terapeutycznym u ludzi. Zmiany patologiczne dotyczyły głównie wątroby, z minimalnymi, nieistotnymi toksykologicznie zmianami w nadnerczach u szczurów, myszy i psów. Badania farmakologiczne nie wykazały potencjału genotoksycznego ani kancerogennego, co jest istotne dla bezpieczeństwa długoterminowego stosowania. Worykonazol nie wpływał negatywnie na płodność samców i samic szczurów przy narażeniu porównywalnym do dawek terapeutycznych u ludzi.
badania farmakologiczne bezpieczeństwa, dystocja, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, estradiol, hepatotoksyczność, leki przeciwgrzybicze z grupy azoli, nadnercza, narażenie układowe, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, śmiertelność samic, toksyczność narządowa, Voriconazole Sandoz, wątroba, worykonazol, wydłużenie ciąży, wydłużenie porodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Toramide 5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne torasemidu wykazały bardzo niski poziom toksyczności ostrej, co potwierdza wysoki margines bezpieczeństwa przy jednorazowym podaniu nawet dużych dawek. W badaniach toksyczności przewlekłej na psach i szczurach zaobserwowano zmiany takie jak zmniejszenie masy ciała, wzrost stężenia kreatyniny i mocznika w surowicy oraz rozszerzenie kanalików nerkowych i śródmiąższowe zapalenie nerek, które były odwracalne i związane z farmakodynamicznym działaniem leku (zwiększoną diurezą). Wyniki te wskazują, że obserwowane efekty nie wynikają z toksyczności narządowej, lecz z mechanizmu działania torasemidu, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania przy zachowaniu odpowiednich dawek terapeutycznych.
badanie rakotwórczości, diureza, działanie farmakodynamiczne, działanie mutagenne, filtracja nerkowa, indeks terapeutyczny, kanaliki nerkowe, kreatynina i mocznik, lek moczopędny, mutacja genetyczna, potencjał kancerogenny, potencjał teratogenny, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczność leku, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wady rozwojowe płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivastigmine Mylan 1,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rywastygminy wykazały, że wielokrotne podawanie leku u szczurów, myszy i psów powodowało jedynie efekty wynikające z nasilonego działania farmakologicznego, bez toksyczności narządowej. W testach genotoksyczności, zarówno in vitro, jak i in vivo, nie stwierdzono mutagenności, z wyjątkiem testu aberracji chromosomalnych na ludzkich limfocytach przy ekspozycji 104-krotnie przekraczającej maksymalne narażenie kliniczne. Test mikrojąderkowy in vivo był ujemny, podobnie jak badania metabolitu NAP226-90. Długoterminowe badania na szczurach i myszach przy maksymalnych tolerowanych dawkach (około 6-krotnie wyższych niż maksymalna dawka kliniczna 12 mg/dobę) nie wykazały działania rakotwórczego, a ekspozycja zwierząt była porównywalna do ludzkiej po uwzględnieniu różnic w powierzchni ciała.
aberracje chromosomalne, badania in vitro, badania in vivo, działanie drażniące, działanie farmakologiczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, limfocyty obwodowe, podrażnienie błon śluzowych, podrażnienie oczu, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przenikanie przez łożysko, rywastygmina, test mikrojąderkowy, toksyczność narządowa, toksyczność po wielokrotnym podaniu, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ziele Macierzanki –
Na podstawie dostępnej dokumentacji dotyczącej produktu leczniczego zawierającego ziele macierzanki (Thymus serpyllum L. s.l., herba) w dawce 1g/g, brak jest danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego preparatu. W charakterystyce produktu leczniczego nie uwzględniono wyników badań toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału mutagennego i rakotwórczego, wpływu na reprodukcję, toksyczności narządowej ani badań farmakologicznych bezpieczeństwa. Brak tych informacji oznacza, że ocena bezpieczeństwa opiera się wyłącznie na danych klinicznych oraz tradycyjnym zastosowaniu ziela macierzanki w medycynie.
W związku z powyższym, lekarze powinni podejmować decyzje terapeutyczne dotyczące stosowania tego preparatu głównie na podstawie doświadczenia klinicznego oraz dostępnych danych z praktyki medycznej u ludzi. Brak badań przedklinicznych podkreśla konieczność ostrożności i indywidualnej oceny ryzyka i korzyści u pacjentów, zwłaszcza w kontekście braku potwierdzenia bezpieczeństwa w modelach zwierzęcych lub in vitro. Informacja ta jest kluczowa dla właściwego i świadomego stosowania ziela macierzanki jako leku ziołowego.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lonamo Duo 50 mg + 850 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Lonamo Duo, zawierającego sytagliptynę (50 mg) i metforminę (850 mg), opierają się na analizie poszczególnych substancji aktywnych oraz ich skojarzenia, gdyż nie przeprowadzono badań bezpośrednio na preparacie złożonym. W 16-tygodniowych badaniach na psach stwierdzono brak dodatkowej toksyczności terapii skojarzonej w porównaniu do monoterapii. Poziom NOEL dla sytagliptyny wynosił około 6-krotność ekspozycji klinicznej, a dla metforminy około 2,5-krotność. U gryzoni toksyczność wątrobowa i nerkowa sytagliptyny pojawiała się przy ekspozycji przekraczającej 58-krotność narażenia klinicznego, natomiast przy 19-krotnym przekroczeniu nie obserwowano efektów niepożądanych. W badaniach na szczurach wykazano nieprawidłowości siekaczy przy 67-krotnym narażeniu, a u psów przy 23-krotnym narażeniu pojawiły się przejściowe objawy toksycznego uszkodzenia układu nerwowego, takie jak ataksja, drżenie i białe pieniste wymioty, jednak przy 6-krotnym narażeniu nie stwierdzono tych efektów, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa.
ataksja, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie kancerogenności, badanie przedkliniczne, drżenie, dyspnoe, działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, genotoksyczność sytagliptyny, margines bezpieczeństwa, narażenie ustrojowe, poziom niewywołujący dających się zaobserwować skutków, rak wątroby, stężenie w mleku, terapia skojarzona, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność sytagliptyny, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie układu nerwowego, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dasatinib Krka 50 mg
Profil bezpieczeństwa dazatynibu został szczegółowo oceniony w badaniach nieklinicznych na różnych gatunkach zwierząt, w tym myszach, szczurach, małpach i królikach. Główne działania toksyczne dotyczyły przewodu pokarmowego (jelito jako narząd docelowy), układu krwiotwórczego (minimalne do lekkiego zmniejszenie parametrów czerwonokrwinkowych i zmiany w szpiku kostnym) oraz układu limfatycznego (zmniejszenie liczby limfocytów i masy narządów limfoidalnych). Zmiany te były odwracalne po przerwaniu leczenia. U małp obserwowano również zwiększoną mineralizację śródmiąższową nerek po podawaniu dazatynibu do 9 miesięcy. W badaniach hemostazy wykazano hamowanie agregacji płytek i wydłużenie czasu krwawienia u szczurów, jednak bez występowania samoistnych krwotoków. Potencjał kardiotoksyczny związany z wydłużeniem odstępu QT nie został potwierdzony in vivo u małp. Badania genotoksyczności wykazały brak mutagenności w teście Amesa i brak genotoksyczności in vivo, choć stwierdzono efekt klastogenny in vitro na komórkach CHO.
agregacja płytek krwi, badanie niekliniczne, brodawczak, czas krwawienia, dazatynib, dysfagia, działanie toksyczne, efekt klastogenny, gruczolak prostaty, immunosupresja, in vitro, in vivo, kanał potasowy hERG, mineralizacja śródmiąższowa, odstęp QT, parametry czerwonokrwinkowe, potencjał fototoksyczny, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przewód pokarmowy, rak płaskonabłonkowy, repolaryzacja komór, rozwój embrionalno-płodowy, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, węzeł chłonny, włókna Purkinjego, zapis EKG - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sufentanil hameln 50 mcg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sufentanylu wykazały, że lek ten wpływa na procesy rozrodcze u królików i szczurów, powodując zmniejszoną płodność, działanie embriotoksyczne i fetotoksyczne oraz zwiększoną śmiertelność noworodków. Efekty te obserwowano jedynie przy dawkach toksycznych dla organizmu matki, które były 2,5-krotnie wyższe niż dawki stosowane u ludzi w terapii trwającej 10-30 dni. Istotne jest, że nie stwierdzono działania teratogennego, co wskazuje na brak indukcji wad rozwojowych u płodów badanych gatunków zwierząt. Taki margines bezpieczeństwa jest kluczowy dla oceny ryzyka stosowania sufentanylu w warunkach klinicznych.
agonista receptorów opioidowych, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, funkcje poznawcze, genotoksyczność, lek opioidowy przeciwbólowy, potencjał karcinogenny, potencjał teratogenny, potencjał uzależniający, procesy rozrodcze, śmiertelność noworodków, sufentanyl, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, wady rozwojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Edicin 500 mg
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania wankomycyny są ograniczone i niekompletne, co utrudnia pełną ocenę profilu toksykologicznego tego antybiotyku. Brak jest długoterminowych badań karcynogennych na modelach zwierzęcych, co uniemożliwia ocenę potencjalnego ryzyka rozwoju nowotworów przy długotrwałej ekspozycji. Standardowe testy mutagenności wykazały brak właściwości mutagennych, co jest korzystnym aspektem bezpieczeństwa farmakologicznego. Jednakże, brak dedykowanych badań dotyczących wpływu na płodność oraz brak danych o toksyczności ostrej, przewlekłej i narządowej ogranicza możliwość pełnej oceny ryzyka stosowania wankomycyny, zwłaszcza w grupach wrażliwych.
aspekt toksykologiczny, bezpieczeństwo farmakologiczne, Edicin, funkcja rozrodcza, infekcja bakteryjna, mutacja genetyczna, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodka, ryzyko rozwoju nowotworów, toksyczność narządowa, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wankomycyna, właściwość karcynogenna, właściwość mutagenna, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Angusta 25 mcg
Przedkliniczne badania farmakologiczne i toksykologiczne mizoprostolu nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego przy dawkach terapeutycznych. Badania toksyczności ostrej i wielokrotnego podawania nie ujawniły klinicznie istotnych objawów toksyczności narządowej. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wskazały na potencjał mutagenny ani genotoksyczny, a badania karcynogenności nie potwierdziły zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej nie stwierdzono bezpośredniego działania teratogennego mizoprostolu, jednak obserwacje kliniczne wskazują na możliwy związek między ekspozycją we wczesnej ciąży a wadami wrodzonymi płodu.
aberracja chromosomowa, działanie teratogenne, karcynogenność, mizoprostol, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, przerwanie ciąży, skurcz macicy, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wada wrodzona, zaburzenie dopływu krwi, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie perfuzji łożyskowej, zmiana neoplastyczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Deflegmin KIDS 15 mg/5 ml
Ambroksolu chlorowodorek, substancja czynna preparatu Deflegmin KIDS, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań przedklinicznych. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu doustnym nie zaobserwowano działań niepożądanych przy dawkach NOAEL wynoszących odpowiednio: 150 mg/kg mc./dobę u myszy (4 tygodnie), 50 mg/kg mc./dobę u szczurów (52 i 78 tygodni), 40 mg/kg mc./dobę u królików (26 tygodni) oraz 10 mg/kg mc./dobę u psów (52 tygodnie). Badania toksyczności po podaniu dożylnym (3-godzinne infuzje) w dawkach do 64 mg/kg mc./dobę u szczurów i do 120 mg/kg mc./dobę u psów nie wykazały ciężkich działań toksycznych ani zmian histopatologicznych. Ponadto, ambroksol nie wykazuje toksyczności narządowej, a obserwowane działania niepożądane miały charakter przemijający, co potwierdza jego bezpieczeństwo terapeutyczne.
ambroksolu chlorowodorek, badanie genotoksyczne, badanie genotoksyczności, badanie potencjału rakotwórczego, badanie reprodukcyjne, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo terapeutyczne, Deflegmin KIDS, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, mutagenność bakteryjna, No Observed Adverse Effect Level, NOAEL, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość, substancja lecznicza, teratogenność, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczne działanie w narządach docelowych, toksyczność dla samic, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu dożylnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie płodności, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cholinex 150 mg
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące choliny salicylanu, substancji czynnej produktu leczniczego Cholinex w dawce 150 mg na pastylkę, są ograniczone i nie zawierają szczegółowych informacji dotyczących toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego ani wpływu na reprodukcję. Brakuje również danych dotyczących farmakologii bezpieczeństwa oraz szczegółowych badań farmakodynamiki i farmakokinetyki w modelach zwierzęcych. W dokumentacji nie uwzględniono także szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących substancji pomocniczych, takich jak aspartam (1,75 mg), izomalt (2671,32 mg) i maltytol (667,83 mg), co ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa produktu na poziomie przedklinicznym. Mimo braku szczegółowych badań przedklinicznych, Cholinex jest stosowany w praktyce klinicznej, a jego profil bezpieczeństwa opiera się głównie na wieloletnim doświadczeniu klinicznym oraz monitoringu farmakoterapii. Brak danych przedklinicznych dotyczących toksyczności narządowej, interakcji lekowych czy specyficznych właściwości farmakologicznych podkreśla konieczność dalszego nadzoru nad bezpieczeństwem stosowania choliny salicylanu. Aktualne rekomendacje dawkowania i stosowania produktu nie bazują na wynikach badań przedklinicznych, lecz na obserwacjach klinicznych i doświadczeniu praktycznym.
aspartam, cholina salicylanu, farmakodynamika, farmakokinetyka, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, interakcja lekowa, izomalt, maltytol, model zwierzęcy, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, potencjał rakotwórczy, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła - Leksykon substancji czynnych
Neomycyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Neomycyna, aminoglikozydowy antybiotyk, wykazuje w badaniach przedklinicznych potencjał nefrotoksyczny i ototoksyczny, charakterystyczny dla tej grupy leków, szczególnie przy wielokrotnym podaniu domięśniowym i dożylnym w dawkach znacznie przekraczających te stosowane miejscowo. W stężeniu 80 μg/ml neomycyna zwiększała częstość aberracji chromosomalnych w ludzkich limfocytach in vitro, jednak brak jednoznacznych dowodów na genotoksyczność przy miejscowym stosowaniu. Badania kancerogenności są ograniczone, ale doustne podanie neomycyny szczurzym przez 2 lata nie wykazało działania rakotwórczego. Nie stwierdzono działania teratogennego w badaniach na ciężarnych szczurach, choć podanie siarczanu neomycyny w dawce 100 mg/kg między 10. a 19. dniem ciąży wywołało ototoksyczność u potomstwa, co wymaga ostrożności przy stosowaniu u kobiet w ciąży.
aberracja chromosomalna, alergia kontaktowa, antybiotyk aminoglikozydowy, bacytracyna, Dexapolcort N, działanie drażniące, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kancerogenność, nefrotoksyczność, neomycyna, ototoksyczność, Pimafucort, potencjał rakotwórczy, Proktosedon, rozwój prenatalny i postnatalny, siarczan neomycyny, teratogenność, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność pourodzeniowa, tolerancja miejscowa, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diazepam Genoptim 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa diazepamu, substancji czynnej leku Diazepam Genoptim, wykazały brak istotnego ryzyka toksycznego dla układów nerwowego, sercowo-naczyniowego i oddechowego przy wielokrotnym podawaniu. Testy genotoksyczności nie potwierdziły działania mutagennego, a badania karcynogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów. Jednakże badania toksyczności reprodukcyjnej ujawniły istotne negatywne efekty, takie jak zmniejszenie liczby ciąż oraz obniżona przeżywalność potomstwa u szczurów, przy ekspozycji na diazepam w okresie przedkoncepcyjnym, ciąży i laktacji.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, benzodiazepina, diazepam, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, nieprawidłowość ośrodkowego układu nerwowego, potencjał karcynogenny, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, rozszczep wargi i podniebienia, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, zaburzenie rozwoju układu nerwowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sigletic 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sytagliptyny (lek Sigletic) wykazały toksyczność narządową głównie przy ekspozycji przekraczającej 58-krotnie poziom narażenia u ludzi, obejmującą uszkodzenia wątroby i nerek u gryzoni oraz nieprawidłowości w obrębie siekaczy u szczurów przy narażeniu >67×. W badaniach na psach przy około 23-krotnym przekroczeniu ekspozycji klinicznej zaobserwowano objawy neurotoksyczne (m.in. ataksja, drżenie, ograniczenie aktywności) oraz niewielkie zwyrodnienie mięśni szkieletowych, natomiast przy 6-krotnym przekroczeniu nie stwierdzono efektów toksycznych. Brak genotoksyczności potwierdza bezpieczeństwo substancji, a potencjał rakotwórczy ogranicza się do wzrostu częstości gruczolaków i raków wątroby u szczurów przy ekspozycji >58×, co jest prawdopodobnie wtórne do przewlekłej hepatotoksyczności i nie ma istotnego znaczenia klinicznego ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa (19-krotność narażenia klinicznego bez efektów).
Badania reprodukcyjne wykazały brak wpływu na płodność u szczurów oraz brak działań niepożądanych w rozwoju przed- i pourodzeniowym przy ekspozycji do 29-krotności narażenia ludzkiego. Niewielkie zwiększenie częstości zniekształceń żeber u płodów szczurów oraz toksyczny wpływ na organizm matki u królików wystąpiły przy dawkach >29×, jednak ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa nie są one uznawane za klinicznie istotne. Farmakokinetycznie sytagliptyna wykazuje znaczną penetrację do mleka karmiących samic szczurów (stosunek stężenia mleko/osocze 4:1), co może mieć implikacje dla stosowania u kobiet karmiących piersią. Podsumowując, dane przedkliniczne wskazują na wysoki margines bezpieczeństwa sytagliptyny przy stosowaniu klinicznym, bez istotnych zagrożeń toksycznych, genotoksycznych czy reprodukcyjnych.
ataksja, badanie przedkliniczne, działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, genotoksyczność, genotoksyczność sytagliptyny, gruczolak i rak wątroby, karcynogenność, margines bezpieczeństwa, miotoksyczność, neurotoksyczność, oddychanie z otwartym pyskiem, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, sytagliptyna, teratogenność, toksyczne działanie sytagliptyny, toksyczne uszkodzenie układu nerwowego, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność wątrobowa i nerkowa, zniekształcenie żeber, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Enoxaparin sodium Ledraxen 4000 j.m.
Przeprowadzone badania przedkliniczne enoksaparyny sodowej wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu w dawkach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym, obejmujących szczury, psy i małpy, stosowanie dawki 10-15 mg/kg/dobę przez okres 13-26 tygodni drogą podskórną i dożylną nie wykazało działań niepożądanych poza oczekiwanym efektem przeciwzakrzepowym. Nie stwierdzono toksyczności narządowej ani systemowej, co potwierdza selektywność działania leku względem układu krzepnięcia. Kompleksowa ocena genotoksyczności, obejmująca test Amesa, test mutacji komórek chłoniaka myszy oraz testy aberracji chromosomalnej in vitro i in vivo, nie wykazała potencjału mutagennego ani klastogennego enoksaparyny sodowej.
aberracja chromosomalna, aktywność klastogenna, badanie toksykologiczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, enoksaparyna sodowa, genotoksyczność, lek przeciwzakrzepowy, mutacja powrotna, organogeneza, potencjał mutagenny, szpik kostny, test Amesa, test postępującej mutacji, toksyczność narządowa, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, toksyczność systemowa, toksyczność wielokrotnego podania, układ krzepnięcia