biodostępność alfuzosyny

Biodostępność alfuzosyny jest parametrem farmakokinetycznym określającym, jaka część podanej dawki leku dociera do krążenia ogólnoustrojowego w niezmienionej formie. W przypadku alfuzosyny, selektywnego antagonisty receptorów α1-adrenergicznych stosowanego głównie w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH), biodostępność zależy od postaci farmaceutycznej oraz warunków przyjmowania leku.

Po podaniu doustnym alfuzosyna wykazuje biodostępność bezwzględną na poziomie około 49-64% w postaci o natychmiastowym uwalnianiu (IR), natomiast dla formulacji o przedłużonym uwalnianiu (SR, ER) wartość ta wynosi około 30%. Obecność pokarmu zwiększa biodostępność alfuzosyny – przyjmowanie leku z wysokotłuszczowym posiłkiem może podwyższyć wartość AUC (pole pod krzywą stężenia w funkcji czasu) nawet o 50%. Z tego powodu zaleca się przyjmowanie alfuzosyny po posiłku, aby zapewnić bardziej przewidywalną farmakokinetykę.

Alfuzosyna podlega efektowi pierwszego przejścia przez wątrobę, co częściowo odpowiada za ograniczoną biodostępność. Metabolizowana jest głównie przez enzymy cytochromu P450 3A4, dlatego jednoczesne stosowanie inhibitorów CYP3A4 może znacząco zwiększyć jej biodostępność i stężenie w osoczu, prowadząc do nasilenia działań niepożądanych, szczególnie hipotonii ortostatycznej. Formulacje o przedłużonym uwalnianiu zapewniają bardziej stabilne stężenie leku w osoczu, minimalizując wahania stężeń, co przekłada się na lepszy profil bezpieczeństwa.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl