toksyczność podostra
Toksyczność podostra to rodzaj efektu toksycznego, który rozwija się po wielokrotnej ekspozycji na substancję chemiczną w okresie od kilku dni do kilku miesięcy, ale krótszym niż w przypadku toksyczności przewlekłej. Jest to pośrednia forma toksyczności między ostrą (pojedyncza ekspozycja) a przewlekłą (długotrwała ekspozycja, często trwająca miesiące lub lata).
W badaniach toksykologicznych toksyczność podostra zazwyczaj ocenia się w eksperymentach trwających od 28 do 90 dni. Takie badania pozwalają na identyfikację narządów docelowych dla toksyczności, określenie zależności dawka-odpowiedź oraz ustalenie poziomów, przy których nie obserwuje się działań niepożądanych (NOAEL). Jest to kluczowy element oceny bezpieczeństwa leków, pestycydów, dodatków do żywności i innych substancji chemicznych.
Objawy toksyczności podostrej mogą obejmować zmiany biochemiczne, hematologiczne, histopatologiczne oraz funkcjonalne w różnych układach organizmu. W przeciwieństwie do toksyczności ostrej, efekty podostre mogą wynikać z kumulacji substancji w organizmie lub stopniowego rozwoju uszkodzeń tkanek, które nie są natychmiast widoczne po pojedynczej ekspozycji.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Mepartrycyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Mepartrycyna, substancja czynna preparatu Ipertrofan 40, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań przedklinicznych. W badaniach toksyczności ostrej doustnej u myszy i szczurów wartość LD50 przekracza 4000 mg/kg masy ciała, co wskazuje na bardzo niską toksyczność. Badania toksyczności podostrej i przewlekłej (6 miesięcy) u szczurów i psów nie wykazały zmian patologicznych, potwierdzając dobrą tolerancję substancji przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, mepartrycyna nie wykazuje działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność i śmiertelność okołoporodową u zwierząt laboratoryjnych (szczury, króliki). Badania genotoksyczności, przeprowadzone zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały działania mutagennego, co eliminuje ryzyko uszkodzeń DNA i potencjalnego działania rakotwórczego. Kompleksowa ocena bezpieczeństwa mepartrycyny wskazuje, że substancja nie stanowi szczególnego zagrożenia dla ludzi przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Brak toksycznych efektów w badaniach wielokrotnych dawek, brak teratogenności oraz brak mutagenności potwierdzają jej bezpieczeństwo kliniczne i uzasadniają dalsze stosowanie w terapii.
badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, badania reprodukcyjne, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, LD50, mepartrycyna, mutacja genetyczna, płodność, proces nowotworowy, profil bezpieczeństwa, śmiertelność okołoporodowa, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, wady rozwojowe, zmiany patologiczne - Leksykon substancji czynnych
Alteplaza – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności alteplazy, substancji czynnej Actilyse, przeprowadzone na szczurach i małpach marmoset wykazały brak nieoczekiwanych działań niepożądanych, potwierdzając akceptowalny profil bezpieczeństwa. Testy mutagenności nie wykazały potencjału mutagennego, co eliminuje ryzyko kancerogenne związane z terapią. W kontekście bezpieczeństwa reprodukcyjnego alteplaza nie wykazywała działania teratogennego przy dawkach terapeutycznych podawanych dożylnie w okresie organogenezy. Jednakże, w badaniach na królikach zaobserwowano embriotoksyczność przy dawkach przekraczających 3 mg/kg/dobę, znacznie wyższych niż stosowane klinicznie. Badania na szczurach potwierdziły brak negatywnego wpływu na rozwój okołoporodowy i poporodowy przy dawkach do 10 mg/kg/dobę.
aktywność biologiczna, aktywność specyficzna, alteplaza, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, komórki jajowe chomika chińskiego, organogeneza, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rekombinacja DNA, rozwój okołoporodowy, ryzyko kancerogenne, śmiertelność zarodków, test mutagenności, toksyczność podostra, wada wrodzona płodu, zahamowanie wzrostu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AKVIR o smaku truskawkowym 250 mg/5 ml
Inozyna pranobeksu, substancja czynna preparatu AKVIR, wykazuje niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych obejmujących toksyczność ostrą, podostrą i przewlekłą na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy). Dawki testowane sięgały 1500 mg/kg mc./dobę, co jest 15-krotnie wyższe niż maksymalna dawka terapeutyczna u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Dawka LD50 była 50-krotnie wyższa od dawki terapeutycznej, co potwierdza szeroki margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania na myszach i szczurach nie wykazały działania karcinogennego, a testy mutagenności in vitro i in vivo (w tym na ludzkich limfocytach) nie potwierdziły właściwości mutagennych inozyny pranobeksu.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, dawka letalna, działanie karcinogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, karcinogenność, LD50, limfocyt krwi obwodowej, mutagenność, potencjał mutagenny, proces reprodukcyjny, profil bezpieczeństwa, teratogenność, test mutagenności, toksyczność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, właściwość karcinogenna, zaburzenie czynności reprodukcyjnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Actilyse 20 20 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa alteplazy (Actilyse) obejmują badania toksyczności podostrej na szczurach i małpach marmoset, które nie wykazały nieoczekiwanych działań niepożądanych, potwierdzając korzystny profil bezpieczeństwa leku. Testy mutagenności nie wykazały potencjału mutagennego, co eliminuje ryzyko wywoływania mutacji genetycznych. W kontekście wpływu na reprodukcję, alteplaza nie wykazywała działania teratogennego przy dawkach terapeutycznych podawanych dożylnie ciężarnym zwierzętom. Jednak u królików zaobserwowano działanie embriotoksyczne przy dawkach przekraczających 3 mg/kg mc./dobę, objawiające się zwiększoną śmiertelnością zarodków oraz zahamowaniem ich wzrostu, natomiast u szczurów nie stwierdzono wpływu na rozwój okołoporodowy i poporodowy nawet przy dawkach do 10 mg/kg mc./dobę.
- Leksykon substancji czynnych
Bluszcz – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane toksykologiczne dotyczące wyciągu z liści bluszczu (Hedera helix) wskazują na jego dobrą tolerancję i bezpieczeństwo stosowania w dawkach terapeutycznych. Badania na zwierzętach wykazały brak toksyczności przy podaniu doustnym do 3 g/kg masy ciała oraz podskórnym do 0,5 g/kg. W badaniach przewlekłych (3 miesiące) dawki od 30 do 750 mg/kg nie wywołały istotnych zmian w zachowaniu ani morfologii narządów, z wyjątkiem odwracalnego wzrostu hematokrytu i obniżenia wydzielania ICSH przy najwyższych dawkach. Test Amesa potwierdził brak mutagenności α-hederyny i β-hederyny, a także wykazał ich działanie antymutagenne w zakresie 200–800 µg/płytkę. Ponadto α-hederyna hamowała mutacje genowe indukowane doksorubicyną w ludzkich limfocytach.
alfa-hederyna, beta-hederyna, dawka terapeutyczna, doksorubicyna, działanie antymutagenne, hematokryt, limfocyt ludzki, Mucoplant, mutacja genowa, mutagenność, Prospan, rakotwórczość, saponina, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg z liści bluszczu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vicebrol BIO 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa winpocetyny, substancji czynnej leku Vicebrol Bio, obejmowały ocenę toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych. Doustna dawka LD50 u psów nie została ustalona ze względu na nietolerancję powyżej 400 mg/kg masy ciała. W badaniach podostrych szczury tolerowały dożylne dawki do 8 mg/kg przez 14 dni, a psy do 5 mg/kg przez 28 dni, przy czym wyższe dawki wywoływały objawy takie jak ślinienie, tachykardia i przyspieszony oddech. Doustne podawanie przez 28 dni było dobrze tolerowane nawet przy dawkach do 25 mg/kg u szczurów. W badaniach przewlekłych nie stwierdzono patologicznych zmian klinicznych ani laboratoryjnych przy dawkach do 100 mg/kg doustnie u szczurów przez 6 miesięcy, natomiast u psów dawki 45 mg/kg powodowały obniżenie łaknienia i wymioty. Dożylne podawanie powyżej 5 mg/kg przez 90 dni u psów wiązało się z objawami neurologicznymi i kardiopulmonalnymi, jednak bez trwałych zmian histologicznych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Apo-Feno 200M 200 mg
Dane przedkliniczne dotyczące mikronizowanego fenofibratu wskazują na relatywnie niską toksyczność ostrą, potwierdzoną brakiem zgonów u zwierząt przy dawkach od 3200 do 24000 mg/kg masy ciała podawanych przez 7 dni. W badaniach podostrych na szczurach (dawki 0-1000 mg/kg/dobę) zaobserwowano wzrost aktywności AspAT, powiększenie wątroby oraz rozrost peroksysomów, szczególnie przy dawkach >30 mg/kg/dobę. U psów, przy dawkach 25-100 mg/kg/dobę, odnotowano istotne zmniejszenie masy ciała, kamicę żółciową oraz śródmiąższowe zapalenie nerek. Badania rakotwórczości na szczurach (dawki 10-200 mg/kg/dobę) wykazały istotny wzrost częstości nowotworów wątroby, gruczolaka trzustki oraz nowotworów komórek śródmiąższowych jąder przy dawkach 1-6-krotnie przekraczających maksymalną dawkę zalecaną u ludzi (w przeliczeniu na mg/m²). Fenofibrat nie wykazywał mutagenności w standardowych testach genotoksyczności (Ames, mutacje genowe, aberracje chromosomowe, synteza zmutowanego DNA).
aberracje chromosomowe, aminotransferaza asparaginianowa, deformacja klatki piersiowej, fenofibrat mikronizowany, gruczolak trzustki, kamica żółciowa, nowotwór komórek śródmiąższowych jąder, opóźnienie porodu, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozszczep kręgosłupa, śródmiąższowe zapalenie nerek, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność podostra - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hydroxyzinum VP 2 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące hydroksyzyny chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Hydroxyzinum VP (2 mg/ml w postaci syropu), wskazują na akceptowalny profil bezpieczeństwa. Badania farmakologiczne obejmujące ocenę wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz nerwowy nie wykazały istotnych zagrożeń. Ponadto, badania toksykologiczne, w tym ocena toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, nie ujawniły znaczących ryzyk dla głównych narządów i układów organizmu, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania hydroksyzyny w warunkach klinicznych. Dokumentacja przedkliniczna nie zawiera dodatkowych danych o istotnym znaczeniu klinicznym poza tymi już uwzględnionymi w Charakterystyce Produktu Leczniczego. Kompleksowy profil bezpieczeństwa hydroksyzyny chlorowodorku został dobrze udokumentowany w standardowych badaniach przedklinicznych, co stanowi solidną podstawę do jej stosowania terapeutycznego. W związku z tym, dostępne dane potwierdzają brak istotnych przeciwwskazań wynikających z toksyczności czy działań niepożądanych w badaniach przedklinicznych.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, hydroksyzyna chlorowodorek, Hydroxyzinum VP, syrop, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neosine duo 1000 mg + 6,25 mg Zn2+
Dane przedkliniczne leku Neosine duo, zawierającego 1000 mg inozyny pranobeksu oraz 6,25 mg jonów cynku, potwierdzają jego korzystny profil bezpieczeństwa. Toksyczność ostra, podostra i przewlekła inozyny pranobeksu była badana na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy) przy dawkach sięgających 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Ustalona dawka LD50 była 50-krotnie wyższa od dawki terapeutycznej, wskazując na bardzo niski poziom toksyczności ostrej. Długoterminowe badania toksykologiczne nie wykazały właściwości karcynogennych ani mutagennych inozyny pranobeksu, potwierdzając bezpieczeństwo genotoksyczne w badaniach in vivo i in vitro, w tym na ludzkich limfocytach krwi obwodowej.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, cynk glukonian, dawka LD50, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie toksyczne, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, jony cynku, limfocyt krwi obwodowej, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, stężenie terapeutyczne, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, wada wrodzona, właściwości karcynogenne, zaburzenie czynności reprodukcyjnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pranosin 50 mg/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne inozyny pranobeks, składnika aktywnego leku Pranosin (50 mg/ml, syrop), wykazały bardzo niski profil toksyczności. W badaniach toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy) stosowano dawki do 1500 mg/kg masy ciała na dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej dla ludzi (100 mg/kg m.c./dobę). Wartość LD50 była 50-krotnie wyższa niż dawka terapeutyczna, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania karcynogenności na myszach i szczurach nie wykazały właściwości karcynogennych, a testy mutagenności in vivo i in vitro potwierdziły brak działania mutagennego.
badanie in vitro, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, droga pozajelitowa, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, LD50, limfocyt krwi obwodowej, margines bezpieczeństwa, margines terapeutyczny, materiał genetyczny komórki, potencjał karcynogenny, potencjał teratogenny, profil toksyczności, test in vivo, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, właściwość karcynogenna, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esotkaleno 10 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa prednizonu, substancji czynnej leku Esotkaleno, obejmuje badania toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, genotoksyczności oraz wpływu na reprodukcję. W modelach zwierzęcych wartość LD50 dla prednizolonu wynosi 240 mg/kg m.c. (szczury, podanie jednorazowe), co wskazuje na stosunkowo wysoką tolerancję dawki ostrej. Toksyczność podostra ujawniła zmiany histopatologiczne zależne od gatunku i dawki: u szczurów dawka 33 mg/kg m.c./dobę przez 7-14 dni powodowała uszkodzenia komórek wysp trzustkowych Langerhansa, u królików dawka 2-3 mg/kg m.c./dobę przez 2-4 tygodnie wywoływała hepatotoksyczność, a u świnek morskich i psów dawki 0,5-5 mg/kg m.c. i 4 mg/kg m.c. odpowiednio przez kilka tygodni indukowały martwicę mięśni. Badania genotoksyczności nie wykazały istotnego ryzyka mutagenności, a badania karcynogenności nie potwierdziły działania rakotwórczego prednizonu.
działanie diabetogenne, działanie embriotoksyczne, działanie histotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, glikokortykosteroid, hepatotoksyczność, LD50, martwica mięśni, mutagenność, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, płodność, prednizolon, prednizon, przedawkowanie, rozszczep podniebienia, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa, właściwości genotoksyczne, wyspy trzustkowe Langerhansa, zaburzenie spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cavinton 5 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne winpocetyny wykazały, że substancja jest dobrze tolerowana w szerokim zakresie dawek i schematów podawania. Toksyczność ostra doustna u psów ujawniła nietolerancję powyżej 400 mg/kg mc., objawiającą się wymiotami. Toksyczność podostra i przewlekła u szczurów i psów, przy dawkach dożylnych do 8 mg/kg mc. (szczury, 14 dni) oraz 5 mg/kg mc. (psy, 28 dni), a także doustnych do 100 mg/kg mc. (szczury, 6 miesięcy), nie wykazała istotnych objawów toksycznych ani zmian w badaniach laboratoryjnych. Wyższe dawki u psów (>45 mg/kg mc. doustnie, >5 mg/kg mc. dożylnie) powodowały objawy takie jak obniżony apetyt, wymioty, drgawki, tachykardię i tachypnoe, jednak bez potwierdzonych zmian histopatologicznych. Winpocetyna nie wykazała negatywnego wpływu na płodność samców i samic zwierząt, jednak doustne podanie w okresie ciąży u szczurów (20 mg/kg/dobę) indukowało deformacje płodów, a u królików (300 mg/kg/dobę) obserwowano śmiertelność zarodkowo-płodową. Toksyczność okołoporodowa i poporodowa nie wykazała szkodliwego wpływu na potomstwo.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Duracef 500 mg/5 ml
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa cefadroksylu, stosowanego w postaci jednowodnej w produktach DURACEF (proszek do sporządzania zawiesiny doustnej o stężeniach 250 mg/5 ml i 500 mg/5 ml), są ograniczone i niekompletne. Brak jest długoterminowych badań oceniających potencjał rakotwórczy oraz standardowych testów toksyczności genetycznej, które mogłyby wykazać mutagenność lub klastogenność substancji czynnej. Ponadto, dokumentacja nie zawiera danych dotyczących toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, wpływu na reprodukcję i rozwój zarodkowo-płodowy, ani szczegółowych informacji o bezpieczeństwie farmakologicznym względem poszczególnych układów narządowych. Nie są również dostępne dane o potencjalnych interakcjach cefadroksylu z innymi lekami w badaniach przedklinicznych.
bezpieczeństwo farmakologiczne, cefadroksyl, cefadroksyl jednowodny, cefalosporyna, działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność genetyczna, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Nalewka z ziela ostróżeczki – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy Delacet zawiera nalewkę z ziela ostróżeczki (Delphini consolidae tinctura) w stężeniu 96 g/100 g produktu, kwas octowy 80% w ilości 4% oraz etanol w stężeniu 59,0-65,0% v/v. W dokumentacji rejestracyjnej, w punkcie 5.3 charakterystyki produktu leczniczego, brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa przedklinicznego nalewki z ziela ostróżeczki. Oznacza to, że nie przeprowadzono lub nie uwzględniono wyników standardowych badań toksykologicznych, takich jak toksyczność ostra, podostra, przewlekła, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy oraz wpływ na rozród i rozwój potomstwa, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa stosowania tego preparatu miejscowo na skórę.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, Delphini consolidae tinctura, działanie niepożądane, etanol, genotoksyczność, kwas octowy, mechanizm działania, nalewka z ziela ostróżeczki, płyn na skórę, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, stosowanie miejscowe na skórę, stosunek korzyści do ryzyka, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gamunex 10% 100 mg/ml
Immunoglobuliny ludzkie, jako kluczowe białka układu odpornościowego, stanowią substancję czynną preparatu Gamunex 10%, który zawiera 100 mg/ml IVIg o czystości ≥98% IgG. Produkt charakteryzuje się fizjologicznym rozkładem podklas IgG: IgG1 (62,8%), IgG2 (29,7%), IgG3 (4,8%) oraz IgG4 (2,7%), a także minimalnym poziomem przeciwciał przeciwko odrze (9 IU/ml) i maksymalną zawartością IgA na poziomie 84 µg/ml. Gamunex 10% jest dostępny w fiolkach o pojemnościach od 10 ml do 400 ml, co odpowiada dawkom od 1 g do 40 g immunoglobuliny, i występuje jako przezroczysty lub lekko opalizujący roztwór do infuzji, bezbarwny lub jasnożółty.
Ze względu na biologiczną specyfikę immunoglobulin, standardowe badania przedkliniczne są utrudnione, gdyż podawanie ludzkich immunoglobulin zwierzętom laboratoryjnym indukuje odpowiedź immunologiczną przeciwko obcogatunkowym białkom, co ogranicza interpretację wyników. Mimo to, przeprowadzono badania toksyczności ostrej i podostrej na różnych gatunkach zwierząt, które potwierdziły korzystny profil bezpieczeństwa preparatu Gamunex 10%, bez istotnych działań toksycznych. Wyniki te wskazują na niskie ryzyko kliniczne stosowania produktu u ludzi.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hydroxyzinum VP 10 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa hydroksyzyny, substancji czynnej leku Hydroxyzinum VP (dawki 10 mg i 25 mg w formie tabletek powlekanych), została przeprowadzona w ramach kompleksowych badań farmakologicznych i toksykologicznych. Badania te nie wykazały istotnych zagrożeń klinicznych związanych z jej stosowaniem. Analizy obejmowały wpływ na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, nie ujawniając przeciwwskazań do stosowania hydroksyzyny w praktyce klinicznej. Profil toksykologiczny, oceniany w badaniach ostrej, podostrej i przewlekłej toksyczności, potwierdził akceptowalną tolerancję substancji, bez istotnych działań niepożądanych w dawkach terapeutycznych.
badania farmakologiczne i toksykologiczne, badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, hydroksyzyna, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa leku, tabletka powlekana, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fromilid 250 250 mg
Substancją czynną leku Fromilid jest klarytromycyna, której profil bezpieczeństwa oceniono w szerokim zakresie badań przedklinicznych obejmujących toksyczność ostrą, podostrą i przewlekłą, wpływ na rozrodczość, teratogenność oraz mutagenność. Toksyczność ostra wykazała bardzo niski potencjał toksyczny, z dawką śmiertelną przekraczającą 5 g/kg mc. (około 350-krotność maksymalnej dawki klinicznej). W badaniach podostrych i przewlekłych tolerancja klarytromycyny różniła się w zależności od gatunku: naczelne tolerowały dawki do 100 mg/kg mc./dobę (~7x dawka kliniczna) przez 14 dni, psy do 50 mg/kg mc./dobę (~3,5x) przez 14 dni, a szczury do 8 mg/kg mc./dobę (~0,6x) przez 6 miesięcy bez istotnych działań niepożądanych. Głównym narządem narażonym na toksyczność była wątroba, z odwracalnym wzrostem enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, fosfataza alkaliczna, GGTP, LDH). Objawy toksyczności obejmowały wymioty, osłabienie, zmniejszone spożycie pokarmu, ślinotok i odwodnienie. Przy bardzo wysokich dawkach (400 mg/kg mc./dobę) odnotowano zgony u małp oraz zmętnienie rogówki u psów i małp.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, badania przedkliniczne, cholestaza, dawka toksyczna, dehydrogenaza mleczanowa, działanie mutagenne, działanie teratogenne, enzymy wątrobowe, fosfataza alkaliczna, klarytromycyna, nadaktywność, obrzęk rogówki, podanie dawki, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, rozszczep podniebienia, rozwój embrionalny, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, uszkodzenie wątroby, wady układu krążenia, wczesne poronienie, zaczerwienienie spojówek, zmętnienie rogówki, γ-glutamylotransferaza - Leksykon substancji czynnych
Furazydyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Furazydyna wykazuje niską toksyczność ostrą po podaniu doustnym, z LD50 u myszy wynoszącą 2813 mg/kg m.c., podczas gdy po podaniu dootrzewnowym LD50 spada do 284,3 mg/kg m.c. Badania na szczurach i królikach potwierdziły brak toksyczności przy dawkach do 2000 mg/kg m.c. oraz podobny profil toksyczny. Objawy zatrucia obejmowały ataksję, drżenia mięśniowe i porażenie u myszy oraz zmniejszenie napięcia mięśniowego i duszność u królików. Kumulacja furazydyny w organizmie myszy była obserwowana przy dawkach 100-250 mg/kg m.c. podawanych przez miesiąc, jednak nie powodowała śmiertelności, a nawet zwiększenie masy ciała. W badaniach podostrych na szczurach (dawki 16, 50, 150 mg/kg m.c. przez 2 miesiące) nie stwierdzono toksyczności ogólnej ani zmian histologicznych w narządach, a badania na królikach wykazały zmiany jedynie w wątrobie (stłuszczenie) i nerkach (martwica, nacieki). Furazydyna nie wpływała na funkcję mięśni gładkich jelit ani na motorykę przewodu pokarmowego u kotów, a jej wpływ na florę bakteryjną jelitową myszy był minimalny i nie powodował trwałych zaburzeń.
ataksja, badanie farmakologiczne, badanie histologiczne, badanie przedkliniczne, dawka śmiertelna LD50, droga dootrzewnowa, droga dożołądkowa, drżenie mięśniowe, działanie przeciwbakteryjne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fizjologiczna flora bakteryjna, flora bakteryjna przewodu pokarmowego, furazydyna, genotoksyczność, model zwierzęcy, nabłonek kanalików nerkowych, naciek komórkowy, opistotonus, pałeczka Gram-ujemna, parametr biochemiczny krwi, parametr morfologiczny, pochodna nitrofuranu, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, zakażenie układu moczowego, zastój żylny, zmiana martwicza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Medoxa 2,5 mg
Przedkliniczne badania prednizonu i jego aktywnego metabolitu prednizolonu obejmują szeroki zakres oceny toksyczności, bezpieczeństwa oraz wpływu na reprodukcję. W badaniach toksyczności ostrej na szczurach określono LD50 na poziomie 240 mg/kg m.c. po jednorazowym podaniu. Toksyczność podostra i przewlekła ujawniła zmiany narządowe, takie jak uszkodzenia komórek wysp trzustkowych Langerhansa przy dawce 33 mg/kg m.c./dzień (7-14 dni, szczury), uszkodzenia wątroby przy 2-3 mg/kg m.c./dzień (2-4 tygodnie, króliki) oraz martwicę mięśni przy dawkach 0,5-5 mg/kg m.c./dzień (kilka tygodni, świnki morskie) i 4 mg/kg m.c./dzień (kilka tygodni, psy). Nie stwierdzono istotnego potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego w badaniach przedklinicznych.
anomalia rozwojowa, dane przedkliniczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, glikokortykosteroid, LD50, martwica mięśni, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozszczep podniebienia, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie wątroby, właściwości genotoksyczne, wyspy trzustkowe Langerhansa, zaburzenia spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esotkaleno 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa prednizonu, substancji czynnej Esotkaleno, obejmują szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych oraz reprodukcyjnych. W badaniach toksyczności ostrej na szczurach ustalono LD50 na poziomie 240 mg/kg masy ciała. W toksyczności podostrej i przewlekłej zaobserwowano zmiany narządowe zależne od gatunku i dawki: u szczurów zmiany w komórkach wysp trzustkowych Langerhansa po dawce 33 mg/kg przez 7-14 dni, u królików uszkodzenie wątroby po 2-3 mg/kg przez 2-4 tygodnie, a u świnek morskich i psów martwicę mięśni po dawkach 0,5-5 mg/kg i 4 mg/kg odpowiednio przez kilka tygodni. Badania genotoksyczności nie wykazały istotnego potencjału mutagennego ani karcynogennego.
dane przedkliniczne, dawka śmiertelna, działanie histotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, glikokortykosteroid, LD50, martwica mięśni, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, podanie dootrzewnowe, potencjał mutagenny, prednizolon, prednizon, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie wątroby, wyspy Langerhansa, zaburzenie spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esotkaleno 30 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa prednizonu, substancji czynnej leku Esotkaleno, obejmują szeroki zakres testów farmakologicznych, toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, a także oceny genotoksyczności, karcynogenności oraz wpływu na reprodukcję. W modelu szczurzym LD50 po jednorazowym podaniu wyniosła 240 mg/kg masy ciała. Toksyczność podostra u szczurów objawiła się zmianami w komórkach wysp trzustkowych przy dawce 33 mg/kg m.c./dzień przez 7-14 dni, u królików uszkodzeniem wątroby przy dawce 2-3 mg/kg m.c./dzień przez 2-4 tygodnie, a u świnek morskich i psów obserwowano martwicę mięśni przy dawkach odpowiednio 0,5-5 mg/kg m.c./dzień i 4 mg/kg m.c./dzień podawanych przez kilka tygodni. Badania genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały istotnego ryzyka klinicznego dla ludzi w warunkach terapeutycznych.
anomalie czaszki, działanie histotoksyczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, glikokortykosteroidy, LD50, martwica mięśni, męski układ rozrodczy, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, prednizon, rozszczep podniebienia, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie wątroby, wyspy trzustkowe Langerhansa, zaburzenia spermatogenezy - Leksykon substancji czynnych
Iberis amara – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Substancja iberis amara, będąca głównym składnikiem preparatu Iberogast (ekstrakt z ziela urzetu gorzkiego), została poddana szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jej profil bezpieczeństwa. Przeprowadzono badania toksyczności ostrej, podostrej oraz przewlekłej (trwające 3 i 6 miesięcy) na dwóch gatunkach zwierząt laboratoryjnych, co zwiększa wiarygodność wyników i ich ekstrapolację na populację ludzką. Dodatkowo oceniano wpływ substancji na funkcje rozrodcze, rozwój embrionalny, przedurodzeniowy oraz pourodzeniowy, a także przeprowadzono testy mutagenności w celu wykrycia potencjalnych właściwości genotoksycznych. W badaniach stosowano dawki nawet do 1200-krotnie wyższe niż zalecane dawki terapeutyczne, co pozwoliło na dokładną ocenę marginesu bezpieczeństwa.
badanie przedkliniczne, badanie reprodukcyjne, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, Iberis amara, margines bezpieczeństwa, monitorowanie bezpieczeństwa, mutagenność, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalny, rozwój pourodzeniowy, rozwój przedurodzeniowy, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, urzet gorzki, uszkodzenie materiału genetycznego, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cholinex 150 mg
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące choliny salicylanu, substancji czynnej produktu leczniczego Cholinex w dawce 150 mg na pastylkę, są ograniczone i nie zawierają szczegółowych informacji dotyczących toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego ani wpływu na reprodukcję. Brakuje również danych dotyczących farmakologii bezpieczeństwa oraz szczegółowych badań farmakodynamiki i farmakokinetyki w modelach zwierzęcych. W dokumentacji nie uwzględniono także szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących substancji pomocniczych, takich jak aspartam (1,75 mg), izomalt (2671,32 mg) i maltytol (667,83 mg), co ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa produktu na poziomie przedklinicznym. Mimo braku szczegółowych badań przedklinicznych, Cholinex jest stosowany w praktyce klinicznej, a jego profil bezpieczeństwa opiera się głównie na wieloletnim doświadczeniu klinicznym oraz monitoringu farmakoterapii. Brak danych przedklinicznych dotyczących toksyczności narządowej, interakcji lekowych czy specyficznych właściwości farmakologicznych podkreśla konieczność dalszego nadzoru nad bezpieczeństwem stosowania choliny salicylanu. Aktualne rekomendacje dawkowania i stosowania produktu nie bazują na wynikach badań przedklinicznych, lecz na obserwacjach klinicznych i doświadczeniu praktycznym.
aspartam, cholina salicylanu, farmakodynamika, farmakokinetyka, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, interakcja lekowa, izomalt, maltytol, model zwierzęcy, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, potencjał rakotwórczy, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła - Leksykon substancji czynnych
Olejek eukaliptusowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Olejek eukaliptusowy (Eucalypti aetheroleum) wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi, w tym 26-tygodniowymi badaniami przewlekłymi na szczurach i psach, które nie wykazały istotnej toksyczności histopatologicznej. Główny składnik olejku, 1,8-cyneol, podawany w dawkach 3750-30000 mg (381-3342 mg/kg m.c./dzień) przez 28 dni, indukował wakuolizację hepatocytów oraz uszkodzenia wątroby, nerek i ślinianek przyusznych przy dawce ≥600 mg/kg m.c./dzień. Wysokie dawki olejku powodowały także obniżenie aktywności ośrodkowego układu nerwowego (OUN) i układu ruchu, co jest prawdopodobnie wynikiem niespecyficznych oddziaływań membranowych. Ponadto, olejek zwiększał przepływ krwi przez nerki, podnosząc szybkość przesączania kłębuszkowego i wywołując efekt moczopędny, a także zmniejszał perystaltykę przewodu pokarmowego i produkcję soku żołądkowego, choć mechanizm tego ostatniego pozostaje niejasny.
8-cyneol, działanie teratogenne, efekt moczopędny, genotoksyczność, kancerogenność, mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, olejek eukaliptusowy, ośrodkowy układ nerwowy, perystaltyka przewodu pokarmowego, profil bezpieczeństwa, przenikanie przez łożysko, przepływ nerkowy, przesączanie kłębuszkowe, rakotwórczość, sok żołądkowy, teratogenność, toksyczność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, układ oddechowy, układ ruchu, układ sercowo-naczyniowy, upośledzenie płodności, uszkodzenie wątroby, wakuolizacja hepatocytów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Erdomed 300 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa erdosteiny, substancji czynnej preparatu Erdomed 300 mg, wykazały niską toksyczność ostrej i przewlekłej ekspozycji. Wartości LD50 przekraczały 5000 mg/kg masy ciała po podaniu doustnym u myszy i szczurów oraz 3500 mg/kg po podaniu dożylnym u myszy. W badaniach podostrych nie stwierdzono zmian patologicznych przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę u szczurów i 100 mg/kg/dobę u psów (podanie doustne przez 4 tygodnie). Długoterminowe podawanie (26 tygodni) dawek do 1000 mg/kg/dobę u szczurów i 200 mg/kg/dobę u psów nie wykazało toksyczności, a jedynie najwyższe dawki u psów (400 mg/kg/dobę) powodowały niewielkie zmiany w wątrobie. Nie zaobserwowano negatywnego wpływu na kluczowe narządy, a działania niepożądane OUN pojawiały się jedynie przy ekstremalnie wysokich dawkach (5000 mg/kg doustnie, 3500 mg/kg dożylnie/dootrzewnowo). Erdosteina wykazała również dobrą tolerancję miejscową.
aberracja chromosomowa, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, LD50, mutacja punktowa, obraz histologiczny, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna aminokwasu, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność długookresowa, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność podostra, toksyczny wpływ na reprodukcję, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gamma anty-D 50 50 mcg/ml
Produkt leczniczy GAMMA anty-D 50, zawierający ludzką immunoglobulinę anty-D w stężeniu 50 mikrogramów/ml (250 j.m.), został poddany kompleksowym badaniom toksykologicznym na modelach zwierzęcych, w tym świnkach morskich oraz białych myszach. Badania te wykazały brak toksyczności ostrej, podostrej oraz przewlekłej, a także nie stwierdzono niekorzystnych reakcji miejscowych po podaniu roztworu do wstrzykiwań. Produkt charakteryzuje się zawartością białka ludzkiego nie mniejszą niż 30 mg oraz poziomem IgA nie przekraczającym 50 mikrogramów/ml, co potwierdza jego odpowiedni profil bezpieczeństwa w modelach przedklinicznych.
- Leksykon substancji czynnych
Graphites – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W przypadku homeopatycznej substancji czynnej Graphites w rozcieńczeniu D6, obecnej w produkcie leczniczym Alvia Zaparcia, nie istnieją dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa jej stosowania. Brak jest informacji o toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, a także o potencjalnej toksyczności narządowej, wpływie na rozrodczość, genotoksyczności oraz działaniu kancerogennym. Ponadto, nie przeprowadzono badań na modelach zwierzęcych ani oceny wpływu na podstawowe funkcje fizjologiczne, takie jak układ krążenia, oddechowy, nerwowy czy wydalniczy. Dokumentacja nie zawiera również danych dotyczących interakcji Graphites D6 z innymi składnikami produktu, takimi jak Bryonia, Lycopodium clavatum, Sepia officinalis, Strychnos nux vomica, Silybum marianum czy Taraxacum officinalis.
badanie przedkliniczne, Bryonia, dane przedkliniczne, działanie kancerogenne, funkcja fizjologiczna, genotoksyczność, interakcja z substancją, Lycopodium clavatum, model zwierzęcy, ocena toksykologiczna, produkt leczniczy, rozcieńczenie D6, rozcieńczenie homeopatyczne, Sepia officinalis, Silybum marianum, Strychnos nux vomica, Taraxacum officinalis, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, układ krążenia, układ nerwowy, układ oddechowy, układ wydalniczy, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Celiprolol Vitabalans 400 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne celiprololu wykazały niski profil toksyczności przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne stosowane u ludzi (do 2000 mg/kg/dobę u myszy i 400 mg/kg/dobę u szczurów vs. 5,5 mg/kg/dobę u pacjenta). Dawka śmiertelna po pojedynczym podaniu doustnym wynosiła około 2000 mg/kg u myszy, 3800 mg/kg u szczurów i 1500 mg/kg u psów, co potwierdza niską toksyczność ostrą. W badaniach długoterminowych dawki do 20 mg/kg/dobę u szczurów i 10 mg/kg/dobę u psów nie wywoływały toksyczności, a wyższe dawki powodowały odwracalne zmiany hematologiczne i metaboliczne, takie jak zwiększenie stężenia potasu i fosforu nieorganicznego, obrzęki oraz zmiany w zachowaniu zwierząt. Celiprolol nie wykazywał działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność przy dawce 320 mg/kg/dobę u szczurów.
arytmia indukowana chemicznie, asystolia, badanie toksykologiczne, dawka śmiertelna, działanie przeciwarytmiczne, działanie teratogenne, efekt chronotropowy, efekt inotropowy, funkcja reprodukcyjna, migotanie komór, niedokrwienie, parametr bezpieczeństwa, parametr hematologiczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil toksykologiczny, receptor beta2-adrenergiczny, śmierć sercowa, tachykardia komorowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, zwężenie tętnicy wieńcowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AKVIR FORTE o smaku truskawkowym 500 mg/5 ml
Inozyna pranobeksu, substancja czynna syropu AKVIR FORTE (500 mg/5 ml), wykazuje niski profil toksyczności potwierdzony badaniami na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy) przy dawkach do 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Wartość LD50 była 50-krotnie wyższa niż dawka terapeutyczna, co świadczy o wysokim marginesie bezpieczeństwa. Długoterminowe badania karcinogenności na myszach i szczurach nie wykazały działania rakotwórczego, a testy mutagenności in vivo i in vitro (na myszach, szczurach oraz ludzkich limfocytach) potwierdziły brak potencjału mutagennego substancji.
badania in vitro, badania in vivo, badania przedkliniczne, badania toksyczności, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, droga pozajelitowa, embriotoksyczność, inozyna pranobeksu, LD50, limfocyt krwi obwodowej, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, teratogenność, test mutagenności, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwość karcinogenna, zaburzenie czynności reprodukcyjnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lipohep 2400 j.m./g
Przedkliniczne badania toksyczności podostrej i przewlekłej heparyny sodowej zawartej w leku Lipohep (2400 j.m./g) wykazały dobrą tolerancję ogólnoustrojową oraz miejscową, bez istotnych klinicznie objawów toksyczności. Dane te potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa substancji aktywnej w warunkach laboratoryjnych, co jest istotne przed rozpoczęciem badań klinicznych. Jednakże, brak jest informacji dotyczących potencjalnego działania mutagennego oraz teratogennego, co wskazuje na konieczność uzupełnienia tych aspektów w dalszych badaniach przedklinicznych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Medoxa 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa farmakologicznego prednizonu, substancji czynnej leku Medoxa, obejmują ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na reprodukcję. W modelu szczurzym LD50 dla prednizolonu wyniosła 240 mg/kg masy ciała po jednorazowym podaniu. Toksyczność podostra i przewlekła wykazała zmiany w komórkach wysp trzustkowych przy dawce 33 mg/kg (szczury), uszkodzenia wątroby przy 2-3 mg/kg (króliki), martwicę mięśni przy 0,5-5 mg/kg (świnki morskie) oraz 4 mg/kg (psy). Badania genotoksyczności nie wykazały istotnego potencjału mutagennego ani karcynogennego, co wskazuje na brak klinicznie istotnego ryzyka genotoksycznego przy stosowaniu terapeutycznym.
anomalia czaszki, badanie genotoksyczności, dawka letalna, działanie histotoksyczne, efekt teratogenny, glikokortykosteroid, LD50, martwica mięśni, mikroskop świetlny, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, prednizolon, prednizon, rozszczep wargi i podniebienia, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność podostra, uszkodzenie wątroby, właściwości genotoksyczne, wyspy trzustkowe Langerhansa, zaburzenie spermatogenezy - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg gęsty z ziela tymianku i korzenia pierwiosnka – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy Bronchosol zawiera wyciąg gęsty z ziela tymianku (Thymus vulgaris/Thymus zygis) i korzenia pierwiosnka (Primula veris/Primula elatior) w proporcji 7,6:1, ekstrakt 3:1, z rozpuszczalnikiem wodnym. W 1 ml syropu znajduje się 0,198 mg tymolu, a także substancje pomocnicze takie jak sacharoza (do 845 mg/ml) oraz etanol (do 0,5% m/m). Charakterystyka Produktu Leczniczego nie zawiera szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania wyciągu, co wskazuje na brak lub niewystarczającą dokumentację badań toksykologicznych, w tym oceny toksyczności ostrej, podostrej, przewlekłej, mutagenności, genotoksyczności, kancerogenności oraz wpływu na reprodukcję i rozwój płodu.
charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, genotoksyczność, korzeń pierwiosnka, monitorowanie bezpieczeństwa, mutagenność, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, test toksykologiczny, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, tymol, wyciąg gęsty z ziela tymianku i korzenia pierwiosnka, wyciąg gęsty złożony, ziele tymianku - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Losmina 40 mg/0,4 ml (4000 j.m.)
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa enoksaparyny sodowej obejmowały toksyczność podostą (13 tygodni, 15 mg/kg/dobę, podskórnie u szczurów i psów) oraz przewlekłą (26 tygodni, 10 mg/kg/dobę, podskórnie i dożylnie u szczurów i małp). Wyniki wykazały brak działań niepożądanych poza oczekiwanym efektem przeciwzakrzepowym, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających te stosowane u ludzi. Testy mutagenności in vitro (m.in. test Amesa, aberracje chromosomalne limfocytów ludzkich) oraz in vivo (aberracje chromosomalne w szpiku kostnym szczura) nie wykazały potencjału genotoksycznego enoksaparyny. Ocena teratogenności na ciężarnych szczurach i królikach (do 30 mg/kg/dobę, podskórnie) nie potwierdziła działania teratogennego ani toksycznego na płód.
aberracja chromosomalna, badanie mutagenności, działanie klastogenne, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, enoksaparyna sodowa, funkcja reprodukcyjna, lek przeciwzakrzepowy, limfocyt ludzki, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, szpik kostny, test Amesa, test postępującej mutacji, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność płodowa, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zopitin 7,5 mg tabletki powlekane 7,5 mg
Badania przedkliniczne zopiklonu wykazały niską ostrą toksyczność, z wartością LD50 po podaniu doustnym wynoszącą około 3 g/kg u myszy oraz 800 mg/kg u szczurów. W toksyczności podostrej zaobserwowano zahamowanie wzrostu i zmniejszenie masy ciała u szczurów oraz odwracalne uszkodzenia wątroby u psów i szczurów przy wysokich dawkach. U psów stwierdzono również niedokrwistość. W zakresie karcynogenności, u samic szczurów odnotowano zwiększone ryzyko raka sutka związane ze wzrostem stężenia 17-beta-estradiolu oraz wzrost częstości guzów tarczycy powiązany z podwyższonym poziomem TSH, jednak u ludzi nie zaobserwowano wpływu na funkcję tarczycy.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sulovas 250 LSU
Przedkliniczne badania toksykologiczne sulodeksydu, substancji czynnej leku Sulovas, wykazały bardzo niski profil toksyczności ostrej, z wartością LD50 przekraczającą 9000 mg/kg masy ciała przy podaniu doustnym u myszy i szczurów, co świadczy o wysokiej tolerancji leku. Przy podaniu dootrzewnowym LD50 wynosiła odpowiednio 1980 mg/kg u myszy i 2385 mg/kg u szczurów, wskazując na umiarkowanie wyższą toksyczność tej drogi podania. Badania podostre na psach (10 mg/kg/dobę przez 21 dni) oraz przewlekłe na psach i szczurach (20 mg/kg/dobę przez 180 dni) nie wykazały istotnych zaburzeń hematologicznych, zmian w moczu, kale ani zmian anatomopatologicznych, co potwierdza dobrą tolerancję sulodeksydu przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, badania fetotoksyczności na szczurach i królikach przy dawce 25 mg/kg nie wykazały działania embriotoksycznego ani fetotoksycznego, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
badania przedkliniczne, dawka śmiertelna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, fetotoksyczność, LD50, mutagenność, parametry hematologiczne, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, potencjał mutagenny, sulodeksyd, Sulovas, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, zmiany anatomopatologiczne - Leksykon substancji czynnych
Glukofrangulina A – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Glukofrangulina A, pochodna hydroksyantracenowa obecna w korze kruszyny (Rhamnus frangula L.), wykazuje potencjał mutagenny i genotoksyczny w testach in vitro, jednak te właściwości nie zostały potwierdzone w badaniach in vivo, co ma kluczowe znaczenie dla oceny bezpieczeństwa klinicznego. Długoterminowe badania rakotwórczości wskazują na ryzyko uszkodzeń nerek oraz jelita grubego, a badania toksyczności reprodukcyjnej z emodyną wykazały wpływ na cykl rujowy u myszy, głównie wtórny do toksyczności matczynej związanej z biegunką. Nefrotoksyczność, w tym przerost nabłonka nerek i kanalikowe nacieki bazofilowe, obserwowano przy dawkach ≥300 mg/kg/dzień w modelach zwierzęcych, z częściową odwracalnością zmian po okresie zdrowienia.
aloe-emodyna, bez czarny, emodyna, Frangula alnus, frangulina, genotoksyczność, glukofrangulina A, kora kruszyny, mięta pieprzowa, model mikrosomalny Salmonelli, mutagenność, naciek bazofilowy, naprawa DNA, nefropatia, nefrotoksyczność, NOEL, pierwotne hepatocyty, pochodna hydroksyantracenowa, przerost nabłonka, rakotwórczość, Rhamnus frangula, splot nerwowy okrężnicy, strąki senesu, test mutagenności, toksyczność długoterminowa, toksyczność podostra, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, wpust żołądka, związek hydroksyantracenowy - Leksykon substancji czynnych
Cynk glukonian – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cynk glukonian, będący źródłem jonów Zn²⁺, wykazuje niski potencjał toksyczny w dawkach terapeutycznych, co potwierdzają badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych. Toksyczność obserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne ekspozycje możliwe do osiągnięcia u ludzi. W preparatach złożonych takich jak Neosine duo i Neosine plus, stężenia cynku wynoszą odpowiednio 3,125 mg Zn²⁺/5 ml oraz 1,5625 mg Zn²⁺/5 ml, co w połączeniu z korzystnym profilem bezpieczeństwa minimalizuje ryzyko działań niepożądanych związanych z cynkiem. Brak jest danych wskazujących na cytotoksyczność lub genotoksyczność cynku glukonianu w dawkach terapeutycznych, co potwierdza jego bezpieczeństwo stosowania w farmakoterapii.
badanie niekliniczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, cynk glukonian, cytotoksyczność, dawka LD50, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, efekt toksyczny, genotoksyczność, inozyna pranobeks, jony cynku, margines bezpieczeństwa, model zwierzęcy, Neosine duo, Neosine Plus, potencjał toksyczny, preparat farmaceutyczny, preparat złożony, profil bezpieczeństwa, profil toksykologiczny, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, właściwość cytotoksyczna, właściwość genotoksyczna - Leksykon substancji czynnych
Furagina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Furazydyna, pochodna nitrofuranu o silnym działaniu przeciwbakteryjnym, wykazuje bardzo niską toksyczność po podaniu dożołądkowym, z wartością LD50 u myszy wynoszącą 2813 mg/kg mc., podczas gdy po podaniu dootrzewnowym LD50 wynosi 284,3 mg/kg mc. Badania toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, króliki, koty) nie wykazały istotnych efektów toksycznych przy dawkach znacznie przekraczających zalecane dawki terapeutyczne. Objawy zatrucia obejmowały głównie symptomy neurologiczne, takie jak ataksja i drżenie mięśni, a zmiany histologiczne ograniczały się głównie do wątroby (stłuszczenie) i nerek (zmiany martwicze, nacieki komórkowe). Nie stwierdzono wpływu furazydyny na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego ani negatywnego oddziaływania na florę bakteryjną jelit w dawkach terapeutycznych.
ataksja, działanie teratogenne, flora bakteryjna przewodu pokarmowego, furazydyna, genotoksyczność, LD50, mięśnie gładkie, opistotonus, pałeczki Gram-ujemne, parametry biochemiczne krwi, parametry morfologiczne, pochodna nitrofuranu, potencjał rakotwórczy, stłuszczenie wątroby, toksyczność ogólna, toksyczność ostra, toksyczność podostra, zastój żylny, zmiany histologiczne, zmiany martwicze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Defur 4 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tolterodyny obejmowały szeroki zakres analiz farmakologicznych, toksykologicznych oraz wpływu na reprodukcję, które nie wykazały istotnych klinicznie działań niepożądanych poza tymi wynikającymi z mechanizmu działania leku. Badania toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej potwierdziły brak mutagenności i działania rakotwórczego. W modelach zwierzęcych (myszy, króliki) tolterodyna nie wpływała negatywnie na płodność ani funkcjonowanie układu rozrodczego, jednak przy stężeniach w osoczu 7-20-krotnie przekraczających wartości terapeutyczne u ludzi obserwowano zgony zarodków i wady wrodzone.
AUC, blokada prądu potasowego, Cmax, działanie rakotwórcze, elektrokardiogram, gen HERG, genotoksyczność, kanał potasowy, odstęp QT, potencjał czynnościowy, potencjał mutagenny, repolaryzacja, ryzyko onkogenne, stężenie w osoczu, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, tolterodyna, wada wrodzona, włókna Purkiniego, zgon zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hydroxyzinum Hasco 25,00 mg
Przeprowadzone badania farmakologiczne i toksykologiczne hydroksyzyny chlorowodorku w dawce 25 mg wykazały brak istotnych zagrożeń bezpieczeństwa przedklinicznego. Ocena wpływu substancji na układ nerwowy, sercowo-naczyniowy oraz oddechowy nie ujawniła przeciwwskazań do stosowania klinicznego. Badania toksykologiczne obejmowały toksyczność ostrą, podostradą i przewlekłą, nie wykazując nieprawidłowości przy dawkach terapeutycznych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa leku.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, dawka 2,5 mg, dawka terapeutyczna, hydroksyzyna, hydroksyzyna chlorowodorek, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Goryczka – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Goryczka (Gentianae) jest składnikiem kilku produktów leczniczych, takich jak Kalms (22,50 mg ekstraktu suchego) oraz Krople żołądkowe T i Krople żołądkowe (zawierające nalewkę gorzką z korzenia goryczki). Analiza dostępnych danych przedklinicznych wykazuje istotny brak szczegółowych badań toksykologicznych, w tym badań toksyczności ostrej, podostrej, przewlekłej, genotoksyczności, karcynogenności oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa. Charakterystyki produktów często nie zawierają danych przedklinicznych lub oznaczają je jako „nie dotyczy”, co wskazuje na brak standardowych badań zgodnych z aktualnymi normami farmakologicznymi.
badania toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, ekstrakt suchy goryczki, genotoksyczność, karcynogenność, korzeń goryczki, nalewka gorzka, produkt leczniczy, substancja roślinna, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, tradycyjny produkt leczniczy roślinny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ampicillin TZF 1 g
Dokumentacja produktu leczniczego Ampicillin TZF, zawierającego ampicylinę sodową, nie dostarcza szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących długoterminowego bezpieczeństwa stosowania tego antybiotyku beta-laktamowego. Brakuje informacji o badaniach toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, a także o potencjalnej kumulacji leku po podaniu wielokrotnym. Nie przedstawiono wyników standardowych testów genotoksyczności, takich jak test Amesa, testy aberracji chromosomowych czy test mikrojądrowy, co uniemożliwia pełną ocenę ryzyka mutagennego. Ponadto, nie przeprowadzono ani nie udokumentowano badań rakotwórczości na modelach zwierzęcych, a także brak jest danych dotyczących wpływu ampicyliny na rozrodczość, w tym na płodność i rozwój embrionalny oraz pourodzeniowy.
aberracja chromosomowa, ampicylina sodowa, antybiotyk beta-laktamowy, genotoksyczność, kancerogenność, mutagenność, potencjał kancerogenny, rakotwórczość, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność układu rozrodczego - Leksykon substancji czynnych
Borowina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W dokumentacji Pasty borowinowej leczniczej nie przedstawiono wyników standardowych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania borowiny jako substancji czynnej. Brak jest danych dotyczących toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, genotoksyczności, karcynogenności, wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa, a także badań farmakologicznych i farmakokinetycznych. Taki stan może wynikać z naturalnego pochodzenia borowiny oraz jej długotrwałego, klinicznego stosowania, co w praktyce leczniczej często ogranicza zakres wymaganych badań przedklinicznych. Należy jednak podkreślić, że borowina jest mieszaniną związków organicznych i nieorganicznych, co komplikuje przeprowadzenie standardowych testów bezpieczeństwa.
badanie farmakokinetyczne, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, borowina, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, genotoksyczność, karcynogenność, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, pasta borowinowa lecznicza, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój potomstwa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność pojedynczej dawki, toksyczność przewlekła, toksyczność wielokrotnej dawki, toksyczny wpływ na rozród, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mannitol 15% Baxter 150 mg/ml
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania mannitolu w roztworze do infuzji o stężeniu 150 mg/ml (15%) są ograniczone i nie obejmują szczegółowych badań toksyczności ostrej, podostrej ani przewlekłej. Charakterystyka produktu leczniczego nie zawiera informacji dotyczących potencjalnego działania mutagennego, karcynogennego czy teratogennego tego preparatu. Roztwór mannitolu jest bezbarwny, przejrzysty, o osmolarności około 823 mOsm/l oraz pH w zakresie 4,5-7,0, co jest istotne z punktu widzenia jego fizykochemicznych właściwości i bezpieczeństwa podawania dożylnie.
badania przedkliniczne, dane farmakokinetyczne, dane farmakologiczne, dane przedkliniczne, doświadczenie kliniczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, mannitol, osmolarność roztworu, parametry fizykochemiczne, pH roztworu, profil bezpieczeństwa, roztwór do infuzji, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła