wpływ teratogenny
Wpływ teratogenny to zdolność substancji, leku, czynnika fizycznego lub infekcji do wywoływania wad rozwojowych u rozwijającego się płodu. Czynniki teratogenne działają szczególnie silnie w okresie organogenezy, czyli między 3. a 8. tygodniem ciąży, kiedy formują się narządy płodu.
Klasycznymi przykładami substancji o silnym działaniu teratogennym są: talidomid, który powoduje fokomelię (niedorozwój kończyn), kwas retinowy (witamina A w dużych dawkach), niektóre leki przeciwpadaczkowe, alkohol etylowy wywołujący płodowy zespół alkoholowy (FAS), oraz niektóre leki przeciwnowotworowe. Istotne znaczenie mają również infekcje wirusowe (różyczka, cytomegalia, ospa wietrzna), promieniowanie jonizujące oraz niektóre metale ciężkie.
Ocena ryzyka teratogennego stanowi kluczowy element farmakoterapii kobiet w wieku rozrodczym i jest podstawą klasyfikacji bezpieczeństwa leków w ciąży. W praktyce klinicznej stosuje się kategoryzację FDA (A, B, C, D, X) lub nowsze systemy oceny, które uwzględniają stosunek korzyści do ryzyka. Minimalizacja ekspozycji na czynniki teratogenne jest podstawowym elementem profilaktyki wad wrodzonych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Simcovas 40 mg
Symwastatyna, substancja czynna leku Simcovas, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które potwierdziły jej bezpieczeństwo stosowania. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na modelach zwierzęcych nie wykazały istotnych zagrożeń wykraczających poza typowe działania farmakologiczne inhibitorów reduktazy HMG-CoA, głównie związane z hamowaniem syntezy cholesterolu. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe i aberracje chromosomowe in vitro i in vivo, nie wykazały potencjału mutagennego ani genotoksycznego. Długoterminowe badania rakotwórczości nie dostarczyły dowodów na kancerogenność symwastatyny przy dawkach terapeutycznych.
aberracja chromosomowa, cholesterol endogenny, dawka terapeutyczna, działanie farmakologiczne, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, farmakodynamika, genotoksyczność, inhibitor reduktazy HMG-CoA, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój postnatalny, symwastatyna, synteza cholesterolu, teratogenność, toksyczność, wpływ teratogenny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Actilyse 20 20 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa alteplazy (Actilyse) obejmują badania toksyczności podostrej na szczurach i małpach marmoset, które nie wykazały nieoczekiwanych działań niepożądanych, potwierdzając korzystny profil bezpieczeństwa leku. Testy mutagenności nie wykazały potencjału mutagennego, co eliminuje ryzyko wywoływania mutacji genetycznych. W kontekście wpływu na reprodukcję, alteplaza nie wykazywała działania teratogennego przy dawkach terapeutycznych podawanych dożylnie ciężarnym zwierzętom. Jednak u królików zaobserwowano działanie embriotoksyczne przy dawkach przekraczających 3 mg/kg mc./dobę, objawiające się zwiększoną śmiertelnością zarodków oraz zahamowaniem ich wzrostu, natomiast u szczurów nie stwierdzono wpływu na rozwój okołoporodowy i poporodowy nawet przy dawkach do 10 mg/kg mc./dobę.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Citabax 10 10 mg
Podczas stosowania cytalopramu (lek Citabax) u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza w ciąży i okresie laktacji, należy zachować szczególną ostrożność. Dane kliniczne z ponad 2500 przypadków nie wykazały teratogenności, jednak lek powinien być stosowany w ciąży tylko, gdy korzyści przewyższają ryzyko. W trzecim trymestrze ciąży konieczna jest wzmożona obserwacja noworodka z uwagi na ryzyko objawów odstawiennych i działań niepożądanych, takich jak zaburzenia oddechowe (bezdech, sinica), neurologiczne (napady drgawkowe, zmiany napięcia mięśniowego), metaboliczne (hipoglikemia), żywieniowe (wymioty) oraz behawioralne (drażliwość, senność). Ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków (PPHN) wzrasta do około 5/1000 ciąż przy ekspozycji na SSRI, w porównaniu do 1-2/1000 w populacji ogólnej. Ponadto, stosowanie SSRI/SNRI w miesiącu przed porodem wiąże się z nieznacznie podwyższonym ryzykiem krwotoku poporodowego.
bezdech, cytalopram, drżączka, drżenie, hiperrefleksja, hipoglikemia, jakość nasienia, krwotok poporodowy, laktacja, napad drgawkowy, objawy odstawienne, obniżone napięcie mięśniowe, płodność, PPHN, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodków, sinica, SNRI, SSRI, trymestr ciąży, układ serotoninergiczny, wpływ teratogenny, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenia oddechowe, zespół odstawienia - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Elenium 10 mg
Chlordiazepoksyd, zawarty w preparacie Elenium (dawki 5 mg, 10 mg, 25 mg), wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Stosowanie leku w ciąży jest dopuszczalne wyłącznie w sytuacjach bezwzględnej konieczności, gdy korzyści przewyższają ryzyko, zwłaszcza w I i III trymestrze. Podawanie chlordiazepoksydu w ostatnim trymestrze lub okresie okołoporodowym może prowadzić do poważnych powikłań u noworodka, takich jak zaburzenia termoregulacji, układu krążenia, dysfunkcje oddechowe, osłabienie odruchu ssania, zespół wiotkiego dziecka oraz zwiększone ryzyko wad wrodzonych, w tym rozszczepu wargi i podniebienia. Przewlekłe stosowanie benzodiazepin w późnej ciąży wiąże się z ryzykiem uzależnienia fizycznego u noworodka i wystąpieniem zespołu odstawiennego wymagającego specjalistycznego leczenia.
benzodiazepina, chlordiazepoksyd, dysfagia, dysfunkcja oddechowa, Elenium, przenikanie leku do mleka, rozszczep wargi i podniebienia, uzależnienie fizyczne, wada wrodzona, wpływ teratogenny, zaburzenie karmienia, zaburzenie termoregulacji, zaburzenie układu krążenia, zespół odstawienny, zespół wiotkiego dziecka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Haloperidol UNIA 2 mg/ml
Haloperydol, stosowany u kobiet w okresie rozrodczym, ciąży oraz laktacji, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu i noworodka. Dane z ponad 400 zakończonych ciąż nie wykazują jednoznacznej teratogenności, jednak pojedyncze przypadki uszkodzeń płodu, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków, zostały odnotowane. Badania przedkliniczne wskazują na negatywny wpływ na procesy reprodukcyjne, co uzasadnia zalecenie unikania haloperydolu w ciąży, jeśli to możliwe. Noworodki narażone na lek w trzecim trymestrze mogą wykazywać objawy pozapiramidowe i odstawienne, takie jak pobudzenie psychoruchowe, zaburzenia napięcia mięśniowego, drżenia, nadmierna senność, niewydolność oddechowa oraz problemy z odruchem ssania, co wymaga ścisłego monitorowania stanu klinicznego po porodzie.
brak owulacji, drżenia mięśniowe, gonadoliberyna, gonadotropiny, haloperydol, hiperprolaktynemia, lek przeciwpsychotyczny, nieprawidłowe napięcie mięśniowe, niewydolność oddechowa, objawy odstawienia, objawy pozapiramidowe, pobudzenie psychoruchowe, przenikanie do mleka ludzkiego, steroidogeneza, trzeci trymestr ciąży, układ endokrynologiczny, wpływ teratogenny, wtórny brak miesiączki, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia spermatogenezy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Co-Prestarium 5 mg + 10 mg
Co-Prestarium, zawierający peryndopryl z argininą (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód, w tym zmniejszoną czynność nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. Stosowanie inhibitorów ACE w pierwszym trymestrze nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć nie do końca potwierdzonego, ryzyka wad rozwojowych. W przypadku ekspozycji na peryndopryl w późniejszych trymestrach konieczne jest wykonanie ultrasonografii nerek i czaszki płodu oraz monitorowanie noworodków pod kątem niedociśnienia tętniczego, niewydolności nerek i hiperkaliemii. Amlodypina przenika do mleka matki w ilości od 3% do 15% dawki matczynej, jednak jej wpływ na niemowlęta nie jest dokładnie poznany, co wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka przy kontynuacji karmienia piersią.
amlodypina, antagonista wapnia, badanie ultrasonograficzne, dawka matczyna, drugi i trzeci trymestr, dysfagia, główki plemników, hiperkaliemia, inhibitor ACE, leczenie hipotensyjne, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, odsetek dawki, opóźnienie kostnienia czaszki, peryndopryl z argininą, pierwszy trymestr ciąży, toksyczność reprodukcyjna, wpływ teratogenny, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Celbic 100 mg
Dane przedkliniczne dotyczące celekoksybu, substancji czynnej preparatu Celbic, nie wykazały istotnych zagrożeń toksykologicznych przy stosowaniu terapeutycznym, co potwierdzono w badaniach oceniających toksyczność po podaniu wielokrotnym, mutagenność oraz rakotwórczość. Jednakże, w modelach zwierzęcych zaobserwowano efekty teratogenne i toksyczność rozwojową przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne u ludzi. U królików dawki ≥150 mg/kg/dobę (około 2-krotnie wyższa ekspozycja niż u ludzi przy dawce 200 mg dwa razy na dobę, na podstawie AUC0-24) powodowały wady rozwojowe, takie jak ubytek przegrody międzykomorowej, zrośnięte żebra, zrośnięty lub brak mostka. U szczurów dawki ≥30 mg/kg/dobę (około 6-krotnie wyższa ekspozycja) wiązały się ze wzrostem częstości przepukliny przeponowej oraz poronieniami i zmniejszoną przeżywalnością zarodków.
charakterystyka produktu leczniczego, dane przedkliniczne, efekt teratogenny, hamowanie syntezy prostaglandyn, okres pourodzeniowy, organogeneza, poronienie poimplantacyjne, poronienie przedimplantacyjne, potencjał mutagenny, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przenikanie do mleka, przepuklina przeponowa, przeżywalność zarodków, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa, ubytek przegrody międzykomorowej, wpływ teratogenny, zakrzepica, zrośnięte żebra, zrośnięty mostek - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ulipristal Aristo 30 mg
Octan uliprystalu, stosowany w antykoncepcji awaryjnej (produkt Ulipristal Aristo), nie jest wskazany do stosowania w ciąży i nie powinien być podawany kobietom z podejrzeniem lub potwierdzoną ciążą. Lek nie powoduje przerwania istniejącej ciąży, co należy wyraźnie wyjaśnić pacjentkom, aby uniknąć mylenia działania antykoncepcji awaryjnej z działaniem środków wczesnoporonnych. Dane naukowe nie wykazują działania teratogennego, jednak badania na zwierzętach są niewystarczające do pełnej oceny toksyczności reprodukcyjnej, a ilość danych dotyczących ekspozycji kobiet w ciąży jest ograniczona. Istotne jest zgłaszanie przypadków ciąży po zastosowaniu leku do specjalnego rejestru internetowego (http://www.ulipristal-pregnancy-registry.com), który gromadzi anonimowe dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania octanu uliprystalu w ciąży.
antykoncepcja awaryjna, cykl miesiączkowy, karmienie piersią, laktacja, mechaniczna metoda antykoncepcji, narażenie kobiet w ciąży, octan uliprystalu, odciąganie mleka, powrót płodności, przenikanie do mleka ludzkiego, stymulacja laktacji, toksyczny wpływ na reprodukcję, Ulipristal Aristo, wpływ teratogenny, wstrzymanie laktacji - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ginkofar Extra 240 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa wyciągu z liści Ginkgo biloba, stosowanego w leku Ginkofar Extra, wykazały niską toksyczność przewlekłą przy dawkach do 500 mg/kg u szczurów i 400 mg/kg u psów, z marginesem bezpieczeństwa odpowiednio do 16,8 i 40,6. Niewielkie objawy toksyczności zaobserwowano jedynie u psów przy najwyższej dawce 400 mg/kg. Testy mutagenności wykazały mieszane wyniki: pozytywny test mutagenności u bakterii, negatywny lub niejednoznaczny wynik testu mikrojądrowego na erytrocytach, a u myszy przy dawkach do 2000 mg/kg brak efektu genotoksycznego. Badania kancerogenności wskazały na występowanie nowotworów gruczołu tarczowego u szczurów oraz raka wątrobowokomórkowego u myszy, jednak zmiany te są specyficzne dla gryzoni i nie mają istotnego znaczenia dla bezpieczeństwa ludzi.
anoftalmia, efekt genotoksyczny, funkcja rozrodcza, ginkgo biloba, hipopigmentacja, induktor enzymów wątrobowych, krwawienie pochwowe, krwotok podskórny, miłorząb, nowotwór gruczołu tarczowego, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, rak wątrobowokomórkowy, test mikrojądrowy, test mutagenności, toksyczność matczyna, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na reprodukcję, wpływ teratogenny, zahamowanie wzrostu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aricogan 10 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa arypiprazolu (Aricogan) obejmowała szeroki zakres badań toksykologicznych, genotoksyczności, karcinogenności oraz wpływu na reprodukcję i rozwój. Wyniki wskazują, że działania toksyczne pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi (np. 20-60 mg/kg mc./dobę u szczurów, co odpowiada 3-10-krotnej ekspozycji AUC w stosunku do ludzi). Zaobserwowano toksyczny wpływ na nadnercza u szczurów, zwiększoną częstość nowotworów nadnerczy u samic szczurów przy dawce 60 mg/kg mc./dobę (ponad 10-krotna ekspozycja AUC względem ludzi) oraz kamicę żółciową u małp przy dawkach 25-125 mg/kg mc./dobę, jednak stężenia metabolitów w żółci ludzi były znacznie niższe (do 6% stężenia małp). Nie wykazano neurotoksyczności ani negatywnego wpływu na rozwój młodych zwierząt, a badania genotoksyczności potwierdziły brak właściwości genotoksycznych arypiprazolu.
arypiprazol, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, ekspozycja terapeutyczna, genotoksyczność, gruczolak, kamica żółciowa, lipofuscyna, margines bezpieczeństwa, mineralizacja kości płodu, neurotoksyczność, obumieranie komórek miąższowych, profil bezpieczeństwa, rak nadnerczy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność u samic ciężarnych, toksyczny wpływ na nadnercza, toksyczny wpływ na reprodukcję, właściwości genotoksyczne, wpływ na reprodukcję i rozwój, wpływ teratogenny, związki siarczanowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – SmofKabiven Peripheral
Produkt leczniczy SmofKabiven Peripheral nie był bezpośrednio badany pod kątem bezpieczeństwa w badaniach nieklinicznych, jednak dane przedkliniczne opierają się na wynikach badań poszczególnych składników: emulsji tłuszczowej SMOFlipid, roztworów aminokwasów, glukozy oraz glicerofosforanu sodu. Badania farmakologiczne dotyczące toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz bezpieczeństwa stosowania tych składników nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. W badaniach na królikach nie stwierdzono działania teratogennego ani embriotoksycznego po zastosowaniu roztworów aminokwasów, a podobnych efektów nie oczekuje się również po emulsji tłuszczowej i glicerofosforanie sodu podawanych w zalecanych dawkach substytucyjnych. Składniki stosowane w stężeniach fizjologicznych nie powinny negatywnie wpływać na płodność ani zdolności rozrodcze.
badanie farmakologiczne, działanie anafilaktyczne, działanie embriotoksyczne, działanie uczulające, genotoksyczność, glicerofosforan sodu, leczenie substytucyjne, leczenie żywieniowe, martwica tkanek, podanie domięśniowe, podanie dotętnicze, podanie okołożylne, podanie podskórne, potencjał alergizujący, reakcja zapalna, roztwór aminokwasów, SmofKabiven Peripheral, SMOFlipid, test maksymalizacji, toksyczność po podaniu wielokrotnym, tolerancja miejscowa, wpływ teratogenny - Leksykon substancji czynnych
Ekonazol – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ekonazol azotan, stosowany miejscowo w leczeniu dermatomykoz, charakteryzuje się niskim wchłanianiem ogólnoustrojowym (<10%) po aplikacji na nieuszkodzoną skórę, co jest kluczowe przy ocenie bezpieczeństwa u kobiet ciężarnych i karmiących. W pierwszym trymestrze ciąży preparaty zawierające ekonazol (Pevaryl, Pevisone) powinny być stosowane wyłącznie w sytuacjach, gdy korzyści przewyższają ryzyko dla pacjentki. W II i III trymestrze dopuszcza się ich stosowanie przy zachowaniu ostrożności, zwłaszcza w przypadku Pevisone, gdzie obecność triamcynolonu wymaga unikania dużych dawek, okluzyjnych opatrunków oraz długotrwałej terapii ze względu na ryzyko zwiększonego wchłaniania kortykosteroidu. Preparat Pevazol nie posiada szczegółowych zaleceń trymestralnych, jednak generalnie zaleca się unikanie stosowania w ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne.
drugi trymestr ciąży, ekonazol azotan, grzybica skóry, infekcja grzybicza, kortykosteroid, kortykosteroid miejscowy, leczenie przeciwgrzybicze, opatrunek okluzyjny, Pevaryl, Pevazol, Pevisone, pierwszy trymestr ciąży, podanie miejscowe, przenikanie do mleka, substancja przeciwgrzybicza, toksyczny wpływ, triamcynolon, triamcynolon acetonid, wchłanianie ogólnoustrojowe, wchłanianie układowe, wpływ na rozród, wpływ teratogenny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Rozacom (20 mg + 5 mg)/ml
Preparat Rozacom, zawierający dorzolamid (20 mg/ml) i tymolol (5 mg/ml) w formie kropli do oczu, jest przeciwwskazany w okresie ciąży ze względu na brak wystarczających danych klinicznych oraz potencjalne ryzyko teratogenności, zwłaszcza w odniesieniu do dorzolamidu, który wykazał działanie teratogenne u zwierząt doświadczalnych. Tymolol, jako beta-adrenolityk, również nie powinien być stosowany w ciąży bez wyraźnej potrzeby medycznej, gdyż może powodować zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego oraz u noworodków objawy blokady receptorów beta-adrenergicznych, takie jak bradykardia, hipotensja, zespół zaburzeń oddechowych i hipoglikemia. W przypadku konieczności kontynuacji terapii do porodu, noworodek wymaga ścisłego monitorowania klinicznego. Lekarz powinien poinformować pacjentkę o technikach aplikacji kropli ograniczających wchłanianie ogólnoustrojowe, takich jak ucisk kanalika nosowo-łzowego przez 2 minuty, zamknięcie powiek na 1-2 minuty oraz usunięcie nadmiaru roztworu, co może zmniejszyć ryzyko ekspozycji płodu na lek.
beta-adrenolityk, blokada receptorów beta-adrenergicznych, bradykardia, dorzolamid, hipoglikemia, hipotensja, kanalik nosowo-łzowy, krążenie ogólne, krople do oczu, przeciwwskazania do karmienia piersią, tymolol, wchłanianie ogólnoustrojowe, wpływ teratogenny, zahamowanie rozwoju wewnątrzmacicznego, zespół zaburzeń oddechowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ginkofar forte 80 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa wyciągu z liści Ginkgo biloba, stosowanego w preparacie Ginkofar Forte (80 mg), obejmowały toksyczność przewlekłą, genotoksyczność oraz wpływ na reprodukcję. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach podawano dawki od 20 mg/kg do 500 mg/kg masy ciała przez 6 miesięcy, co odpowiada marginesom bezpieczeństwa do 16,8 u szczurów i 40,6 u psów. Wyniki wskazują na nieznaczną toksyczność jedynie przy najwyższych dawkach u psów, natomiast w dawkach terapeutycznych profil bezpieczeństwa jest korzystny. Testy genotoksyczności wykazały pozytywny wynik mutagenności u bakterii dla podobnego wyciągu, jednak test mikrojądrowy był negatywny u samców i niejednoznaczny u samic, a podawanie do 2000 mg/kg u myszy nie wywołało efektu genotoksycznego. Badania kancerogenności wykazały nowotwory gruczołu tarczowego u szczurów i raka wątrobowokomórkowego u myszy, jednak są one uznawane za specyficzne dla gryzoni i nieistotne klinicznie dla ludzi.
anoftalmia, badanie kancerogenności, działanie embriotoksyczne, efekt genotoksyczny, funkcja rozrodcza, ginkgo biloba, hipopigmentacja, induktor enzymów wątrobowych, krwawienie pochwowe, krwotok podskórny, nowotwór gruczołu tarczowego, objawy toksyczności, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, rak wątrobowokomórkowy, test mikrojądrowy, test mutagenności, toksyczność matczyna, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ teratogenny, wyciąg z liści miłorzębu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Zavedos 5 mg
Idarubicyna (Zavedos) wykazuje potencjalnie teratogenny wpływ, co wymaga szczególnej ostrożności w leczeniu pacjentek w wieku rozrodczym. Lek nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że korzyści terapeutyczne przewyższają ryzyko dla płodu, co wymaga dokładnej analizy bilansu korzyści i ryzyka. Kobiety muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres terapii oraz przez co najmniej 6,5 miesiąca po ostatniej dawce, natomiast mężczyźni – przez cały okres leczenia i co najmniej 3,5 miesiąca po zakończeniu terapii, ze względu na ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego plemników. Karmienie piersią powinno być przerwane podczas leczenia oraz przez minimum 14 dni po ostatniej dawce, ze względu na potencjalne przenikanie leku lub jego metabolitów do mleka i ryzyko ciężkich działań niepożądanych u niemowląt.
antracyklina, bilans korzyści i ryzyka, działanie niepożądane, działanie teratogenne, idarubicyna chlorowodorek, kriokonserwacja gamet, kriokonserwacja oocytów, kriokonserwacja plemników, kriokonserwacja tkanki jajnika, medycyna rozrodu, metoda antykoncepcji, terapia cytotoksyczna, uszkodzenie chromosomów plemników, wpływ na reprodukcję, wpływ teratogenny, zaburzenie płodności, Zavedos - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxyduo 5 mg + 2,5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne produktu leczniczego Oxyduo, zawierającego oksykodon chlorowodorek i nalokson chlorowodorek, nie wykazały istotnego potencjału teratogennego, rakotwórczego ani mutagennego przy dawkach terapeutycznych. Oksykodon nie wpływał negatywnie na płodność i wczesny rozwój zarodkowy szczurów przy dawkach do 8 mg/kg masy ciała oraz nie indukował wad rozwojowych u szczurów i królików (do 125 mg/kg). W badaniach rozwojowych odnotowano jedynie zmniejszenie masy ciała potomstwa F1 przy dawce 6 mg/kg/dobę, z NOAEL na poziomie 2 mg/kg. Nalokson, podawany doustnie w dużych dawkach (do 800 mg/kg/dobę), nie wykazał działania teratogennego ani toksycznego na zarodek, choć wysokie dawki powodowały zwiększoną śmiertelność noworodków szczurzych z powodu toksyczności u ciężarnych samic. Badania rakotwórczości oksykodonu (do 6 mg/kg/dobę) i naloksonu (do 200 mg/kg/dobę) nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, mutagenność, naloksonu chlorowodorek, oksykodonu chlorowodorek, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, produkt złożony, rozwój zarodkowy, toksyczność ciążowa, toksyczność zarodkowa, toksyczny wpływ na rozrodczość, wada rozwojowa, wpływ teratogenny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Clatra 20 mg
Bilastyna (Clatra 20 mg, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej) stosowana u kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz w wieku rozrodczym wymaga szczególnej ostrożności. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania bilastyny w ciąży są bardzo ograniczone, a badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego ani negatywnego wpływu na przebieg ciąży, rozwój płodu czy poród. Mimo to, ze względu na zasadę ostrożności, zaleca się unikanie stosowania bilastyny w okresie ciąży i rozważenie alternatywnych leków przeciwhistaminowych o lepiej udokumentowanym profilu bezpieczeństwa. W przypadku karmienia piersią brak jest odpowiednich badań klinicznych u ludzi, jednak farmakokinetyka na modelach zwierzęcych potwierdza przenikanie bilastyny do mleka, co wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka oraz rozważenia przerwania karmienia piersią lub zastosowania alternatywnej terapii.
bilastyna, Clatra, dysfagia, działanie teratogenne, farmakokinetyka, laktacja, leczenie antyhistaminowe, lek przeciwhistaminowy, parametry płodności, płodność, przenikanie do mleka kobiecego, stosunek korzyści do ryzyka, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, wiek reprodukcyjny, wpływ teratogenny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lenalidomide Grindeks 5 mg
Lenalidomid (Lenalidomide Grindeks) wykazuje silne działanie teratogenne, co wymaga ścisłego przestrzegania Programu zapobiegania ciąży u pacjentek w wieku rozrodczym podczas terapii. Konieczne jest stosowanie skutecznej antykoncepcji przez cały okres leczenia, a w przypadku zajścia w ciążę natychmiastowe przerwanie terapii oraz skierowanie pacjentki do specjalisty z zakresu teratologii. U mężczyzn lek jest obecny w nasieniu w bardzo niskich stężeniach, niewykrywalny po 3 dniach od zakończenia leczenia u osób z prawidłową funkcją nerek, jednak ze względów bezpieczeństwa zaleca się stosowanie prezerwatyw podczas terapii, przerw w podawaniu oraz przez co najmniej 1 tydzień po zakończeniu leczenia, zwłaszcza gdy partnerka jest w ciąży lub może zajść w ciążę bez stosowania antykoncepcji.
badanie przedkliniczne, dawka leku, działanie teratogenne, karmienie piersią, lenalidomid, lenalidomid w nasieniu, metoda antykoncepcji, niewydolność nerek, płodność, prezerwatywa, Program Zapobiegania Ciąży, przenikanie do mleka, talidomid, teratologia, wada wrodzona, właściwości teratogenne, wpływ teratogenny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Edronax 4 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa reboksetyny, substancji czynnej leku Edronax, wykazały brak mutagenności w testach in vitro na komórkach bakterii i ssaków oraz brak uszkodzeń DNA w komórkach drożdży i hepatocytach szczura. Mimo indukcji aberracji chromosomowych w ludzkich limfocytach in vitro, test mikrojądrowy na myszach in vivo nie potwierdził uszkodzeń chromosomów. Długoterminowe badania rakotwórczości na myszach i szczurach nie wykazały zwiększonej częstości nowotworów, co wskazuje na brak potencjału rakotwórczego. W badaniach toksyczności ogólnej u szczurów zaobserwowano hemosyderozę, specyficzną dla tego gatunku. Reboksetyna nie wykazywała teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność szczurów przy dawkach do 90 mg/kg/dobę, nie zaburzając zachowań godowych ani zdolności reprodukcyjnej.
aberracja chromosomowa, genotoksyczność, hemosyderoza, hepatocyt szczura, indukcja mutacji, komórki drożdży, limfocyt ludzki, mutacja genowa, płodność, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, reboksetyna, stężenie osoczowe, test mikrojądrowy, toksyczność ogólna, uszkodzenie DNA, wpływ teratogenny, zdolność reprodukcyjna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lenalidomide Fresenius Kabi 25 mg
Lenalidomid jest lekiem o udokumentowanym działaniu teratogennym, co wymaga ścisłego przestrzegania programów zapobiegania ciąży u kobiet w wieku rozrodczym oraz stosowania prezerwatyw przez mężczyzn, których partnerki mogą zajść w ciążę. Kobiety leczone lenalidomidem muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres terapii, a w przypadku zajścia w ciążę leczenie należy natychmiast przerwać i skierować pacjentkę do specjalisty w dziedzinie teratologii. U mężczyzn lek wykrywany jest w nasieniu w bardzo niskich stężeniach, które stają się niewykrywalne po 3 dniach od zakończenia terapii, jednak ze względu na ryzyko, prezerwatywy powinny być stosowane przez cały czas leczenia, podczas przerw oraz przez 1 tydzień po zakończeniu terapii, zwłaszcza gdy partnerka jest w ciąży lub może zajść w ciążę bez stosowania antykoncepcji.
badanie przedkliniczne, ciąża, eliminacja leku, kapsułka twarda, karmienie piersią, metoda antykoncepcji, mleko ludzkie, nasienie, niewydolność nerek, ocena teratogenna, płodność, ryzyko teratogenne, talidomid, teratologia, wada wrodzona, właściwość teratogenna, wpływ teratogenny, zalecenie antykoncepcyjne, zapobieganie ciąży - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Trazodone Neuraxpharm 100 mg
W praktyce klinicznej stosowanie trazodonu u kobiet w ciąży wymaga szczególnej ostrożności i dokładnego omówienia ryzyka oraz korzyści z pacjentką. Dostępne dane kliniczne, obejmujące mniej niż 200 przypadków, nie wykazują jednoznacznych dowodów na teratogenność czy embriotoksyczność trazodonu, a badania przedkliniczne na zwierzętach nie wskazują na negatywny wpływ na przebieg ciąży, rozwój zarodka, płodu, poród ani rozwój postnatalny. Mimo to zaleca się unikanie stosowania trazodonu w pierwszym trymestrze ciąży, ze względu na intensywną organogenezę, a w przypadku kontynuacji terapii do porodu konieczna jest obserwacja noworodka pod kątem objawów odstawienia. W II i III trymestrze lek można stosować jedynie, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko, stosując minimalną skuteczną dawkę oraz monitorując dobrostan płodu za pomocą regularnych badań USG.
dawka terapeutyczna, depresja, dobrostan płodu, działanie embriotoksyczne, krwiobieg płodu, laktacja, objaw niepożądany, objaw odstawienia, obserwacja noworodka, organogeneza, pierwszy trymestr ciąży, rozwój psychoruchowy, senność, trazodon, Trazodone Neuraxpharm, układ immunologiczny, USG płodu, wpływ teratogenny, zaburzenie depresyjne, zaburzenie rozwojowe, zespół neonatologiczny - Leksykon substancji czynnych
Topiramat – Przeciwwskazania stosowania
Topiramat jest stosowany w leczeniu padaczki oraz profilaktyce migreny, dostępny w formie tabletek powlekanych i kapsułek o różnych dawkach. Podstawowym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na topiramat lub substancje pomocnicze. W profilaktyce migreny topiramat jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują wysoce skutecznej antykoncepcji, ze względu na ryzyko teratogenności i nieplanowanej ciąży. W leczeniu padaczki przeciwwskazania te są względne – stosowanie u kobiet w ciąży jest możliwe tylko przy braku alternatyw, a u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji dopuszcza się terapię pod warunkiem pełnej informacji o ryzyku i planowania ciąży. Preparat Qsiva, zawierający topiramat i fentraminę, ma dodatkowe przeciwwskazania, m.in. bezwzględny zakaz stosowania w ciąży, u kobiet bez skutecznej antykoncepcji, a także jednoczesnego stosowania inhibitorów MAO (iproniazyd, izoniazyd, fenelzyna, tranylcypromina) oraz innych leków odchudzających, ze względu na ryzyko poważnych interakcji i działań niepożądanych.
alergia na kwas acetylosalicylowy, aminy sympatykomimetyczne, fentramina, inhibitory monoaminooksydazy, leczenie padaczki, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, niedobór sacharozy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, nietolerancja galaktozy, profilaktyka migreny, przełom nadciśnieniowy, reakcja alergiczna, reakcja astmatyczna, ryzyko teratogenne, tabletka powlekana, topiramat, wpływ teratogenny, wysoce skuteczna antykoncepcja, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – SmofKabiven extra Nitrogen EF –
Produkt leczniczy SmofKabiven extra Nitrogen EF nie był poddany dedykowanym badaniom nieklinicznym, a jego bezpieczeństwo oceniono na podstawie danych dotyczących poszczególnych składników oraz produktów o zbliżonym składzie, takich jak emulsja tłuszczowa SMOFlipid oraz roztwory aminokwasów i glukozy. Badania farmakologiczne i toksykologiczne, w tym toksyczność po podaniu wielokrotnym, nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów. Ponadto, testy genotoksyczności nie potwierdziły potencjału genotoksycznego tych składników, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa długotrwałego stosowania w żywieniu pozajelitowym. Badania teratogenności i embriotoksyczności na królikach nie wykazały negatywnego wpływu na rozwój płodu ani zdolności rozrodcze, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania w dawkach fizjologicznych.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, działanie anafilaktyczne, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, działanie uczulające, emulsja tłuszczowa, infuzja dożylna, leczenie substytucyjne, podanie domięśniowe, podanie dotętnicze, podanie okołożylne, podanie podskórne, potencjał genotoksyczny, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, roztwór aminokwasów, test maksymalizacji, toksyczność po podaniu wielokrotnym, tolerancja miejscowa, uszkodzenie embriotoksyczne, wpływ teratogenny, zdolność rozrodcza, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Simorion 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa symwastatyny wykazały, że mechanizm działania leku jako inhibitora reduktazy HMG-CoA nie wiąże się z dodatkowymi, nieprzewidzianymi efektami farmakologicznymi ani toksycznymi. Wielokrotne podawanie leku w różnych dawkach na modelach zwierzęcych nie ujawniło istotnych działań niepożądanych wykraczających poza znane efekty farmakologiczne. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe, aberracje chromosomowe oraz uszkodzenia DNA, nie wykazały potencjału mutagennego ani genotoksycznego. Długoterminowe badania karcinogenności potwierdziły brak zwiększonego ryzyka nowotworowego związanego ze stosowaniem symwastatyny.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, farmakodynamika, genotoksyczność, inhibitor reduktazy HMG-CoA, karcinogenność, mechanizm działania farmakologiczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, symwastatyna, teratogenność, toksyczność rozwojowa, toksyczność wielokrotnej dawki, uszkodzenie DNA, wpływ teratogenny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Simratio 20 20 mg
Lek Simratio (symwastatyna) w dawkach 10 mg, 20 mg oraz 40 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (od 0,07 g do 0,285 g w zależności od dawki). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest czynna choroba wątroby lub niewyjaśnione podwyższenie aminotransferaz, a także okres ciąży i karmienia piersią ze względu na ryzyko teratogenności i przenikania do mleka matki. Konieczne jest regularne monitorowanie funkcji wątroby podczas terapii. Ponadto, stosowanie Simratio jest przeciwwskazane w skojarzeniu z silnymi inhibitorami CYP3A4 (m.in. itrakonazol, ketokonazol, erytromycyna, nelfinawir), które zwiększają stężenie symwastatyny w osoczu co najmniej pięciokrotnie, podnosząc ryzyko miopatii i rabdomiolizy.
aminotransferazy, androgen syntetyczny, antybiotyk makrolidowy, choroba wątroby, ciąża i karmienie piersią, cyklosporyna, danazol, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, laktoza jednowodna, lek hipolipemizujący, lek immunosupresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwzakrzepowy, lomitapid, miopatia i rabdomioliza, nadwrażliwość, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, symwastatyna, synteza cholesterolu, toksyczność mięśniowa, wpływ teratogenny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Bortezomib medac 3,5 mg
Bortezomib medac (3,5 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań) zawiera bortezomib w postaci estru kwasu boronowego z mannitolem. Ze względu na brak danych klinicznych dotyczących stosowania bortezomibu u kobiet w ciąży oraz brak pełnych badań teratogenności, lek jest bezwzględnie przeciwwskazany w okresie ciąży, chyba że korzyść terapeutyczna przewyższa potencjalne ryzyko. Badania na zwierzętach (szczury, króliki) nie wykazały negatywnego wpływu na rozwój zarodka i płodu, jednak brak jest danych dotyczących wpływu na poród i rozwój pourodzeniowy. Konieczne jest stosowanie skutecznej antykoncepcji u kobiet i mężczyzn w wieku rozrodczym podczas terapii oraz przez 3 miesiące po jej zakończeniu. W przypadku terapii skojarzonej z talidomidem, który jest silnie teratogenny, należy przestrzegać programu zapobiegania ciąży Thalidomide. Karmienie piersią jest przeciwwskazane podczas leczenia bortezomibem z uwagi na potencjalne ryzyko działań niepożądanych u niemowląt.
antykoncepcja, badania niekliniczne, bortezomib, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, działanie teratogenne, kwas boronowy, maksymalna tolerowana dawka, Program Zapobiegania Ciąży, proszek do sporządzania roztworu, rozwój pourodzeniowy, terapia bortezomibem, terapia skojarzona z talidomidem, wada wrodzona, wiek rozrodczy, wpływ teratogenny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Linorion 20 mg
Lenalidomid, substancja czynna preparatu Linorion, wykazuje istotne działanie teratogenne potwierdzone w badaniach przedklinicznych na małpach i królikach. U małp podawano dawki od 0,5 do 4 mg/kg/dobę, co skutkowało licznymi wadami wrodzonymi, takimi jak atrezja odbytu, deformacje kończyn (zgięte, skrócone, wadliwie rozwinięte, oligodaktylia, polidaktylia) oraz zmiany w narządach wewnętrznych (odbarwienia, czerwone ogniska, mały pęcherzyk żółciowy, wadliwie rozwinięta przepona). U królików, przy dawkach 3, 10 i 20 mg/kg/dobę, zaobserwowano brak płata środkowego płuc oraz przemieszczenie nerek, a także zmienność tkanek miękkich i szkieletu płodów, co wskazuje na toksyczność rozwojową zależną od dawki. Minimalne dawki letalne u gryzoni przekraczały 2000 mg/kg/dobę, co świadczy o relatywnie niskiej toksyczności ostrej lenalidomidu.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, komórkowość szpiku kostnego, lenalidomid, mikrojąderko komórkowe, mineralizacja miedniczek nerkowych, NOAEL, oligodaktylia, płat środkowy płuca, polidaktylia, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodkowo-płodowy, stosunek komórek mieloidalnych/erytroidalnych, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność rozwojowa, wada przepony, wada wrodzona, wada wrodzona kończyny, wpływ teratogenny, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – ApoRami 1,25 mg
Lek ApoRami zawierający ramipryl (dawki 1,25 mg, 2,5 mg, 5 mg, 10 mg) jest inhibitorem ACE, którego stosowanie u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży i karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności. Terapia ramiprylem jest przeciwwskazana w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód, objawiającego się pogorszeniem czynności nerek, małowodziem oraz opóźnieniem kostnienia czaszki. W I trymestrze stosowanie nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć nie do końca potwierdzonego, ryzyka teratogennego. W przypadku rozpoznania ciąży u pacjentki stosującej ApoRami, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wprowadzenie alternatywnego leczenia przeciwnadciśnieniowego o udokumentowanym bezpieczeństwie w ciąży. Zaleca się również ultrasonograficzną kontrolę czynności nerek i struktury czaszki płodu przy ekspozycji od II trymestru.
czynność nerek płodu, drugi i trzeci trymestr ciąży, hiperkaliemia, hipotonia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kontrola ultrasonograficzna, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, niewydolność nerek, oliguria, opóźnienie kostnienia kości, perfuzja narządowa, pierwszy trymestr ciąży, płyn owodniowy, ramipryl, terapia przeciwnadciśnieniowa, wcześniak, wpływ teratogenny, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Priorix –
Szczepionka Priorix zawiera żywe atenuowane wirusy odry, świnki i różyczki, co wymaga szczegółowej kwalifikacji pacjenta przed podaniem. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki szczepionki, w tym neomycynę (choć kontaktowe zapalenie skóry na neomycynę nie jest przeciwwskazaniem), oraz ciężkie zaburzenia odporności, takie jak ciężki humoralny lub komórkowy niedobór odporności, ciężki złożony niedobór odporności, agammaglobulinemia, AIDS lub objawowe zakażenie HIV. Szczególną uwagę należy zwrócić na odpowiedni dla wieku odsetek limfocytów T CD4+: u dzieci poniżej 12 miesięcy < 25%, 12-35 miesięcy < 20%, 36-59 miesięcy < 15%. Podanie szczepionki u pacjentów z zaburzeniami odporności może prowadzić do niekontrolowanego namnażania się wirusów szczepionkowych i poważnych powikłań. Ponadto, szczepionka jest przeciwwskazana u kobiet w ciąży ze względu na ryzyko teratogenności, a także u osób z ostrymi, ciężkimi chorobami gorączkowymi – w takich przypadkach szczepienie należy odroczyć.
agammaglobulinemia, AIDS, choroba zakaźna, fenyloalanina, fenyloketonuria, immunologia, kontaktowe zapalenie skóry, kwas para-aminobenzoesowy, limfocyt T CD4+, nadwrażliwość na neomycynę, niedobór odporności humoralnej, ostra choroba gorączkowa, sorbitol, substancja czynna, substancja pomocnicza, wpływ teratogenny, zaburzenie odporności, zakażenie HIV, złożony niedobór odporności, żywy atenuowany wirus - Leksykon substancji czynnych
Sery – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Seryna, jako naturalnie występujący aminokwas, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście żywienia pozajelitowego, co potwierdzają liczne badania przedkliniczne. Nie stwierdzono specyficznej toksyczności ani potencjału genotoksycznego w roztworach aminokwasów zawierających serynę, stosowanych w stężeniach fizjologicznych. Badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego ani embriotoksycznego, a także nie zaobserwowano negatywnego wpływu na płodność. Tolerancja miejscowa preparatów z seryną była dobra przy różnych drogach podania, w tym dożylnym, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania w żywieniu pozajelitowym. Przykładowe zawartości seryny w produktach leczniczych to: Aminoplasmal Paed 10% – 2,00 g/1000 ml (0,20 g w 100 ml), Multimel N6-900E – 1,70 g/1000 ml, Olimel Peri N4E – 1,00 g/1000 ml, SmofKabiven extra Nitrogen – 2,20 g na 654 ml roztworu, SmofKabiven Low Osmo Peripheral – 3,51 g/1000 ml.
aminokwas endogenny, Aminoplasmal, badanie genotoksyczności, badanie toksykologiczne, działanie niepożądane, leczenie substytucyjne, Multimel, Olimel, podanie domięśniowe, podanie dotętnicze, podanie dożylne, podanie podskórne, potencjał genotoksyczny, roztwór aminokwasów, seryna, SmofKabiven, stężenie fizjologiczne, toksyczność po podaniu wielokrotnym, tolerancja miejscowa, uszkodzenie embriotoksyczne, wpływ teratogenny, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Bortezomib Adamed 1 mg
Podczas konsultacji z pacjentami w wieku rozrodczym, w tym kobietami karmiącymi piersią oraz mężczyznami planującymi potomstwo, należy szczegółowo omówić wpływ bortezomibu na płodność, ciążę i laktację. Konieczne jest stosowanie skutecznej antykoncepcji przez cały okres terapii produktem Bortezomib Adamed oraz przez 3 miesiące po jej zakończeniu, zarówno u kobiet, jak i mężczyzn. Brak jest danych klinicznych dotyczących stosowania bortezomibu u kobiet w ciąży, a badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały teratogenności, jednak lek nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. W przypadku stosowania bortezomibu w skojarzeniu z talidomidem, należy szczególnie podkreślić teratogenne działanie talidomidu i konieczność przestrzegania „Programu Zapobiegania Ciąży Thalidomide”.
badanie kliniczne, bortezomib, charakterystyka produktu leczniczego, dane przedkliniczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, karmienie piersią, metody antykoncepcji, Program Zapobiegania Ciąży, przenikanie do mleka kobiecego, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, talidomid, terapia skojarzona, wada wrodzona, wpływ teratogenny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Binatta 100 mg
Tapentadol, substancja czynna produktu leczniczego BINATTA dostępnego w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 25 mg, 50 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg i 250 mg, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tapentadolu w ciąży są ograniczone, a badania przedkliniczne wykazały brak działania teratogennego, jednak zaobserwowano embriotoksyczność i opóźnienie rozwoju przy dawkach przekraczających zakres terapeutyczny. Długotrwałe stosowanie opioidów w ciąży może prowadzić do zespołu odstawiennego noworodków (NOWS), co wymaga dostępności odpowiedniej odtrutki w okresie okołoporodowym. Ze względu na brak danych klinicznych dotyczących przenikania tapentadolu do mleka kobiecego oraz potencjalne ryzyko dla niemowląt, BINATTA nie powinien być stosowany w okresie karmienia piersią.
depresja oddechowa, działanie embriotoksyczne, działanie farmakodynamiczne, laktacja, noworodkowy zespół odstawienny, okres okołoporodowy, opioidy, płodność, poziom niewywołujący obserwowanych działań niepożądanych, przedłużone uwalnianie, receptor opioidowy μ, rozwój embrionalny, rozwój pourodzeniowy, tapentadol, wpływ teratogenny, zespół odstawienny, zespół odstawienny noworodków - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lenalidomide Gedeon Richter 2,5 mg
Lenalidomid wykazuje istotny potencjał teratogenny, co wymaga rygorystycznego stosowania programu zapobiegania ciąży u kobiet w wieku rozrodczym oraz u mężczyzn, których partnerki mogą zajść w ciążę. Kobiety te muszą stosować skuteczne metody antykoncepcji przez cały okres terapii, a w przypadku potwierdzenia ciąży leczenie należy natychmiast przerwać i skierować pacjentkę do specjalisty z zakresu teratologii. U mężczyzn lenalidomid wykrywalny jest w spermie w bardzo niskich stężeniach podczas leczenia, a po 3 dniach od zakończenia terapii staje się niewykrywalny, jednak ze względu na możliwe wydłużone wydalanie, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek, zaleca się stosowanie prezerwatyw podczas całego leczenia, przerw oraz przez co najmniej 1 tydzień po zakończeniu terapii. W przypadku ciąży partnerki mężczyzny leczonego lenalidomidem konieczna jest konsultacja teratologiczna.
badanie farmakokinetyczne, badanie przedkliniczne, dawka mg/kg, działanie teratogenne, lenalidomid, mleko kobiece, model zwierzęcy, niewydolność nerek, potencjał teratogenny, Program Zapobiegania Ciąży, przeciwwskazanie bezwzględne, talidomid, teratologia, wada rozwojowa płodu, wada wrodzona, wpływ na płodność, wpływ teratogenny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lenalidomide Pharmascience 25 mg
Lenalidomid, ze względu na swoje potencjalne działanie teratogenne, wymaga szczególnej ostrożności podczas przepisywania, zwłaszcza u kobiet w wieku rozrodczym. Lekarz prowadzący terapię musi bezwzględnie przestrzegać programu zapobiegania ciąży, który obejmuje stosowanie skutecznej antykoncepcji przez cały okres leczenia. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii, konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia oraz skierowanie pacjentki do specjalisty z doświadczeniem w ocenie teratogennego wpływu leków. Lenalidomid jest przeciwwskazany w ciąży ze względu na udokumentowane działanie teratogenne, potwierdzone badaniami na modelach zwierzęcych, gdzie dawki do 500 mg/kg (około 200-500 razy większe niż dawki terapeutyczne 10-25 mg) wywoływały wady wrodzone.
antykoncepcja, badania przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, karmienie piersią, lenalidomid, metoda antykoncepcji, Program Zapobiegania Ciąży, przenikanie do mleka, talidomid, teratologia, wady wrodzone, wiek rozrodczy, wpływ na płodność, wpływ teratogenny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Misstala 30 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa octanu uliprystalu wykazały brak istotnych zagrożeń dla układów sercowo-naczyniowego, oddechowego i nerwowego, co potwierdza jego korzystny profil farmakologiczny. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym nie stwierdzono specyficznego ryzyka dla człowieka, a obserwowane efekty były związane z mechanizmem działania jako modulatora receptorów progesteronowego i glikokortykoidowego, widoczne przy dawkach terapeutycznych. Badania genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego ani kancerogennego, a długoterminowe testy na szczurach i myszach potwierdziły brak działania rakotwórczego. Warto podkreślić, że przy dawkach umożliwiających utrzymanie ciąży nie zaobserwowano efektów teratogennych.
aberracja chromosomowa, aktywność antyprogesteronowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie kancerogenności, bezpieczeństwo reprodukcyjne, efekt embriotoksyczny, efekt kancerogenny, niestabilność genetyczna, ocena przedkliniczna bezpieczeństwa, octan uliprystalu, potencjał rakotwórczy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ, uszkodzenie DNA, wpływ teratogenny - Leksykon substancji czynnych
Lenalidomid – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Lenalidomid wykazuje wyraźne działanie teratogenne potwierdzone w badaniach na małpach i królikach, gdzie dawki od 0,5 do 4 mg/kg/dobę u małp oraz 3-20 mg/kg/dobę u królików indukowały liczne wady wrodzone, takie jak atrezja odbytu, deformacje kończyn, brak płata środkowego płuc oraz przemieszczenie nerek. W badaniach toksyczności wielokrotnego podawania u szczurów (75-300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni) zaobserwowano odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, a u małp podawanych lenalidomid w dawkach 4-6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni wywołał śmiertelność, znaczne zaburzenia hematologiczne, krwotoki i atrofie układu chłonnego oraz szpiku. Długotrwałe podawanie niższych dawek (1-2 mg/kg/dobę do 1 roku) skutkowało odwracalnymi zmianami w komórkowości szpiku i łagodnym spadkiem liczby leukocytów, co odpowiada ekspozycji terapeutycznej u ludzi.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, badanie karcynogenności, działanie mutagenne, komórki mieloidalne, komórkowość szpiku kostnego, krwinka biała, krwinka czerwona, krwotok wielonarządowy, mineralizacja miedniczek nerkowych, nefrotoksyczność, pęcherzyk żółciowy, płat środkowy płuc, płytka krwi, polidaktylia, potencjał genotoksyczny, test mikrojądrowy, test mutacji bakteryjnych, toksyczność układu krwiotwórczego, transformacja komórek, wada rozwojowa przepony, wada wrodzona kończyn, wpływ teratogenny, zastawka przedsionkowo-komorowa