hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna
Hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna (HoFH) jest niezwykle rzadką, ciężką postacią genetycznej hiperlipidemii, występującą z częstością około 1:300000-1:1000000. Charakteryzuje się obecnością dwóch mutacji w genie kodującym receptor LDL (LDLR) lub innych genach odpowiedzialnych za metabolizm cholesterolu.
Pacjenci z HoFH prezentują ekstremalnie wysokie stężenia cholesterolu LDL (zwykle >500 mg/dl, nawet do 1000 mg/dl) już od urodzenia. Choroba manifestuje się klinicznie we wczesnym dzieciństwie poprzez obecność żółtaków ścięgien, żółtaków guzkowatych i przedwczesną, ciężką miażdżycę. Bez leczenia u chorych dochodzi do rozwoju choroby wieńcowej i zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych przed 30. rokiem życia.
Diagnostyka HoFH obejmuje badania genetyczne oraz ocenę lipidogramu, przy czym charakterystyczny jest brak lub minimalna odpowiedź na standardowe leczenie hipolipemizujące. Terapia wymaga stosowania agresywnego, wielokierunkowego podejścia, często z wykorzystaniem aferezy lipoprotein LDL, inhibitorów PCSK9, inhibitora białka transportującego estry cholesterolu (lomitapid) oraz ewinakumabu (przeciwciało monoklonalne przeciwko ANGPTL3).
Wczesne rozpoczęcie leczenia jest kluczowe dla spowolnienia progresji zmian miażdżycowych i poprawy rokowania pacjentów z HoFH. Ze względu na rzadkość schorzenia, chorzy powinni być diagnozowani i leczeni w wyspecjalizowanych ośrodkach z doświadczeniem w leczeniu ciężkich hiperlipidemii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Simratio 40 40 mg
Lek Simratio 40 zawiera symwastatynę w dawce 40 mg i jest stosowany w leczeniu hipercholesterolemii oraz profilaktyce zdarzeń sercowo-naczyniowych. Dawkowanie wynosi od 5 do 80 mg raz na dobę, podawane doustnie wieczorem, z modyfikacją dawki co minimum 4 tygodnie. Maksymalna dawka 80 mg jest zarezerwowana dla pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, którzy nie osiągnęli celów terapeutycznych przy niższych dawkach. Standardowo leczenie rozpoczyna się od 10-20 mg/dobę, a u pacjentów wymagających redukcji LDL-C powyżej 45% dawka początkowa może wynosić 20-40 mg. W homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej zalecana dawka to 40 mg/dobę, stosowana jako uzupełnienie innych metod leczenia. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) dawki powyżej 10 mg należy stosować ostrożnie, a u dzieci i młodzieży (10-17 lat) z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawka początkowa wynosi 10 mg, z zakresem do 40 mg/dobę.
afereza LDL, amiodaron, amlodypina, cholesterol LDL, choroba wieńcowa, diltiazem, elbaswir, fenofibrat, fibrat, gemfibrozyl, grazoprewir, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia, klirens kreatyniny, lek hipolipemizujący, lek wiążący kwasy żółciowe, lomitapid, miopatia, skala Tannera, symwastatyna, werapamil, zaburzenie czynności nerek, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Rosuvastatin/Ezetimib Zentiva 5 mg + 10 mg
Produkt Rosuvastatin/Ezetimib Zentiva wykazuje specyficzne właściwości farmakokinetyczne obu substancji czynnych, rozuwastatyny i ezetymibu, które wpływają na ich skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Rozuwastatyna charakteryzuje się biodostępnością około 20%, osiąga maksymalne stężenie w osoczu po około 5 godzinach, a jej okres półtrwania wynosi około 19 godzin. Wydalana jest głównie z kałem (90%) oraz w mniejszym stopniu z moczem (5%). Metabolizm rozuwastatyny jest ograniczony (~10%), głównie przez izoenzym CYP2C9, a jej wiązanie z białkami osocza wynosi około 90%. U pacjentów azjatyckich obserwuje się dwukrotnie wyższą ekspozycję (AUC i Cmax) w porównaniu do rasy kaukaskiej, co wymaga uwagi klinicznej. U osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) stężenia rozuwastatyny i jej metabolitu N-demetylowego są znacząco podwyższone (odpowiednio 3- i 9-krotnie). Polimorfizmy genetyczne transporterów OATP1B1 i BCRP mogą dodatkowo zwiększać ekspozycję na lek, co sugeruje konieczność dostosowania dawki u wybranych pacjentów.
białko BCRP, białko transportowe OATP1B1, biodostępność leku, cholesterol LDL, cytochrom CYP2C19, cytochrom CYP2C9, czas osiągnięcia stężenia maksymalnego, dysfagia, glukuronid fenolowy, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, klirens kreatyniny, krążenie jelitowo-wątrobowe, parametry farmakokinetyczne, pole pod krzywą stężenia, polimorfizm SLCO1B1, reduktaza HMG-CoA, sitosterolemia, skala Childa-Pugha, stężenie maksymalne, stężenie maksymalne w osoczu, synteza cholesterolu, transporter OATP-C - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atrox 80 mg
Atorwastatyna, stosowana w postaci produktu Atrox, wymaga wprowadzenia standardowej diety ubogocholesterolowej przed rozpoczęciem terapii i jej kontynuacji przez cały okres leczenia. Dawkowanie leku jest indywidualnie dostosowywane na podstawie wyjściowego stężenia LDL-C, celu terapeutycznego oraz odpowiedzi klinicznej pacjenta. Dawka początkowa wynosi zazwyczaj 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji co 4 tygodnie, maksymalnie do 80 mg/dobę. Efekt terapeutyczny obserwuje się zwykle po 2 tygodniach, a maksymalną odpowiedź po 4 tygodniach. W pierwotnej hipercholesterolemii i mieszanej hiperlipidemii dawka 10 mg/dobę jest zwykle wystarczająca, natomiast w heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawkę zwiększa się stopniowo do 40 mg, a następnie do 80 mg lub 40 mg w skojarzeniu z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. W homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawka wynosi od 10 do 80 mg/dobę i stosowana jest jako terapia wspomagająca inne metody, np. aferezę LDL.
afereza LDL, atorwastatyna, cholesterol LDL, choroba sercowo-naczyniowa, czynna choroba wątroby, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir z grazoprewirem, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia, hiperlipidemia mieszana, lek przeciwwirusowy, lek wiążący kwasy żółciowe, podanie doustne, tabletka powlekana, terapia hipolipemizująca, upośledzenie czynności nerek, upośledzenie czynności wątroby, wirusowe zapalenie wątroby typu C - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Torvacard 20 20 mg
Przed rozpoczęciem terapii atorwastatyną (Torvacard) u pacjentów z hipercholesterolemią należy wdrożyć dietę ubogocholesterolową, którą kontynuuje się przez cały okres leczenia. Dawkowanie leku jest indywidualizowane na podstawie wyjściowego stężenia LDL-C, celu terapeutycznego oraz odpowiedzi klinicznej. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji co 4 tygodnie, maksymalnie do 80 mg/dobę. W pierwotnej hipercholesterolemii i mieszanej hiperlipidemii efekt terapeutyczny obserwuje się już po 2 tygodniach, a maksymalny po 4 tygodniach. W heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawkę zwiększa się stopniowo do 40 mg/dobę, a następnie do 80 mg/dobę lub 40 mg w skojarzeniu z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. W homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej atorwastatyna stosowana jest jako leczenie wspomagające, w dawkach od 10 do 80 mg/dobę, przy czym dane kliniczne są ograniczone.
afereza LDL-C, cholesterol LDL, choroby sercowo-naczyniowe, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir z grazoprewirem, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia, hiperlipidemia mieszana, lek przeciwwirusowy, leki wiążące kwasy żółciowe, letermowir, terapia hipolipemizująca, wirus cytomegalii, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Crosuvo Plus 40 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Crosuvo Plus łączy rozuwastatynę i ezetymib, których farmakokinetyka obejmuje wchłanianie, dystrybucję, metabolizm i eliminację. Rozuwastatyna charakteryzuje się biodostępnością około 20%, osiąga Cmax po około 5 godzinach, wykazuje wysokie (~90%) wiązanie z albuminami i objętość dystrybucji około 134 l. Metabolizowana jest w niewielkim stopniu (~10%) głównie przez CYP2C9, a jej metabolity N-demetylowane mają około 50% aktywności biologicznej, podczas gdy laktonowe są nieaktywne. Eliminacja odbywa się głównie z kałem (~90%), z okresem półtrwania około 19 godzin i klirensem osoczowym około 50 l/godz. Ezetymib szybko się wchłania, osiągając Cmax dla glukuronianu fenolowego w 1-2 godziny, a dla niezmienionego leku w 4-12 godzin, wiąże się silnie z białkami osocza (99,7%), jest metabolizowany głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym i eliminuje się głównie drogą żółciowo-kałową (78% w kale, 11% w moczu), z okresem półtrwania około 22 godzin. Wspólne podanie 10 mg obu substancji powoduje 1,2-krotny wzrost AUC rozuwastatyny u pacjentów z hipercholesterolemią, co wskazuje na interakcje farmakokinetyczne i potencjalne farmakodynamiczne.
AUC, białko BCRP, biodostępność bezwzględna, cholesterol LDL, cytochrom P450, efekt pierwszego przejścia, farmakokinetyka liniowa, genotypowanie, glukuronian ezetymibu, hepatocyty, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, izoenzym CYP2C9, klirens kreatyniny, krążenie jelitowo-wątrobowe, polimorfizm SLCO1B1, reakcja fazy I, reduktaza HMG-CoA, rodzinna hipercholesterolemia heterozygotyczna, rozuwastatyna i ezetymib, sitosterolemia, skala Childa-Pugha, stężenie maksymalne, transporter OATP-C, transporter OATP1B1 - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Atoris 30 mg
Atoris, zawierający atorwastatynę wapniową w dawkach 30 mg, 60 mg i 80 mg, jest wskazany do leczenia hipercholesterolemii pierwotnej (w tym heterozygotycznej i homozygotycznej rodzinnej) oraz hiperlipidemii złożonej typu IIa i IIb. Lek stosuje się jako uzupełnienie diety i modyfikacji stylu życia u pacjentów, u których te metody nie przyniosły wystarczającej poprawy profilu lipidowego. Atoris skutecznie obniża cholesterol całkowity, LDL, apolipoproteinę B oraz triglicerydy, co przekłada się na zmniejszenie ryzyka sercowo-naczyniowego. W przypadku homozygotycznej postaci rodzinnej hipercholesterolemii, Atoris może być stosowany jako terapia wspomagająca inne metody, np. aferezę LDL. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykonanie pełnego profilu lipidowego, ocena enzymów wątrobowych (AST, ALT), kinazy kreatynowej (CK) oraz funkcji nerek, a także wykluczenie przeciwwskazań i interakcji lekowych.
afereza cholesterolu LDL, apolipoproteina B, atorwastatyna, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie tętnicze, cukrzyca, dieta DASH, dieta śródziemnomorska, enzym wątrobowy, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia typu IIa i IIb, hiperlipidemia złożona, kinaza kreatynowa, laktoza jednowodna, leczenie dietetyczne, miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, otyłość, profilaktyka sercowo-naczyniowa, przewlekła choroba nerek, skala SCORE, stan przedcukrzycowy, triglicerydy, udar mózgu, zaburzenie gospodarki lipidowej, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atorvasterol 10 mg
Atorvasterol, stosowany w leczeniu pierwotnej hipercholesterolemii, mieszanej hiperlipidemii oraz heterozygotycznej i homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej, wymaga indywidualnego dostosowania dawki na podstawie wyjściowego stężenia LDL-C oraz odpowiedzi pacjenta. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do maksymalnie 80 mg/dobę, przy modyfikacji dawkowania co najmniej co 4 tygodnie. Efekt terapeutyczny obserwuje się już po 2 tygodniach, a maksymalną odpowiedź po 4 tygodniach terapii. W prewencji pierwotnej chorób sercowo-naczyniowych zaleca się dawkę 10 mg/dobę, natomiast w prewencji wtórnej początkowo 80 mg/dobę z możliwością redukcji dawki przy utrzymaniu docelowego LDL-C. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczne dostosowanie dawki, natomiast u osób z chorobą wątroby stosowanie jest przeciwwskazane.
afereza LDL, atorwastatyna, cholesterol LDL, choroba sercowo-naczyniowa, czynna choroba wątroby, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir z grazoprewirem, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia, hiperlipidemia mieszana, lek przeciwwirusowy, lek wiążący kwasy żółciowe, prewencja pierwotna, prewencja wtórna, stężenie LDL-C, terapia hipolipemizująca, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Simorion
Symwastatyna, jako inhibitor reduktazy HMG-CoA, niesie ryzyko miopatii objawiającej się bólem, osłabieniem mięśni oraz wzrostem aktywności kinazy kreatynowej (CK) powyżej 10-krotnej górnej granicy normy. W ciężkich przypadkach może dojść do rabdomiolizy z ostrą niewydolnością nerek. Ryzyko to jest dawkozależne: 0,03% przy 20 mg/dobę, 0,08% przy 40 mg/dobę oraz 0,61% przy 80 mg/dobę. U pacjentów po zawale serca przy dawce 80 mg ryzyko miopatii wynosi 1,0%, a około połowa przypadków pojawia się w pierwszym roku terapii. Szczególną ostrożność należy zachować u osób starszych (>65 lat), kobiet, z zaburzeniami nerek, niedoczynnością tarczycy, wcześniejszymi reakcjami na statyny lub fibraty oraz u nosicieli allelu SLCO1B1 c.521T>C, zwłaszcza homozygot CC, u których ryzyko miopatii przy dawce 80 mg sięga 15% w ciągu roku. Pacjenci pochodzenia azjatyckiego, zwłaszcza chińskiego, wykazują zwiększoną podatność na miopatię (0,24% przy 40 mg vs. 0,05% u innych populacji).
aminotransferaza, antybiotyk makrolidowy, białko transportowe OATP, cyklosporyna, daptomycyna, gen SLCO1B1, hipercholesterolemia ciężka, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperglikemia, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, lek przeciwgrzybiczny azolowy, martwicza miopatia immunologiczna, miastenia, mioglobinuria, miopatia, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, ostra niewydolność nerek, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, symwastatyna, zaburzenie mięśniowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Zaranta 20 mg
Lek Zaranta, zawierający rozuwastatynę wapniową, jest wskazany w leczeniu pierwotnej hipercholesterolemii (typ IIa), mieszanej dyslipidemii (typ IIb) oraz rodzinnej homozygotycznej hipercholesterolemii u pacjentów od 6. roku życia, gdy metody niefarmakologiczne są niewystarczające. Ponadto, Zaranta jest stosowana w prewencji pierwotnej dużych zdarzeń sercowo-naczyniowych u osób z wysokim ryzykiem. Terapia powinna być poprzedzona dokładną oceną profilu lipidowego i ryzyka sercowo-naczyniowego oraz wdrożeniem standardowych interwencji niefarmakologicznych, takich jak dieta uboga w tłuszcze nasycone i cholesterol, aktywność fizyczna, redukcja masy ciała oraz kontrola innych czynników ryzyka (np. palenie, nadciśnienie, glikemia). W przypadku rodzinnej homozygotycznej hipercholesterolemii Zaranta może być stosowana jako terapia uzupełniająca, także w połączeniu z aferezą LDL.
afereza LDL, cholesterol, ciśnienie tętnicze, czynniki ryzyka sercowo-naczyniowe, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, incydenty sercowo-naczyniowe, laktoza jednowodna, mieszana dyslipidemia, nietolerancja laktozy, pierwotna hipercholesterolemia, rozuwastatyna, rozuwastatyna wapniowa, ryzyko sercowo-naczyniowe, tabletki powlekane, zaburzenia lipidowe, zaburzenia wchłaniania glukozy-galaktozy, zdarzenia sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sortis 80 80 mg
Lek SORTIS, zawierający atorwastatynę w postaci trójwodnej soli wapniowej, jest statyną stosowaną w leczeniu hipercholesterolemii pierwotnej, heterozygotycznej i homozygotycznej rodzinnej hipercholesterolemii oraz hiperlipidemii złożonej typów IIa i IIb według klasyfikacji Fredricksona. Preparat dostępny jest w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg i 80 mg w formie tabletek powlekanych, co pozwala na indywidualizację terapii w zależności od wyjściowego stężenia cholesterolu LDL i celu terapeutycznego. Lek jest wskazany jako uzupełnienie diety i modyfikacji stylu życia, szczególnie gdy te metody okazują się niewystarczające. SORTIS może być stosowany u dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 10. roku życia, z uwzględnieniem odpowiednich wskazań klinicznych i oceny ryzyka sercowo-naczyniowego.
afereza cholesterolu LDL, apolipoproteina B, atorwastatyna, choroba sercowo-naczyniowa, czynnik ryzyka, dyslipidemia, frakcja LDL, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia złożona, kwas benzoesowy, laktoza jednowodna, leczenie hipolipemizujące, lek hipolipemizujący, statyna, substancja pomocnicza, triglicerydy, zaburzenie lipidowe, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Simorion 10 mg
Lek Simorion zawierający symwastatynę w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg i 80 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (od 66,5 mg do 531,8 mg w zależności od dawki). Nie należy stosować go u osób z czynną chorobą wątroby lub utrzymującym się, niewyjaśnionym wzrostem aminotransferaz. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest ciąża i karmienie piersią ze względu na ryzyko teratogenności i przenikania leku do mleka. Ponadto, stosowanie Simorionu jest przeciwwskazane w skojarzeniu z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. itrakonazol, ketokonazol, erytromycyna, nelfinawir), które zwiększają AUC symwastatyny około pięciokrotnie, co podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Również jednoczesne podawanie z gemfibrozylem, cyklosporyną i danazolem jest zabronione ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych mięśniowych.
aminotransferazy, androgen syntetyczny, antybiotyki makrolidowe, antykoncepcja, choroby wątroby, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, czynność wątroby, danazol, dysfagia, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, endometrioza, enzymy wątrobowe, fibraty, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia, inhibitory CYP3A4, inhibitory proteazy HIV, laktoza jednowodna, lek immunosupresyjny, leki hepatotoksyczne, leki przeciwgrzybicze azolowe, leki przeciwzakrzepowe, lomitapid, miopatia i rabdomioliza, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, parametry wątrobowe, symwastatyna, terapia hipolipemizująca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Storvas CRT 80 mg
Atorwastatyna (Storvas CRT) wymaga indywidualnego dostosowania dawki w oparciu o wyjściowe stężenie LDL-C, cel terapeutyczny oraz odpowiedź pacjenta. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji co najmniej co 4 tygodnie, do maksymalnej dawki 80 mg/dobę podawanej jednorazowo. W leczeniu heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawka początkowa to 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 40 mg, a następnie do 80 mg lub stosowania 40 mg w skojarzeniu z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. W homozygotycznej postaci hipercholesterolemii rodzinnej dawka wynosi 10-80 mg/dobę, stosowana jako terapia wspomagająca. U dzieci ≥10 lat z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawka początkowa to również 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 80 mg/dobę pod nadzorem specjalistycznym. Efekt terapeutyczny obserwuje się zwykle po 2 tygodniach, a maksymalny po około 4 tygodniach stosowania.
afereza LDL, atorwastatyna, cholesterol LDL, choroby sercowo-naczyniowe, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dawka początkowa, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir z grazoprewirem, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia, hiperlipidemia mieszana, leczenie wspomagające, lek przeciwwirusowy, leki wiążące kwasy żółciowe, letermowir, odpowiedź terapeutyczna, prewencja pierwotna, tabletka powlekana, terapia hipolipemizująca, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Roswera 40 mg
Lek Roswera, zawierający rozuwastatynę wapniową, jest dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg, 30 mg oraz 40 mg w formie tabletek powlekanych i przeznaczony jest do leczenia pierwotnej hipercholesterolemii (typ IIa i IIb), w tym rodzinnej heterozygotycznej oraz homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej u pacjentów od 6. roku życia. Terapia farmakologiczna powinna być stosowana jako uzupełnienie diety i modyfikacji stylu życia, zwłaszcza gdy metody niefarmakologiczne okazują się nieskuteczne. W prewencji zdarzeń sercowo-naczyniowych Roswera jest zalecana u pacjentów z wysokim ryzykiem pierwszego incydentu, w ramach kompleksowego podejścia obejmującego kontrolę innych czynników ryzyka, takich jak nadciśnienie, cukrzyca, palenie tytoniu czy otyłość.
afereza LDL, cukrzyca, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowego, dyslipidemia mieszana, dyslipidemia typu IIb, działanie kardioprotekcyjne, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hipercholesterolemia typu IIa, incydent sercowo-naczyniowy, leczenie hipolipemizujące, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, prewencja sercowo-naczyniowa, profil lipidowy, rozuwastatyna wapniowa, ryzyko sercowo-naczyniowe, terapia dodatkowa, terapia uzupełniająca, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Suvardio Plus 20 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Suvardio Plus łączy rozuwastatynę (10 mg) i ezetymib (10 mg), wykazując złożony profil farmakokinetyczny. Rozuwastatyna osiąga maksymalne stężenie w osoczu po około 5 godzinach, z biodostępnością około 20%, jest w dużej mierze wychwytywana przez wątrobę, a jej metabolizm ograniczony do około 10%, głównie przez CYP2C9. Okres półtrwania wynosi około 19 godzin, a eliminacja odbywa się głównie z kałem (90%) i w mniejszym stopniu z moczem (5%). Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny i ezetymibu powoduje 1,2-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (Clkr <30 ml/min) stężenie rozuwastatyny wzrasta trzykrotnie, a jej N-demetylowego metabolitu dziewięciokrotnie. U pacjentów z niewydolnością wątroby o punktacji Childa-Pugha 8-9 obserwuje się co najmniej dwukrotne zwiększenie ekspozycji na rozuwastatynę. Polimorfizmy genetyczne SLCO1B1 i ABCG2 mogą zwiększać ekspozycję na lek, co wymaga rozważenia modyfikacji dawki.
albumina, BCRP, biodostępność, cholesterol LDL, cyklosporyna, cytochrom P450, ezetymib, farmakokinetyka, glukuronid fenolowy, hemodializa, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, klirens kreatyniny, krążenie jelitowo-wątrobowe, kwas glukuronowy, OATP1B1, polimorfizm genetyczny, reduktaza HMG-CoA, rozuwastatyna, sitosterolemia, skala Childa-Pugha - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tulip 80 mg 80 mg
Lek Tulip 80 mg zawiera 80 mg atorwastatyny wapniowej trójwodnej i jest wskazany w leczeniu zaburzeń lipidowych, w tym hipercholesterolemii pierwotnej, heterozygotycznej i homozygotycznej rodzinnej oraz hiperlipidemii złożonej typów IIa i IIb według klasyfikacji Fredricksona. Atorwastatyna skutecznie obniża stężenia cholesterolu całkowitego, LDL-C, apolipoproteiny B oraz triglicerydów. Preparat jest stosowany jako uzupełnienie diety i niefarmakologicznych metod leczenia u pacjentów, u których modyfikacje stylu życia nie przynoszą wystarczającej poprawy. W przypadku homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej, Tulip 80 mg może być stosowany jako dodatek do innych metod leczenia, takich jak afereza LDL, lub jako jedyne leczenie, gdy inne metody są niedostępne. Tabletki mają postać białych, obustronnie wypukłych tabletek z symbolem „A 80” i krzyżowym nacięciem, umożliwiającym dzielenie na równe dawki.
afereza LDL, apolipoproteina B, atorwastatyna wapniowa trójwodna, cholesterol LDL, choroba układu sercowo-naczyniowego, działanie hipolipemizujące, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia homozygotyczna rodzinna, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia złożona, laktoza jednowodna, leczenie hipolipemizujące, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, prewencja pierwotna, triglicerydy, zaburzenie lipidowe, zdarzenie sercowo-naczyniowe, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Klacid 500 mg
Klarytromycyna, substancja czynna leku Klacid 500 mg, jest antybiotykiem makrolidowym o szerokim spektrum działania, jednak jej stosowanie jest przeciwwskazane w wielu sytuacjach klinicznych ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych. Przede wszystkim nie należy jej podawać pacjentom z nadwrażliwością na makrolidy oraz tym, u których występuje wydłużenie odstępu QT lub komorowe zaburzenia rytmu serca, w tym torsade de pointes. Przeciwwskazaniem są także zaburzenia elektrolitowe, zwłaszcza hipokaliemia i hipomagnezemia, które zwiększają ryzyko arytmii. Klarytromycyna nie powinna być stosowana u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby i nerek, gdyż upośledzony metabolizm i wydalanie leku mogą prowadzić do jego akumulacji i toksyczności.
alkaloidy sporyszu, antybiotyk makrolidowy, częstoskurcz komorowy wielokształtny, dławica piersiowa, enzym CYP3A4, ergotamina, ergotyzm, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitory reduktazy HMG-CoA, iwabradyna, klarytromycyna, kolchicyna, lomitapid, lowastatyna, midazolam doustny, migotanie komór, miopatia, nadwrażliwość na makrolidy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, rabdomioliza, ranolazyna, symwastatyna, tachykardia komorowa, tikagrelor, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Vastan 10 mg
Lek Vastan (symwastatyna) w dawkach 10 mg i 20 mg posiada szereg przeciwwskazań, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na symwastatynę lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (65,48 mg w tabletce 10 mg i 130,96 mg w tabletce 20 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Vastan nie powinien być stosowany u pacjentów z aktywną chorobą wątroby lub niewyjaśnionym, utrzymującym się wzrostem aminotransferaz. Ponadto, lek jest przeciwwskazany w ciąży i okresie karmienia piersią ze względu na ryzyko teratogenności i przenikania do mleka matki. Wskazane jest także unikanie jednoczesnego stosowania z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. itrakonazol, ketokonazol, nelfinawir, erytromycyna) oraz lekami takimi jak gemfibrozyl, cyklosporyna i danazol, ze względu na znaczne zwiększenie ryzyka miopatii i rabdomiolizy.
adherencja terapeutyczna, aminotransferazy, antybiotyk makrolidowy, choroba wątroby, cyklosporyna, danazol, dawkowanie leku, erytromycyna, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, karmienie piersią, ketokonazol, klarytromycyna, laktoza jednowodna, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwwirusowy, miopatia, nadwrażliwość, niedobór laktazy, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, polipragmazja, rabdomioliza, symwastatyna, tabletka powlekana, wiek podeszły, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Valarox 160 mg + 20 mg
Valarox to lek złożony zawierający rozuwastatynę (10 mg lub 20 mg) oraz walsartan (80 mg lub 160 mg) w formie tabletek powlekanych, przeznaczony do leczenia zastępczego u pacjentów już skutecznie leczonych tymi substancjami w tych samych dawkach. Preparat wskazany jest głównie w terapii nadciśnienia tętniczego u dorosłych z wysokim ryzykiem pierwszego zdarzenia sercowo-naczyniowego, umożliwiając kompleksową profilaktykę powikłań sercowo-naczyniowych. Valarox jest także stosowany u pacjentów z nadciśnieniem współistniejącym z pierwotną hipercholesterolemią typu IIa (w tym heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną), mieszaną dyslipidemią typu IIb oraz homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną. Preparat dostępny jest w czterech kombinacjach dawek: 10 mg rozuwastatyny + 80 mg walsartanu, 20 mg + 80 mg, 10 mg + 160 mg oraz 20 mg + 160 mg, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii. Tabletki mają charakterystyczne oznakowanie i zawierają laktozę, co należy uwzględnić u pacjentów z jej nietolerancją.
cholesterol całkowity, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowego, dyslipidemia mieszana, działanie hipolipemizujące, działanie hipotensyjne, frakcja LDL-C, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, laktoza, leczenie zastępcze, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, receptor LDL, rozuwastatyna, ryzyko sercowo-naczyniowe, trójglicerydy, walsartan, zaburzenie lipidowe, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Atorvastatin Bluefish AB 40 mg
Atorvastatin Bluefish AB jest lekiem hipolipemizującym stosowanym w leczeniu zaburzeń lipidowych oraz profilaktyce chorób sercowo-naczyniowych. Preparat dostępny jest w dawkach 10 mg, 20 mg, 30 mg, 40 mg, 60 mg i 80 mg, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii. Wskazania obejmują hipercholesterolemię pierwotną (w tym heterozygotyczną i homozygotyczną postać rodzinną), hiperlipidemię złożoną typu IIa i IIb według klasyfikacji Fredricksona oraz profilaktykę pierwotną u pacjentów z wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym. Atorwastatyna skutecznie obniża stężenia cholesterolu całkowitego, LDL, apolipoproteiny B oraz triglicerydów, co przekłada się na zmniejszenie ryzyka miażdżycy i incydentów sercowo-naczyniowych. Terapia powinna być stosowana jako uzupełnienie modyfikacji stylu życia i diety, które stanowią podstawę leczenia.
afereza LDL, apolipoproteina B, atorwastatyna, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia typu IIa i IIb, hiperlipidemia złożona, leczenie hipolipemizujące, miażdżyca, nietolerancja laktozy, profilaktyka chorób sercowo-naczyniowych, profilaktyka pierwotna, ryzyko sercowo-naczyniowe, triglicerydy, zaburzenia lipidowe, zdarzenia sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atractin 40 mg
Przed rozpoczęciem terapii atorwastatyną (Atractin) u pacjentów z hipercholesterolemią konieczne jest stosowanie diety ubogocholesterolowej przez cały okres leczenia. Dawkowanie leku ustala się indywidualnie, zaczynając standardowo od 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji co minimum 4 tygodnie, maksymalnie do 80 mg/dobę. Efekt terapeutyczny obserwuje się już po 2 tygodniach, a maksymalny po 4 tygodniach stosowania. W przypadku heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawkę można zwiększać do 40 mg, a następnie do 80 mg lub stosować terapię skojarzoną z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. U pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną atorwastatyna jest stosowana jako uzupełnienie innych metod leczenia, takich jak afereza LDL, w dawkach 10-80 mg/dobę. W profilaktyce pierwotnej chorób sercowo-naczyniowych zalecana dawka początkowa to 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia w celu osiągnięcia docelowego stężenia LDL.
afereza LDL, atorwastatyna, cholesterol LDL, choroba układu sercowo-naczyniowego, choroba wątroby, cyklosporyna, dieta ubogocholesterolowa, efekt kliniczny, elbaswir z grazoprewirem, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hipercholesterolemia u dzieci, hiperlipidemia mieszana, hiperlipidemia pediatryczna, lek przeciwwirusowy, lek wiążący kwasy żółciowe, letermowir, profilaktyka pierwotna, terapia hipolipemizująca, wirus cytomegalii, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Rosucard 20 mg
Rosucard, zawierający rozuwastatynę wapniową w dawkach 10 mg (10,4 mg rozuwastatyny wapniowej) oraz 20 mg (20,8 mg rozuwastatyny wapniowej), jest wskazany do leczenia pierwotnej hipercholesterolemii (typ IIa) oraz mieszanej dyslipidemii (typ IIb) u pacjentów od 6. roku życia, w tym u osób z heterozygotyczną i homozygotyczną rodzinną hipercholesterolemią. Lek stosowany jest jako uzupełnienie diety i innych niefarmakologicznych metod terapeutycznych, takich jak ćwiczenia fizyczne i redukcja masy ciała. W przypadku rodzinnej homozygotycznej hipercholesterolemii Rosucard może być stosowany dodatkowo do aferezy LDL lub gdy inne metody leczenia są niewłaściwe. Tabletki 10 mg są jasnoróżowe, owalne, dwuwypukłe z linią podziału, natomiast tabletki 20 mg różowe, owalne, dwuwypukłe, bez linii podziału; zawierają odpowiednio 60 mg i 120 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
afereza LDL, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowego, dyslipidemia mieszana, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, laktoza jednowodna, LDL cholesterol, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, parametr lipidowy, profilaktyka sercowo-naczyniowa, rozuwastatyna wapniowa, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atorvastatin Aurovitas 20 mg
Atorvastatin Aurovitas stosuje się jako uzupełnienie diety ubogocholesterolowej, którą pacjent powinien kontynuować przez cały okres terapii. Dawkowanie ustala się indywidualnie na podstawie wyjściowego stężenia LDL-C, celu terapeutycznego oraz odpowiedzi na leczenie. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji co najmniej co 4 tygodnie, maksymalnie do 80 mg/dobę. W pierwotnej hipercholesterolemii i mieszanej hiperlipidemii dawka 10 mg/dobę jest zwykle wystarczająca, a efekt terapeutyczny pojawia się po 2 tygodniach, osiągając maksimum po 4 tygodniach. W heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawkę można zwiększać do 40 mg/dobę, a w razie potrzeby do 80 mg/dobę lub stosować leczenie skojarzone z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. W homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawki wahają się od 10 do 80 mg/dobę, stosując lek jako uzupełnienie innych metod, np. aferezy LDL-C.
afereza LDL, atorwastatyna, cholesterol LDL, choroba wątroby, choroby sercowo-naczyniowe, cyklosporyna, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia, leczenie hipolipemizujące, leki wiążące kwasy żółciowe, mieszana hiperlipidemia, upośledzenie czynności nerek, upośledzenie czynności wątroby, wirus cytomegalii, wirusowe zapalenie wątroby typu C - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Simvasterol 40 mg
Simvasterol, zawierający symwastatynę w dawkach 10 mg, 20 mg oraz 40 mg, jest wskazany w leczeniu pierwotnej hipercholesterolemii, mieszanej dyslipidemii oraz homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej, jako uzupełnienie diety i innych metod terapeutycznych. Lek stosuje się po nieskuteczności interwencji niefarmakologicznych, takich jak modyfikacja stylu życia, zwiększenie aktywności fizycznej i redukcja masy ciała. Ponadto Simvasterol jest efektywny w prewencji wtórnej incydentów sercowo-naczyniowych u pacjentów z miażdżycą naczyń wieńcowych lub cukrzycą, niezależnie od poziomu cholesterolu, jako element kompleksowej strategii terapeutycznej obejmującej korektę innych czynników ryzyka.
afereza LDL, cukrzyca, czynniki ryzyka sercowo-naczyniowe, dyslipidemia, dyslipidemia mieszana, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperglikemia, miażdżyca naczyń wieńcowych, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, prewencja chorób serca, prewencja sercowo-naczyniowa, statyna, symwastatyna, zdarzenia sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Apo-Atorva 20 mg
Atorwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA (kod ATC: C10AA05), działa poprzez hamowanie biosyntezy cholesterolu w wątrobie, co prowadzi do zwiększenia ekspresji receptorów LDL na hepatocytach i intensyfikacji wychwytu LDL z krążenia. W badaniach klinicznych wykazano, że atorwastatyna w dawkach do 80 mg/dobę powoduje istotne obniżenie stężenia całkowitego cholesterolu o 30-46%, LDL-C o 41-61%, apolipoproteiny B o 34-50% oraz triglicerydów o 14-33%, przy jednoczesnym umiarkowanym wzroście HDL-C i apolipoproteiny A1. Skuteczność leku potwierdzono u pacjentów z heterozygotyczną i homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną, hipercholesterolemią nie-rodzinną oraz hiperlipidemią mieszaną, w tym u chorych z cukrzycą insulinoniezależną. Redukcja lipidów koreluje z obniżeniem ryzyka incydentów sercowo-naczyniowych i śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych.
apolipoproteina A1, apolipoproteina B, biosynteza cholesterolu, blaszka miażdżycowa, cukrzyca insulinoniezależna, dławica piersiowa, działanie hipolipemizujące, HDL-C, hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia mieszana, incydent sercowo-naczyniowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, katabolizm LDL, lipoproteina LDL, lipoproteina VLDL, miażdżyca tętnic wieńcowych, niedokrwienie mięśnia sercowego, ostry zespół wieńcowy, profil lipidowy, receptor LDL, reduktaza HMG-CoA, rewaskularyzacja, triglicerydy, ultrasonografia wewnątrznaczyniowa, zatrzymanie akcji serca, zawał mięśnia sercowego, zgon wieńcowy - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ezehron Duo 20 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Ezehron Duo zawiera rozuwastatynę i ezetymib, które wykazują specyficzne właściwości farmakokinetyczne. Rozuwastatyna osiąga maksymalne stężenie w osoczu po około 5 godzinach, z biodostępnością około 20%, jest w dużej mierze wychwytywana przez wątrobę, a jej metabolizm ograniczony do około 10%, głównie przez CYP2C9. Okres półtrwania wynosi około 19 godzin, a około 90% dawki jest wydalane z kałem. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (ClCr <30 ml/min) stężenie rozuwastatyny wzrasta trzykrotnie, a jej N-demetylowego metabolitu dziewięciokrotnie. U osób z umiarkowaną niewydolnością wątroby (7-9 punktów w skali Childa-Pugha) obserwuje się co najmniej dwukrotne zwiększenie ekspozycji na lek. Polimorfizmy genetyczne SLCO1B1 i ABCG2 mogą zwiększać ekspozycję na rozuwastatynę, co wymaga rozważenia modyfikacji dawki.
ABCG2, albumina, BCRP, biodostępność, ciężka choroba nerek, ciężkie zaburzenia czynności nerek, CYP2C9, cytochrom P450, ezetymib, glukuronid fenolowy, hemodializa, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, klirens kreatyniny, krążenie jelitowo-wątrobowe, łagodna niewydolność wątroby, OATP1B1, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pochodna N-demetylowa, polimorfizm genetyczny, reduktaza HMG-CoA, rozuwastatyna, sitosterolemia, skala Childa-Pugha, SLCO1B1, transporter OATP-C, umiarkowana niewydolność wątroby, wychwyt wątrobowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atostat 10 mg
Atostat, zawierający atorwastatynę, dostępny jest w tabletkach powlekanych o dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do pacjenta, uwzględniając wyjściowe stężenie LDL, cel terapeutyczny oraz odpowiedź na leczenie. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia co 4 tygodnie do maksymalnie 80 mg/dobę. W leczeniu pierwotnej hipercholesterolemii i mieszanej hiperlipidemii efekty terapeutyczne pojawiają się po około 2 tygodniach, a maksymalna skuteczność osiągana jest po 4 tygodniach. W heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawkę można zwiększać do 40 mg, a następnie do 80 mg lub stosować terapię skojarzoną z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. W homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawka wynosi od 10 do 80 mg/dobę i atorwastatyna powinna być stosowana jako terapia wspomagająca inne metody, np. aferezę LDL-C.
afereza LDL-C, atorwastatyna, cholesterol LDL, choroba sercowo-naczyniowa, czynna choroba wątroby, dieta ubogocholesterolowa, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia mieszana, hiperlipidemia pediatryczna, leczenie hipolipemizujące, lek wiążący kwasy żółciowe, marker funkcji wątroby, parametr lipidowy, prewencja pierwotna, stężenie LDL-C, terapia wspomagająca, upośledzenie czynności nerek, upośledzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atorvastatin Bluefish AB 10 mg
Atorvastatin Bluefish AB jest wskazany do leczenia pierwotnej hipercholesterolemii, mieszanej hiperlipidemii oraz heterozygotycznej i homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej, a także do prewencji chorób sercowo-naczyniowych. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania co 4 tygodnie do maksymalnej dawki 80 mg/dobę, w zależności od wyjściowego stężenia LDL-C, celu terapeutycznego oraz indywidualnej odpowiedzi pacjenta. U pacjentów z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawkę można zwiększać do 40 mg/dobę, a następnie rozważyć zwiększenie do 80 mg/dobę lub dodanie leków wiążących kwasy żółciowe. U dzieci powyżej 10. roku życia z tą samą jednostką chorobową dawka początkowa również wynosi 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 80 mg/dobę pod ścisłą kontrolą specjalistyczną. Efekt terapeutyczny obserwuje się zwykle po 2 tygodniach, a maksymalną odpowiedź po 4 tygodniach terapii.
afereza LDL-C, cholesterol LDL, choroba sercowo-naczyniowa, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir z grazoprewirem, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia mieszana, hiperlipidemia u dzieci, lek przeciwwirusowy, leki wiążące kwasy żółciowe, letermowir z cyklosporyną, parametry lipidowe, terapia hipolipemizująca, wirus cytomegalii, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Inegy
Produkt leczniczy INEGY, zawierający ezetymib i symwastatynę, wiąże się z ryzykiem miopatii i rabdomiolizy, szczególnie przy wyższych dawkach symwastatyny (20 mg: 0,03%, 40 mg: 0,08%, 80 mg: 0,61%). W badaniu IMPROVE-IT częstość miopatii wynosiła 0,2% dla dawki 10 mg + 40 mg INEGY oraz 0,1% dla samej symwastatyny 40 mg. Ryzyko jest zwiększone u pacjentów pochodzenia azjatyckiego (zwłaszcza chińskiego), u osób z genotypem SLCO1B1 c.521T>C (szczególnie homozygot CC, z ryzykiem około 15% rocznie przy dawce 80 mg), a także u pacjentów stosujących jednocześnie leki silnie lub umiarkowanie hamujące CYP3A4 (np. azolowe leki przeciwgrzybicze, makrolidy, inhibitory proteazy HIV) oraz inne leki jak cyklosporyna, danazol czy gemfibrozyl. Wskazane jest stosowanie niższych dawek INEGY u pacjentów azjatyckich oraz unikanie dawek powyżej 10 mg + 80 mg u pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, gdy korzyści przewyższają ryzyko. Zaleca się monitorowanie aktywności kinazy kreatynowej (CK) i aminotransferaz, a w przypadku objawów mięśniowych lub podwyższonej CK (>5x GGN) przerwanie terapii.
aminotransferaza alaninowa, antybiotyk makrolidowy, ból mięśni, choroba wieńcowa, cyklosporyna, danazol, daptomycyna, duszność, gemfibrozyl, hiperbilirubinemia, hipercholesterolemia ciężka, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, kwas nikotynowy, lek przeciwgrzybiczny azolowy, miastenia oczna, miastenia rzekomoporaźna, mioglobinuria, miopatia, niacyna, niedoczynność tarczycy, osłabienie mięśni, ostra niewydolność nerek, ostry zespół wieńcowy, przewlekła choroba nerek, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, tkliwość mięśni, warfaryna, zawał mięśnia sercowego, żółtaczka - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atorvastatin Bluefish AB 40 mg
Atorwastatyna powinna być stosowana po wprowadzeniu diety ubogocholesterolowej i dostosowywana indywidualnie na podstawie stężenia LDL-C oraz celów terapeutycznych. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji co 4 tygodnie, maksymalnie do 80 mg/dobę. Efekt terapeutyczny obserwuje się już po 2 tygodniach, a maksymalny po 4 tygodniach. W pierwotnej hipercholesterolemii i mieszanej hiperlipidemii dawka 10 mg/dobę jest zwykle wystarczająca. W heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawkę można zwiększać do 40 mg/dobę, a następnie kontynuować 40 mg z lekami wiążącymi kwasy żółciowe lub zwiększyć do 80 mg/dobę. W homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawka wynosi 10–80 mg/dobę, stosowana jako terapia wspomagająca. W prewencji pierwotnej chorób sercowo-naczyniowych stosuje się 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia dawki w celu osiągnięcia docelowego LDL-C.
afereza LDL, atorwastatyna, cholesterol LDL, choroba sercowo-naczyniowa, choroba wątroby, cyklosporyna, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir z grazoprewirem, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia, interakcja lekowa, lek przeciwwirusowy, lek wiążący kwasy żółciowe, letermowir, lipidogram, mieszana hiperlipidemia, podanie doustne, terapia hipolipemizująca, wirus cytomegalii, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Kastel 10 mg + 10 mg
Kastel to preparat łączący rozuwastatynę i ramipryl, działający synergistycznie na układ sercowo-naczyniowy. Rozuwastatyna, jako selektywny inhibitor reduktazy HMG-CoA, zwiększa ekspresję receptorów LDL w wątrobie, co prowadzi do istotnego obniżenia stężenia LDL-C (do -63% przy dawce 40 mg), cholesterolu całkowitego (do -46%), trójglicerydów (do -28%) oraz ApoB, jednocześnie podnosząc HDL-C (do +14%) i ApoA-I. Efekt terapeutyczny pojawia się już po tygodniu, a pełna odpowiedź utrzymuje się przez cały okres leczenia. Ramipryl, inhibitor ACE, obniża ciśnienie tętnicze poprzez hamowanie konwersji angiotensyny I do II oraz zwiększenie stężenia bradykininy, co skutkuje rozszerzeniem naczyń i redukcją aldosteronu. Działanie hipotensyjne pojawia się po 1-2 godzinach, osiąga maksimum po 3-6 godzinach i utrzymuje się 24 godziny, umożliwiając dawkowanie raz na dobę. Ramipryl wykazuje również nefroprotekcję i poprawę hemodynamiki u pacjentów z niewydolnością serca, bez efektu „z odbicia” po odstawieniu.
aldosteron, angiotensyna, białkomocz, bradykinina, ciśnienie napełniania komory, dławica piersiowa, enzym konwertujący angiotensynę, filtracja kłębuszkowa, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperkaliemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kininaza II, kompleks intima-media, lipoproteina, miażdżyca subkliniczna, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, nefropatia przewlekła, obwodowy opór naczyniowy, przesączanie kłębuszkowe, receptor LDL, rewaskularyzacja, schyłkowa niewydolność nerek, wskaźnik sercowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Simvastatin Genoptim 20 mg
Simvastatin Genoptim jest dostępny w postaci tabletek powlekanych zawierających 10 mg, 20 mg lub 40 mg symwastatyny, stosowanych doustnie raz na dobę, wieczorem. Zakres dawkowania wynosi od 5 mg do maksymalnie 80 mg na dobę, przy czym najwyższa dawka 80 mg jest zarezerwowana dla pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, u których niższe dawki nie przyniosły oczekiwanych efektów terapeutycznych. Typowa dawka początkowa to 10-20 mg/dobę, a w przypadku konieczności znacznego obniżenia LDL-C (>45%) zaleca się dawki 20-40 mg/dobę. W rodzinnej homozygotycznej hipercholesterolemii dawka początkowa wynosi 40 mg/dobę, stosowana jako uzupełnienie innych metod leczenia, np. aferezy LDL. U dzieci i młodzieży z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną (10-17 lat) dawka początkowa to 10 mg/dobę, z maksymalną dawką 40 mg/dobę, dostosowywaną co najmniej co 4 tygodnie.
afereza LDL, amiodaron, amlodypina, cholesterol LDL, choroba wieńcowa, dieta niskocholesterolowa, diltiazem, fenofibrat, fibrat, gemfibrozyl, hipercholesterolemia ciężka, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia, klirens kreatyniny, lomitapid, miopatia, monoterapia, niewydolność nerek, podanie doustne, powikłania sercowo-naczyniowe, preparaty wiążące kwasy żółciowe, skala Tannera, symwastatyna, werapamil, zdarzenia sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Inegy 10 mg + 80 mg
Produkt INEGY, zawierający ezetymib i symwastatynę, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą prowadzić do znacznego zwiększenia stężenia symwastatyny i jej metabolitów w osoczu, a tym samym do podwyższonego ryzyka miopatii i rabdomiolizy. Szczególnie istotne są interakcje z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. itrakonazol, ketokonazol, erytromycyna), które mogą zwiększyć ekspozycję na kwas symwastatyny nawet ponad 10-krotnie, co jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Podobnie przeciwwskazane jest łączenie INEGY z cyklosporyną, danazolem oraz gemfibrozylem, które również znacząco podnoszą stężenia leków i ryzyko działań niepożądanych. W przypadku innych fibratów (fenofibrat) oraz leków takich jak amiodaron, werapamil, diltiazem i amlodypina, zaleca się ograniczenie dawki symwastatyny do 10 mg, aby zmniejszyć ryzyko miopatii. Dodatkowo, stosowanie niacyny w dawkach ≥1 g/dobę oraz kwasu fusydowego wymaga szczególnej ostrożności lub przerwania terapii INEGY ze względu na ryzyko rabdomiolizy.
AUC, bloker kanału wapniowego, cholesterol LDL, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, doustny lek przeciwzakrzepowy, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor reduktazy HMG-CoA, INR, kamica żółciowa, klirens kreatyniny, lek hipolipemizujący, lek zobojętniający, pęcherzyk żółciowy, rabdomioliza, substancja przeciwzakrzepowa, warfaryna, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Corr 20
Produkt CORR zawierający symwastatynę wiąże się z ryzykiem miopatii, której częstość występowania jest ściśle zależna od dawki: 0,03% przy 20 mg/dobę, 0,08% przy 40 mg/dobę oraz 0,61% przy 80 mg/dobę. Miopatia objawia się bólem, tkliwością lub osłabieniem mięśni z podwyższeniem aktywności kinazy kreatynowej (CK) powyżej 10-krotności górnej granicy normy (GGN). W rzadkich przypadkach może dojść do rabdomiolizy z ostrą niewydolnością nerek. Dawka 80 mg jest zarezerwowana dla pacjentów z ciężką hipercholesterolemią lub dużym ryzykiem sercowo-naczyniowym, a jej stosowanie wymaga rozważenia badań genetycznych w kierunku allelu SLCO1B1 c.521T>C, który zwiększa ryzyko miopatii (ryzyko roczne do 15% u homozygot CC). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów pochodzenia azjatyckiego oraz u osób z czynnikami ryzyka, takimi jak wiek >65 lat, niewyrównana niedoczynność tarczycy, zaburzenia nerek czy wcześniejsze działania niepożądane mięśniowe po statynach lub fibratach.
antybiotyk makrolidowy, badanie genetyczne, choroby sercowo-naczyniowe, gen SLCO1B1, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, lek przeciwgrzybiczny, martwicza miopatia immunologiczna, miastenia, miastenia oczna, mioglobinuria, miopatia, niedoczynność tarczycy, OATP, rabdomioliza, sok grejpfrutowy, symwastatyna, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sortis 10 10 mg
Atorwastatyna (SORTIS) dostępna jest w tabletkach do rozgryzania i żucia w dawkach 10 mg i 20 mg, stosowana w leczeniu pierwotnej hipercholesterolemii, mieszanej hiperlipidemii oraz heterozygotycznej i homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej. Standardowa dawka początkowa u dorosłych wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji co 4 tygodnie, maksymalnie do 80 mg/dobę. Efekt terapeutyczny obserwuje się po 2 tygodniach, a maksymalną odpowiedź po 4 tygodniach terapii. U pacjentów z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawkę można zwiększać do 40 mg, a następnie do 80 mg lub stosować terapię skojarzoną z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. W przypadku homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawka wynosi 10-80 mg/dobę i stosuje się ją jako leczenie wspomagające inne metody, np. aferezę LDL-C. U dzieci powyżej 10 lat dawka początkowa to 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 80 mg, natomiast u dzieci poniżej 10 lat atorwastatyna nie jest wskazana.
afereza LDL-C, atorwastatyna, cholesterol LDL, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir z grazoprewirem, farmakoterapia, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia mieszana, LDL-C, lek przeciwwirusowy, leki wiążące kwasy żółciowe, letermowir, odpowiedź na leczenie, profilaktyka pierwotna chorób sercowo-naczyniowych, profilaktyka zakażeń wirusem cytomegalii, terapia hipolipemizująca, terapia skojarzona, upośledzenie czynności nerek, upośledzenie czynności wątroby, wirusowe zapalenie wątroby typu C - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Simratio 20 20 mg
Lek Simratio (symwastatyna) w dawkach 10 mg, 20 mg oraz 40 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (od 0,07 g do 0,285 g w zależności od dawki). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest czynna choroba wątroby lub niewyjaśnione podwyższenie aminotransferaz, a także okres ciąży i karmienia piersią ze względu na ryzyko teratogenności i przenikania do mleka matki. Konieczne jest regularne monitorowanie funkcji wątroby podczas terapii. Ponadto, stosowanie Simratio jest przeciwwskazane w skojarzeniu z silnymi inhibitorami CYP3A4 (m.in. itrakonazol, ketokonazol, erytromycyna, nelfinawir), które zwiększają stężenie symwastatyny w osoczu co najmniej pięciokrotnie, podnosząc ryzyko miopatii i rabdomiolizy.
aminotransferazy, androgen syntetyczny, antybiotyk makrolidowy, choroba wątroby, ciąża i karmienie piersią, cyklosporyna, danazol, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, laktoza jednowodna, lek hipolipemizujący, lek immunosupresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwzakrzepowy, lomitapid, miopatia i rabdomioliza, nadwrażliwość, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, symwastatyna, synteza cholesterolu, toksyczność mięśniowa, wpływ teratogenny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atorvagen 10 mg
Atorvagen, lek z grupy statyn, wymaga wprowadzenia i kontynuacji diety hipolipemizującej przed i w trakcie terapii. Dawkowanie jest indywidualizowane na podstawie wyjściowego stężenia LDL-C, celu terapeutycznego oraz odpowiedzi pacjenta, z modyfikacją co minimum 4 tygodnie. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg/dobę, a maksymalna do 80 mg/dobę. W pierwotnej hipercholesterolemii i hiperlipidemii mieszanej zwykle stosuje się 10 mg/dobę, z efektem terapeutycznym widocznym po 2 tygodniach i maksymalnym po 4 tygodniach. W heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawkę początkową 10 mg/dobę zwiększa się do 40 mg/dobę, a w razie potrzeby do 80 mg/dobę lub 40 mg w połączeniu z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. W homozygotycznej postaci dawki wahają się od 10 do 80 mg/dobę, stosując atorwastatynę jako terapię wspomagającą inne metody, np. aferezę LDL. W prewencji pierwotnej chorób sercowo-naczyniowych dawka początkowa to 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia w celu osiągnięcia docelowego LDL-C.
afereza LDL, atorwastatyna, cholesterol LDL, choroba wątroby, dawkowanie atorwastatyny, dieta obniżająca cholesterol, działanie niepożądane, elbaswir z grazoprewirem, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia mieszana, hiperlipidemia pediatryczna, leczenie hipolipemizujące, lek hipolipemizujący, lek przeciwwirusowy, lek wiążący kwasy żółciowe, letermowir, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, prewencja pierwotna, profilaktyka chorób sercowo-naczyniowych, statyny, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Zahron Combi 10 mg + 5 mg
Zahron Combi to lek złożony zawierający rozuwastatynę (10 mg lub 20 mg) oraz amlodypinę (5 mg lub 10 mg), przeznaczony do leczenia nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów z wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym oraz współistniejących zaburzeń lipidowych, takich jak pierwotna hipercholesterolemia typu IIa (w tym heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna), mieszana dyslipidemia typu IIb oraz homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna. Lek stosowany jest jako uzupełnienie diety i innych metod niefarmakologicznych, gdy te nie przynoszą wystarczającej poprawy. Preparat dostępny jest w czterech kombinacjach dawek rozuwastatyny i amlodypiny, co umożliwia indywidualizację terapii zgodnie z potrzebami pacjenta.
afereza LDL, amlodypina bezylan, compliance pacjenta, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowy, dyslipidemia mieszana, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, kapsułka twarda, nadciśnienie tętnicze, polipragmazja, profil lipidowy, profilaktyka zdarzeń sercowo-naczyniowych, rozuwastatyna wapniowa, terapia hipolipemizująca, terapia zastępcza, titracja leku, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie lipidowe, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atorvastatin Aurovitas 10 mg
Atorvastatin Aurovitas jest stosowany w leczeniu pierwotnej hipercholesterolemii, mieszanej hiperlipidemii oraz heterozygotycznej i homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej. Zalecana dawka początkowa u dorosłych wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania co 4 tygodnie do maksymalnej dawki 80 mg/dobę, w zależności od wyjściowego stężenia LDL-C, celu terapeutycznego oraz odpowiedzi pacjenta. U dzieci powyżej 10 lat z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawka początkowa również wynosi 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 80 mg/dobę. Efekt terapeutyczny jest widoczny już po 2 tygodniach, a maksymalny po 4 tygodniach leczenia. U pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawki wahają się od 10 do 80 mg/dobę i atorwastatyna powinna być stosowana jako leczenie wspomagające inne metody, np. aferezę LDL-C.
afereza LDL-C, atorwastatyna, cholesterol LDL, czynna choroba wątroby, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir z grazoprewirem, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia, hiperlipidemia mieszana, lek wiążący kwasy żółciowe, letermowir, letermowir z cyklosporyną, profilaktyka pierwotna, stężenie cholesterolu LDL, terapia hipolipemizująca, upośledzenie czynności nerek, upośledzenie czynności wątroby, wirus cytomegalii, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek