hipertermia i hipotermia

Hipertermia to stan podwyższonej temperatury ciała powyżej 37,5-38°C, spowodowany zewnętrznymi czynnikami środowiskowymi lub celowym działaniem terapeutycznym. W odróżnieniu od gorączki, hipertermia nie jest wynikiem zmiany punktu nastawienia ośrodka termoregulacji. Może wystąpić jako udar cieplny (powyżej 40°C), stan zagrażający życiu, wymagający natychmiastowej interwencji poprzez ochładzanie pacjenta i podawanie płynów.

Hipotermia definiowana jest jako spadek temperatury głębokiej ciała poniżej 35°C. Klasyfikuje się ją jako łagodną (32-35°C), umiarkowaną (28-32°C) i ciężką (poniżej 28°C). W stanie hipotermii dochodzi do zwolnienia metabolizmu, bradykardii, zaburzeń rytmu serca, a w cięższych przypadkach do zaburzeń świadomości i zwiększonego ryzyka migotania komór. Leczenie obejmuje powolne, kontrolowane ogrzewanie, które w przypadku hipotermii głębokiej może wymagać zastosowania krążenia pozaustrojowego.

Zarówno hipertermia, jak i hipotermia znajdują zastosowanie w medycynie jako metody terapeutyczne. Kontrolowana hipertermia jest wykorzystywana m.in. w onkologii do zwiększenia skuteczności radio- i chemioterapii, natomiast hipotermia terapeutyczna stosowana jest w neuroprotekcji po zatrzymaniu krążenia, w leczeniu urazu mózgowo-czaszkowego czy u noworodków z encefalopatią niedotlenieniowo-niedokrwienną.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl