objętość krążących płynów
Objętość krążących płynów (ang. circulating volume) odnosi się do całkowitej ilości płynów znajdujących się w układzie krążenia, głównie krwi pełnej, obejmującej osocze i elementy komórkowe. Prawidłowa objętość krążąca u dorosłego człowieka wynosi około 5-6 litrów, przy czym stanowi to około 7-8% masy ciała.
Utrzymanie właściwej objętości krążących płynów jest kluczowe dla zapewnienia odpowiedniego ciśnienia tętniczego, perfuzji narządów i homeostazy organizmu. Regulacja objętości krążącej zachodzi poprzez złożone mechanizmy neurohormonalne, w których uczestniczą nerki, układ renina-angiotensyna-aldosteron, peptyd natriuretyczny oraz wazopresyna.
Zaburzenia objętości krążących płynów mogą przybierać formę hipowolemii (zmniejszenia objętości) lub hiperwolemii (zwiększenia objętości). Hipowolemię obserwuje się w przypadkach krwawień, odwodnienia, ciężkich oparzeń czy wstrząsu, natomiast hiperwolemię w niewydolności serca, niewydolności nerek, marskości wątroby czy zespole nerczycowym. Prawidłowa ocena i monitorowanie objętości krążących płynów są niezbędne w intensywnej terapii oraz w leczeniu pacjentów z zaburzeniami hemodynamicznymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Crealb 200 g/l 200 g/l
Crealb 200 g/l to hiperonkotyczny roztwór do infuzji zawierający 20% białka całkowitego, z co najmniej 95% albuminy ludzkiej. Produkt dostępny jest w fiolkach zawierających 10 g/50 ml lub 20 g/100 ml albuminy. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do masy ciała pacjenta, ciężkości urazu lub choroby oraz bieżącej utraty płynów i białek, z uwzględnieniem objętości krążących płynów, a nie tylko poziomu albumin w osoczu. Podczas infuzji konieczne jest monitorowanie parametrów hemodynamicznych, takich jak ciśnienie tętnicze, częstość tętna, ośrodkowe ciśnienie żylne, ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej, diureza, poziom elektrolitów oraz hematokryt i hemoglobina, aby ocenić stan układu krążenia, funkcję serca i nerek oraz równowagę elektrolitową.
albumina ludzka, ciśnienie tętnicze, ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej, częstość tętna, dieta niskosodowa, diureza, hematokryt, objętość krążących płynów, ośrodkowe ciśnienie żylne, poziom albumin w osoczu, poziom elektrolitów, poziom hemoglobiny, równowaga elektrolitowa, rozcieńczenie krwi, roztwór hiperonkotyczny, transport tlenu, wymiana osocza krwi, zaburzenie gospodarki sodowej - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Albiomin 20% 200 g/l
Podawanie roztworu albuminy ludzkiej, takiego jak Albiomin 20%, wymaga indywidualizacji terapii z uwzględnieniem masy ciała pacjenta, ciężkości urazu lub choroby oraz intensywności utraty płynów i białek. Kluczowym kryterium doboru dawki jest wymagana objętość krążących płynów, a nie stężenie albumin w osoczu. Preparat Albiomin 20% zawiera 200 g/l białka całkowitego, z czego ≥96% stanowi albumina ludzka, i wykazuje działanie hiperonkotyczne. Dostępny jest w fiolkach 50 ml (10 g białka, ok. 140 mg sodu) oraz 100 ml (20 g białka, ok. 280 mg sodu). Podawanie odbywa się dożylnie, bezpośrednio w stężeniu 20% lub po rozcieńczeniu w roztworze izotonicznym, z szybkością infuzji dostosowaną do stanu klinicznego pacjenta i wskazań terapeutycznych.
9% chlorek sodu, albumina ludzka, ciśnienie tętnicze, ciśnienie zaklinowania, diureza, działanie hiperonkotyczne, elektrolity, hematokryt, hemoglobina, infuzja, objętość krążących płynów, ośrodkowe ciśnienie żylne, parametry hemodynamiczne, podanie dożylne, roztwór izotoniczny, stężenie albuminy w osoczu, tętnica płucna, wymiana osocza krwi