ekstrakcja metanolem
Ekstrakcja metanolem to technika izolacji związków chemicznych z materiału biologicznego przy użyciu metanolu jako rozpuszczalnika. Metanol, będący najprostszym alkoholem, posiada zdolność rozpuszczania szerokiego spektrum substancji, zarówno polarnych, jak i częściowo niepolarnych, co czyni go skutecznym w ekstrakcji różnorodnych związków bioaktywnych.
W medycynie i farmacji ekstrakcja metanolem jest powszechnie stosowana do izolacji metabolitów wtórnych z materiału roślinnego, takich jak alkaloidy, flawonoidy, glikozydy czy terpenoidy. Te związki mają potencjalne zastosowanie w rozwoju nowych leków i badaniach nad mechanizmami chorób. Metoda ta jest również wykorzystywana w toksykologii do wykrywania i oznaczania ilościowego substancji toksycznych w próbkach biologicznych.
Należy pamiętać, że metanol jest substancją toksyczną, mogącą powodować ślepotę i inne poważne skutki zdrowotne, dlatego procedury ekstrakcji metanolem powinny być wykonywane z zachowaniem odpowiednich środków bezpieczeństwa. W warunkach klinicznych i laboratoryjnych ekstrakty metanolowe często podlegają dalszemu oczyszczaniu i analizie przy użyciu metod chromatograficznych, spektroskopowych lub immunologicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Ziele rumianku – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wyciąg suchy z ziela rumianku (Chamomillae herbae extractum siccum) jest składnikiem aktywnym produktu leczniczego Urosept, występującym w dawce 8 mg na tabletkę drażowaną. Produkt zawiera również inne ekstrakty roślinne, takie jak wyciąg gęsty z liści brzozy, korzenia pietruszki i naowocni fasoli (86,2 mg), sproszkowaną naowocnię fasoli (78 mg), wyciąg suchy z liści borówki brusznicy (26 mg), a także potasu cytrynian (19 mg) i sodu cytrynian (16 mg). Wyciąg z rumianku charakteryzuje się DER 7-9:1 i jest ekstrahowany wodą. W dokumentacji produktu brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego ekstraktu, co oznacza, że nie przeprowadzono lub nie udokumentowano badań oceniających toksyczność ostrą i przewlekłą, genotoksyczność, działanie rakotwórcze, wpływ na reprodukcję i rozwój zarodka/płodu, właściwości mutagenne oraz potencjalne interakcje z innymi substancjami czynnymi.
cytrynian potasu, cytrynian sodu, efekt genotoksyczny, ekstrakcja metanolem, ekstrakt z ziela rumianku, interakcje lekowe, karcynogenność, korzeń pietruszki, liść brzozy, naowocnia fasoli, nietolerancja cukrów, produkt leczniczy, rozwój zarodka, substancja pomocnicza, tabletka drażowana, toksyczność ostra i przewlekła, właściwości mutagenne, współczynnik ekstraktu, wyciąg gęsty, wyciąg z borówki brusznicy, wyciąg z ziela rumianku - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z łuski ostropestu – Właściwości farmakokinetyczne
Farmakokinetyka sylibiny, głównego składnika aktywnego wyciągu z łuski ostropestu (Silybi mariani fructus extractum, DER 20-34:1, ekstrakcja metanolem 90%), została oszacowana na podstawie danych literaturowych, gdyż nie przeprowadzono dedykowanych badań dla preparatu Sylicynar (140 mg wyciągu z karczocha + 28,6 mg wyciągu z ostropestu). Po podaniu doustnym dawki 560 mg sylimaryny (240 mg sylibiny) maksymalne stężenie w osoczu wynosiło 0,34 μg/ml i osiągane było po 1,3 godziny. Sylibina wykazuje silne, odwracalne wiązanie z albuminą osocza, co wpływa na jej dystrybucję i biodostępność. Okres półtrwania w osoczu wynosi 6,32 godziny, co wskazuje na umiarkowany czas utrzymywania się substancji w krążeniu systemowym.
biotransformacja substancji, DER, drogi żółciowe, ekstrakcja metanolem, eliminacja drogą nerkową, krążenie systemowe, kumulacja sylibiny, okres półtrwania, okres półtrwania wydalania, parametr farmakokinetyczny, Silybi mariani fructus extractum, stężenie w osoczu, sylibina, sylimaryna, wiązanie z albuminą, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne, wyciąg z łuski ostropestu, wycięcie pęcherzyka żółciowego, wydalanie drogami żółciowymi, zmienność międzyosobnicza - Leksykon substancji czynnych
Ekstrakt gęsty z kory dębu – Dawkowanie i sposób podawania
Ekstrakt gęsty z kory dębu (Quercus cortice) w stężeniu 3,0 części na 10 g ekstraktu w 100 g żelu Mucosit stanowi kluczowy składnik preparatu do stosowania miejscowego na dziąsła. Preparat zawiera również ekstrakty z rumianku (2,0 cz.), nagietka (0,5 cz.), podbiału (1,4 cz.), szałwii (2,0 cz.) i tymianku (1,0 cz.), ekstrahowane metanolem 90% [v/v] i wodą. Dawkowanie dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat wynosi 1-2 cm żelu, aplikowanego 2-3 razy dziennie, wcieranego w dziąsła przez 3 minuty za pomocą opuszki palca, miękkiej szczoteczki lub patyczka higienicznego, bezpośrednio po szczotkowaniu zębów. Brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u dzieci poniżej 12 lat, dlatego nie zaleca się podawania preparatu tej grupie wiekowej.
aplikacja patyczkiem higienicznym, bezpieczeństwo stosowania, działanie niepożądane, efektywność terapii, ekstrakcja metanolem, ekstrakt gęsty z kory dębu, ekstrakt z kory dębu, kwiat nagietka, kwiat rumianku, liść podbiału, liść szałwii, metoda aplikacji, monitorowanie efektów terapeutycznych, Mucosit, odpowiedź na leczenie, penetracja składników aktywnych, stan kliniczny pacjenta, stosowanie miejscowe na dziąsła, wcieranie leku, wywiad medyczny, żel do dziąseł, ziele tymianku - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Mucosit –
Produkt leczniczy Mucosit to żel do stosowania miejscowego na dziąsła, zawierający 10,0 g/100 g złożonego ekstraktu roślinnego, w skład którego wchodzą m.in. kwiat rumianku (Matricariae anthodio), kwiat nagietka (Calendulae anthodio), liść podbiału (Farfarae folio), kora dębu (Quercus cortice), liść szałwii (Salviae folio) oraz ziele tymianku (Thymi herba). Preparat dodatkowo zawiera allantoinę oraz olejki eteryczne: rumiankowy i miętowy. Ze względu na miejscowe zastosowanie oraz złożony skład ekstraktów roślinnych i olejków eterycznych, brak jest danych farmakokinetycznych dotyczących wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania substancji czynnych, co utrudnia pełną ocenę profilu farmakokinetycznego produktu. Potencjalne wchłanianie systemowe jest prawdopodobnie ograniczone, a właściwości farmakokinetyczne poszczególnych składników mogą się różnić, wpływając na ogólny efekt terapeutyczny.
allantoina, badanie farmakokinetyczne, błona śluzowa jamy ustnej, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, działanie ogólnoustrojowe, ekstrakcja metanolem, ekstrakt roślinny, farmakokinetyka leku, forma farmaceutyczna, interakcja lekowa, kora dębu, kwiat nagietka, kwiat rumianku, liść podbiału, liść szałwii, olejek eteryczny, olejek miętowy, olejek rumiankowy, preparat miejscowy, substancja pomocnicza, wchłanianie systemiczne, żel do dziąseł, ziele tymianku - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valused 60 mg + 40 mg + 40 mg
Produkt leczniczy Valused w formie kapsułek miękkich zawiera kombinację trzech wyciągów roślinnych: 60 mg wyciągu suchego z korzenia kozłka (Valeriana officinalis L.), 40 mg wyciągu suchego z szyszki chmielu (Humulus lupulus L.) oraz 40 mg wyciągu suchego z ziela męczennicy (Passiflora incarnata L.). Proces ekstrakcji wykorzystuje różne rozpuszczalniki: etanol 60% V/V dla kozłka (DER 3-4:1), metanol 30% V/V dla chmielu (DER 4-6:1) oraz etanol 90% V/V lub DER natywny 4-6:1 dla męczennicy. Produkt zawiera również substancje pomocnicze, takie jak glukoza ciekła suszona rozpyłowo, sorbitol oraz oczyszczony olej sojowy, które mogą mieć wpływ na bezpieczeństwo stosowania.
badania przedkliniczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ekstrakcja etanolem, ekstrakcja metanolem, fitoterapia, glukoza ciekła, Humulus lupulus, korzeń kozłka, olej sojowy, Passiflora incarnata, profil bezpieczeństwa, szyszka chmielu, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, Valeriana officinalis, wpływ na płodność, ziele męczennicy - Leksykon substancji czynnych
Liść brzozy – Właściwości farmakokinetyczne
Liść brzozy (Betula pendula Roth i/lub Betula pubescens Ehrh., folium) jest wykorzystywany w produktach leczniczych, jednak jego właściwości farmakokinetyczne nie zostały szczegółowo zbadane ani opisane w literaturze naukowej. W produktach takich jak zioła do zaparzania oraz preparaty złożone, np. Urosept, nie przeprowadzono dedykowanych badań farmakokinetycznych, co jest zgodne z obowiązującymi regulacjami dotyczącymi tradycyjnych produktów roślinnych. Liść brzozy zawiera biologicznie czynne flawonoidy, których ilość w łyżce rozdrobnionych liści (około 2,9 g) wynosi około 43,5 mg w przeliczeniu na hiperozyd. W preparacie Urosept jedna tabletka drażowana zawiera 86,2 mg wyciągu gęstego złożonego, w którym liść brzozy stanowi 4,40 części ekstraktu, ekstrahowanego metanolem 90% [v/v].
badanie farmakokinetyczne, dokumentacja rejestracyjna, dostępność biologiczna, ekstrakcja metanolem, flawonoid, hiperozyd, liść brzozy, postać farmaceutyczna, preparat złożony, produkt leczniczy, substancja biologicznie czynna, substancja roślinna, tabletka drażowana, właściwości farmakokinetyczne, wyciąg gęsty, wyciąg gęsty złożony, wyciąg z liści brzozy, zioła do zaparzania, związek aktywny