sylimaryna
Sylimaryna to kompleks flawonoidów pochodzący z ostropestu plamistego (Silybum marianum), rośliny z rodziny astrowatych. Głównym składnikiem aktywnym sylimaryny jest sylibina, obok izosylibiny, sylikrystyny i sylidianiny. Związki te wykazują działanie hepatoprotekcyjne, czyli chroniące komórki wątroby przed uszkodzeniami.
Mechanizm działania sylimaryny opiera się na kilku procesach: stabilizacji błon komórkowych hepatocytów, zwiększeniu syntezy białek w wątrobie, neutralizacji wolnych rodników oraz stymulacji regeneracji komórek wątrobowych. Substancja ta hamuje również peroksydację lipidów i wykazuje właściwości przeciwzapalne.
W praktyce klinicznej sylimaryna znajduje zastosowanie jako środek wspomagający w leczeniu chorób wątroby różnego pochodzenia, w tym uszkodzeń toksycznych, wirusowego zapalenia wątroby, marskości oraz stłuszczenia wątroby. Badania wskazują, że może być pomocna w redukcji poziomu enzymów wątrobowych u pacjentów z niealkoholową stłuszczeniową chorobą wątroby (NAFLD).
Sylimaryna charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa, a działania niepożądane występują rzadko i obejmują głównie łagodne dolegliwości żołądkowo-jelitowe. Ze względu na potencjalne interakcje z lekami metabolizowanymi przez cytochrom P450, należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z innymi preparatami.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Legalon 140 140 mg
Legalon 140 to preparat zawierający standaryzowany wyciąg z owoców ostropestu plamistego (Silybi mariani fructus extractum siccum) w dawce 173,0-186,7 mg, co odpowiada 58,0-62,5% sylimaryny obliczanej jako sylibinina. Lek dostępny jest w formie twardych kapsułek żelatynowych, przeznaczonych do podania doustnego, które należy przyjmować w całości, popijając niewielką ilością płynu. Nie zaleca się rozgryzania ani otwierania kapsułek przed spożyciem. Preparat nie jest wskazany do stosowania u dzieci poniżej 12 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie wiekowej.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Legalon 140 140 mg
Legalon 140 zawiera wyciąg z owoców ostropestu plamistego (Silybi mariani fructus extractum siccum) w dawce 173,0-186,7 mg, standaryzowany na 58,0-62,5% sylimaryny (obliczanej jako sylibinina). Preparat należy do grupy leków hepatoprotekcyjnych (kod ATC: A05BA03) i wykazuje wielokierunkowe działanie ochronne na wątrobę, potwierdzone w licznych badaniach eksperymentalnych na modelach zwierzęcych z uszkodzeniem wątroby. Mechanizmy działania sylimaryny obejmują silne właściwości przeciwutleniające, stymulację syntezy białek i stabilizację błon komórkowych hepatocytów, co prowadzi do ograniczenia uszkodzeń i poprawy integralności komórek wątrobowych. Dodatkowo sylimaryna działa ochronnie przed toksynami, modyfikując struktury błon hepatocytów i ograniczając penetrację substancji toksycznych, co jest szczególnie istotne w zatruciach muchomorem sromotnikowym.
biosynteza białek, błony komórkowe, choroba wątroby, czynnik hepatotoksyczny, działanie hepatoprotekcyjne, działanie przeciwutleniające, fosfolipidy, galaktozamina, hepatocyty, muchomor sromotnikowy, ostropest plamisty, peroksydacja lipidów, polimeraza RNA, regeneracja hepatocytów, regeneracja wątroby, rybosomalny RNA, sylibinina, sylimaryna, synteza białek, tetrachlorek węgla, tioacetamid, toksyczne uszkodzenie wątroby, transaminazy, wirus FV3, wolne rodniki, wyciąg z ostropestu plamistego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sylifar 140 mg
Sylifar to tradycyjny produkt leczniczy roślinny zawierający 241,35 mg wyciągu suchego z owoców ostropestu plamistego (Silybum marianum) w jednej kapsułce, co odpowiada 140 mg sylimaryny w przeliczeniu na sylibininę (58% m/m w wyciągu). Preparat jest wskazany do objawowego leczenia zaburzeń trawienia, takich jak dysfunkcje przewodu pokarmowego, uczucie pełności po posiłkach, niestrawność oraz wspomaganie funkcji wątroby w stanach przeciążenia metabolicznego. Sylifar może być stosowany u pacjentów po wykluczeniu poważnych schorzeń przewodu pokarmowego i wątroby, a także u osób z łagodnie podwyższonymi parametrami wątrobowymi lub stłuszczeniem wątroby niealergicznym pochodzenia.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sylicynar 28,6 mg + 140 mg
Produkt leczniczy Sylicynar zawiera 140 mg wyciągu suchego z ziela karczocha (Cynarae herbae extractum) oraz 28,6 mg wyciągu suchego z łuski ostropestu (Silybi mariani fructus extractum). Wyciąg z karczocha działa poprzez stymulację wydzielania i przepływu żółci, co poprawia trawienie tłuszczów, chroni błonę śluzową jelita oraz stymuluje perystaltykę jelit. Dodatkowo wykazuje działanie hipolipemizujące, obniżając poziom cholesterolu we krwi poprzez zwiększenie wydzielania żółci i hamowanie syntezy cholesterolu de novo. Wyciąg z łuski ostropestu, standaryzowany na 70-80% sylimaryny, wykazuje silne działanie hepatoprotekcyjne dzięki właściwościom przeciwutleniającym, stabilizując błony komórkowe hepatocytów, intensyfikując syntezę białek oraz wspomagając regenerację tkanki wątrobowej.
cholecystektomia, cholesterol, cynaryna, drogi żółciowe, dyskineza dróg żółciowych, działanie hepatoprotekcyjne, flawonoid, flawonolignany, gospodarka lipidowa, hepatocyt, izosylibina, kamicze zapalenie pęcherzyka żółciowego, kwas fenolowy, łuska ostropestu, pęcherzyk żółciowy, perystaltyka, przepływ żółci, regeneracja tkanki wątrobowej, schorzenie wątroby, stabilizacja błony komórkowej, substancja czynna, sylibina, sylidiamina, sylikrystyna, sylimaryna, uszkodzenie oksydacyjne, właściwość przeciwutleniająca, wyciąg z ostropestu, ziele karczocha - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tabletki przeciw niestrawności Labofarm
Tabletki przeciw niestrawności Labofarm zawierają kompozycję ziołową, w skład której wchodzą: 150 mg sproszkowanego korzenia mniszka z owocem kminku, 60 mg liścia mięty pieprzowej, 60 mg kory kruszyny (zawierającej 3,8 mg glukofrangulin w przeliczeniu na glukofrangulinę A) oraz 7 mg wyciągu z owocu ostropestu (zawierającego 58% sylimaryny). Preparat wykazuje działanie żółciopędne i przeczyszczające, co usprawnia proces wypróżniania, jednak ze względu na ryzyko zaburzeń fizjologicznych, stosowanie powinno być krótkotrwałe (7-14 dni). Dłuższa terapia może prowadzić do zaburzeń funkcji jelit i trudności z wypróżnianiem. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami dróg żółciowych, niewydolnością nerek, refluksem żołądkowo-przełykowym oraz achlorhydrią, ze względu na potencjalne nasilenie objawów lub ryzyko powikłań.
achlorhydria, choroba wątroby, działanie żółciopędne, kamica żółciowa, kminek, kora kruszyny, korzeń mniszka, leczenie doraźne, mięta pieprzowa, niedrożność dróg żółciowych, niewydolność nerek, ostropest, refluks żołądkowo-przełykowy, sylimaryna, zaburzenia elektrolitowe, zapalenie dróg żółciowych, zgaga, związki antranoidowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – SanoHepatic 70 mg sylimaryny w przeliczeniu na sylibininę
Produkt leczniczy SanoHepatic zawiera 120,07 mg wyciągu z owocu ostropestu plamistego (Silybum marianum), co odpowiada 70 mg sylimaryny w przeliczeniu na sylibininę na jedną tabletkę powlekaną. Dawkowanie leku jest fazowe: w fazie początkowej zaleca się 2 tabletki trzy razy dziennie (420 mg sylimaryny na dobę), natomiast w fazie podtrzymującej 2 tabletki dwa razy dziennie (280 mg sylimaryny na dobę). Lek należy podawać doustnie, tabletki połykać w całości, najlepiej przed posiłkiem, co ma znaczenie dla optymalizacji efektu terapeutycznego. Stosowanie u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat nie jest zalecane, a w razie konieczności wymaga szczególnej ostrożności i konsultacji z charakterystyką produktu leczniczego.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – SanoHepatic 70 mg sylimaryny w przeliczeniu na sylibininę
SanoHepatic to tradycyjny produkt leczniczy roślinny w formie tabletek powlekanych, zawierający wyciąg z owocu ostropestu plamistego (Silybum marianum) standaryzowany na 70 mg sylimaryny (w przeliczeniu na sylibininę) w każdej tabletce. Wyciąg jest suchy, oczyszczony, o współczynniku DER 20-35:1, pozyskiwany z użyciem 96% acetonu jako rozpuszczalnika. Lek jest wskazany przede wszystkim do objawowego leczenia zaburzeń trawienia, takich jak uczucie pełności, niestrawność, dyskomfort w górnej części brzucha oraz dolegliwości dyspeptyczne. Ponadto, SanoHepatic wspomaga funkcje wątroby, szczególnie u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami funkcjonowania hepatocytów, stanowiąc element terapii wspomagającej.
- Leksykon substancji czynnych
Kruszyna pospolita – Wskazania do stosowania
Kruszyna pospolita (Rhamnus frangula L.) jest aktywnym składnikiem preparatu Tabletki przeciw niestrawności Labofarm, w którym zawartość sproszkowanej kory wynosi 60 mg na tabletkę, co odpowiada 3,8 mg glukofrangulin w przeliczeniu na glukofrangulinę A. Substancja ta wykazuje działanie przeczyszczające i żółciopędne, wspomagając leczenie objawów dyspeptycznych takich jak uczucie pełności w żołądku, wzdęcia, niewystarczające wydzielanie żółci oraz soku żołądkowego. Preparat jest wieloskładnikowy, zawiera również korzeń mniszka z owocem kminku (150 mg), liść mięty pieprzowej (60 mg) oraz wyciąg z owocu ostropestu (7 mg, zawierający sylimarynę w przeliczeniu na sylibininę 58%), co zapewnia kompleksowe wsparcie funkcji trawiennych i hepatoprotekcję.
dolegliwości trawienne, dyspepsja, działanie hepatoprotekcyjne, działanie przeczyszczające, działanie żółciopędne, efekt przeczyszczający, glukofrangulin, glukofrangulin A, kora kruszyny, korzeń mniszka, kruszyna pospolita, liść mięty pieprzowej, niewystarczające wydzielanie żółci, objawy dyspeptyczne, owoc kminku, sylibinina, sylimaryna, uczucie pełności w żołądku, wyciąg z ostropestu, wydzielanie soku żołądkowego, wzdęcia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tabletki przeciw niestrawności Labofarm –
Tabletki przeciw niestrawności Labofarm to tradycyjny produkt leczniczy roślinny, którego bezpieczeństwo stosowania nie było oceniane w szczegółowych badaniach przedklinicznych, zgodnie z art. 16c (1) (a) (iii) Dyrektywy 2001/83/WE. Produkt zawiera sproszkowany korzeń mniszka z owocem kminku (2:1) w dawce 150 mg, sproszkowany liść mięty pieprzowej 60 mg, sproszkowaną korę kruszyny odpowiadającą 3,8 mg glukofrangulin (w przeliczeniu na glukofrangulinę A) w ilości 60 mg oraz wyciąg suchy oczyszczony i standaryzowany z owocu ostropestu 7 mg (zawartość sylimaryny 58% w przeliczeniu na sylibininę). Składniki te mają długą historię stosowania w medycynie tradycyjnej, co uzasadnia zwolnienie z obowiązku przeprowadzania badań przedklinicznych.
- Leksykon substancji czynnych
Sylibina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Sylibina, główny składnik aktywny sylimaryny, wykazuje bardzo niski potencjał toksyczny w badaniach przedklinicznych. W testach toksyczności ostrej na gryzoniach wartość LD50 przekracza 2000 mg/kg masy ciała, co wskazuje na minimalne ryzyko toksyczności przy jednorazowym podaniu. Długoterminowe badania toksyczności przewlekłej, prowadzone przez 12 miesięcy na szczurach (do 2500 mg/kg p.o.) oraz psach (do 1200 mg/kg p.o.), nie wykazały żadnych niekorzystnych zmian w parametrach laboratoryjnych ani w badaniach patoanatomicznych. Ponadto, sylibina nie wpływa negatywnie na płodność i rozwój płodów u szczurów i królików przy dawkach do 2500 mg/kg, nie wykazując działania teratogennego. Testy mutagenności in vitro i in vivo również potwierdziły brak działania mutagennego tej substancji.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie kancerogenności, badanie patoanatomiczne, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie teratogenne, flawonolignany, kompleks sylimarynowo-fosfolipidowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, sylibina, sylimaryna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Sylibinina – Przedawkowanie
Sylibinina, będąca głównym składnikiem aktywnym sylimaryny z ostropestu plamistego, jest stosowana w preparatach hepatoprotekcyjnych takich jak Legalon 140, SanoHepatic i Sylifar. W jednej kapsułce Legalon 140 znajduje się 173,0-186,7 mg wyciągu, co odpowiada 58,0-62,5% sylimaryny w przeliczeniu na sylibininę; SanoHepatic dostarcza 70 mg sylimaryny, a Sylifar 140 mg sylimaryny w przeliczeniu na sylibininę na jednostkę dawkowania. Pomimo szerokiego zastosowania tych preparatów, brak jest szczegółowych danych klinicznych dotyczących objawów i dawek toksycznych w przypadku przedawkowania sylibininy, co utrudnia precyzyjne określenie ryzyka toksyczności.
antidotum, badania laboratoryjne, czujność kliniczna, dawka toksyczna, dawkowanie preparatów, dysfunkcja narządowa, działanie hepatoprotekcyjne, flawonoidy, funkcja wątroby, funkcje życiowe, kapsułka twarda, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, objawy kliniczne, ostropest plamisty, postępowanie w zatruciach, Silybum marianum, sylibinina, sylimaryna, tabletka powlekana, toksyczność wątrobowa, wyciąg z ostropestu - Leksykon substancji czynnych
Sylibina – Wskazania do stosowania
Sylibina, główny flawonoid pozyskiwany z ostropestu plamistego (Silybum marianum), wykazuje istotne działanie hepatoprotekcyjne i jest stosowana jako terapia wspomagająca w leczeniu zaburzeń funkcji wątroby. Preparaty zawierające sylibinę, takie jak Essylimar (kompleks sylimarynowo-fosfolipidowy z 30% flawonolignanów w przeliczeniu na sylibinę) oraz Lagosa (tabletki drażowane zawierające 240 mg suchego wyciągu z ostropestu, odpowiadającego 150 mg sylimaryny w przeliczeniu na sylibinę), są wskazane u pacjentów z podwyższonymi parametrami wątrobowymi (transaminazy, GGTP, fosfataza alkaliczna) oraz po ekspozycji na substancje hepatotoksyczne, takie jak leki, alkohol czy inne toksyny. Sylibina wspomaga także leczenie przewlekłych stanów zapalnych wątroby oraz chorób metabolicznych, w tym niealkoholowej stłuszczeniowej choroby wątroby (NAFLD).
dysfunkcja wątroby, działanie hepatoprotekcyjne, flawonolignany, fosfataza alkaliczna, funkcja wątroby, GGTP, hepatocyt, kompleks sylimarynowo-fosfolipidowy, lek hepatotoksyczny, NAFLD, niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby, ostropest plamisty, parametry wątrobowe, przewlekła choroba wątroby, przewlekłe zapalenie wątroby, substancja hepatotoksyczna, sylibina, sylimaryna, transaminaza, uszkodzenie wątroby, wyciąg z ostropestu, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon substancji czynnych
Sylimaryna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Sylimaryna, pozyskiwana z owoców ostropestu plamistego (Silybum marianum), wykazuje bardzo niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych. W badaniach toksyczności ostrej u gryzoni, LD50 po podaniu doustnym przekraczała 2000 mg/kg masy ciała, a u szczurów nawet 10000 mg/kg, co wskazuje na wysoką tolerancję. Po podaniu dożylnym LD50 była niższa (myszy 400 mg/kg, szczury 385 mg/kg, króliki i psy 140 mg/kg). Długoterminowe badania toksyczności przewlekłej (12 miesięcy) u szczurów i psów, z dawkami do 2500 mg/kg i 1200 mg/kg odpowiednio, nie wykazały efektów toksycznych ani zmian patoanatomicznych. Badania reprodukcyjne u szczurów i królików nie potwierdziły działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność przy dawce do 2500 mg/kg. Ponadto sylimaryna nie wykazuje działania mutagennego w testach in vitro i in vivo.
badanie patoanatomiczne, badanie przedkliniczne, dawka letalna, dawka terapeutyczna, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, flawonolignany, genotoksyczność, in vitro, in vivo, ostropest plamisty, podanie dożylne, potencjalne działanie rakotwórcze, substancja aktywna, sylimaryna, toksyczność ostra, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność rozrodcza, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Silimax 70 mg
Sylimaryna, aktywny składnik leku Silimax 70 mg, charakteryzuje się niepełnym wchłanianiem doustnym na poziomie 20-50% podanej dawki, z istotną zmiennością zależną od postaci farmaceutycznej. Po absorpcji wykazuje wysoki stopień wiązania z białkami osocza (do 80%), głównie w formie koniugatów z kwasem glukuronowym i siarkowym. Około 10% sylimaryny trafia do systemu krążenia wewnątrzwątrobowego, gdzie podlega wychwytowi zwrotnemu w jelicie, co zwiększa jej biodostępność dla tkanki wątrobowej i jest kluczowe dla działania hepatoprotekcyjnego. Czas półtrwania leku wynosi około 6 godzin, co ma znaczenie przy ustalaniu schematu dawkowania.
białka osocza, biotransformacja, czas półtrwania, drogi żółciowe, dystrybucja tkankowa, działanie hepatoprotekcyjne, eliminacja nerkowa, eliminacja z kałem, krążenie wątrobowo-jelitowe, krążenie wewnątrzwątrobowe, kwas glukuronowy, postać farmaceutyczna, przewód pokarmowy, sylimaryna, wychwyt wątrobowy, wychwyt zwrotny, wydalanie nerkowe, wydalanie z żółcią - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Silimax 70 mg
Silimax to preparat zawierający 70 mg sylimaryny w kapsułce twardej, wskazany do stosowania u pacjentów powyżej 12. roku życia z uszkodzeniami wątroby spowodowanymi czynnikami toksycznymi, takimi jak alkohol, pestycydy, rozpuszczalniki organiczne (np. toluen, ksylen), hepatotoksyczne leki oraz spożycie trudno strawnych pokarmów. Lek wspomaga regenerację tkanki wątrobowej po ostrych i przewlekłych chorobach wątroby, pełniąc funkcję uzupełniającą w terapii hepatoprotekcyjnej. Kapsułki są beżowo-brązowe, twarde, z możliwością otwarcia, co ułatwia podawanie pacjentom z trudnościami w połykaniu. Preparat zawiera 97,6 mg laktozy na kapsułkę, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
alkoholowe uszkodzenie wątroby, choroby wątroby, czynniki hepatotoksyczne, funkcja detoksykacyjna, funkcja wątroby, hepatocyty, kapsułki żelatynowe twarde, leki hepatotoksyczne, nietolerancja laktozy, pestycydy, potencjał hepatotoksyczny, preparaty hepatoprotekcyjne, regeneracja tkanki wątrobowej, rozpuszczalniki organiczne, schorzenia hepatologiczne, sylimaryna, toksyczne uszkodzenie wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Tabletki przeciw niestrawności Labofarm –
Produkt leczniczy Tabletki przeciw niestrawności Labofarm zawiera mieszankę składników roślinnych, w tym 150 mg sproszkowanego korzenia mniszka z owocem kminku (Taraxacum officinale F.H. Wigg., radix cum Carum carvi L., fructu) w proporcji 2:1, 60 mg sproszkowanego liścia mięty pieprzowej (Mentha x piperita L., folium), 60 mg sproszkowanej kory kruszyny (Rhamnus frangula L. lub Frangula alnus Miller, cortex) odpowiadającej 3,8 mg glukofrangulin w przeliczeniu na glukofrangulinę A oraz 7 mg standaryzowanego, suchego ekstraktu z owocu ostropestu (Silybum marianum L., fructus) o ekstrakcie 22-27:1, z rozpuszczalnikiem aceton 95% (V/V) i zawartością sylimaryny przeliczoną na sylibininę 58%. Preparat ma postać tabletki i jest przeznaczony do stosowania jako tradycyjny produkt leczniczy roślinny.
badanie farmakokinetyczne, farmakokinetyka składników, glukofrangulin, glukofrangulinę A, kora kruszyny, korzeń mniszka, liść mięty pieprzowej, niestrawność, owoc kminku, owoc ostropestu, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, sylibinina, sylimaryna, tabletka przeciw niestrawności, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, wyciąg suchy oczyszczony - Leksykon leków
Interakcje leku – Sylifar 140 mg
Produkt leczniczy Sylifar zawiera 140 mg sylimaryny (w przeliczeniu na sylibininę) w postaci standaryzowanego wyciągu z owoców ostropestu plamistego (Silybum marianum). Dostępne dane kliniczne oraz obserwacje postmarketingowe nie wykazują istotnych interakcji farmakodynamicznych ani farmakokinetycznych z innymi lekami. Mimo teoretycznego ryzyka wpływu flawonoidów na metabolizm leków przez układ cytochromu P450, nie potwierdzono klinicznie takich interakcji przy stosowaniu Sylifaru w zalecanych dawkach. Nie zaobserwowano również bezpośrednich interakcji z alkoholem etylowym, choć zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas terapii, zwłaszcza u pacjentów z chorobami wątroby, ze względu na potencjalne osłabienie działania hepatoprotekcyjnego sylimaryny oraz ryzyko nasilenia hepatotoksyczności alkoholu.
absorpcja substancji czynnej, choroba wątroby, cytochrom P450, cytostatyk, doustny środek antykoncepcyjny, działanie hepatoprotekcyjne, działanie hepatotoksyczne, flawonoidy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek hepatotoksyczny, lek przeciwnowotworowy, preparat ziołowy, Silybum marianum, sylimaryna, synergizm, układ enzymatyczny, uszkodzenie wątroby, wyciąg z ostropestu, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – SanoHepatic 70 mg sylimaryny w przeliczeniu na sylibininę
Produkt leczniczy SanoHepatic zawiera 120,07 mg wyciągu z owocu ostropestu plamistego (Silybum marianum), co odpowiada 70 mg sylimaryny przeliczonej na sylibininę. Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa tego preparatu są ograniczone i nie obejmują kompleksowych badań w kluczowych obszarach takich jak toksyczny wpływ na rozród, genotoksyczność oraz rakotwórczość. Brak tych badań jest zgodny z obowiązującymi przepisami prawa farmaceutycznego oraz wymogami Dyrektywy 2001/83/WE, która dopuszcza ograniczony zakres badań dla produktów leczniczych tradycyjnie stosowanych i pochodzenia roślinnego.
bezpieczeństwo farmakologiczne, dane przedkliniczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, genotoksyczność, materiał genetyczny, ocena bezpieczeństwa farmakologicznego, ostropest plamisty, produkt leczniczy roślinny, produkt leczniczy tradycyjny, rakotwórczość, sylibinina, sylimaryna, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg z ostropestu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Silimax 70 mg
Silimax, zawierający 70 mg sylimaryny w kapsułce twardej, jest wskazany w leczeniu schorzeń wątroby, z dawkowaniem dostosowanym do nasilenia objawów. Standardowa dawka dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat to 1 kapsułka trzy razy dziennie (210 mg sylimaryny/dobę), natomiast w przypadku nasilonych dolegliwości można zwiększyć dawkę do 2 kapsułek dwa razy dziennie (280 mg/dobę). Minimalna skuteczna dawka wynosi 200 mg sylimaryny na dobę, a maksymalna dopuszczalna dawka nie powinna przekraczać 400 mg sylibiny, głównego składnika sylimaryny. Produkt jest przeznaczony wyłącznie do podania doustnego, zaleca się przyjmowanie kapsułek po posiłku z odpowiednią ilością wody, co poprawia biodostępność i zmniejsza ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Czas terapii zależy od charakteru choroby: co najmniej 4 tygodnie w ostrych stanach oraz do 6 miesięcy w stanach przewlekłych.
biodostępność substancji czynnej, dawka dobowa, dolegliwość wątrobowa, działanie hepatoprotekcyjne, działanie niepożądane, flawonoidy, kapsułka żelatynowa twarda, nietolerancja laktozy, ostry stan chorobowy, podanie doustne, przewód pokarmowy, schorzenie wątroby, stan przewlekły, sylibina, sylimaryna - Leksykon substancji czynnych
Sylimaryna – Przeciwwskazania stosowania
Sylimaryna, pozyskiwana z ostropestu plamistego (Silybum marianum), jest stosowana w terapii schorzeń wątroby, jednak jej podawanie wymaga uwzględnienia przeciwwskazań alergicznych. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na sylimarynę lub na roślinę macierzystą, a także na inne rośliny z rodziny Asteraceae, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Preparaty takie jak Lagosa (150 mg sylimaryny), Legalon 140 (140 mg), SanoHepatic (70 mg), Silimax (70 mg) i Sylifar (140 mg) nie powinny być stosowane u pacjentów z potwierdzoną alergią na te składniki. Dodatkowo, należy zwrócić uwagę na obecność substancji pomocniczych, które mogą wywoływać reakcje alergiczne lub być przeciwwskazane u pacjentów z nietolerancją laktozy (np. Silimax zawiera 97,6 mg laktozy na kapsułkę) czy sacharozy (Lagosa), a także barwników azorubiny (E122) i żółcieni pomarańczowej (E110) obecnych w Sylifar.
astrowate, azorubina, charakterystyka produktu leczniczego, galaktozemia, Lagosa, Legalon, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja laktozy, ostropest plamisty, postać farmaceutyczna, preparat leczniczy, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, rodzina Asteraceae, SanoHepatic, schorzenie wątroby, Silimax, Silybum marianum, substancja pochodzenia roślinnego, substancja pomocnicza, Sylifar, sylimaryna, wywiad alergologiczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółcień pomarańczowa - Leksykon substancji czynnych
Ostropest plamisty – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ostropest plamisty (Silybum marianum L.) jest składnikiem produktu leczniczego Tabletki przeciw niestrawności Labofarm, zawierającym 7 mg wyciągu suchego oczyszczonego i standaryzowanego z owocu tej rośliny. Wyciąg charakteryzuje się wysokim stopniem koncentracji 22-27:1, uzyskiwanym przy użyciu 95% acetonu jako rozpuszczalnika ekstrakcyjnego. Zawartość sylimaryny, głównego składnika aktywnego, wynosi 58% w przeliczeniu na sylibininę. Pomimo braku specyficznych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania ostropestu w tym produkcie, jest to zgodne z obowiązującymi przepisami regulacyjnymi dla tradycyjnych produktów leczniczych roślinnych.
aceton, bezpieczeństwo stosowania, dane przedkliniczne, Dyrektywa 2001/83/WE, medycyna tradycyjna, ostropest plamisty, owoc ostropestu plamistego, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, substancja roślinna, sylibinina, sylimaryna, tabletki przeciw niestrawności, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, wyciąg suchy oczyszczony, wyciąg z owocu ostropestu - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sylimarol Vita 150
Produkt leczniczy Sylimarol Vita 150 zawiera 214,3 mg wyciągu suchego z łuski ostropestu plamistego oraz kompleks witamin z grupy B w dawkach: B1 – 10 mg, B2 – 4 mg, B6 – 10 mg, PP – 10 mg oraz pantetonian wapnia – 4 mg na kapsułkę. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12 roku życia z powodu braku danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Preparat nie powinien być stosowany w leczeniu ostrych zatruć wątroby ani innych ostrych stanów toksycznych, gdzie wskazane są odpowiednie procedury medyczne i leki. Sylimarol Vita 150 zawiera laktozę, co stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy oraz zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
benzoesan sodu, chlorowodorek pirydoksyny, chlorowodorek tiaminy, choroba układu sercowo-naczyniowego, dziedziczna nietolerancja galaktozy, laktoza, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedobór laktazy, niewydolność nerek, nikotynamid, ostre zatrucie, ostre zatrucie wątroby, pantetonian wapnia, pantotenian wapnia, ryboflawina, sylimaryna, witamina B1, witamina B2, witamina B6, witamina PP, witaminy z grupy B, wyciąg z ostropestu plamistego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Tabletki przeciw niestrawności Labofarm –
Tabletki przeciw niestrawności Labofarm zawierają składniki ziołowe: korzeń mniszka z owocem kminku (150 mg), liść mięty pieprzowej (60 mg), korę kruszyny (60 mg, odpowiadającą 3,8 mg glukofrangulin) oraz wyciąg z owocu ostropestu (7 mg, z sylimaryną). Preparat wykazuje działanie wiatropędne, żółciopędne, rozkurczowe, przeczyszczające oraz hepatoprotekcyjne. Brak jest jednak danych klinicznych dotyczących wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne działania niepożądane, takie jak nagła potrzeba wypróżnienia wywołana przez korę kruszyny, które mogą zaburzać koncentrację i komfort psychomotoryczny pacjenta.
choroba przewodu pokarmowego, dolegliwość gastryczna, działanie hepatoochronne, działanie hepatoprotekcyjne, działanie niepożądane, działanie przeczyszczające, działanie rozkurczowe, działanie wiatropędne, działanie żółciopędne, funkcja psychomotoryczna, glukofrangulina, kora kruszyny, korzeń mniszka, liść mięty pieprzowej, ośrodkowy układ nerwowy, owoc kminku, sprawność psychofizyczna, sylimaryna, wyciąg z ostropestu, zaburzenie funkcji wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Legalon 140 140 mg
Legalon 140 to lek w formie kapsułek twardych zawierający standaryzowany wyciąg z owoców ostropestu plamistego (Silybi mariani fructus extractum siccum), z zawartością ekstraktu 173,0-186,7 mg na kapsułkę (stosunek ekstraktu 36-44:1, ekstrahent: octan etylu 98% V/V), co odpowiada 58,0-62,5% sylimaryny wyrażonej jako sylibinina. Preparat wykazuje działanie hepatoprotekcyjne i wspomaga regenerację hepatocytów, dzięki czemu jest wskazany w leczeniu uszkodzeń wątroby o etiologii toksycznej, w tym po zatruciach lekami, substancjami chemicznymi, alkoholem oraz toksynami grzybowymi. Ponadto, Legalon 140 stosuje się jako terapię wspomagającą w przewlekłych zapaleniach wątroby różnej etiologii oraz w marskości wątroby, przyczyniając się do poprawy funkcji wątroby i łagodzenia objawów klinicznych.
alkoholowa choroba wątroby, działanie hepatoprotekcyjne, hepatotoksyna, leczenie pomocnicze, marskość wątroby, ostropest plamisty, polekowe uszkodzenie wątroby, przewlekłe zapalenie wątroby, regeneracja komórek wątrobowych, sylibinina, sylimaryna, toksyczne uszkodzenie wątroby, wyciąg standaryzowany, zatrucie lekami - Leksykon leków
Działania niepożądane – Legalon 140 140 mg
Lek Legalon 140 zawiera standaryzowany wyciąg z owoców ostropestu plamistego, którego głównym składnikiem aktywnym jest sylimaryna (obliczana jako sylibinina). Pomimo korzystnego profilu bezpieczeństwa, stosowanie leku może wiązać się z występowaniem działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, sklasyfikowanych według systemu MedDRA. Reakcje nadwrażliwości, takie jak świąd, wysypka, pokrzywka czy obrzęk naczynioruchowy, występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000). Duszność, jako objaw układu oddechowego, oraz luźny stolec i wysypka w obrębie skóry i tkanki podskórnej, występują bardzo rzadko (<1/10 000). Luźny stolec jest zazwyczaj przejściowy i nie wymaga odstawienia leku.
duszność, działanie niepożądane, interwencja medyczna, luźny stolec, obrzęk naczynioruchowy, ostropest plamisty, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, świąd, sylibinina, sylimaryna, układ immunologiczny, układ oddechowy, układ pokarmowy, wysypka, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie oddychania, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sylifar 140 mg
Produkt leczniczy Sylifar zawiera 140 mg sylimaryny (w przeliczeniu na sylibininę) w postaci kapsułek twardych, z wyciągiem suchym z ostropestu plamistego standaryzowanym w stosunku 22-27:1. Do produkcji ekstraktu użyto 95% acetonu, a nominalna zawartość sylimaryny w wyciągu wynosi 58% (m/m). Dotychczas nie odnotowano przypadków przedawkowania Sylifaru skutkujących konkretnymi objawami klinicznymi, a literatura medyczna nie opisuje symptomów związanych z nadmiernym spożyciem tego preparatu. Pomimo korzystnego profilu bezpieczeństwa sylimaryny, brak danych o objawach przedawkowania nie wyklucza potencjalnych działań niepożądanych przy dawkach znacznie przekraczających zalecane.
aceton, azorubina, działania niepożądane, kapsułka twarda, monitorowanie funkcji życiowych, ośrodek toksykologiczny, ostropest plamisty, postać farmaceutyczna, przedawkowanie leku, reakcja alergiczna, Silybum marianum, substancje pomocnicze, sylimaryna, wyciąg suchy standaryzowany, zaburzenia czynności wątroby, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Silimax 70 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sylimaryny obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, karcynogenności oraz wpływu na reprodukcję i rozwój. Wartości LD50 po podaniu dożylnym wynosiły 400 mg/kg u myszy, 385 mg/kg u szczurów, 140 mg/kg u królików i psów, natomiast po podaniu doustnym u szczurów LD50 wynosiła aż 10 000 mg/kg, co wskazuje na znacząco niższą toksyczność przy tej drodze podania. Badania wielokrotnych dawek nie wykazały istotnych zagrożeń, potwierdzając dobry profil bezpieczeństwa sylimaryny przy długotrwałym stosowaniu, co jest kluczowe w terapii chorób wątroby.
badanie farmakologiczne, bezpieczeństwo stosowania leku, choroba wątroby, dawka letalna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, indukcja nowotworu, LD50, podanie doustne, podanie dożylne, potencjał karcynogenny, sylimaryna, test genotoksyczności, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, toksyczny wpływ - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – SanoHepatic 70 mg sylimaryny w przeliczeniu na sylibininę
SanoHepatic to tradycyjny produkt leczniczy roślinny, stosowany w terapii chorób wątroby, zawierający wyciąg z owocu ostropestu plamistego (Silybum marianum). Każda tabletka powlekana zawiera 120,07 mg standaryzowanego wyciągu suchego (DER 20-35:1), co odpowiada 70 mg sylimaryny przeliczonej na sylibininę. Ekstrakcja składników aktywnych odbywa się przy użyciu 96% acetonu jako rozpuszczalnika, co zapewnia wysoką czystość i standaryzację preparatu. Produkt jest dostępny w formie ciemnozielonych, okrągłych tabletek o średnicy około 8,5 mm, co ułatwia identyfikację i podawanie pacjentom.
aceton, choroba wątroby, grupa farmakoterapeutyczna, owoc ostropestu plamistego, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, SanoHepatic, Silybum marianum, sylibinina, sylimaryna, tabletka powlekana, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, właściwości farmakodynamiczne, wyciąg suchy oczyszczony, wyciąg z ostropestu - Leksykon substancji czynnych
Owoc ostropestu – Właściwości farmakodynamiczne
Owoc ostropestu (Silybi mariani fructus) jest kluczowym składnikiem preparatu Gastrobonisol, występującym w formie nalewki alkoholowej (ekstrakcja etanolem 65% V/V) w stężeniu 15% (proporcja nalewki 1:45-55). Sylimaryna, kompleks flawonolignanów zawarty w owocu, stanowi główny składnik aktywny odpowiedzialny za farmakologiczne działanie preparatu, polegające na stymulacji wydzielania żółci oraz enzymów trzustkowych. Mechanizm ten wspomaga procesy trawienne i łagodzi objawy dyspeptyczne, co jest potwierdzone tradycyjnym zastosowaniem produktu.
biodostępność substancji aktywnych, dyspepsja, działanie farmakodynamiczne, ekstrahent etanolowy, enzymy trzustkowe, flawonolignany, intrakt z bożego drzewka, korzeń mniszka, liść mięty, nalewka z ostropestu, niestrawność, owoc ostropestu, płyn doustny, proces trawienny, soki trawienne, sylimaryna, układ trawienny, wydzielanie żółci, ziele dziurawca, ziele krwawnika - Leksykon substancji czynnych
Ostropest plamisty – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Ostropest plamisty (Silybum marianum L.) jako substancja czynna w produkcie leczniczym Tabletki przeciw niestrawności Labofarm, zawierającym 7 mg wyciągu suchego oczyszczonego i standaryzowanego (22-27:1) z owocu ostropestu, nie posiada badań oceniających wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Wyciąg ten zawiera sylimarynę w ilości odpowiadającej 58% sylibininy. Produkt zawiera również inne składniki roślinne, takie jak korzeń mniszka, owoc kminku, liść mięty pieprzowej oraz kora kruszyny, co może wpływać na profil bezpieczeństwa i potencjalne działania niepożądane. Brak danych klinicznych w tym zakresie stanowi istotną lukę, co wymaga zachowania szczególnej ostrożności podczas przepisywania preparatu.
charakterystyka produktu leczniczego, czas reakcji, działanie niepożądane, interakcja lekowa, kora kruszyny, korzeń mniszka, liść mięty pieprzowej, ostropest plamisty, percepcja, preparat leczniczy, primum non nocere, reakcja organizmu, sylibinina, sylimaryna, tabletki przeciw niestrawności, wpływ na układ nerwowy, wyciąg z owocu ostropestu, wywiad lekarski, zaburzenia koncentracji - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tabletki przeciw niestrawności Labofarm –
Tabletki przeciw niestrawności Labofarm zawierają składniki roślinne: korzeń mniszka z owocem kminku (150 mg), liść mięty pieprzowej (60 mg), korę kruszyny (60 mg, w tym 3,8 mg glukofrangulin A) oraz wyciąg z owocu ostropestu (7 mg, 58% sylimaryny). Ze względu na obecność kory kruszyny o działaniu przeczyszczającym, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z niedrożnością jelit, zwężeniem jelit, atonią jelit, ostrym zapaleniem wyrostka robaczkowego, chorobami zapalnymi jelit (choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie okrężnicy), bólami brzucha o nieustalonej etiologii oraz ciężkim odwodnieniem z utratą elektrolitów. Ponadto, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, preparat nie powinien być stosowany u osób uczulonych na rośliny z rodzin Asteraceae i Apiaceae, mentol oraz u pacjentów z alergią krzyżową na bylicę i brzozę.
atonia jelit, ból brzucha, choroba Leśniowskiego-Crohna, działanie przeczyszczające, glukofrangulina, kminek, kora kruszyny, mentol, mięta pieprzowa, mniszek lekarski, nadwrażliwość, niedrożność jelit, odwodnienie, ostropest, reakcja krzyżowa, rodzina astrowatych, rodzina selerowatych, sylibinina, sylimaryna, utrata elektrolitów, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, wyciąg z ostropestu, zapalenie jelit, zapalenie wyrostka robaczkowego, zwężenie jelit - Leksykon leków
Interakcje leku – Rosuvastatin MSN 10 mg
Rozuwastatyna wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, głównie poprzez inhibicję transporterów OATP1B1 i BCRP, co prowadzi do zwiększenia stężenia leku w osoczu i podwyższonego ryzyka miopatii. Najistotniejsze klinicznie interakcje dotyczą leków takich jak cyklosporyna (7-krotne zwiększenie AUC, przeciwwskazane łączne stosowanie), inhibitory proteazy (3-7-krotne zwiększenie ekspozycji), gemfibrozyl (2-krotne zwiększenie Cmax i AUC) oraz leki przeciwwirusowe sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir (7,4-krotne zwiększenie AUC). Zaleca się rozpoczynanie terapii rozuwastatyną od dawki 5 mg przy spodziewanym wzroście ekspozycji ≥2-krotnego oraz dostosowanie maksymalnej dawki tak, aby nie przekraczała ekspozycji odpowiadającej dawce 40 mg bez interakcji. Przykładowo, z gemfibrozylem dawka maksymalna to 20 mg, a z atazanawirem/rytonawirem 10 mg. Leki zobojętniające kwas żołądkowy mogą obniżać stężenie rozuwastatyny o około 50%, a erytromycyna zmniejsza AUC o 20% i Cmax o 30%.
antagonista witaminy K, atazanawir, białka transporterowe, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, eltrombopag, erytromycyna, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, glekaprewir, hepatotoksyczność, inhibitor proteazy, ketokonazol, kwas fusydynowy, lek zobojętniający kwas żołądkowy, lopinawir, miopatia, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, ryfampicyna, sofosbuwir, sylimaryna, teryflunomid, tikagrelor, warfaryna, welpataswir, wychwyt wątrobowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Legalon 140 140 mg
Przedkliniczne badania toksyczności sylimaryny, aktywnego składnika preparatu Legalon 140, wykazały jej bardzo niski profil toksyczności. W badaniach ostrej toksyczności na szczurach i myszach dawka LD50 przekroczyła 2000 mg/kg masy ciała, co wskazuje na praktycznie nietoksyczne działanie przy jednorazowym podaniu. W badaniach przewlekłych, trwających 12 miesięcy, podawano sylimarynę szczurom (do 2500 mg/kg m.c.) oraz psom (do 1200 mg/kg m.c.) bez wykrycia jakichkolwiek toksycznych efektów, potwierdzając bezpieczeństwo długotrwałego stosowania w wysokich dawkach. Dodatkowo, badania reprodukcyjne na szczurach i królikach, obejmujące fazy przedurodzeniowe, okołoporodowe i pourodzeniowe, nie wykazały działań niepożądanych ani teratogenności przy dawce do 2500 mg/kg m.c.
badanie autopsyjne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, dawka śmiertelna, działanie teratogenne, LD50, Legalon, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, rozwój zarodka, sylimaryna, test przedurodzeniowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sylimarol 35 mg 35 mg
Przeciwwskazania do stosowania leku Sylimarol 35 mg, zawierającego 50 mg wyciągu suchego z łuski ostropestu plamistego, obejmują przede wszystkim nadwrażliwość na składniki preparatu, w tym na Silybi mariani fructus extractum siccum oraz substancje pomocnicze. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z alergią na rośliny z rodziny Compositae/Asteraceae, takie jak rumianek, arnika, nagietek czy jeżówka, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Lek nie jest zalecany u dzieci poniżej 12 roku życia z powodu braku danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w populacji pediatrycznej.
badanie kliniczne, działanie niepożądane, ekstrakt z ostropestu plamistego, farmakodynamika, farmakokinetyka, farmakoterapia, laktacja, lek hepatoprotekcyjny, nadwrażliwość, populacja pediatryczna, profil bezpieczeństwa, przeciwwskazanie, reakcja krzyżowa, rośliny astrowate, substancja pomocnicza, Sylimarol, sylimaryna, tabletka drażowana, uszkodzenie wątroby, wyciąg z ostropestu plamistego - Leksykon leków
Interakcje leku – Sylicynar 28,6 mg + 140 mg
Produkt leczniczy Sylicynar, zawierający 140 mg wyciągu suchego z ziela karczocha oraz 28,6 mg wyciągu suchego z łuski ostropestu, nie wykazuje udokumentowanych klinicznie istotnych interakcji z innymi lekami na podstawie dostępnych badań klinicznych i monitorowania porejestracyjnego. Mimo to, ze względu na farmakologiczne właściwości składników, należy zachować ostrożność u pacjentów stosujących leki o wąskim indeksie terapeutycznym, leki metabolizowane przez cytochrom P450 (szczególnie CYP3A4), przeciwzakrzepowe, hipoglikemizujące, hipolipemizujące oraz leki hepatotoksyczne. Sylicynar może teoretycznie modulować metabolizm leków wątrobowych, a sylimaryna zawarta w ostropeście może wpływać na aktywność izoenzymów CYP450, choć znaczenie kliniczne tych interakcji nie zostało potwierdzone. Zaleca się monitorowanie parametrów klinicznych, takich jak poziom glukozy, profil lipidowy oraz parametry krzepnięcia, zwłaszcza przy polipragmazji i chorobach współistniejących.
CYP3A4, cytochrom P450, działanie hepatoprotekcyjne, działanie hipoglikemizujące, działanie hipolipemizujące, działanie ochronne, hepatotoksyczność, leki hepatotoksyczne, leki hipoglikemizujące, leki hipolipemizujące, leki przeciwzakrzepowe, parametry krzepnięcia, polipragmazja, schorzenia wątroby, sylimaryna, wąski indeks terapeutyczny, wyciąg z łuski ostropestu, wyciąg z ziela karczocha, zaburzenia czynności wątroby, ziele dziurawca - Leksykon substancji czynnych
Kruszyna pospolita – Właściwości farmakodynamiczne
Kora kruszyny pospolitej (Rhamnus frangula L.) stanowi aktywny składnik produktu Tabletki przeciw niestrawności Labofarm, zawierający 60 mg sproszkowanej kory, co odpowiada 3,8 mg glukofrangulin (w przeliczeniu na glukofrangulinę A). Glukofranguliny, będące pochodnymi antrachinonu, po metabolizacji przez bakterie jelitowe stymulują perystaltykę jelita grubego oraz ograniczają wchłanianie wody i elektrolitów, co skutkuje przyspieszeniem pasażu jelitowego i zmiękczeniem mas kałowych. Działanie to jest wykorzystywane w terapii zaburzeń trawiennych, jednakże należy podkreślić, że efektywność kory kruszyny w tym preparacie opiera się na tradycyjnym zastosowaniu, bez dedykowanych badań farmakodynamicznych produktu.
bakterie jelitowe, działanie hepatoprotekcyjne, działanie przeczyszczające, działanie spazmolityczne, działanie wiatropędne, działanie żółciotwórcze, Frangula alnus, glukofrangulina A, glukofranguliny, korzeń mniszka, kruszyna pospolita, liść mięty pieprzowej, owoc kminku, owoc ostropestu, pasaż jelitowy, perystaltyka jelita grubego, pochodne antrachinonu, Rhamnus frangula, soki trawienne, środek przeczyszczający, sylibinina, sylimaryna, tabletki przeciw niestrawności, wchłanianie elektrolitów, wydzielanie żółci, zaburzenia trawienne, związki gorzkie - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Legalon 140 140 mg
Produkt leczniczy Legalon 140, zawierający 173,0-186,7 mg suchego wyciągu z owoców ostropestu plamistego (standaryzowany 36-44:1, co odpowiada 58,0-62,5% sylimaryny obliczanej jako sylibinina), nie wykazuje przeciwwskazań do prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn. Dane naukowe oraz doświadczenie kliniczne nie wskazują na upośledzenie funkcji poznawczych, psychomotorycznych czy zdolności szybkiego reagowania podczas terapii tym preparatem. W Charakterystyce Produktu Leczniczego (ChPL) podkreślono brak negatywnego wpływu Legalonu 140 na zdolności niezbędne do bezpiecznego wykonywania tych czynności.
bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, ekstrakt z owoców ostropestu plamistego, funkcja poznawcza, funkcja psychomotoryczna, interakcja lekowa, kapsułka twarda, kapsułka żelatynowa, monoterapia, octan etylu, ostropest plamisty, pogorszenie koncentracji, sprawność psychomotoryczna, sylibinina, sylimaryna, wyciąg z ostropestu plamistego, zdarzenie niepożądane - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sylimarol Vita 80
Sylimarol Vita 80, zawierający wyciąg suchy z łuski ostropestu plamistego oraz kompleks witamin z grupy B, nie jest zalecany do stosowania u pacjentów poniżej 12 roku życia ze względu na brak odpowiednich badań klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo i skuteczność w populacji pediatrycznej. Lek nie powinien być stosowany w ostrych zatruciach, gdyż nie jest wskazany do interwencji w stanach nagłych wymagających pilnej detoksykacji organizmu. W trakcie przepisywania należy uwzględnić obecność substancji pomocniczych, które mogą wywoływać działania niepożądane u predysponowanych pacjentów.
benzoesan sodu, brak laktazy, choroba układu sercowo-naczyniowego, detoksykacja organizmu, laktoza, nadwrażliwość na substancje, nietolerancja galaktozy, ostre zatrucie, populacja pediatryczna, spożycie sodu, substancja pomocnicza, sylimaryna, witaminy z grupy B, wyciąg z ostropestu plamistego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg suchy z łuski ostropestu plamistego – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Wyciąg suchy z łuski ostropestu plamistego (Silybi mariani fructus extractum siccum) stosowany w preparatach hepatoprotekcyjnych, takich jak Sylimarol 35 mg (50 mg wyciągu), Sylimarol 70 mg (100 mg wyciągu), Sylimarol Vita 80 (114,3 mg wyciągu + witaminy B) oraz Sylimarol Vita 150 (214,3 mg wyciągu + witaminy B), nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania maszyn. Informacje te potwierdzają dane zawarte w Charakterystykach Produktów Leczniczych (ChPL) wszystkich wymienionych preparatów, które jednoznacznie wskazują brak negatywnego wpływu na funkcje psychomotoryczne, niezależnie od dawki i formy farmaceutycznej. Mechanizm działania sylimaryny i jej pochodnych ogranicza się do efektu hepatoprotekcyjnego, bez działania ośrodkowego, co wyklucza zaburzenia koordynacji ruchowej czy czasu reakcji.
bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, działanie hepatoprotekcyjne, działanie ośrodkowe, funkcja poznawcza, kapsułka twarda, koordynacja ruchowa, mechanizm działania, pantetonian wapnia, postać farmaceutyczna, preparat hepatoprotekcyjny, preparat złożony, profil farmakodynamiczny, schorzenie wątroby, sylimaryna, tabletka drażowana, witamina z grupy B - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – SanoHepatic 70 mg sylimaryny w przeliczeniu na sylibininę
Produkt leczniczy SanoHepatic zawiera wyciąg z owocu ostropestu plamistego (Silybum marianum) w formie tabletek powlekanych, z każdą tabletką zawierającą 120,07 mg wyciągu suchego oczyszczonego i standaryzowanego (DER 20-35:1), co odpowiada 70 mg sylimaryny przeliczonej na sylibininę. Ekstrakcja przeprowadzona jest przy użyciu 96% acetonu (V/V). Produkt jest klasyfikowany jako tradycyjny produkt leczniczy roślinny, co zgodnie z Dyrektywą 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady zwalnia go z obowiązku przeprowadzania szczegółowych badań farmakokinetycznych, ze względu na ugruntowane zastosowanie medyczne, potwierdzoną skuteczność oraz akceptowalny profil bezpieczeństwa.
aceton, badanie farmakokinetyczne, dane farmakokinetyczne, ostropest plamisty, produkt leczniczy roślinny, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, Silybum marianum, sylibinina, sylimaryna, tabletka powlekana, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, uwalnianie leku, wchłanianie substancji czynnej, wyciąg suchy oczyszczony - Leksykon leków
Interakcje leku – Roswera 5 mg
Rozuwastatyna jest substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, co predysponuje do licznych interakcji farmakokinetycznych z lekami hamującymi te białka, prowadząc do istotnego wzrostu stężenia leku w osoczu i zwiększonego ryzyka miopatii. Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania rozuwastatyny z cyklosporyną, która zwiększa AUC rozuwastatyny około 7-krotnie. Inhibitory proteazy, takie jak atazanawir/rytonawir, powodują 3-7-krotne zwiększenie ekspozycji na rozuwastatynę, co wymaga dostosowania dawki (maksymalnie 10 mg). Gemfibrozyl podwaja Cmax i AUC rozuwastatyny, a stosowanie fibratów w dawkach 30-40 mg rozuwastatyny jest przeciwwskazane. Ezetymib zwiększa AUC rozuwastatyny o 20%, a leki zobojętniające sok żołądkowy mogą zmniejszać jej stężenie o około 50%. Rozuwastatyna nie wykazuje istotnych interakcji z układem CYP450, co ogranicza ryzyko interakcji farmakokinetycznych z lekami metabolizowanymi przez ten szlak.
aleglitazar, antagonista witaminy K, atazanawir/rytonawir, baicalin, BCRP, cyklosporyna, darolutamid, darunawir rytonawir, digoksyna, dronedaron, eltrombopag, enzym wątrobowy, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fibrat, flukonazol, fosamprenawir, gemfibrozyl, glekaprewir/pibrentaswir, grazoprewir elbaswir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor białka transportującego, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, INR, itrakonazol, ketokonazol, kinaza fosfokreatynowa, klopidogrel, kwas fusydowy, kwas nikotynowy, lek przeciwzakrzepowy z grupy kumaryn, lopinawir/rytonawir, miopatia, norgestrel, OATP1B1, ombitaswir parytaprewir rytonawir dazabuwir, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, ryfampina, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, sylimaryna, tikagrelor, typranawir rytonawir, warfaryna, welpataswir, zawiesina zmniejszająca kwaśność soku żołądkowego - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z ziela karczocha – Właściwości farmakodynamiczne
Wyciąg z ziela karczocha (Cynarae scolymus L. herba) wykazuje wielokierunkowe działanie hepatoprotekcyjne i żółciopędne, co przekłada się na poprawę funkcji wątroby i dróg żółciowych. Mechanizm działania obejmuje stymulację wydzielania żółci (efekt cholagogiczny) oraz zwiększenie jej produkcji (efekt choleretyczny), co wspomaga detoksykację i ochronę miąższu wątrobowego. Preparaty takie jak Raphacholin C (wyciąg gęsty, DER 2-4:1, etanol 50% V/V, 47 mg wyciągu) oraz Sylicynar (wyciąg suchy, DER 3-7:1, woda, 140 mg wyciągu) wykazują synergistyczne działanie z innymi składnikami, np. sylimaryną czy wyciągiem z rzodkwi czarnej, wzmacniając efekt żółciopędny i hepatoprotekcyjny. Wyciąg z karczocha jest stosowany w leczeniu kamicy i zapalenia pęcherzyka żółciowego, dyskinez dróg żółciowych oraz w stanach po cholecystektomii.
cholecystektomia, Cynarae scolymus, cynaryna, detoksykacja wątroby, drogi żółciowe, dyskineza dróg żółciowych, działanie hepatoprotekcyjne, działanie hipolipemizujące, działanie żółciopędne, działanie żółciotwórcze, efekt cholagogiczny, efekt choleretyczny, enzymy wątrobowe, fitosterole, flawonoidy, kamicze zapalenie pęcherzyka żółciowego, klasyfikacja ATC, miąższ wątroby, perystaltyka jelit, preparat hepatoprotekcyjny, regeneracja tkanki wątrobowej, seskwiterpeny, stężenie cholesterolu, sylimaryna, synteza cholesterolu, właściwości przeciwutleniające, wyciąg z ziela karczocha, wydzielanie żółci, zaburzenia funkcji wątroby - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg suchy z łuski ostropestu plamistego – Dawkowanie i sposób podawania
Wyciąg suchy z łuski ostropestu plamistego (Silybi mariani fructus extractum siccum) wykazuje właściwości hepatoprotekcyjne i jest stosowany u dorosłych oraz młodzieży powyżej 12 roku życia. Dawkowanie preparatów różni się w zależności od formy farmaceutycznej i zawartości substancji czynnej: Sylimarol 35 mg (50 mg wyciągu) zaleca się w dawce 3×2 tabletki/dobę, Sylimarol 70 mg (100 mg wyciągu) 3×1 tabletka/dobę, Sylimarol Vita 150 (214,3 mg wyciągu + witaminy B) 2×1 kapsułka/dobę, a Sylimarol Vita 80 (114,3 mg wyciągu + witaminy B) 3×1-2 kapsułki/dobę, zawsze po posiłku. Minimalna dzienna dawka sylimaryny wynosi 200 mg, a maksymalna nie powinna przekraczać 400 mg. W cięższych przypadkach, po konsultacji lekarskiej, dawki mogą być zwiększone do 10 tabletek Sylimarol 35 mg lub 5 tabletek Sylimarol 70 mg dziennie.
dawka terapeutyczna, dolegliwości przewodu pokarmowego, efekt terapeutyczny, kapsułka twarda, ocena stanu klinicznego, schemat przyjmowania leku, Silybi mariani fructus extractum siccum, Sylimarol, sylimaryna, tabletka drażowana, witaminy z grupy B, właściwości hepatoprotekcyjne, wyciąg suchy z łuski ostropestu plamistego, wywiad lekarski, zatrucie - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Legalon 140 140 mg
Lek Legalon 140, zawierający standaryzowany wyciąg z ostropestu plamistego (Silybi mariani fructus extractum siccum) z zawartością sylimaryny (obliczaną jako sylibinina) na poziomie 58,0–62,5%, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną, jak również na inne rośliny z rodziny astrowatych (Asteraceae), takich jak rumianek, arnika, mniszek lekarski czy nagietek. Ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych, stosowanie leku u osób z alergią na te rośliny jest niewskazane. Ponadto, przeciwwskazaniem jest również nadwrażliwość na substancje pomocnicze zawarte w preparacie, co wymaga szczególnej uwagi podczas kwalifikacji pacjenta do terapii.
alergia na substancje pomocnicze, arnika, asteraceae, Compositae, ekstrakt z ostropestu plamistego, farmakoterapia, mniszek lekarski, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancję pomocniczą, nagietek, ostropest plamisty, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, rodzina astrowatych, rośliny z rodziny astrowatych, rumianek, sylibinina, sylimaryna, terapia hepatoprotekcyjna