Wskazania do stosowania
Sylibina
Sylibina, główny flawonoid pozyskiwany z ostropestu plamistego (Silybum marianum), wykazuje istotne działanie hepatoprotekcyjne i jest stosowana jako terapia wspomagająca w leczeniu zaburzeń funkcji wątroby. Preparaty zawierające sylibinę, takie jak Essylimar (kompleks sylimarynowo-fosfolipidowy z 30% flawonolignanów w przeliczeniu na sylibinę) oraz Lagosa (tabletki drażowane zawierające 240 mg suchego wyciągu z ostropestu, odpowiadającego 150 mg sylimaryny w przeliczeniu na sylibinę), są wskazane u pacjentów z podwyższonymi parametrami wątrobowymi (transaminazy, GGTP, fosfataza alkaliczna) oraz po ekspozycji na substancje hepatotoksyczne, takie jak leki, alkohol czy inne toksyny. Sylibina wspomaga także leczenie przewlekłych stanów zapalnych wątroby oraz chorób metabolicznych, w tym niealkoholowej stłuszczeniowej choroby wątroby (NAFLD).
Wskazania do stosowania sylibiny
Sylibina jest głównym flawonoidem otrzymywanym z ostropestu plamistego (Silybum marianum), który wykazuje działanie hepatoprotekcyjne. Substancja ta występuje w preparatach leczniczych w różnych formach, takich jak kompleks sylimarynowo-fosfolipidowy czy suchy wyciąg z owoców ostropestu plamistego. Wskazania do stosowania sylibiny obejmują przede wszystkim przypadki wymagające wsparcia funkcji wątroby.1 2
Zaburzenia funkcji wątroby
Preparaty zawierające sylibinę, takie jak Essylimar (kompleks sylimarynowo-fosfolipidowy o zawartości 30% flawonolignanów w przeliczeniu na sylibinę), są zalecane jako terapia wspomagająca w przypadkach zaburzeń czynności wątroby. Substancja ta może być stosowana u pacjentów, u których występują nieprawidłowości w funkcjonowaniu tego organu, manifestujące się podwyższonymi wartościami parametrów wątrobowych czy innymi objawami dysfunkcji.3
Uszkodzenia toksyczne wątroby
Sylimaryna w przeliczeniu na sylibinę, zawarta m.in. w preparacie Lagosa w ilości 150 mg, znajduje zastosowanie w stanach po uszkodzeniach wątroby wywołanych działaniem substancji toksycznych. Mogą to być uszkodzenia spowodowane zarówno przez leki hepatotoksyczne, alkohol, jak i inne związki chemiczne wykazujące negatywny wpływ na hepatocyty.4
Przewlekłe stany zapalne wątroby
Kolejnym istotnym wskazaniem do stosowania sylibiny jest wspomaganie leczenia przewlekłych stanów zapalnych wątroby. Preparaty zawierające tę substancję, jak Lagosa (zawierająca 240 mg suchego wyciągu z ostropestu plamistego odpowiadającego 150 mg sylimaryny w przeliczeniu na sylibinę), mogą być stosowane jako uzupełnienie standardowej terapii w przypadkach przewlekłych hepatopatii o różnorodnej etiologii.5
Formy farmaceutyczne sylibiny
Na rynku farmaceutycznym sylibina dostępna jest w różnych preparatach i postaciach farmaceutycznych, co pozwala na dobór odpowiedniej formy do preferencji i potrzeb pacjenta:
- Kompleks sylimarynowo-fosfolipidowy (Essylimar) – w postaci tabletek powlekanych zawierających 100 mg kompleksu o zawartości 30% flawonolignanów w przeliczeniu na sylibinę i 1,5% fosforu6
- Suchy wyciąg z ostropestu plamistego (Lagosa) – w formie tabletek drażowanych zawierających 240 mg suchego wyciągu odpowiadającego 150 mg sylimaryny w przeliczeniu na sylibinę7
Kiedy zalecić stosowanie sylibiny?
Lekarz powinien rozważyć zastosowanie preparatów zawierających sylibinę w następujących sytuacjach klinicznych:
- U pacjentów z podwyższonymi parametrami wątrobowymi (transaminazy, GGTP, fosfataza alkaliczna) wskazującymi na dysfunkcję wątroby8
- Po ekspozycji pacjenta na substancje hepatotoksyczne, w tym leki o potencjale uszkadzającym wątrobę, alkohol i inne związki toksyczne9
- Jako leczenie wspomagające w przewlekłych chorobach wątroby, takich jak przewlekłe zapalenie wątroby o różnej etiologii10
- W ramach terapii wspomagającej u pacjentów z chorobami metabolicznymi wątroby, np. niealkoholową stłuszczeniową chorobą wątroby (NAFLD)11
Należy podkreślić, że preparaty zawierające sylibinę są stosowane jako leczenie wspomagające i powinny stanowić uzupełnienie, a nie alternatywę dla standardowej terapii chorób wątroby. Decyzja o włączeniu preparatu powinna być podejmowana indywidualnie, po wnikliwej analizie stanu klinicznego pacjenta oraz wyników badań laboratoryjnych.12 13
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania