frakcja VLDL
Frakcja VLDL (ang. Very Low Density Lipoprotein) to lipoproteiny o bardzo niskiej gęstości, które stanowią istotny element metabolizmu lipidów w organizmie. Są one produkowane głównie w wątrobie i transportują trójglicerydy z wątroby do tkanek obwodowych, gdzie mogą być wykorzystane jako źródło energii lub magazynowane w tkance tłuszczowej.
VLDL zawierają około 55-65% trójglicerydów, 10-15% cholesterolu, 15-20% fosfolipidów oraz 5-10% białek (głównie apolipoproteina B-100, apo-E i apo-C). Po uwolnieniu trójglicerydów do tkanek, VLDL przekształcają się w lipoproteiny o pośredniej gęstości (IDL), a następnie w lipoproteiny o niskiej gęstości (LDL).
Podwyższone stężenie frakcji VLDL w surowicy krwi jest związane ze zwiększonym ryzykiem rozwoju miażdżycy i chorób sercowo-naczyniowych. Występuje ono często w hiperlipidemii typu IV, zespole metabolicznym, cukrzycy typu 2, otyłości oraz chorobach wątroby. Obniżenie poziomu VLDL można osiągnąć poprzez modyfikację stylu życia (dieta, aktywność fizyczna) oraz farmakoterapię (fibraty, statyny, kwas nikotynowy).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Biofibrat 200 mg
Fenofibrat, aktywny składnik Biofibratu, jest lekiem hipolipemizującym z grupy fibratów (kod ATC: C10 AB 05), działającym poprzez aktywację receptorów jądrowych PPARα. Mechanizm ten prowadzi do zwiększenia lipolizy i eliminacji aterogennych cząstek bogatych w trójglicerydy, poprzez wzrost aktywności lipazy lipoproteinowej i zmniejszenie produkcji apolipoproteiny CIII. Fenofibrat stymuluje syntezę apolipoprotein AI i AII, co skutkuje obniżeniem stężeń VLDL i LDL (zawierających ApoB) oraz podwyższeniem HDL (zawierających ApoAI i AII). W badaniach klinicznych wykazano redukcję cholesterolu całkowitego o 20-25%, trójglicerydów o 40-55%, wzrost HDL o 10-30% oraz obniżenie LDL o 20-35%, co korzystnie wpływa na wskaźniki ryzyka miażdżycy, zwłaszcza u pacjentów z hipercholesterolemią i cukrzycą typu 2 z wtórną hiperlipoproteinemią.
angiografia wieńcowa, apolipoproteina AI, apolipoproteina B, apolipoproteina CIII, badanie ACCORD, badanie DAIS, białko C-reaktywne, cholesterol HDL, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca typu 2, dyslipidemia, dyslipidemia aterogenna, działanie przeciwagregacyjne, fenofibrat, frakcja VLDL, hipercholesterolemia, hiperlipoproteinemia, hipertrójglicerydemia, hiperurykemia, lek hipolipemizujący, lipaza lipoproteinowa, miażdżyca naczyń wieńcowych, receptor PPARα, udar mózgu, zawał serca, żółtak ścięgnisty - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Biofibrat 267 mg
Fenofibrat, będący mikronizowanym fenofibratem i należący do grupy fibratów (kod ATC: C10 AB 05), działa poprzez aktywację receptorów PPARα, co prowadzi do zwiększenia lipolizy, zmniejszenia syntezy apolipoproteiny CIII oraz wzrostu apolipoprotein AI i AII. Terapia fenofibratem skutkuje istotną poprawą profilu lipidowego: redukcją cholesterolu całkowitego o 20-25%, trójglicerydów o 40-55%, LDL o 20-35% oraz zwiększeniem HDL o 10-30%. Szczególnie ważne jest zmniejszenie stężenia małych, gęstych cząsteczek LDL, które są silnie aterogenne. Fenofibrat jest wskazany u pacjentów z hipercholesterolemią, w tym z wtórną hiperlipoproteinemią w przebiegu cukrzycy typu 2. Badania kliniczne, takie jak ACCORD i DAIS, potwierdzają korzyści fenofibratu w spowalnianiu progresji miażdżycy i redukcji ryzyka sercowo-naczyniowego w wybranych podgrupach pacjentów, choć nie wykazano zmniejszenia całkowitej śmiertelności.
adenozynodifosforan, agregacja płytek, apolipoproteina AI i AII, apolipoproteina CIII, białko C-reaktywne, cholesterol całkowity, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca typu 2, dyslipidemia, działanie przeciwagregacyjne, fenofibrat mikronizowany, fibrynogen, frakcja HDL, frakcja LDL, frakcja lipoprotein, frakcja VLDL, hipercholesterolemia, hipertrójglicerydemia, hiperurykemia, kwas arachidonowy, kwas moczowy, lek hipolipemizujący, lipaza lipoproteinowa, lipoproteina(a), miażdżyca, miażdżyca naczyń wieńcowych, receptor PPARα, trójglicerydy, udar mózgu, zawał mięśnia sercowego, złóg cholesterolowy