kodeina fosforanu półwodnego
Kodeina fosforanu półwodnego to półsyntetyczny opioid stosowany jako lek przeciwbólowy, przeciwkaszlowy oraz przeciwbiegunkowy. Jest pochodną morfiny, ale charakteryzuje się słabszym działaniem przeciwbólowym, wynoszącym około 1/10 siły morfiny.
Pod względem farmakologicznym kodeina działa głównie poprzez przekształcenie w morfinę w wątrobie za pomocą enzymu CYP2D6. Jej skuteczność może być różna u poszczególnych pacjentów ze względu na polimorfizm genetyczny tego enzymu. Około 5-10% populacji kaukaskiej stanowią tzw. słabi metabolizerzy, u których kodeina wykazuje ograniczoną skuteczność.
W praktyce klinicznej kodeina fosforanu półwodnego jest często stosowana w leczeniu bólu o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, najczęściej w preparatach złożonych z paracetamolem lub niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi. W leczeniu kaszlu stosuje się ją przy nieproduktywnym, suchym kaszlu. Dawkowanie u dorosłych zwykle wynosi 15-60 mg co 4-6 godzin, nie przekraczając 240 mg na dobę.
Należy pamiętać, że kodeina podlega kontroli jako substancja psychoaktywna i może powodować uzależnienie. Przeciwwskazana jest u dzieci poniżej 12 roku życia oraz u osób z niewydolnością oddechową. Szczególną ostrożność należy zachować przy przepisywaniu jej kobietom w ciąży i karmiącym piersią, ze względu na możliwość przechodzenia przez łożysko i do mleka matki.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Solpadeine Max 500 mg + 30 mg + 12,8 mg
Solpadeine Max to lek w postaci tabletek musujących zawierający 500 mg paracetamolu, 30 mg kofeiny oraz 12,8 mg kodeiny fosforanu półwodnego, wskazany do krótkotrwałego leczenia ostrego bólu o umiarkowanym nasileniu, wymagającego silniejszego działania niż jednoskładnikowe leki przeciwbólowe. Preparat jest stosowany w bólach głowy (w tym migrenowych z aurą i bez), bólu zęba, bolesnym miesiączkowaniu, bólach mięśniowych, neuralgii, bólach pleców, kości i stawów oraz w bólach pourazowych i rwie kulszowej. Lek przeznaczony jest dla pacjentów powyżej 12 roku życia i zawiera dodatkowo 24 mmol (427 mg) sodu oraz 50 mg sorbitolu na tabletkę, co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniami dietetycznymi.
ból głowy, ból kości i stawów, ból mięśni, ból pleców, ból zęba, bolesne miesiączkowanie, dysmenorrhea, działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, kodeina fosforanu półwodnego, kofeina, migrena, migrena z aurą, neuralgia, nietolerancja fruktozy, opioidowy lek przeciwbólowy, ostry ból o umiarkowanym nasileniu, paracetamol, rwa kulszowa, schorzenie reumatyczne, synergistyczne działanie przeciwbólowe, tabletka musująca, uzależnienie od kodeiny, zapalenie stawów - Leksykon leków
Przedawkowanie – Thiocodin (15 mg + 300 mg)/10 ml
Przedawkowanie syropu Thiocodin (15 mg kodeiny fosforanu półwodnego + 300 mg sulfogwajakolu na 10 ml) prowadzi do wieloukładowych objawów toksycznych, głównie związanych z działaniem kodeiny na ośrodkowy układ nerwowy i układ oddechowy. Klinicznie obserwuje się nudności, wymioty, drażliwość, sedację, senność, a w ciężkich przypadkach utratę świadomości i drgawki. Ze strony układu oddechowego występuje zahamowanie ośrodka oddechowego, sinica, spłycenie oddechu, a nawet bezdech. Układ krążenia reaguje bradykardią, niedociśnieniem tętniczym, zapaścią krążeniową i zatrzymaniem akcji serca. Dodatkowo mogą pojawić się objawy takie jak zmniejszenie napięcia mięśniowego, zimna i wilgotna skóra oraz zwężenie źrenic (mioza), charakterystyczne dla przedawkowania opioidów.
antagonista receptorów opioidowych, bezdech, bradykardia, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja oddechowa, drażliwość, drgawki, intubacja, kodeina fosforanu półwodnego, mioza, nalokson, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, nudności, obniżone napięcie mięśniowe, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, sedacja, senność, sinica, spłycenie oddechu, sulfogwajakol, tlenoterapia, układ oddechowy, utrata świadomości, wentylacja mechaniczna, wymioty, zapaść krążeniowa, zatrzymanie czynności serca, zwężenie źrenic