Candida guilliermondi

Candida guilliermondi (aktualnie znana również jako Meyerozyma guilliermondii) to gatunek drożdżaków należący do rodzaju Candida. Jest to oportunistyczny patogen, który występuje naturalnie w środowisku, a także może kolonizować skórę i błony śluzowe człowieka, nie wywołując objawów chorobowych u osób immunokompetentnych.

W przypadku pacjentów z obniżoną odpornością, C. guilliermondi może powodować różnorodne infekcje, w tym kandydemię, zapalenie wsierdzia, infekcje ran oraz zakażenia układu moczowego. Chociaż rzadziej powoduje inwazyjne zakażenia niż C. albicans czy C. glabrata, jego znaczenie kliniczne wzrasta, szczególnie u pacjentów hospitalizowanych, po zabiegach chirurgicznych oraz z cewnikami naczyniowymi.

Diagnostyka opiera się na hodowli mikrobiologicznej, metodach molekularnych oraz badaniach serologicznych. C. guilliermondi wykazuje naturalną oporność na niektóre leki przeciwgrzybicze, w tym echinokandy, co może stanowić wyzwanie terapeutyczne. W leczeniu zakażeń wywołanych przez ten patogen stosuje się najczęściej azole (flukonazol, worikonazol) lub amfoterycynę B, w zależności od lokalizacji zakażenia oraz wrażliwości szczepu.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Clotrimazolum GSK 10 mg/g

Klotrymazol, pochodna imidazolu z grupy leków przeciwgrzybiczych stosowanych miejscowo (kod ATC: D01AC01), wykazuje szerokie spektrum działania przeciwgrzybiczego i przeciwbakteryjnego. Mechanizm jego działania polega na hamowaniu biosyntezy ergosterolu, co prowadzi do zaburzenia integralności błon komórkowych grzybów, a także na hamowaniu syntezy białek, tłuszczów, DNA i polisacharydów oraz uszkadzaniu kwasów nukleinowych. Klotrymazol działa zarówno grzybostatycznie, jak i grzybobójczo, w zależności od stężenia, skutecznie hamując rozwój dermatofitów (m.in. Trichophyton rubrum, Epidermophyton floccosum) przy minimalnym stężeniu hamującym < 1 μg/ml, drożdżaków (Candida spp.) oraz niektórych bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych, przy stężeniu 3 μg/ml. Wysokie stężenia (> 100 μg/ml) są wymagane do działania przeciw pierwotniakowi Trichomonas vaginalis.
amfoterycyna B, antybiotyk polienowy, bakterie Gram-dodatnie, bakterie Gram-ujemne, biosynteza steroli, biosynteza triglicerydów, Candida albicans, Candida guilliermondi, Coccidioides immitis, Cryptococcus neoformans, dermatofit, drożdżak, działanie przeciwgrzybicze, Epidermophyton floccosum, flora bakteryjna, gryzeofulwina, grzyb dimorficzny, Histoplasma capsulatum, kwas nukleinowy, Lactobacillus, lek przeciwgrzybiczny, Microsporum canis, minimalne stężenie hamujące, nystatyna, oporność drobnoustrojów, Paracoccidioides brasiliensis, pochodna imidazolu, przepuszczalność błon komórkowych, spektrum przeciwdrobnoustrojowe, synteza białek, synteza ergosterolu, Trichomonas vaginalis, Trichophyton mentagrophytes, Trichophyton rubrum
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Triderm (0,64 mg + 10 mg + 1 mg)/g

Produkt leczniczy Triderm w postaci maści zawiera trzy substancje czynne: betametazon dipropionian (0,64 mg/g, odpowiadający 0,5 mg betametazonu), klotrymazol (10 mg/g) oraz gentamycynę (1 mg/g w postaci siarczanu). Betametazon dipropionian, jako silny kortykosteroid, wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwświądowe oraz wazokonstrykcyjne, co skutkuje szybkim i długotrwałym efektem terapeutycznym w leczeniu dermatoz zapalnych. Gentamycyna, aminoglikozydowy antybiotyk, hamuje syntezę białek bakteryjnych poprzez wiązanie z podjednostką 30S rybosomu, skutecznie eliminując patogeny Gram-dodatnie i Gram-ujemne odpowiedzialne za infekcje skórne. Klotrymazol, z grupy imidazoli, działa przeciwgrzybiczo poprzez zaburzenie integralności ściany komórkowej grzybów, wykazując stabilność działania i niskie ryzyko rozwoju oporności, nawet przy wielokrotnej ekspozycji na szczepy takie jak Candida albicans czy Trichophyton mentagrophytes.
antybiotyk aminoglikozydowy, bakterie Gram-dodatnie, bakterie Gram-ujemne, betametazonu dipropionian, Candida albicans, Candida guilliermondi, choroba skóry, dermatoza, działanie przeciwgrzybicze, działanie przeciwświądowe, działanie przeciwzapalne, działanie synergistyczne, działanie wazokonstrykcyjne, etiologia zapalna, gentamycyny siarczan, imidazol, infekcja skórna, klotrymazol, kortykosteroid o silnym działaniu, lek przeciwgrzybiczny, oporność drobnoustrojów, patogen grzybiczny, ściana komórkowa grzyba, silnie działający kortykosteroid, synteza białek bakteryjnych, szczep oporny, Trichophyton mentagrophytes
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Triderm (0,64 mg + 10 mg + 1 mg)/g

Triderm to preparat miejscowy o złożonym składzie, zawierający betametazonu dipropionian (0,64 mg/g, odpowiadający 0,5 mg betametazonu), klotrymazol (10 mg/g) oraz gentamycynę (1 mg/g, w postaci siarczanu). Betametazon, jako silny kortykosteroid, wykazuje szybkie i długotrwałe działanie przeciwzapalne, przeciwświądowe oraz obkurczające naczynia krwionośne, co skutecznie redukuje objawy zapalenia skóry. Gentamycyna, aminoglikozyd o szerokim spektrum działania, zwalcza bakterie Gram-dodatnie i Gram-ujemne, natomiast klotrymazol, pochodna imidazolu, działa przeciwgrzybiczo poprzez zaburzenie struktury ściany komórkowej grzybów, z niskim ryzykiem rozwoju oporności, co potwierdzają badania na szczepach Candida albicans i Trichophyton mentagrophytes.
antybiotyk aminoglikozydowy, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, betametazonu dipropionian, Candida albicans, Candida guilliermondi, działanie przeciwgrzybicze, działanie przeciwświądowe, działanie przeciwzapalne, infekcja grzybicza, kortykosteroid miejscowy, obkurczenie naczyń krwionośnych, oporność na klotrymazol, patogen grzybiczny, ściana komórkowa grzyba, szczep grzybiczny, Trichophyton mentagrophytes, zakażenie bakteryjne, zakażenie skóry, zapalenie skóry

Candida guilliermondi

Powiązane wpisy

Właściwości farmakodynamiczne – Clotrimazolum GSK 10 mg/g

Właściwości farmakodynamiczne – Triderm (0,64 mg + 10 mg + 1 mg)/g

Właściwości farmakodynamiczne – Triderm (0,64 mg + 10 mg + 1 mg)/g