przepuszczalność błon komórkowych

Przepuszczalność błon komórkowych to zdolność błony komórkowej do selektywnego transportu substancji między wnętrzem komórki a środowiskiem zewnętrznym. Jest to kluczowa właściwość umożliwiająca utrzymanie homeostazy komórkowej oraz kontrolę wymiany jonów, składników odżywczych, metabolitów i innych cząsteczek.

Błony komórkowe charakteryzują się półprzepuszczalnością, co oznacza, że tylko określone substancje mogą przez nie swobodnie przenikać. Małe, niepolarne cząsteczki (np. tlen, dwutlenek węgla) oraz niewielkie polarne cząsteczki (np. woda, etanol) mogą przechodzić przez błonę na drodze dyfuzji prostej. Natomiast większe cząsteczki lub jony wymagają specjalnych mechanizmów transportowych, takich jak dyfuzja ułatwiona, transport aktywny czy endocytoza/egzocytoza.

Przepuszczalność błon komórkowych może ulegać zmianom pod wpływem różnych czynników, w tym temperatury, pH, leków, toksyn czy stanów patologicznych. Zwiększona przepuszczalność błon często towarzyszy procesom zapalnym, niedokrwieniu, uszkodzeniom toksycznym i może prowadzić do zaburzeń funkcji komórkowych. W praktyce klinicznej modulacja przepuszczalności błon komórkowych stanowi cel działania wielu leków, w tym antybiotyków, leków przeciwgrzybiczych czy środków znieczulających.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl