znieczulenie powierzchniowe
Znieczulenie powierzchniowe to metoda miejscowego zniesienia bólu polegająca na aplikacji środków znieczulających na powierzchnię ciała (np. skórę, błony śluzowe) bez naruszania ich ciągłości. Jest to najmniej inwazyjna forma znieczulenia miejscowego.
Najczęściej stosowane środki to lidokaina, benzokaina, prilokaina czy EMLA (mieszanina lidokainy i prilokainy). Występują one w postaci kremów, żeli, maści, aerozoli lub plastrów. Znieczulenie powierzchniowe blokuje przewodzenie impulsów bólowych poprzez odwracalne hamowanie kanałów sodowych w błonach komórkowych neuronów.
Wskazania do stosowania znieczulenia powierzchniowego obejmują drobne zabiegi dermatologiczne, procedury stomatologiczne, wziernikowanie, usuwanie szwów, kaniulację naczyń czy przed iniekcjami podskórnymi. Efekt znieczulający pojawia się zazwyczaj po 10-30 minutach od aplikacji i utrzymuje się od 30 minut do kilku godzin, w zależności od zastosowanego preparatu.
Metoda ta charakteryzuje się wysokim profilem bezpieczeństwa, gdyż wchłanianie ogólnoustrojowe leku jest minimalne. Działania niepożądane są rzadkie i obejmują głównie miejscowe reakcje alergiczne. Znieczulenie powierzchniowe jest szczególnie wartościowe w pediatrii oraz u pacjentów z lękiem przed procedurami medycznymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pudrospan – Puder płynny (10 mg + 200 mg + 10 mg)/g
Produkt leczniczy Pudrospan – Puder płynny to zawiesina do stosowania miejscowego, zawierająca trzy substancje czynne: benzokainę (10 mg/g), tlenek cynku (200 mg/g) oraz mentol (10 mg/g). Benzokaina działa miejscowo znieczulająco poprzez blokadę przewodnictwa nerwowego w zakończeniach czuciowych skóry, zapewniając powierzchniowe znieczulenie. Tlenek cynku wykazuje działanie ściągające, osłaniające oraz słabo odkażające, co przekłada się na łagodzenie stanów zapalnych, redukcję obrzęków i zmniejszenie odczynów alergicznych. Mentol, jako alkohol terpenowy, stymuluje receptory czuciowe, wywołując efekt chłodzenia i miejscowego znieczulenia, utrzymujący się przez 15-30 minut po aplikacji.
alkohol terpenowy, aminobenzoesan etylu, benzokaina, blokowanie przewodnictwa nerwowego, dolegliwości skórne, działanie osłaniające, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwdrobnoustrojowe, działanie przeciwzapalne, działanie ściągające, mentol, odczyn alergiczny, podrażnienie skórne, przepuszczalność błon komórkowych, receptory cieplne, stan zapalny, tlenek cynku, włókna czuciowe, znieczulenie miejscowe, znieczulenie powierzchniowe, zwężenie naczyń krwionośnych - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lignocain 2% 20 mg/ml
Lignocain 2% zawiera lidokainę chlorowodorek w stężeniu 20 mg/ml i jest stosowany zarówno w znieczuleniu miejscowym, jak i leczeniu ostrych zaburzeń rytmu serca. Maksymalne dawki dla dorosłych i młodzieży powyżej 15 roku życia wynoszą 300 mg (15 ml) bez leku obkurczającego naczynia oraz 500 mg (25 ml) w połączeniu z lekiem zwężającym naczynia, np. epinefryną (1:100 000 do 1:200 000). Dawkowanie wymaga indywidualizacji u dzieci, pacjentów z niewydolnością nerek, wątroby, serca, kobiet w ciąży oraz osób w złym stanie ogólnym. W znieczuleniu miejscowym stosuje się różne techniki podania, a w leczeniu tachyarytmii komorowych dawka początkowa dożylna wynosi 70-100 mg (1-1,5 mg/kg m.c.), z maksymalną dawką do 300 mg na godzinę i wlewem podtrzymującym 20-50 μg/kg m.c./min, przy stałym monitorowaniu EKG i parametrów życiowych.
amidowy środek znieczulający, arytmia serca, blokada nerwów, blokada nerwów obwodowych, bradykardia, chlorowodorek lidokainy, choroba wątroby, czas QT, częstoskurcz komorowy, epinefryna, kwasica, lek obkurczający naczynia, lek przeciwarytmiczny, lek zwężający naczynia, monitorowanie EKG, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, pompa infuzyjna, stężenie lidokainy, tachyarytmia, tachyarytmia komorowa, wlew dożylny, wstrzyknięcie podskórne, wstrzyknięcie śródskórne, zaburzenia przewodzenia impulsów, zaburzenia rytmu serca, znieczulenie infiltracyjne, znieczulenie miejscowe, znieczulenie nasiękowe, znieczulenie okołoporodowe, znieczulenie powierzchniowe, znieczulenie przewodowe, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Gardimax medica lemon spray (2 mg + 0,5 mg)/ml
Preparat Gardimax medica lemon spray, klasyfikowany w grupie leków stosowanych w chorobach układu oddechowego i gardła (kod ATC: R02AA05), zawiera chlorowodorek lidokainy oraz diglukonian chloroheksydyny. Lidokaina, jako środek miejscowo znieczulający z grupy amidów, działa powierzchniowo, zapewniając szybkie zmniejszenie dolegliwości bólowych w obrębie jamy ustnej i gardła bez wpływu na szybkość przewodzenia impulsów nerwowych. Chloroheksydyna wykazuje szerokie spektrum działania przeciwdrobnoustrojowego, szczególnie skuteczna wobec bakterii Gram-dodatnich oraz drożdżaków Candida albicans, działając zarówno bakteriostatycznie (przy stężeniach poniżej 20 mg/l), jak i bakteriobójczo (powyżej 20 mg/l) poprzez mechanizmy zaburzające funkcje błon komórkowych i transport jonów oraz metabolitów.
bakterie beztlenowe, bakterie Gram-dodatnie, bakterie Gram-ujemne, Candida albicans, chlorowodorek lidokainy, choroby układu oddechowego, diglukonian chloroheksydyny, drożdżaki Candida, działanie bakteriobójcze, działanie bakteriostatyczne, działanie przeciwbakteryjne, Escherichia coli, fosfolipidy błon komórkowych, grupa amidów, infekcja jamy ustnej i gardła, przepuszczalność błony komórkowej, przewodzenie impulsów nerwowych, spektrum przeciwdrobnoustrojowe, środek miejscowo znieczulający, Streptococcus mutans, Streptococcus salivarius, transport aminokwasów, znieczulenie powierzchniowe - Leksykon substancji czynnych
Cynku tlenek – Właściwości farmakodynamiczne
Cynku tlenek (Zinci oxidum) w stężeniu 200 mg/g, stosowany w preparacie Pudrospan – Puder płynny, wykazuje wielokierunkowe działanie miejscowe na skórę, obejmujące efekt ściągający, osłaniający oraz słabo odkażający. Mechanizmy te prowadzą do obkurczenia naczyń krwionośnych, zmniejszenia przekrwienia i obrzęku, a także tworzenia bariery ochronnej na powierzchni skóry. Dzięki temu cynku tlenek skutecznie łagodzi stany zapalne, obrzęki oraz odczyny alergiczne skóry, co czyni go wartościowym składnikiem w terapii dermatoz o niewielkim nasileniu, odparzeń, otarć, świądu oraz łagodnych podrażnień skórnych.
alkohol terpenowy, aminobenzoesan etylu, benzokaina, cynku tlenek, dermatoza alergiczna, działanie odkażające, działanie osłaniające, działanie ściągające, mentol, nadwrażliwość skórna, obkurczenie naczyń krwionośnych, odczyn alergiczny, otarcie naskórka, przepuszczalność naczyń krwionośnych, stan zapalny skóry, świąd skóry, właściwości przeciwbakteryjne, włókno czuciowe, wyprysk, znieczulenie powierzchniowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lignox 50 mg/g
Lignox w postaci żelu o stężeniu 50 mg/g chlorowodorku lidokainy jest wskazany do powierzchniowego znieczulenia błon śluzowych i skóry w procedurach medycznych i stomatologicznych. Preparat znajduje zastosowanie przede wszystkim przed iniekcjami, gdzie redukuje ból u pacjentów z nadwrażliwością na bodźce bólowe, a także w zabiegach takich jak skaling, nacięcia powierzchowne ropni oraz ekstrakcje zębów mlecznych i stałych w chorobach przyzębia. Żel umożliwia bezbolesne przeprowadzenie procedur, minimalizując dyskomfort pacjenta i poprawiając warunki pracy lekarza. W protetyce Lignox jest stosowany profilaktycznie w celu eliminacji odruchu wymiotnego podczas pobierania wycisków, co jest szczególnie istotne u pacjentów z nasilonym odruchem. Produkt ma postać jednolitego, miękkiego, nieprzezroczystego żelu o barwie od jasnoróżowej do czerwonej i charakterystycznym zapachu poziomkowym. Zawiera chlorowodorek lidokainy w stężeniu 50 mg/g oraz czerwień koszenilową (E 124) jako substancję pomocniczą, co może mieć znaczenie kliniczne u niektórych pacjentów z alergiami lub nadwrażliwościami. Lignox jest zatem skutecznym i bezpiecznym środkiem do miejscowego znieczulenia w szerokim spektrum procedur stomatologicznych i medycznych, wymagających powierzchniowego zniesienia czucia.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rytmonorm 300 300 mg
Rytmonorm 300 mg zawiera 300 mg propafenonu chlorowodorku w formie tabletek powlekanych i jest wskazany do stosowania u dorosłych, z dawkowaniem indywidualnie dostosowywanym pod ścisłą kontrolą kardiologiczną. Standardowa dawka dobowa u pacjentów o masie ciała około 70 kg wynosi 450-600 mg, podzielona na 2-3 dawki, z możliwością zwiększenia do 900 mg po 3-4 dniach terapii. U pacjentów z mniejszą masą ciała, w podeszłym wieku, z niewydolnością lewokomorową (LVEF <35%) lub chorobą mięśnia sercowego dawki początkowe są zmniejszone, a zwiększanie dawki odbywa się powoli i pod ścisłym nadzorem, z wydłużonym okresem obserwacji do 5-8 dni. U pacjentów z niewydolnością wątroby i/lub nerek konieczne jest monitorowanie stężenia leku w osoczu oraz zapisu EKG ze względu na ryzyko kumulacji i toksyczności. Lek nie jest wskazany u dzieci ze względu na wysoką dawkę substancji czynnej w jednej tabletce.
blok przedsionkowo-komorowy, ciśnienie tętnicze krwi, działanie znieczulające, frakcja wyrzutowa lewej komory, kontrola kardiologiczna, monitorowanie stężenia leku, niewydolność lewokomorowa, niewydolność wątroby, poszerzenie zespołu QRS, propafenon chlorowodorek, stan kardiologiczny, stan stacjonarny leku, stężenie leku w osoczu, strukturalna choroba mięśnia sercowego, układ przewodzący serca, zapis EKG, znieczulenie powierzchniowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lidocain-Egis 10% (100 mg/ml)
Lidocain-EGIS w postaci 10% aerozolu na skórę (38 g roztworu zawierającego 3,8 g lidokainy) jest wskazany do znieczulenia powierzchniowego skóry i błon śluzowych w różnych dziedzinach medycyny, w tym stomatologii, otorynolaryngologii, ginekologii, położnictwie oraz dermatologii. Pojedyncze rozpylenie dostarcza 4,6 mg lidokainy, co umożliwia precyzyjne dawkowanie. Preparat jest stosowany m.in. do znieczulenia miejsc wstrzyknięć, przygotowania do otwarcia ropni, ekstrakcji zębów mlecznych, usuwania kamienia nazębnego, a także do zmniejszenia odruchu gardłowego podczas procedur stomatologicznych i laryngologicznych. W otorynolaryngologii preparat znajduje zastosowanie w leczeniu krwawień z nosa oraz jako znieczulenie uzupełniające przed zabiegami chirurgicznymi zatok i migdałków.
aerozol na skórę, d-limonen, elektrokauteryzacja, glikol propylenowy, kamień nazębny, łagodny nowotwór, lidokaina, nacięcie krocza, odruch gardłowy, olejek mięty pieprzowej, otorynolaryngologia, płukanie zatok, polip nosa, punkcja zatoki szczękowej, ropień okołomigdałkowy, ropień powierzchowny, substancja czynna, wycięcie migdałków, wycisk stomatologiczny, zabieg endoskopowy, zdjęcie RTG, znieczulenie miejscowe, znieczulenie powierzchniowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Nanolipo
Nanolipo 40 mg/g krem zawiera lidokainę i jest przeznaczony wyłącznie do stosowania zewnętrznego. Produkt nie powinien być aplikowany na podrażnioną, oparzoną skórę, rany ani błony śluzowe, a także u pacjentów z atopowym zapaleniem skóry ze względu na brak danych klinicznych. Należy unikać kontaktu z oczami, gdyż lidokaina może powodować poważne podrażnienia i uszkodzenia rogówki. W przypadku kontaktu z okiem konieczne jest natychmiastowe przemycie wodą lub roztworem chlorku sodu. Stosowanie na dużych powierzchniach skóry lub przez dłuższy czas może prowadzić do zwiększonego wchłaniania lidokainy i ryzyka działań ogólnoustrojowych, zwłaszcza u pacjentów z ciężkimi chorobami wątroby, osób starszych, osłabionych oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwarytmicznych klasy III (np. amiodaron). Produkt zawiera glikol propylenowy (75 mg/g), alkohol benzylowy (15 mg/g) oraz uwodornioną lecytynę sojową (73,2 mg/g), co wymaga ostrożności u pacjentów z alergią na soję lub orzeszki ziemne.
alkohol benzylowy, atopowe zapalenie skóry, blokada czuciowa, działanie bakteriobójcze, działanie ogólnoustrojowe, glikol propylenowy, lecytyna sojowa, leki przeciwarytmiczne, lidokaina, miejscowy środek znieczulający, nadwrażliwość na leki, ototoksyczność, podrażnienie rogówki, reakcja alergiczna, rumień, toksyczne stężenie lidokainy, wchłanianie lidokainy, zapis EKG, znieczulenie powierzchniowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Instillido 20 mg/ml
Instillido to żel zawierający chlorowodorek lidokainy w stężeniu 20 mg/ml, dostępny w ampułko-strzykawkach o pojemności 6 ml (120,6 mg lidokainy) lub 11 ml (221,1 mg lidokainy). Preparat stosowany jest do miejscowego znieczulenia i lubrykacji cewki moczowej u dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 2 lat, z dostosowaniem dawki do wieku i masy ciała. Wskazania obejmują procedury urologiczne takie jak cystoskopia, cewnikowanie oraz badania ultrasonograficzne przezcewkowe, a także endoskopowe badania dolnego odcinka przewodu pokarmowego, w tym proktoskopię i rektoskopię. Żel zapewnia skuteczne znieczulenie powierzchniowe, zmniejszając dyskomfort pacjenta oraz ułatwiając wprowadzenie narzędzi diagnostycznych dzięki właściwościom poślizgowym.
ampułko-strzykawka, badanie endoskopowe, cewka moczowa, cewnikowanie, charakterystyka produktu leczniczego, cystoskopia, dolegliwości bólowe, dolny odcinek przewodu pokarmowego, jelito grube, lidokaina chlorowodorek, odbytnica, pęcherz moczowy, proktoskopia, rektoskopia, ultrasonografia, zabiegi diagnostyczne, zapalenie pęcherza moczowego, znieczulenie miejscowe, znieczulenie powierzchniowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lignocainum Jelfa 20 mg/g
Lignocainum Jelfa w postaci żelu o stężeniu 20 mg/g chlorowodorku lidokainy jest preparatem do miejscowego znieczulenia błon śluzowych, dostępny w dwóch typach: A (anestezjologiczno-laryngologicznym) oraz U (urologicznym). Typ A stosowany jest do znieczulenia powierzchniowego podczas intubacji, tracheotomii, wziernikowania krtani, operacji polipów nosa oraz adenotomii, a także jako wstępne znieczulenie do intubacji osób przytomnych. Typ U dedykowany jest do procedur urologicznych, takich jak cewnikowanie pęcherza, cystoskopia, kruszenie kamieni, elektrokoagulacja brodawczaków oraz rozszerzanie zwężeń cewki moczowej, zapewniając jednocześnie poślizg i znieczulenie narzędzi urologicznych. Preparat zawiera substancje pomocnicze (metylu i propylu parahydroksybenzoesan), co wymaga uwagi u pacjentów z nadwrażliwością.
adenotomia, anestezja ogólna, błona śluzowa nosa, cewka moczowa, cewnik, cewnikowanie pęcherza moczowego, chlorowodorek lidokainy, cystoskop, cystoskopia, jama nosowo-gardłowa, litotrypsja, nadwrażliwość, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, polip przewodu nosowego, przerost migdałka gardłowego, rurka intubacyjna, rurka tracheotomijna, sonda żołądkowa, zgłębnik, znieczulenie błon śluzowych, znieczulenie powierzchniowe, zwężenie cewki moczowej - Leksykon substancji czynnych
Cynchokaina – Właściwości farmakodynamiczne
Cynchokaina, będąca amidowym środkiem miejscowo znieczulającym, wykazuje wyjątkowo silne i długotrwałe działanie znieczulające poprzez blokadę kanałów sodowych w neuronach, co hamuje przewodzenie impulsów nerwowych. W preparacie Proktosedon cynchokaina występuje w stężeniu 5 mg/g maści lub 5 mg w czopku i działa synergistycznie z hydrokortyzonem, siarczanem neomycyny oraz eskuliną. Takie połączenie zapewnia wielokierunkowe działanie terapeutyczne: miejscowe znieczulenie, efekt przeciwzapalny, przeciwbakteryjny oraz zmniejszenie krwawień i obrzęków, co jest szczególnie korzystne w leczeniu dolegliwości proktologicznych, takich jak żylaki odbytu. Ze względu na wysoką toksyczność cynchokainy, jej stosowanie w preparacie Proktosedon jest ograniczone do form miejscowych, co minimalizuje ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych. Neomycyna, obecna w preparacie, wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego wobec bakterii Gram-ujemnych, m.in. Escherichia spp., Pseudomonas spp. i Klebsiella spp., poprzez hamowanie syntezy białek drobnoustrojów. Kompleksowy profil farmakodynamiczny Proktosedonu umożliwia skuteczne łagodzenie bólu, stanu zapalnego, świądu, obrzęku oraz krwawień, co przekłada się na poprawę komfortu i jakości życia pacjentów z chorobami odbytu.
amidowy środek znieczulający, bakteria Gram-ujemna, blokowanie kanałów sodowych, blokowanie przewodnictwa nerwowego, chlorowodorek cynchokainy, choroba proktologiczna, cynchokaina, dysfagia, działanie niepożądane, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwzapalne, eskulina, guzek krwawniczy, hydrokortyzon, Proktosedon, siarczan neomycyny, środek miejscowo znieczulający, synteza białka, zakażenie bakteryjne, znieczulenie dokanałowe, znieczulenie powierzchniowe, żylak odbytu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tonicard 300 mg
Leczenie propafenonem (Tonicard) powinno być inicjowane w warunkach szpitalnych pod ścisłym nadzorem kardiologicznym, obejmującym monitorowanie EKG (standardowe 12-kanałowe co miesiąc, Holter co 3 miesiące, wysiłkowe EKG w razie potrzeby) oraz wielokrotne pomiary ciśnienia tętniczego. U dorosłych o masie ciała około 70 kg dawka dobowa wynosi 450-600 mg, podawana w 2-3 dawkach podzielonych, z możliwością zwiększenia do 900 mg po 3-4 dniach. U dzieci dawka wynosi 10-20 mg/kg mc./dobę w 3-4 dawkach, jednak produkt nie jest zalecany dla dzieci poniżej 45 kg. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z poszerzonym zespołem QRS lub blokiem przedsionkowo-komorowym II°/III°, gdzie dawkę należy zmniejszyć lub przerwać leczenie, jeśli odstęp QRS wydłuży się o ponad 20%. Pacjenci z komorowymi zaburzeniami rytmu wymagają intensywnego monitorowania układu sercowo-naczyniowego, zwłaszcza na początku terapii.
12-kanałowe EKG, blok przedsionkowo-komorowy, ciśnienie tętnicze krwi, frakcja wyrzutowa, komorowe zaburzenia rytmu, kumulacja leku, monitorowanie EKG, monitorowanie układu sercowo-naczyniowego, odstęp QRS, poszerzenie zespołu QRS, propafenon chlorowodorek, stężenie leku w osoczu, strukturalna choroba mięśnia sercowego, Tonicard, wysiłkowe EKG, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie czynności lewej komory, znieczulenie powierzchniowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Anesderm (25 mg + 25 mg)/g
Anesderm to krem miejscowo znieczulający o stężeniu 25 mg lidokainy i 25 mg prylokainy na gram preparatu, stosowany do powierzchniowego znieczulenia skóry i błon śluzowych. Preparat jest wskazany do znieczulenia przed procedurami diagnostycznymi (np. nakłucia żył), zabiegami naczyniowymi (cewnikowanie żył) oraz drobnymi zabiegami chirurgicznymi u dorosłych, dzieci i młodzieży. U pacjentów ≥12 lat Anesderm może być stosowany do znieczulenia błony śluzowej narządów płciowych oraz przygotowania do znieczulenia nasiękowego. U dorosłych dodatkowo wskazany jest do miejscowego znieczulenia owrzodzeń kończyn dolnych oraz przed chirurgicznym opracowaniem ran przewlekłych, co znacząco zmniejsza ból podczas tych procedur.
amidowy lek znieczulający, cewnik dożylny, cewnikowanie żył, chirurgiczne opracowanie rany, lidokaina i prylokaina, miejscowy środek znieczulający, nakłucie żyły, nieuszkodzona skóra, owrzodzenie kończyn dolnych, personel medyczny, próg bólu, prylokaina i lidokaina, rana przewlekła, zabieg chirurgiczny, znieczulenie błony śluzowej, znieczulenie miejscowe, znieczulenie nasiękowe, znieczulenie ogólne, znieczulenie powierzchniowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rytmonorm 150 150 mg
Rytmonorm 150 zawiera propafenonii chlorowodorek w dawce 150 mg w formie tabletek powlekanych i jest stosowany w leczeniu arytmii u dorosłych. Zalecana dobowa dawka u pacjentów o masie około 70 kg wynosi 450-600 mg, podawana w 2-3 dawkach podzielonych, z możliwością zwiększenia do 900 mg w wybranych przypadkach. Dawkowanie musi być indywidualnie dostosowane, szczególnie u osób z mniejszą masą ciała, pacjentów w podeszłym wieku, z niewydolnością lewokomorową (EF <35%), strukturalną chorobą mięśnia sercowego oraz niewydolnością wątroby i/lub nerek. W tych grupach dawkę należy rozpoczynać od niskich wartości i stopniowo zwiększać, z odstępem 3-4 dni u dorosłych oraz 5-8 dni u pacjentów z chorobami współistniejącymi. Monitorowanie leczenia obejmuje regularną kontrolę EKG, pomiary ciśnienia tętniczego oraz, w przypadku niewydolności narządów, oznaczanie stężenia leku w osoczu.
blok przedsionkowo-komorowy, ciśnienie tętnicze krwi, dawka podzielona, frakcja wyrzutowa lewej komory, kontrola kardiologiczna, kumulacja leku, leczenie podtrzymujące, monitorowanie EKG, niewydolność lewokomorowa, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, propafenonu chlorowodorek, Rytmonorm, stan stacjonarny, stężenie leku w osoczu, strukturalna choroba mięśnia sercowego, tabletka powlekana, zespół QRS, znieczulenie powierzchniowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Aethylum chloratum Filofarm 70 g
Aethylum Chloratum Filofarm to aerozol zawierający 70 g chlorku etylu (Ethylis chloridum) jako substancję czynną, stosowany do krótkotrwałego miejscowego znieczulenia skóry podczas drobnych zabiegów chirurgicznych. Produkt jest wskazany do stosowania u dorosłych oraz młodzieży powyżej 12 roku życia pod nadzorem personelu medycznego, natomiast nie jest przeznaczony dla dzieci poniżej 12 lat. Mechanizm działania opiera się na szybkim ochłodzeniu tkanek, co prowadzi do czasowego zahamowania przewodnictwa nerwowego w miejscu aplikacji. Typowe zastosowania obejmują nacięcie i drenaż niewielkich ropni powierzchownych, usuwanie ciał obcych z powierzchownych warstw skóry, punkcje diagnostyczne, biopsje skórne małych rozmiarów oraz inne krótkotrwałe zabiegi wymagające szybkiego znieczulenia powierzchniowego.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Lignox Spray 100 mg/g
Lignox Spray zawiera lidokainę w stężeniu 100 mg/g, gdzie jedna dawka dostarcza 8,7 mg substancji czynnej. Działania niepożądane są rzadkie, ale mogą wynikać z wysokiego stężenia lidokainy w krwi, spowodowanego nadmiernym dozowaniem lub przyspieszoną absorpcją, zwłaszcza przy aplikacji poniżej strun głosowych, oraz z indywidualnej nadwrażliwości pacjenta. Objawy toksyczności obejmują reakcje ośrodkowego układu nerwowego (pobudzające: nerwowość, zawroty głowy, drgawki; hamujące: senność, utrata przytomności, zatrzymanie oddechu) oraz układu krążenia (niedociśnienie, niedotlenienie mięśnia sercowego, bradykardia, zatrzymanie akcji serca). Reakcje alergiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, są bardzo rzadkie, ale stanowią zagrożenie życia. Miejscowe podrażnienia i odwracalne objawy ze strony dróg oddechowych (ból gardła, chrypka, utrata głosu) mogą wystąpić po aplikacji na błony śluzowe krtani przed intubacją.
błona śluzowa krtani, ból gardła, bradykardia, chrypka, drgawki, działanie ogólnoustrojowe, intubacja, lek znieczulający amidowy, lidokaina, niedociśnienie, niedotlenienie mięśnia sercowego, ośrodkowy układ nerwowy, podrażnienie miejscowe, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, stężenie lidokainy we krwi, układ krążenia, utrata głosu, utrata przytomności, wstrząs anafilaktyczny, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie oddechu, zawrót głowy, znieczulenie powierzchniowe - Leksykon substancji czynnych
Beznokaina – Właściwości farmakodynamiczne
Benzokaina, będąca estrami kwasu para-aminobenzoesowego (PABA), wykazuje miejscowe działanie znieczulające poprzez blokowanie napięciowo zależnych kanałów sodowych w błonie neuronów, co hamuje depolaryzację i przewodzenie impulsów nerwowych. Charakteryzuje się niską rozpuszczalnością w wodzie, co ogranicza jej wchłanianie systemowe i zmniejsza ryzyko działań niepożądanych. W preparacie Pudrospan – Puder płynny benzokaina występuje w stężeniu 10 mg/g, w połączeniu z tlenkiem cynku (200 mg/g) oraz mentolem (10 mg/g). Taka kompozycja zapewnia synergistyczne działanie: benzokaina odpowiada za szybkie (kilka minut) i krótkotrwałe (30-60 minut) znieczulenie powierzchniowe, tlenek cynku wykazuje działanie ściągające, osłaniające i przeciwzapalne, a mentol, dzięki drażnieniu receptorów cieplnych, wywołuje uczucie chłodu i dodatkowe znieczulenie miejscowe utrzymujące się 15-30 minut.
alkohol terpenowy, aminobenzoesan etylu, benzokaina, błona śluzowa, depolaryzacja, działanie miejscowo znieczulające, działanie ściągające, efekt przeciwbólowy, ester kwasu para-aminobenzoesowego, interakcja synergistyczna, kanał sodowy, kwas para-aminobenzoesowy, mentol, miejscowe znieczulenie, odczyn alergiczny, przewodzenie impulsów nerwowych, przewodzenie impulsu nerwowego, stan zapalny, świąd skóry, tlenek cynku, znieczulenie powierzchniowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tonicard 150 mg
Leczenie propafenonem chlorowodorkiem (Tonicard) wymaga indywidualizacji dawkowania oraz ścisłego monitorowania pacjenta, zwłaszcza w fazie ustalania dawki. U dorosłych o masie ciała około 70 kg zalecana dawka dobowa wynosi 450-600 mg, podawana w 2-3 dawkach podzielonych, z możliwością zwiększenia do 900 mg po 3-4 dniach terapii. U dzieci dawka dobowa to 10-20 mg/kg masy ciała, podawana w 3-4 dawkach, przy czym tabletki powlekane nie są wskazane dla dzieci poniżej 45 kg. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z istotnymi zaburzeniami czynności lewej komory (EF <35%) lub chorobą mięśnia sercowego zaleca się rozpoczęcie leczenia od mniejszych dawek z powolnym zwiększaniem, nie wcześniej niż po 5-8 dniach. W przypadku zaburzeń czynności wątroby i/lub nerek konieczna jest indywidualizacja dawkowania oraz monitorowanie stężenia leku w osoczu ze względu na ryzyko kumulacji.
12-kanałowe EKG, badanie Holtera, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy II stopnia, blok przedsionkowo-komorowy III stopnia, ciśnienie tętnicze krwi, frakcja wyrzutowa, komorowe zaburzenia rytmu, kumulacja leku, leczenie podtrzymujące, monitorowanie EKG, monitorowanie układu sercowo-naczyniowego, odstęp QRS, poszerzenie zespołu QRS, propafenon, stężenie leku w osoczu, strukturalna choroba mięśnia sercowego, tabletka powlekana, terapia przeciwarytmiczna, Tonicard, wysiłkowe EKG, zaburzenia czynności lewej komory, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia rytmu serca, znieczulenie powierzchniowe