biosynteza DHEA

Biosynteza dehydroepiandrosteronu (DHEA) to złożony proces biochemiczny zachodzący głównie w nadnerczach. DHEA jest ważnym hormonem steroidowym, prekursorem zarówno androgenów, jak i estrogenów, co czyni go kluczowym elementem w regulacji funkcji hormonalnych organizmu.

Proces biosyntezy DHEA rozpoczyna się od cholesterolu, który jest przekształcany do pregnenolonu przy udziale enzymu cytochromu P450scc (desmolaza cholesterolowa). Następnie pregnenolon ulega konwersji do DHEA dzięki działaniu enzymu cytochromu P450c17, który posiada aktywność 17α-hydroksylazy i 17,20-liazy. W korze nadnerczy, szczególnie w warstwie siatkowatej, biosynteza DHEA zachodzi najintensywniej.

Produkcja DHEA wykazuje charakterystyczne zmiany w ciągu życia człowieka – osiąga szczyt w trzeciej dekadzie życia, po czym stopniowo maleje (zjawisko nazywane adrenopauza). Zaburzenia biosyntezy DHEA mogą prowadzić do różnych stanów patologicznych, w tym zespołu nadnerczowo-płciowego, zespołu policystycznych jajników czy problemów związanych z procesem starzenia.

W diagnostyce endokrynologicznej ocena biosyntezy DHEA ma istotne znaczenie kliniczne, szczególnie w przypadkach podejrzenia zaburzeń nadnerczy, nieprawidłowości hormonalnych czy niedoborów androgenów. Poziom DHEA i jego siarczanu (DHEA-S) w surowicy stanowi wartościowy marker funkcji kory nadnerczy.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Femistelin 10 mg

Femistelin to preparat zawierający 10 mg dehydroepiandrosteronu (DHEA), steroidowego hormonu anabolicznego z grupy pochodnych androstanu, stosowany w celu uzupełnienia niedoboru endogennego DHEA. DHEA jest prekursorem androgenów i estrogenów, syntetyzowanym głównie w warstwie siatkowatej nadnerczy, a jego produkcja osiąga szczyt około 30. roku życia (15-30 mg/dobę u mężczyzn, stężenia we krwi 1,3-12 ng/ml wolnego hormonu i 1,4-7,9 ng/ml siarczanu DHEA). Po menopauzie u kobiet DHEA staje się kluczowym androgenem i substratem do syntezy estrogenów w tkankach obwodowych. Suplementacja DHEA ma na celu poprawę jakości życia osób starszych poprzez spowolnienie procesów starzenia i łagodzenie objawów związanych z niedoborem hormonów płciowych.
17-OH-pregnenolon, adrenarche, androgen, androstendion, biosynteza DHEA, dehydroepiandrosteron, DHEA, DHEA-S, estradiol, estrogen, estron, hydroksylacja C17, kod ATC, konwersja enzymatyczna, liaza C17-C20, niewydolność kory nadnerczy, okres półtrwania, pochodna androstanu, prasteron, pregnenolon, prekursor hormonów płciowych, prohormon, rytm okołodobowy, siarczan DHEA, steroid anaboliczny, testosteron, ujemne sprzężenie zwrotne, warstwa siatkowata nadnerczy, zanik kory nadnerczy
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Biosteron 25 mg

Dehydroepiandrosteron (DHEA) jest steroidowym prohormonem produkowanym głównie w warstwie siatkowatej nadnerczy, pełniącym kluczową rolę w biosyntezie androgenów i estrogenów. Jego synteza rozpoczyna się od cholesterolu, poprzez pregnenolon i 17-OH-pregnenolon, a następnie enzym liazy C17-C20 przekształca go w DHEA. U kobiet DHEA jest prekursorem estrogenów (estron, estradiol), natomiast u mężczyzn prowadzi do produkcji testosteronu. Maksymalne wydzielanie DHEA wynosi 15-30 mg/dobę u mężczyzn, a u kobiet jest o 10-15% niższe. Stężenia wolnego DHEA we krwi wahają się od 1,3 do 12 ng/mL, a siarczanu DHEA (DHEA-S) od 1,4 do 7,9 ng/mL, przy czym DHEA-S charakteryzuje się dłuższym okresem półtrwania i stabilnością stężenia w ciągu doby. Produkcja DHEA osiąga szczyt około 30 roku życia, a następnie stopniowo maleje, osiągając poziomy resztkowe w ósmej dekadzie życia.
17-OH-pregnenolon, adrenarche, androgen, andropauza, androstendion, biosynteza DHEA, cholesterol, choroba autoimmunologiczna, choroba układu krążenia, dehydroepiandrosteron, demencja, dysfunkcja seksualna, estrogen, hormon steroidowy, insulinooporność, kora nadnerczy, liaza C17-C20, menopauza, niedobór DHEA, niewydolność kory nadnerczy, otyłość, pochodna androstanu, pregnenolon, prohormon, schorzenie sercowo-naczyniowe, siarczan DHEA, steroid anaboliczny, steroid nadnerczowy, testosteron, toczeń rumieniowaty układowy, ujemne sprzężenie zwrotne, zaburzenia erekcji, zaburzenia snu, zaburzenie metaboliczne, zespół przewlekłego zmęczenia
Leksykon substancji czynnych
Dehydroepiandrosteron – Właściwości farmakodynamiczne

Dehydroepiandrosteron (DHEA) jest steroidowym hormonem anabolicznym, produkowanym głównie w warstwie siatkowatej kory nadnerczy, pełniącym rolę prohormonu dla androgenów i estrogenów. Biosynteza DHEA rozpoczyna się od cholesterolu, przechodząc przez pregnenolon i 17-OH-pregnenolon, a następnie jest katalizowana przez enzym liazy C17-C20. Maksymalna produkcja DHEA osiąga 15-30 mg/dobę u mężczyzn około 30. roku życia, z poziomami we krwi wynoszącymi 1,3-12 ng/ml dla wolnego hormonu oraz 1,4-7,9 ng/ml dla siarczanu DHEA (DHEA-S), który stanowi dominującą formę krążącą i charakteryzuje się dłuższym okresem półtrwania oraz brakiem dobowych wahań stężenia. U kobiet stężenia te są o 10-15% niższe, a po menopauzie DHEA staje się kluczowym prekursorem estrogenów w tkankach obwodowych. Produkcja DHEA wykazuje charakterystyczny spadek wraz z wiekiem, co koreluje z procesami starzenia i potencjalnym pogorszeniem funkcji fizjologicznych.
androgen, andropauza, biosynteza DHEA, choroba autoimmunologiczna, dehydroepiandrosteron, estrogen, funkcja poznawcza, hormon steroidowy, konwersja enzymatyczna, kora nadnerczy, liaza C17-C20, menopauza, nadmierna pigmentacja skóry, niewydolność kory nadnerczy, prohormon, siarczan DHEA, stan depresyjny, steroid anaboliczny, toczeń rumieniowaty układowy, ujemne sprzężenie zwrotne, zaburzenie metaboliczne, zaburzenie nastroju, zespół przewlekłego zmęczenia

biosynteza DHEA

Powiązane wpisy

Właściwości farmakodynamiczne – Femistelin 10 mg

Właściwości farmakodynamiczne – Biosteron 25 mg

Dehydroepiandrosteron – Właściwości farmakodynamiczne