siarczan DHEA
Siarczan dehydroepiandrosteronu (DHEA-S) to forma metaboliczna dehydroepiandrosteronu (DHEA), który jest hormonem steroidowym produkowanym głównie przez korę nadnerczy. DHEA-S jest najbardziej obficie występującym steroidem w ludzkim krążeniu, a jego stężenie w surowicy jest około 300 razy wyższe niż stężenie niezwiązanego DHEA.
W organizmie DHEA pełni rolę prekursora w syntezie hormonów płciowych – androgenów i estrogenów. Siarczan DHEA charakteryzuje się dłuższym okresem półtrwania niż wolny DHEA (około 7-10 godzin vs 15-30 minut), co czyni go bardziej stabilnym markerem diagnostycznym w badaniach laboratoryjnych.
Oznaczanie poziomu siarczanu DHEA we krwi ma istotne znaczenie diagnostyczne w ocenie funkcji nadnerczy oraz w diagnostyce różnicowej hirsutyzmu, zespołu policystycznych jajników, przedwczesnego dojrzewania płciowego, a także niektórych guzów nadnerczy. Charakterystycznie wysokie stężenia DHEA-S występują w przypadku wrodzonych zaburzeń kory nadnerczy, takich jak wrodzony przerost nadnerczy.
Wartości referencyjne siarczanu DHEA różnią się w zależności od wieku i płci pacjenta. Poziom tego hormonu osiąga szczyt w okresie dojrzewania i wczesnej dorosłości, po czym stopniowo obniża się wraz z wiekiem, co określa się mianem adrenopauzy. Zmniejszenie stężenia DHEA-S u osób starszych wiąże się z szeregiem zmian metabolicznych i może mieć związek z procesami starzenia się organizmu.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Dehydroepiandrosteron – Wskazania do stosowania
Dehydroepiandrosteron (DHEA) jest steroidowym hormonem produkowanym głównie przez nadnercza, pełniącym rolę prekursora androgenów i estrogenów. Jego stężenie w surowicy osiąga maksimum w wieku 20-30 lat, a następnie ulega stopniowemu spadkowi, co może prowadzić do niedoborów wymagających suplementacji. Preparaty takie jak Biosteron i Femistelin dostępne są w dawkach 10 mg i 25 mg, przy czym tabletki 10 mg można dzielić na dawki po 5 mg, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii. Wskazaniem do stosowania jest potwierdzony laboratoryjnie niedobór DHEA lub DHEA-S, zarówno u kobiet, jak i mężczyzn, wynikający z fizjologicznego starzenia się lub patologii nadnerczy. Terapia powinna być prowadzona pod kontrolą lekarza z regularnym monitorowaniem stężenia hormonu w surowicy oraz oceną kliniczną, aby uniknąć nadmiernej androgenizacji i innych działań niepożądanych.
androgen, androgenizacja, badanie hormonalne, badanie laboratoryjne, dehydroepiandrosteron, estrogen, funkcja nadnerczy, hormon steroidowy, nadnercze, niedobór DHEA, niedobór fizjologiczny, niedobór hormonu, normalizacja stężenia, parametry hormonalne, prekursor hormonów płciowych, siarczan DHEA, stężenie DHEA, stężenie w surowicy, suplementacja DHEA, surowica krwi - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Femistelin 10 mg
Femistelin to preparat zawierający 10 mg dehydroepiandrosteronu (DHEA), steroidowego hormonu anabolicznego z grupy pochodnych androstanu, stosowany w celu uzupełnienia niedoboru endogennego DHEA. DHEA jest prekursorem androgenów i estrogenów, syntetyzowanym głównie w warstwie siatkowatej nadnerczy, a jego produkcja osiąga szczyt około 30. roku życia (15-30 mg/dobę u mężczyzn, stężenia we krwi 1,3-12 ng/ml wolnego hormonu i 1,4-7,9 ng/ml siarczanu DHEA). Po menopauzie u kobiet DHEA staje się kluczowym androgenem i substratem do syntezy estrogenów w tkankach obwodowych. Suplementacja DHEA ma na celu poprawę jakości życia osób starszych poprzez spowolnienie procesów starzenia i łagodzenie objawów związanych z niedoborem hormonów płciowych.
17-OH-pregnenolon, adrenarche, androgen, androstendion, biosynteza DHEA, dehydroepiandrosteron, DHEA, DHEA-S, estradiol, estrogen, estron, hydroksylacja C17, kod ATC, konwersja enzymatyczna, liaza C17-C20, niewydolność kory nadnerczy, okres półtrwania, pochodna androstanu, prasteron, pregnenolon, prekursor hormonów płciowych, prohormon, rytm okołodobowy, siarczan DHEA, steroid anaboliczny, testosteron, ujemne sprzężenie zwrotne, warstwa siatkowata nadnerczy, zanik kory nadnerczy - Leksykon substancji czynnych
Prasteron – Właściwości farmakodynamiczne
Prasteron (DHEA) jest steroidowym hormonem kory nadnerczy, zaliczanym do androgenów, z główną produkcją w nadnerczach i około 10% w gonadach. Średnie stężenia DHEA w osoczu wynoszą u mężczyzn 7-31 nmol/l, a u kobiet 7-10,5 µmol/l, z wyraźną zmiennością dobową i szczytem między 20. a 30. rokiem życia, po czym następuje stopniowy spadek. W krążeniu dominuje siarczan DHEA (DHEA-S), którego stężenie jest około 500-krotnie wyższe niż wolnego DHEA i stanowi najlepszy marker androgennej aktywności nadnerczy. DHEA działa poprzez przekształcenie w tkankach obwodowych do androgenów (ok. 4,7% do androstendionu, 0,67% do testosteronu) oraz estrogenów, pełniąc rolę substratu do ich syntezy w tkankach takich jak podskórna tkanka tłuszczowa, gruczoły sutkowe czy mieszki włosowe.
Farmakodynamicznie prasteron wykazuje działanie anaboliczne, stymulując syntezę białek i zwiększając masę mięśniową oraz kostną, a także wspomaga mineralizację i wzrost kości. Jego aktywność androgenna wynika z przemiany do testosteronu, a estrogenna z syntezy w tkankach obwodowych. Klinicznie suplementacja DHEA jest stosowana w stanach takich jak andropauza, menopauza, spadek sprawności fizycznej i psychicznej, zaburzenia nastroju, snu, erekcji, otyłość, insulinooporność, niewydolność kory nadnerczy oraz osłabienie odporności. Podawanie egzogennego DHEA nie hamuje endogennej produkcji i może poprawiać jakość życia, opóźniając procesy starzenia poprzez korzystny wpływ na układ kostno-mięśniowy, immunologiczny oraz funkcje psychoseksualne.
aktywność androgenna, androgen, andropauza, androstendion, dehydroepiandrosteron, działanie anaboliczne, fluktuacja dobowa, gonady, hormon kory nadnerczy, insulinooporność, kora nadnerczy, menopauza, mineralizacja kości, niewydolność kory nadnerczy, prasteron, siarczan DHEA, stan depresyjny, stężenie DHEA, synteza białek, ujemne sprzężenie zwrotne, zaburzenia erekcji - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Biosteron 10 mg
Dehydroepiandrosteron (DHEA), obecny w preparacie Biosteron (tabletki 10 mg i 25 mg), jest steroidowym hormonem anabolicznym i prohormonem, syntetyzowanym głównie w warstwie siatkowatej kory nadnerczy. Jego biosynteza rozpoczyna się od cholesterolu, a następnie przez pregnenolon i 17-OH-pregnenolon prowadzi do powstania DHEA. W organizmie pełni rolę prekursora androgenów i estrogenów, z konwersją zależną od płci i wieku pacjenta. Maksymalna produkcja endogenna u mężczyzn wynosi 15-30 mg/dobę, z poziomami wolnego DHEA we krwi 1,3-12 ng/mL oraz siarczanu DHEA (DHEA-S) 1,4-7,9 ng/mL, u kobiet wartości te są o 10-15% niższe. DHEA-S, dominująca forma we krwi, charakteryzuje się dłuższym okresem półtrwania i brakiem rytmu dobowego, co wpływa na stabilność stężeń w trakcie terapii.
17-OH-pregnenolon, adrenarche, andropauza, androstendion, atrofia, biosynteza estrogenów, choroba autoimmunologiczna, choroba układu krążenia, dehydroepiandrosteron, demencja, estrogen, hormon steroidowy, hydroksylacja C17, insulinowrażliwość, konwersja enzymatyczna, liaza C17-C20, menopauza, nadnercze, niewydolność kory nadnerczy, otyłość, prohormon, siarczan DHEA, stan depresyjny, steroid anaboliczny, terapia substytucyjna, testosteron, toczeń rumieniowaty uogólniony, ujemne sprzężenie zwrotne, warstwa siatkowata nadnerczy, zaburzenie erekcji, zaburzenie snu, zespół przewlekłego zmęczenia