barwnik w tarczycy
Barwniki w tarczycy to substancje, które mogą gromadzić się w tkance gruczołu tarczowego i być widoczne podczas badania histopatologicznego. Najczęściej obserwowanym barwnikiem w tarczycy jest lipofuscyna, zwana też „barwnikiem starzenia”, która występuje jako żółtobrązowy pigment składający się z lipidów, białek i resztek komórkowych.
W tarczycy mogą również gromadzić się melanina (szczególnie w przypadkach współwystępowania z czerniakiem), hemosyderyna (powstająca w wyniku rozkładu hemoglobiny po wynaczynieniu krwi) oraz egzogenne barwniki, takie jak pigmenty stosowane w niektórych lekach czy procedurach diagnostycznych. Obecność barwników może być zjawiskiem fizjologicznym związanym z wiekiem lub patologicznym, wymagającym dalszej diagnostyki.
W diagnostyce różnicowej zmian barwnikowych w tarczycy istotne znaczenie ma badanie histopatologiczne z odpowiednimi barwieniami, które pozwala odróżnić poszczególne typy barwników i określić ich pochodzenie. Nagromadzenie barwników samo w sobie zazwyczaj nie wymaga interwencji terapeutycznej, jednak może towarzyszyć innym stanom patologicznym tarczycy, które wymagają leczenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kefrenex 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny, substancji czynnej leku Kefrenex, nie wykazały działania genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co jest istotnym elementem pozytywnego profilu bezpieczeństwa. Jednakże u zwierząt laboratoryjnych zaobserwowano zmiany mogące mieć znaczenie kliniczne, takie jak odkładanie barwnika w tarczycy u szczurów, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, obniżenie stężenia T3, hemoglobiny oraz liczby leukocytów i erytrocytów u małp z rodziny Cynomolgus, a także zmętnienie soczewki i zaćma u psów. W badaniach teratogennych na królikach stwierdzono zwiększoną częstość zagięcia nadgarstkowego/stępowego u płodów przy ekspozycji na poziomie zbliżonym do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi, jednak znaczenie kliniczne tych obserwacji pozostaje niejasne.
badanie genotoksyczne, badanie in vitro, badanie in vivo, barwnik w tarczycy, ciąża rzekoma, efekt teratogenny, gospodarka hormonalna tarczycy, gruczoł tarczowy, hemoglobina, hipertrofia komórek pęcherzykowych, hormon T3, krwinki, kwetiapina, parametr hematologiczny, płodność, powikłanie okulistyczne, prolaktyna, toksyczne oddziaływanie, zaćma, zagięcie nadgarstkowe, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Quetiapine Aurovitas 200 mg
Bezpieczeństwo stosowania kwetiapiny zostało ocenione w licznych badaniach przedklinicznych, obejmujących genotoksyczność, toksyczny wpływ na reprodukcję oraz długoterminowe obserwacje na zwierzętach laboratoryjnych. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału genotoksycznego kwetiapiny, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa leku. W badaniach na szczurach zaobserwowano odkładanie barwnika w tarczycy, natomiast u małp Cynomolgus stwierdzono hipertrofię pęcherzyków tarczycy, obniżenie stężenia T3 w osoczu, zmniejszenie hemoglobiny oraz liczby białych i czerwonych krwinek, co może wskazywać na wpływ na funkcję tarczycy i parametry hematologiczne. U psów odnotowano zmętnienie soczewki i rozwój zaćmy, co sugeruje potencjalny wpływ na narząd wzroku.
badanie in vitro, badanie in vivo, barwnik w tarczycy, ciąża urojona, dawka terapeutyczna, faza międzyrujowa, funkcja tarczycy, genotoksyczność, hipertrofia pęcherzyków tarczycy, kwetiapina, liczba krwinek, narząd wzroku, parametry hematologiczne, płodność, prolaktyna, przykurcz, stężenie hemoglobiny, stężenie T3, toksyczność reprodukcyjna, zaćma, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Questax XR 300 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny, obejmujące testy in vitro i in vivo, nie wykazały działania genotoksycznego substancji czynnej. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych zaobserwowano zmiany narządowe przy klinicznie istotnych poziomach ekspozycji, takie jak odkładanie barwnika w tarczycy u szczurów, przerost komórek pęcherzykowych tarczycy i obniżenie stężenia T3 oraz hemoglobiny u makaków jawajskich, a także zmętnienie soczewki i zaćmę u psów. W badaniach toksyczności rozwojowej u królików stwierdzono zwiększoną częstość skrzywień nadgarstka i kości stępu przy dawkach zbliżonych do maksymalnych dawek terapeutycznych u ludzi, towarzyszących toksyczności matczynej, m.in. zmniejszeniu przyrostu masy ciała samic.
badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, barwnik w tarczycy, ciąża urojona, diestrus, działanie mutagenne, hemoglobina, hormon T3, kość stępu, krwinki czerwone, kwetiapina, okres międzyrujowy, płodność samców, potencjał genotoksyczny, prolaktyna, przerost komórek pęcherzykowych, Questax XR, rozwój zarodkowo-płodowy, skrzywienie nadgarstka, toksyczność kwetiapiny, toksyczność matczyna, zaćma, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ApoTiapina PR 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny, substancji czynnej ApoTiapina PR, nie wykazały genotoksyczności zarówno in vitro, jak i in vivo, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa długoterminowego stosowania. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych zaobserwowano zmiany narządowe przy ekspozycji na poziomie klinicznie istotnym, takie jak odkładanie barwnika w tarczycy u szczurów, hipertrofia pęcherzyków tarczycy, obniżenie stężenia trójjodotyroniny (T3), zmniejszenie hemoglobiny oraz liczby leukocytów i erytrocytów u małp Cynomolgus, a także zmętnienie soczewki i zaćma u psów. W badaniach teratogennych u królików stwierdzono zwiększoną częstość przykurczu kończyn płodów przy ekspozycji na poziomie zbliżonym do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi, towarzyszącą toksyczności u samic (zmniejszony przyrost masy ciała).
badania genotoksyczności, badania płodności, badania przedkliniczne, barwnik w tarczycy, ciąża urojona, dawka terapeutyczna, ekspozycja na substancję czynną, faza międzyrujowa, hipertrofia pęcherzyków tarczycy, hormonalna regulacja rozrodu, kwetiapina, liczba krwinek, płodność samców, potencjał genotoksyczny, przykurcz łap, stężenie hemoglobiny, stężenie prolaktyny, toksyczność kwetiapiny, toksyczność zarodkowo-płodowa, trójjodotyronina, zaćma, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ApoTiapina PR 300 mg
Lek ApoTiapina PR zawierający kwetiapinę fumaranu przeszedł szerokie badania przedkliniczne, które nie wykazały genotoksyczności substancji czynnej zarówno in vitro, jak i in vivo. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych przy ekspozycji odpowiadającej dawkom terapeutycznym u ludzi zaobserwowano zmiany takie jak odkładanie barwnika w tarczycy u szczurów, hipertrofia pęcherzyków tarczycy, obniżenie stężenia T3, zmniejszenie hemoglobiny oraz liczby leukocytów i erytrocytów u małp Cynomolgus, a także zmętnienie soczewki i zaćmę u psów. Zmiany te nie zostały potwierdzone w długoterminowych badaniach klinicznych, jednak zmętnienie soczewki i zaćma wymagają monitorowania w praktyce klinicznej. W badaniach toksyczności rozwojowej u królików stwierdzono zwiększoną częstość przykurczu łap u potomstwa oraz zmniejszony przyrost masy ciała samic ciężarnych przy ekspozycji na poziomie zbliżonym do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi, choć znaczenie tych obserwacji dla pacjentów pozostaje nieznane.
ApoTiapina, badania in vitro, badania in vivo, barwnik w tarczycy, ciąża urojona, ekspozycja na kwetiapinę, faza międzyrujowa, fumaran kwetiapiny, genotoksyczność, hemoglobina, hipertrofia pęcherzyków tarczycy, krwinki białe i czerwone, lek przeciwpsychotyczny, płodność samców, prolaktyna, przykurcz łap, toksyczność zarodkowo-płodowa, trójjodotyronina T3, zaćma, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Quetiapine Fair-Med 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny nie wykazały działania genotoksycznego w testach in vivo i in vitro, co jest istotne dla oceny długoterminowego bezpieczeństwa terapii. U zwierząt laboratoryjnych zaobserwowano zmiany morfologiczne i biochemiczne przy ekspozycji na poziomie klinicznym: u szczurów odkładanie barwnika w tarczycy, u małp Cynomolgus hipertrofię komórek pęcherzykowych tarczycy, obniżenie stężenia T3 w osoczu, zmniejszenie hemoglobiny oraz liczby leukocytów i erytrocytów, a u psów zmętnienie soczewki i zaćmę. W badaniach rozwojowych u królików stwierdzono zwiększoną częstość przykurczu kończyn płodów oraz zmniejszenie przyrostu masy ciała ciężarnych samic przy ekspozycji na poziomie zbliżonym do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi. Znaczenie tych obserwacji dla kliniki pozostaje nieustalone.
badania toksykologiczne, badanie długoterminowe, barwnik w tarczycy, ciąża urojona, dawka terapeutyczna, faza międzyrujowa, genotoksyczność kwetiapiny, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, in vitro, in vivo, kwetiapina, liczba krwinek, płodność samców, przykurcz łap, przyrost masy ciała, stężenie hemoglobiny, stężenie prolaktyny, stężenie T3 w osoczu, zaćma, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Questax XR 600 mg
Kwetiapina (fumaranu) zawarta w leku Questax XR nie wykazuje potencjału genotoksycznego w badaniach in vitro i in vivo, co potwierdza jej bezpieczeństwo genetyczne przy długotrwałym stosowaniu. W badaniach przedklinicznych na zwierzętach zaobserwowano zmiany przy ekspozycjach zbliżonych do klinicznych: u szczurów odkładanie barwnika w tarczycy, u makaków jawajskich przerost komórek pęcherzykowych tarczycy, obniżenie stężenia T3 w osoczu oraz zmniejszenie hemoglobiny i liczby erytrocytów i leukocytów, a u psów zmętnienie soczewki i zaćmę. Zmiany te nie zostały potwierdzone w badaniach klinicznych u ludzi.
badanie genotoksyczności, badanie płodności, badanie przedkliniczne, barwnik w tarczycy, ciąża urojona, dawka terapeutyczna, diestrus, fumaran, hormonalna kontrola rozrodu, in vitro, in vivo, kohabitacja, krwinka biała, krwinka czerwona, kwetiapina, okres międzyrujowy, płodność, potencjał genotoksyczny, prolaktyna, przerost komórek pęcherzykowych tarczycy, przykurcz, przyrost masy ciała, Questax XR, stężenie hemoglobiny, toksyczność, trójjodotyronina, zaćma, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Quetiapine Aurovitas 300 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa kwetiapiny, uzyskane w badaniach in vitro i in vivo na różnych gatunkach zwierząt, nie wykazały działania genotoksycznego substancji czynnej, co jest kluczowe dla oceny ryzyka karcynogennego. W badaniach na szczurach, małpach Cynomolgus i psach zaobserwowano zmiany narządowe, takie jak odkładanie barwnika w tarczycy, hipertrofia pęcherzyków tarczycy, obniżenie stężenia T3, zmniejszenie hemoglobiny i liczby krwinek oraz zmętnienie soczewki i zaćma. W badaniach teratogennych u królików stwierdzono zwiększoną częstość przykurczu kończyn przy ekspozycji na poziomie zbliżonym do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi, jednak kliniczne znaczenie tych obserwacji pozostaje niejasne.
barwnik w tarczycy, ciąża urojona, działanie niepożądane, ekspozycja farmakologiczna, faza międzyrujowa, genotoksyczność kwetiapiny, hipertrofia pęcherzyków tarczycy, hormon T3, hormonalna regulacja rozrodu, krwinki białe i czerwone, kwetiapina, płodność samców, potencjał genotoksyczny, przykurcz łap, stężenie hemoglobiny, stężenie prolaktyny, toksyczne oddziaływanie kwetiapiny, zaburzenia funkcji rozrodczych, zaburzenia funkcji tarczycy, zaćma, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketilept 300 mg 300 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny (substancji czynnej leku Ketilept) nie wykazały działania genotoksycznego ani mutagennego w testach in vitro i in vivo, co jest istotne dla oceny długoterminowego bezpieczeństwa stosowania leku. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych, przy dawkach porównywalnych do terapeutycznych u ludzi, zaobserwowano zmiany narządowe, takie jak odkładanie barwnika w gruczole tarczowym u szczurów oraz przerost komórek pęcherzykowych tarczycy i obniżenie stężenia T3 w osoczu u małp Cynomolgus. Dodatkowo, u tych małp stwierdzono obniżenie hemoglobiny oraz zmniejszenie liczby erytrocytów i leukocytów, co może wpływać na funkcje hematologiczne. U psów odnotowano zmętnienie soczewki i rozwój zaćmy, co wymaga uwagi ze względu na potencjalne ryzyko u ludzi przy długotrwałym stosowaniu kwetiapiny.
barwnik w tarczycy, ciąża rzekoma, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, genotoksyczność, hemoglobina, hormon T3, in vitro, in vivo, krwinki czerwone i białe, kwetiapina, okres międzyrujowy, prolaktyna, przerost komórek pęcherzykowych tarczycy, przykurcz nadgarstka, toksyczność matczyna, toksyczność zarodkowo-płodowa, zaćma, zmętnienie soczewki