prątek atenuowany
Prątek atenuowany to osłabiona, niepatogenna forma bakterii z rodzaju Mycobacterium, która została poddana procesowi atenuacji (osłabienia) w warunkach laboratoryjnych. Atenuacja polega na wielokrotnym przeszczepianiu bakterii na pożywkach lub poddawaniu ich działaniu czynników fizycznych i chemicznych, co prowadzi do utraty przez nie zjadliwości przy jednoczesnym zachowaniu właściwości antygenowych.
Najważniejszym przykładem prątka atenuowanego jest szczep BCG (Bacillus Calmette-Guérin), będący atenuowaną formą Mycobacterium bovis. Szczep ten został opracowany przez Alberta Calmette’a i Camille’a Guérina po 13 latach hodowli na specjalnej pożywce z dodatkiem żółci wołowej. Szczep BCG stosowany jest od 1921 roku jako szczepionka przeciwko gruźlicy.
W immunoprofilaktyce prątki atenuowane wywołują odpowiedź immunologiczną podobną do naturalnej infekcji, ale bez wywoływania choroby. Indukują zarówno odpowiedź humoralną, jak i komórkową, zapewniając długotrwałą ochronę. Szczepionki zawierające prątki atenuowane, jak BCG, są szczególnie skuteczne w zapobieganiu ciężkim postaciom gruźlicy u dzieci, zwłaszcza gruźliczemu zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych i prosówce.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – BCG Szczepionka AJVaccines 2-8×10^6 CFU/ml
BCG Szczepionka AJVaccines zawiera żywe atenuowane prątki Mycobacterium bovis BCG, szczep duński 1331, w dawce 2-8 x 10^6 CFU w 0,1 ml dla dorosłych i dzieci powyżej 12 miesięcy oraz 1-4 x 10^6 CFU w 0,05 ml dla niemowląt poniżej 12 miesięcy. W dokumentacji rejestracyjnej brak jest danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania szczepionki, w tym badań toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, karcynogenności oraz wpływu na rozród i rozwój. Oznacza to, że nie przeprowadzono badań na modelach zwierzęcych w tych obszarach, co jest wyraźnie zaznaczone w sekcji 5.3 charakterystyki produktu leczniczego.
- Leksykon substancji czynnych
Prątki BCG – Właściwości farmakokinetyczne
Prątki BCG, stosowane zarówno w immunoterapii nowotworów pęcherza moczowego, jak i w szczepieniach przeciwgruźliczych, wykazują różnorodne właściwości farmakokinetyczne zależne od drogi podania oraz podszczepu. W terapii dopęcherzowej, preparaty takie jak OncoTICE (podszczep TICE, 2-8 x 10⁸ CFU/fiolkę, stężenie po rekonstytucji 0,4-1,6 x 10⁷ CFU/ml) oraz Onko BCG 50 i 100 (brazylijski Moreau, odpowiednio 50 mg i 100 mg, co odpowiada 1,5-6,0 x 10⁸ i 3,0-12,0 x 10⁸ żywych prątków) działają jako nieswoiste czynniki immunostymulujące, wiążąc się m.in. z fibronektyną w ścianie pęcherza i inicjując lokalny proces zapalny oraz aktywację układu immunologicznego, co sprzyja eliminacji komórek nowotworowych i zapobiega nawrotom. Znacząca część podanego preparatu jest jednak wydalana podczas pierwszej mikcji około 2 godzin po podaniu.
alergia tuberkulinowa, czynnik immunostymulacyjny, fibronektyna, immunoterapia nowotworów, komórka nowotworowa, nadwrażliwość typu opóźnionego, nowotwór pęcherza moczowego, odporność przeciwgruźlicza, pęcherz moczowy, podanie dopęcherzowe, podanie śródskórne, podszczep TICE, prątek atenuowany, prątki BCG, proces zapalny, szczepienie przeciwgruźlicze, szczepionka przeciwgruźlicza, układ immunologiczny, węzeł chłonny, wlew dopęcherzowy