toksyczność przewlekła
Toksyczność przewlekła to stan szkodliwego działania substancji chemicznej na organizm, który rozwija się stopniowo w wyniku długotrwałej ekspozycji na małe dawki danej substancji. W przeciwieństwie do toksyczności ostrej, skutki toksyczności przewlekłej mogą ujawnić się dopiero po miesiącach lub latach narażenia.
Mechanizmy toksyczności przewlekłej obejmują kumulację substancji w tkankach, powolne uszkodzenia komórkowe, zaburzenia procesów naprawczych oraz przewlekły stan zapalny. Substancje wywołujące toksyczność przewlekłą mogą prowadzić do nieodwracalnych zmian w narządach, rozwoju chorób przewlekłych, nowotworów lub zaburzeń endokrynologicznych.
W diagnostyce toksyczności przewlekłej kluczowe znaczenie ma dokładny wywiad środowiskowy i zawodowy, monitorowanie biomarkerów ekspozycji oraz specjalistyczne badania obrazowe oceniające stopień uszkodzenia narządów. Leczenie polega głównie na eliminacji ekspozycji na czynnik toksyczny oraz wdrożeniu terapii ukierunkowanej na powstałe uszkodzenia narządowe.
Badania toksyczności przewlekłej stanowią istotny element oceny bezpieczeństwa leków, dodatków do żywności, pestycydów i innych substancji chemicznych przed ich dopuszczeniem do stosowania. Obejmują długoterminowe obserwacje na modelach zwierzęcych z analizą parametrów biochemicznych, histopatologicznych i funkcjonalnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esputicon 980 mg/g
W dokumentacji produktu leczniczego Esputicon (dimetikon 980 mg/g, krople doustne) nie przedstawiono danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak informacji obejmuje toksyczność ostrą i przewlekłą, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy, wpływ na rozrodczość i rozwój, badania farmakologiczne bezpieczeństwa oraz tolerancję miejscową. Dimetikon, będący substancją czynną, nie posiada udokumentowanych badań przedklinicznych w dostarczonej Charakterystyce Produktu Leczniczego, co może wynikać z jego długotrwałego stosowania klinicznego i znanego profilu bezpieczeństwa opartego na doświadczeniu praktycznym, a nie na badaniach na modelach zwierzęcych lub in vitro.
badania farmakologiczne, badania in vitro, bezpieczeństwo przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, dimetikon, Esputicon, genotoksyczność, krople doustne, modele zwierzęce, potencjał rakotwórczy, stężenie substancji czynnej, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, wpływ na rozrodczość - Leksykon substancji czynnych
Mepartrycyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Mepartrycyna, substancja czynna preparatu Ipertrofan 40, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań przedklinicznych. W badaniach toksyczności ostrej doustnej u myszy i szczurów wartość LD50 przekracza 4000 mg/kg masy ciała, co wskazuje na bardzo niską toksyczność. Badania toksyczności podostrej i przewlekłej (6 miesięcy) u szczurów i psów nie wykazały zmian patologicznych, potwierdzając dobrą tolerancję substancji przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, mepartrycyna nie wykazuje działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność i śmiertelność okołoporodową u zwierząt laboratoryjnych (szczury, króliki). Badania genotoksyczności, przeprowadzone zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały działania mutagennego, co eliminuje ryzyko uszkodzeń DNA i potencjalnego działania rakotwórczego. Kompleksowa ocena bezpieczeństwa mepartrycyny wskazuje, że substancja nie stanowi szczególnego zagrożenia dla ludzi przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Brak toksycznych efektów w badaniach wielokrotnych dawek, brak teratogenności oraz brak mutagenności potwierdzają jej bezpieczeństwo kliniczne i uzasadniają dalsze stosowanie w terapii.
badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, badania reprodukcyjne, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, LD50, mepartrycyna, mutacja genetyczna, płodność, proces nowotworowy, profil bezpieczeństwa, śmiertelność okołoporodowa, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, wady rozwojowe, zmiany patologiczne - Leksykon substancji czynnych
Albumina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Albumina, będąca kluczowym białkiem osocza, pełni istotną rolę w utrzymaniu ciśnienia onkotycznego oraz transporcie licznych substancji. W badaniach przedklinicznych preparatów albuminowych napotykamy na istotne ograniczenia metodologiczne, wynikające z immunogenności ludzkiej albuminy u zwierząt laboratoryjnych, co uniemożliwia rzetelną ocenę toksyczności przewlekłej oraz wpływu na rozwój zarodkowo-płodowy. Badania toksyczności ostrej, mimo podawania wysokich dawek (np. 800 mg u myszy, 950 mg u szczurów), wykazały brak zgonów i zmian patomorfologicznych, jednak ich interpretacja jest utrudniona ze względu na przeciążenie układu krążenia. Specjalistyczne formy albuminy, takie jak nanokoloidalna albumina ludzka, nie wykazały toksyczności nawet przy dawkach około 3500-krotnie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi (1 g/kg masy ciała podskórnie). Nie przeprowadzano standardowych badań mutagenności i rakotwórczości, co jest uzasadnione brakiem klinicznych przesłanek oraz naturalnym pochodzeniem białka.
albumina jaja kurzego, badanie sekcyjne, badanie toksykologiczne, białko osocza ludzkiego, ciśnienie onkotyczne krwi, diagnostyka obrazowa, działanie rakotwórcze, funkcja transportowa, immunoglobulina, interferencja immunologiczna, nanokoloidalna albumina, podanie podskórne, potencjał mutagenny, przeciążenie układu krążenia, przeciwciała przeciwko albuminie, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, tolerancja miejscowa, układ immunologiczny noworodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – PULNOZIN MUCO o smaku limonki 750 mg
Produkt leczniczy PULNOZIN MUCO w formie tabletek do ssania o smaku limonki zawiera 750 mg karbocysteiny jako substancję czynną. Brak jest dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego preparatu, w tym wyników standardowych badań toksykologicznych takich jak toksyczność ostra, przewlekła, mutagenność, rakotwórczość czy wpływ na reprodukcję. Ocena bezpieczeństwa opiera się zatem na danych klinicznych oraz długoletnim doświadczeniu klinicznym z karbocysteiną. Tabletki mają wymiary 18,2 mm średnicy i 5,6 mm grubości, a ich skład obejmuje także substancje pomocnicze, w tym 679,10 mg izomaltu oraz glikol propylenowy, co może mieć znaczenie w kontekście bezpieczeństwa u wybranych pacjentów.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, działanie niepożądane, glikol propylenowy, izomalt, karbocysteina, lek mukolityczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, ryzyko toksykologiczne, substancja pomocnicza, tabletka do ssania, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenia reprodukcji - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Respifortin 600 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania acetylocysteiny w produkcie leczniczym Respifortin 600 mg są ograniczone i głównie odnoszą się do toksyczności ostrej, opisanej w punkcie 4.9 charakterystyki produktu leczniczego. W jednej tabletce musującej znajduje się 600 mg acetylocysteiny oraz substancje pomocnicze: 682,2 mg izomaltu, 39,9 mg aspartamu i 669,9 mg sodu wodorowęglanu (odpowiadającego 183,4 mg sodu), które również mogą mieć znaczenie dla oceny potencjalnej toksyczności. Informacje dotyczące postępowania w przypadku przedawkowania leku są powiązane z danymi o toksyczności ostrej, jednak brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących toksyczności podprzewlekłej, przewlekłej, mutagenności, kancerogenności oraz wpływu na reprodukcję.
- Leksykon substancji czynnych
Tribenozyd – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne tribenozydu wykazały bardzo niski profil toksyczności zarówno po jednorazowym, jak i przewlekłym podaniu. Dawka śmiertelna (LD50) nie została określona, nawet przy doustnym podaniu dawek przekraczających 3 g/kg masy ciała u zwierząt laboratoryjnych. Objawem niepożądanym była jedynie oleista biegunka, prawdopodobnie związana z niezaabsorbowaną substancją. W badaniach toksyczności przewlekłej, trwających rok, podawano tribenozyd w dawce 1 g/kg masy ciała szczurów i psów, nie obserwując mikroskopowych zmian patologicznych w narządach wewnętrznych ani uszkodzeń przewodu pokarmowego czy nerek. Podanie doodbytnicze, stosowane w preparatach Procto-Glyvenol i Procto-Hemolan, zapewnia wysokie stężenie miejscowe przy minimalnej ekspozycji ogólnoustrojowej, co dodatkowo potwierdza bezpieczeństwo terapii długoterminowej. Brak jest jednak pełnych danych dotyczących wpływu tribenozydu na reprodukcję.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Duspatalin Gastro 135 mg
Przedkliniczne badania toksyczności mebeweryny chlorowodorku, substancji czynnej Duspatalin Gastro, wykazały, że głównym efektem toksycznym po podaniu wielokrotnym są objawy neurotoksyczne, takie jak pobudzenie motoryczne, drżenia i drgawki, szczególnie u psów przy dawkach odpowiadających 3-krotności maksymalnej dawki klinicznej (400 mg/dobę, przeliczone na mg/m²). Badania reprodukcyjne wskazują na brak teratogenności u szczurów i królików, jednak przy dawkach dwukrotnie przekraczających maksymalną dawkę kliniczną u ludzi zaobserwowano u szczurów zmniejszenie liczebności miotu oraz zwiększoną resorpcję płodów. Nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność samców i samic przy dawkach równoważnych dawce terapeutycznej. Ocena genotoksyczności wykazała brak właściwości genotoksycznych w testach in vitro i in vivo, jednak brak jest danych dotyczących długoterminowej karcynogenności mebeweryny.
badanie in vitro, badanie in vivo, chlorowodorek mebeweryny, dawka kliniczna, dawkowanie terapeutyczne, drgawki, działanie karcynogenne, genotoksyczność, mebeweryna, neurotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, resorpcja płodu, teratogenność, toksyczność leku, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksykologia, zaburzenia funkcji OUN - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eferox 112 mcg
Przedkliniczne badania toksykologiczne lewotyroksyny sodowej (Levothyroxinum natricum), substancji czynnej produktu Eferox, wykazały niską toksyczność ostrą, nawet przy jednorazowym podaniu wysokich dawek przekraczających dawki terapeutyczne. W badaniach przewlekłych na szczurach zaobserwowano hepatotoksyczność, zwiększoną śmiertelność kłębuszków nerkowych oraz zmiany masy narządów wewnętrznych przy dużych dawkach, natomiast u psów nie stwierdzono istotnych działań niepożądanych, co sugeruje różnice międzygatunkowe. Testy mutagenności, w tym test mikrojądrowy na szczurach, nie wykazały działania mutagennego, a dane dotyczące potencjału karcynogennego są niewystarczające z powodu braku długoterminowych badań.
działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, hepatotoksyczność, hormon tarczycy, kłębuszki nerkowe, Levothyroxinum natricum, lewotyroksyna sodowa, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, przenikanie przez łożysko, rozwój ośrodkowego układu nerwowego, śmierć płodu, teratogenność, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie wątroby, wada wrodzona, wpływ na rozrodczość, zachowanie rozrodcze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Propranolol WZF 1 mg/ml
Propranolol chlorowodorek, substancja czynna preparatu Propranolol WZF w stężeniu 1 mg/ml, jest dobrze poznanym nieselektywnym beta-adrenolitykiem o ugruntowanym profilu bezpieczeństwa, potwierdzonym zarówno przez liczne badania przedkliniczne, jak i wieloletnie doświadczenie kliniczne. Dokumentacja przedkliniczna obejmuje szczegółowe dane dotyczące farmakologicznej toksyczności, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję, które są integralną częścią Charakterystyki Produktu Leczniczego. Kompleksowa ocena bezpieczeństwa leku opiera się na analizie zarówno danych przedklinicznych, jak i klinicznych, co umożliwia właściwą ocenę stosunku korzyści do ryzyka w różnych wskazaniach terapeutycznych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pneumovax 23 po 25 mcg polisacharydu otoczkowego każdego z 23 serotypów Streptococcus pneumoniae/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Ocena bezpieczeństwa przedklinicznego szczepionki PNEUMOVAX 23, zawierającej 25 μg polisacharydu otoczkowego każdego z 23 serotypów Streptococcus pneumoniae w dawce 0,5 ml, jest ograniczona z powodu braku standardowych badań przedklinicznych. W dokumentacji produktu nie uwzględniono wyników badań toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego, wpływu na reprodukcję i rozwój oraz farmakologicznych badań bezpieczeństwa. Preparat jest przezroczystym, bezbarwnym roztworem do wstrzykiwań, zawierającym mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na jednostkę dawkowania, co może mieć znaczenie kliniczne u wybranych pacjentów.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, dawka szczepionki, genotoksyczność, PNEUMOVAX 23, polisacharyd otoczkowy, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, roztwór do wstrzykiwań, serotyp pneumokoka, Streptococcus pneumoniae, szczepionka przeciwko pneumokokom, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Itokin 50 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa itoprydu chlorowodorku obejmowała badania toksyczności ostrej i przewlekłej, wpływu na rozrodczość oraz potencjału mutagennego i rakotwórczego. Dawka śmiertelna (LD50) wyniosła 2000 mg/kg mc. u myszy i szczurów oraz około 600 mg/kg mc. u psów. W badaniach przewlekłych dawka 30 mg/kg mc./dobę indukowała hiperprolaktynemię i odwracalny rozrost błony śluzowej macicy u szczurów, natomiast u psów i małp nie zaobserwowano tych efektów przy dawkach odpowiednio do 100 i 300 mg/kg mc./dobę. U psów podawanie 30 mg/kg mc./dobę przez 3 miesiące powodowało zanik gruczołu krokowego, efekt nieobserwowany u szczurów i małp przy wyższych dawkach i dłuższym czasie podawania. Badania wpływu na płodność wykazały, że dawki ≥30 mg/kg mc./dobę u samic szczurów powodowały hiperprolaktynemię i wydłużenie fazy estrogenowej, jednak nie stwierdzono negatywnego wpływu na kopulację i płodność.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, faza estrogenowa cyklu, hiperprolaktynemia, itopryd chlorowodorek, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, rozrost błony śluzowej macicy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na rozrodczość, zanik gruczołu krokowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xanax 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa alprazolamu wykazały brak działania mutagennego w teście Amesa oraz braku aberracji chromosomowych w teście mikrojąder przy dawce 100 mg/kg m.c. (500-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi 10 mg/dobę). Dwuletnie badania rakotwórczości na szczurach (do 30 mg/kg m.c./dobę, 150× dawka ludzka) i myszach (do 10 mg/kg m.c./dobę, 50× dawka ludzka) nie wykazały działania karcynogennego. Wpływ na płodność szczurów był nieistotny klinicznie do dawki 5 mg/kg m.c./dobę (25× dawka ludzka). Długotrwałe podawanie alprazolamu u szczurów (3-30 mg/kg m.c./dobę, 15-150× dawka ludzka) indukowało zmiany w narządzie wzroku, takie jak zaćma u samic oraz wrastanie naczyń w rogówkę u samców, pojawiające się po 11 miesiącach terapii.
aberracja chromosomowa, alprazolam, badanie biologiczne, dawka terapeutyczna, dawka terapeutyczna maksymalna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, karcinogeneza, napad drgawkowy, narząd wzroku, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rogówka, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność przewlekła, zaćma, zdolność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Bajkalina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Bajkalina, główny flawonoid (≥65%) izolowany z korzenia tarczycy bajkalskiej (Scutellaria baicalensis Georgi), wykazuje bardzo niski poziom toksyczności ostrej w badaniach przedklinicznych. Podawano myszom dawki od 1 do 8 g/kg masy ciała, które wielokrotnie przekraczają dawki terapeutyczne stosowane w preparacie Baikadent (1,5 mg bajkaliny w dawce jednorazowej 2 cm żelu, co odpowiada 375 mg/100 g żelu). Wszystkie zwierzęta przeżyły okres obserwacji, a toksyczność bajkaliny sklasyfikowano jako bardzo niską (grupa 5. w skali Hodge’a i Sternera). Brak objawów toksyczności przy tak wysokich dawkach potwierdza wysoki profil bezpieczeństwa tej substancji przy miejscowym stosowaniu w jamie ustnej.
aplikacja miejscowa, badanie toksykologiczne, Baikadent, bajkalina, dawka terapeutyczna, flawony, profil toksykologiczny, Scutellaria baicalensis, skala Hodge’a i Sternera, tarczyca bajkalska, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg wodny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nivalin 5 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne bromowodorku galantaminy, substancji czynnej leku Nivalin, obejmowały ocenę toksyczności jednorazowej i przewlekłej, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego. W 6-miesięcznym badaniu na dojrzałych szczurach Wistar podawano galantaminę doustnie w dawkach 0,25 mg/kg, 0,5 mg/kg oraz 1,0 mg/kg masy ciała oraz podskórnie w dawkach 0,125 mg/kg i 0,5 mg/kg. Nie zaobserwowano istotnych klinicznie zmian w parametrach biometrycznych, biochemicznych, hematologicznych ani morfologicznych, co wskazuje na dobry profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Testy genotoksyczności potwierdziły brak działania mutagennego, a badania rakotwórczości nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów.
badania genotoksyczności, badania kancerogenności, badania przedkliniczne, badania toksykologiczne, bromowodorek galantaminy, dane przedkliniczne, dawka toksyczna, działanie rakotwórcze, galantamina, Nivalin, parametry biochemiczne, parametry biometryczne, parametry hematologiczne, parametry morfologiczne, podanie doustne, podanie podskórne, potencjał mutagenny, toksyczność ciążowa, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, właściwości mutagenne - Leksykon substancji czynnych
Bifidobacterium animalis – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Analiza dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania Bifidobacterium animalis subsp. lactis (szczep Bb-12) w produkcie leczniczym Trilac wskazuje na brak dedykowanych badań toksykologicznych i innych standardowych testów przedklinicznych. Trilac zawiera łącznie 1,6 x 10⁹ CFU bakterii kwasu mlekowego na kapsułkę, z czego 37,5% stanowi Bifidobacterium animalis subsp. lactis (Bb-12), 37,5% Lactobacillus acidophilus (La-5) oraz 25,0% Lactobacillus delbrueckii subsp. bulgaricus (Lb-Y27). Brak badań obejmuje toksyczność ostrą, podprzewlekłą i przewlekłą, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy oraz wpływ na reprodukcję, co ogranicza formalne potwierdzenie bezpieczeństwa tego probiotyku w kontekście produktu Trilac.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, bakterie kwasu mlekowego, Bifidobacterium animalis subsp. lactis, CFU, genotoksyczność, jednostka tworząca kolonię, Lactobacillus acidophilus, Lactobacillus delbrueckii subsp. bulgaricus, obniżona odporność, pacjent pediatryczny, potencjał rakotwórczy, probiotyk, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Glin fosforan żel – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Substancja czynna glinu fosforan żel (Aluminii phosphatis liquamen) występująca w produkcie Gelatum Aluminii Phosphorici Aflofarm w stężeniu 45 mg/g (co odpowiada 4,5 g na 100 g produktu oraz 828 mg w 15 ml zawiesiny doustnej) nie posiada dostępnych szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak jest informacji o badaniach toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjalnym działaniu rakotwórczym oraz wpływie na rozród i rozwój potomstwa. W związku z tym, lekarz przepisujący preparat powinien opierać się przede wszystkim na danych klinicznych, doświadczeniu z podobnymi związkami glinu oraz uwzględniać interakcje i profil substancji pomocniczych, takich jak sacharoza (7350 mg/15 ml), benzoesan sodu (73,5 mg/15 ml) oraz sód (17,474 mg/15 ml).
Aluminii phosphatis liquamen, benzoesan sodu, dane przedkliniczne, działanie rakotwórcze, Gelatum Aluminii Phosphorici, genotoksyczność, glinu fosforan żel, postać farmaceutyczna, sacharoza, sedymentacja, substancja czynna, substancja pomocnicza, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, toksyczny wpływ na rozwój potomstwa, zawiesina doustna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kastel 10 mg + 5 mg
Lek Kastel zawiera rozuwastatynę i ramipryl, których bezpieczeństwo przedkliniczne oceniono oddzielnie. Rozuwastatyna nie wykazała genotoksyczności ani rakotwórczości, jednak w badaniach toksyczności wielokrotnej dawki wywołały zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy i szczurów przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej, z mniejszym nasileniem u psów i brakiem zmian u małp. Dodatkowo, wysokie dawki rozuwastatyny indukowały toksyczność jąder u małp i psów oraz negatywnie wpływały na rozwój potomstwa szczurów przy ekspozycji wielokrotnie przekraczającej dawki terapeutyczne u ludzi.
aktywność farmakodynamiczna, aparat przykłębuszkowy, badanie farmakologiczne, badanie mutagenności, bezpieczeństwo kardiologiczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja terapeutyczna, gen HERG, inhibitor ACE, morfologia krwi, pęcherzyk żółciowy, poszerzenie miedniczki nerkowej, rozuwastatyna i ramipryl, toksyczność jąder, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu dawek wielokrotnych, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ nerkowy, układ nerkowy płodu, uszkodzenie nerek, właściwość genotoksyczna, właściwość mutagenna, właściwość teratogenna, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zmiana histopatologiczna wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Altaziaja 10 mg/g
Produkt leczniczy Altaziaja w postaci żelu zawiera 10 mg/g glinu octanowinianu (Aluminii acetotartras) jako substancję czynną oraz 50 mg etanolu 96% w 1 g żelu jako substancję pomocniczą. Dokumentacja przedkliniczna dotycząca bezpieczeństwa stosowania tego preparatu jest ograniczona i nie zawiera danych dotyczących toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego ani wpływu na reprodukcję. Brak tych informacji w rejestracji produktu wskazuje na konieczność ostrożnego podejścia do jego stosowania, zwłaszcza w kontekście oceny ryzyka i korzyści. Ze względu na brak szczegółowych danych przedklinicznych, decyzje terapeutyczne dotyczące stosowania Altaziaji powinny opierać się na doświadczeniu klinicznym oraz danych dotyczących podobnych związków glinu stosowanych miejscowo. Produkt jest przeznaczony do użytku zewnętrznego w formie półstałego, nieprzejrzystego, białego żelu, co ogranicza potencjalne wchłanianie systemowe substancji czynnej. W praktyce klinicznej należy uwzględnić te aspekty oraz monitorować pacjentów pod kątem ewentualnych działań niepożądanych wynikających z obecności etanolu i glinu octanowinianu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aminoplasmal 15%
Preparat Aminoplasmal 15% (roztwór do infuzji) nie był poddany standardowym badaniom przedklinicznym oceniającym toksyczność ostrą, przewlekłą, genotoksyczność, karcynogenność oraz wpływ na rozród i rozwój potomstwa. Brak tych badań jest uzasadniony fizjologicznym charakterem wszystkich 18 aminokwasów wchodzących w skład preparatu, które są naturalnie obecne w organizmie ludzkim. Aminoplasmal 15% zawiera aminokwasy egzogenne (np. izoleucynę 5,85 g/l, leucynę 11,4 g/l, lizynę 8,93 g/l) oraz endogenne (np. argininę 16,05 g/l, alaninę 22,35 g/l), a jego całkowita zawartość aminokwasów wynosi 150 g/l, z azotem 24,0 g/l, osmolarnością 1290 mOsm/l i pH 5,7-6,3. Skład aminokwasowy jest skomponowany tak, aby dostarczyć wszystkie niezbędne aminokwasy w proporcjach zbliżonych do fizjologicznych potrzeb organizmu, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa stosowania.
acetylocysteina, alanina, aminokwas egzogenny, aminokwas endogenny, arginina, badanie niekliniczne, fenyloalanina, genotoksyczność, glicyna, histydyna, izoleucyna, karcynogenność, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, leucyna, lizyna, metionina, osmolarność, prolina, równowaga kwasowo-zasadowa, równowaga osmotyczna, roztwór do infuzji, seryna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, treonina, tryptofan, tyrozyna, walina, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Contractubex (50 IU + 100 mg + 10 mg)/g
Produkt leczniczy Contractubex w postaci żelu zawiera heparynę sodową (50 IU/g), wyciąg płynny z cebuli (100 mg/g) oraz alantoinę (10 mg/g). Badania przedkliniczne nie wykazały działania mutagennego, teratogennego ani rakotwórczego tego preparatu, co wskazuje na brak indukcji mutacji genetycznych, wad rozwojowych płodu oraz procesów karcynogenezy w modelach doświadczalnych. Składniki aktywne produktu wykazują korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście potencjalnych zagrożeń genotoksycznych i rozwojowych.
alantoina, badanie farmakologiczne, Contractubex, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, heparyna sodowa, karcynogeneza, leczenie blizn, mutacja genetyczna, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa płodu, wyciąg z cebuli - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fervex Junior 280 mg + 100 mg + 10 mg
W dokumentacji produktu leczniczego Fervex Junior (280 mg paracetamolu, 100 mg kwasu askorbinowego, 10 mg maleinianu feniraminy) w postaci granulatu do sporządzania roztworu doustnego nie zamieszczono danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak informacji obejmuje badania toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa. Nie przedstawiono również szczegółowych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa. Taki stan dokumentacji może wynikać z długotrwałego stosowania poszczególnych substancji czynnych oraz ustalonego, dobrze poznanego profilu bezpieczeństwa tych składników w praktyce klinicznej.
badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja rejestracyjna, działanie rakotwórcze, Fervex Junior, genotoksyczność, kwas askorbowy, maleinian feniraminy, paracetamol, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność subchroniczna, właściwości toksykologiczne, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Canephron 18 mg + 18 mg + 18 mg
Produkt leczniczy Canephron, zawierający po 18 mg korzenia lubczyka (Levisticum officinale Koch, radix), ziela centurii (Centaurium erythraea Rafn s. l.) oraz liścia rozmarynu (Rosmarinus officinalis L., folium) w formie tabletek drażowanych, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo. Badania farmakologiczne nie wykazały ryzyka toksycznego ani klinicznie istotnych zmian biochemicznych, hematologicznych czy histopatologicznych po podaniu jednorazowym i wielokrotnym. Testy genotoksyczności potwierdziły brak mutagennego i genotoksycznego potencjału substancji aktywnych, co wskazuje na bezpieczne stosowanie leku w tym zakresie.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, Canephron, dane przedkliniczne, działanie genotoksyczne, ekstrakt roślinny, funkcja reprodukcyjna, korzeń lubczyka, liść rozmarynu, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, substancja roślinna, tabletka drażowana, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ kancerogenny, ziele centurii, zmiana biochemiczna, zmiana hematologiczna, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nifuroksazyd Aflofarm 100 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne wykazały, że nifuroksazyd charakteryzuje się bardzo korzystnym profilem bezpieczeństwa. Toksyczność ostra jest wyjątkowo niska, z wartością LD50 po podaniu doustnym u myszy przekraczającą 4000 mg/kg mc., co stanowi ponad 350-krotną dawkę terapeutyczną stosowaną u ludzi. U szczurów LD50 po podaniu doustnym przekracza 8 g/kg mc., a po podaniu dootrzewnowym u myszy wynosi 7 g/kg mc. W badaniach toksyczności przewlekłej, trwających 6 miesięcy, podawano nifuroksazyd doustnie małpom i szczurzym w dawkach 10 mg/kg (dawka terapeutyczna), 250 mg/kg oraz 1000 mg/kg mc. Nie zaobserwowano żadnych objawów toksyczności klinicznej, odchyleń biochemicznych ani zmian histologicznych, nawet przy dawkach przekraczających 100-krotnie dawkę terapeutyczną.
badanie długoterminowe, badanie histologiczne, badanie toksyczności, bezpieczeństwo przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, LD50, model zwierzęcy, narażenie na substancję, nifuroksazyd, parametr kliniczny, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wskaźnik biochemiczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Prestozek Combi 8 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa składników preparatu Prestozek Combi, zawierającego peryndopryl z tert-butyloaminą oraz amlodypinę, wykazały, że peryndopryl po podaniu doustnym u szczurów i małp wykazuje odwracalne uszkodzenia nerek, bez trwałego wpływu na funkcję tego narządu. Badania mutagenności (in vitro i in vivo) nie wykazały działania mutagennego peryndoprylu, a badania reprodukcyjne na różnych gatunkach zwierząt nie potwierdziły działania embriotoksycznego ani teratogennego. Niemniej, jako inhibitor ACE, peryndopryl może wywoływać działania niepożądane związane z rozwojem płodu, typowe dla całej grupy leków ACE, takie jak uszkodzenia nerek płodu czy wady wrodzone. Długoterminowe badania na szczurach i myszach nie wykazały działania rakotwórczego peryndoprylu.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja nerek, genotoksyczność, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, inhibitor ACE, kancerogenność, komórka Sertoliego, peryndopryl, potencjał mutagenny, przeżywalność potomstwa, śmiertelność okołoporodowa, śmiertelność poporodowa, spermatyda, testosteron, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, wada wrodzona - Leksykon substancji czynnych
Budezonid – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności budezonidu, glikokortykosteroidu, wykazały, że jego działanie ogólnoustrojowe, takie jak zmniejszenie przyrostu masy ciała, zanik kory nadnerczy i tkanki limfoidalnej, jest porównywalne lub łagodniejsze niż innych kortykosteroidów. W badaniach na psach i szczurach stosowano dawki inhalacyjne 10-40-krotnie wyższe niż terapeutyczne bez toksyczności miejscowej dróg oddechowych. Długotrwałe podawanie doustne u szczurów (do 104 tygodni) skutkowało zmniejszeniem hematokrytu, hemoglobiny, erytrocytów oraz immunosupresją (istotne zmniejszenie limfocytów). U psów obserwowano dodatkowo hepatomegalię, wzrost aktywności enzymów wątrobowych i zanik nadnerczy. Budezonid nie wykazywał działania mutagennego in vitro i in vivo, a obserwowane zmiany nowotworowe u szczurów (glejaki, nowotwory wątrobowokomórkowe) były związane z mechanizmem receptorowym glikokortykosteroidów i nie potwierdzono ich klinicznego znaczenia u ludzi. W badaniach reprodukcyjnych u zwierząt kortykosteroidy, w tym budezonid, indukowały wady rozwojowe (rozszczep podniebienia, deformacje szkieletu), jednak przy dawkach terapeutycznych u ludzi nie wykazano takiego ryzyka. Działania teratogenne obserwowano jedynie przy podskórnym podawaniu dawek ≥100 µg/kg mc./dobę u szczurów i ≥5 µg/kg mc./dobę u królików, co przekracza kliniczne dawki wziewne (400 µg/dobę).
aminotransferaza alaninowa, badanie toksykokinetyczne, budezonid, czas protrombinowy, działanie immunosupresyjne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, formoterol, fosfataza zasadowa, gaz nośny HFA 134a, genotoksyczność, glejak mózgu, glikokortykosteroid, gwiaździak, hepatomegalia, nowotwór wątrobowokomórkowy, rozszczep podniebienia, tkanka limfoidalna, toksyczność przewlekła, wakuolizacja hepatocytów, wpływ na reprodukcję, zaburzenie rozwoju kości, zanik kory nadnerczy, zmniejszenie hematokrytu, zmniejszenie liczby limfocytów, zniekształcenie układu kostnego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Novo-Helisen Depot –
Produkt leczniczy Novo-Helisen Depot, stosowany w immunoterapii swoistej, zawiera wyciągi alergenowe pochodzenia zwierzęcego (sierść, nabłonki, pierze), grzybów pleśniowych oraz roztoczy kurzu domowego, standaryzowane w jednostkach terapeutycznych (TU) lub jednostkach azotu białkowego (PNU). Stężenia alergenów różnią się w zależności od rodzaju: dla alergenów zwierzęcych wynoszą 25, 250 i 2500 PNU/ml, dla grzybów pleśniowych 5, 50 i 500 PNU/ml, a dla roztoczy kurzu domowego 50, 500 i 5000 TU/ml lub PNU/ml. Preparat zawiera również substancje pomocnicze, takie jak glinu wodorotlenek i fenol, które mogą wpływać na profil bezpieczeństwa, jednak brak jest specyficznych danych przedklinicznych dotyczących ich działania w kontekście całego preparatu.
alergeny zwierzęce, fenol, genotoksyczność, grzyb pleśniowy, immunoterapia swoista, jednostka azotu białkowego, jednostka terapeutyczna, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, roztocze kurzu domowego, spektrum uczulenia, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wodorotlenek glinu, wyciąg alergenowy pochodzenia zwierzęcego, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AKVIR o smaku truskawkowym 250 mg/5 ml
Inozyna pranobeksu, substancja czynna preparatu AKVIR, wykazuje niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych obejmujących toksyczność ostrą, podostrą i przewlekłą na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy). Dawki testowane sięgały 1500 mg/kg mc./dobę, co jest 15-krotnie wyższe niż maksymalna dawka terapeutyczna u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Dawka LD50 była 50-krotnie wyższa od dawki terapeutycznej, co potwierdza szeroki margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania na myszach i szczurach nie wykazały działania karcinogennego, a testy mutagenności in vitro i in vivo (w tym na ludzkich limfocytach) nie potwierdziły właściwości mutagennych inozyny pranobeksu.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, dawka letalna, działanie karcinogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, karcinogenność, LD50, limfocyt krwi obwodowej, mutagenność, potencjał mutagenny, proces reprodukcyjny, profil bezpieczeństwa, teratogenność, test mutagenności, toksyczność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, właściwość karcinogenna, zaburzenie czynności reprodukcyjnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramladio 5 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Ramladio, zawierającego ramipryl i amlodypinę, wykazały, że ramipryl w dawkach do 2 mg/kg/dobę u szczurów, 2,5 mg/kg/dobę u psów oraz 8 mg/kg/dobę u małp jest dobrze tolerowany bez działań toksycznych. W wyższych dawkach (250 mg/kg/dobę) obserwowano powiększenie aparatu przykłębuszkowego nerek, co jest związane z farmakodynamicznym działaniem inhibitora ACE. Ramipryl nie wykazał właściwości teratogennych ani negatywnego wpływu na płodność, jednak dawki ≥50 mg/kg/dobę podawane ciężarnym samicom szczurów powodowały nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa. Badania mutagenności i genotoksyczności ramiprylu nie potwierdziły potencjału mutagennego. Amlodypina w dawkach do 10 mg/kg/dobę nie wpływała negatywnie na płodność szczurów, jednak dawki około 50-krotnie wyższe niż maksymalna zalecana dla ludzi (10 mg) powodowały opóźnienie i wydłużenie porodu oraz obniżoną przeżywalność potomstwa. Długotrwałe podawanie amlodypiny samcom szczurów w dawce porównywalnej do ludzkiej skutkowało obniżeniem stężenia FSH i testosteronu oraz zmniejszeniem gęstości nasienia, co wskazuje na potencjalny wpływ na męski układ rozrodczy.
amlodypina, aparat przykłębuszkowy, dysfunkcja nerek, działanie mutagenne, gęstość nasienia, gospodarka wodno-elektrolitowa, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórka Sertoliego, morfologia krwi, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, poszerzenie miedniczek nerkowych, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, ramipryl, spermatyda, testosteron w osoczu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, właściwość teratogenna, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie porodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Allergocrom 20 mg/ml
Kromoglikan sodowy, substancja czynna produktu Allergocrom (20 mg/ml, krople do oczu), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach toksykologicznych na różnych gatunkach zwierząt. Toksyczność ostra nie ujawniła specyficznej wrażliwości, a przewlekłe podawanie drogą inhalacyjną przez okres do 6 miesięcy nie powodowało uszkodzeń narządów wewnętrznych. Przy bardzo dużych dawkach podawanych podskórnie u szczurów zaobserwowano zwyrodnienie cewkowe nerek w okolicy pętli Henlego. Dane dotyczące mutagenności i kancerogenności nie wskazują na potencjał mutagenny ani rakotwórczy kromoglikanu sodowego, co potwierdzają długoterminowe badania na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych.
Allergocrom, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kromoglikan sodowy, krople do oczu, pętla Henlego, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, właściwości kancerogenne, zaburzenia rozwojowe, zwyrodnienie cewkowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tegretol 20 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące karbamazepiny, substancji czynnej leku Tegretol (20 mg/ml, zawiesina doustna), obejmują szeroki zakres badań farmakologicznych, w tym toksyczność po podaniu jednorazowym i wielokrotnym, tolerancję miejscową, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy. Wyniki nie wskazują na istotne zagrożenia dla pacjentów stosujących lek w dawkach terapeutycznych. Jednak badania reprodukcyjne na zwierzętach (myszy, szczury, króliki) wykazały potencjalne działanie teratogenne, zwłaszcza przy dawkach powyżej 200 mg/kg mc./dobę, które powodowały toksyczność u matki oraz zwiększoną śmiertelność zarodków i opóźnienia wzrostu płodów. W dawkach klinicznych działanie teratogenne było nieznaczne lub nieobserwowane. Ponadto, potomstwo szczurów karmione mlekiem matek otrzymujących 192 mg/kg mc./dobę wykazywało zmniejszony przyrost masy ciała.
badanie farmakologiczne, brak spermatogenezy, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, guz komórek wątrobowych, karbamazepina, łagodny guz jądra, margines bezpieczeństwa, organogeneza, potencjał rakotwórczy, śmiertelność zarodków, substancja czynna, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, wpływ na reprodukcję, zanik jądra - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dalacin C 150 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne klindamycyny wykazały, że LD50 po podaniu doustnym mieści się w zakresie 1800-2620 mg/kg mc., a po dożylnym 245-820 mg/kg mc. W badaniach przewlekłych na szczurach i psach ustalono maksymalną tolerowaną dawkę dobowa na poziomie 300-600 mg/kg mc./dobę. Dawka 300 mg/kg mc./dobę u psów powodowała wzrost aktywności aminotransferaz w osoczu, natomiast dawka 600 mg/kg mc./dobę wywoływała zmiany patologiczne w błonie śluzowej żołądka i pęcherzyka żółciowego. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagennego potencjału klindamycyny, jednak brak jest danych dotyczących jej potencjalnego działania rakotwórczego, gdyż nie przeprowadzono długoterminowych badań w tym zakresie.
aminotransferazy, błona śluzowa żołądka, chlorowodorek klindamycyny, drgawki, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, klindamycyna, LD50, mutagenność, pęcherzyk żółciowy, potencjał mutagenny, rozwój płodowy, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zdolność rozrodcza, zmniejszona aktywność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Althyxin 125 mcg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej preparatu Althyxin, wskazują na bardzo niski poziom toksyczności ostrej, co potwierdza brak istotnych klinicznie skutków po pojedynczym podaniu nawet wysokich dawek. Badania toksyczności przewlekłej na szczurach i psach wykazały, że długotrwałe stosowanie dużych dawek lewotyroksyny może prowadzić do hepatopatii, zwiększonej częstości pierwotnego zespołu nerczycowego oraz zmian masy narządów wewnętrznych. Warto podkreślić, że te efekty obserwowano przy dawkach znacznie przekraczających stosowane terapeutycznie u ludzi, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa w warunkach klinicznych. Brak jest formalnych badań oceniających wpływ lewotyroksyny na reprodukcję u zwierząt, co stanowi lukę w dokumentacji przedklinicznej. Niemniej jednak, dostępne dane nie wykazują działania mutagennego substancji czynnej, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa genetycznego, zwłaszcza u kobiet w ciąży. W zakresie potencjalnego działania karcynogennego nie przeprowadzono długoterminowych badań na zwierzętach, co uniemożliwia jednoznaczną ocenę tego ryzyka. Podsumowując, profil bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej jest korzystny, jednak wymaga uzupełnienia o badania dotyczące reprodukcji i karcynogenności.
białkomocz, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, hepatopatia, hormon tarczycy, lewotyroksyna, lewotyroksyna sodowa, narządy wewnętrzne, patologia tkanki wątrobowej, pierwotny zespół nerczycowy, proces nowotworowy, profil bezpieczeństwa leku, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie genomu - Leksykon substancji czynnych
Fosforan kodeiny półwodny – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Fosforan kodeiny półwodny, składnik preparatu Sirupus Pini compositus (0,05 g/100 g syropu, 9,6 mg w dawce 15 ml), wykazuje stosunkowo niską toksyczność ostrą, co potwierdzają parametry LD50 oraz LDL0. Niemniej jednak, brak jest kompleksowych badań przedklinicznych dotyczących toksyczności przewlekłej tego związku w kontekście całego preparatu. Ocena bezpieczeństwa opiera się głównie na danych dotyczących pojedynczych substancji czynnych, bez systematycznej analizy długoterminowego wpływu fosforanu kodeiny półwodnego w gotowym produkcie.
badania przedkliniczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, ciąża, dane toksykologiczne, dawka leku, dawka śmiertelna LD50, FDA, fosforan kodeiny półwodny, najniższa dawka śmiertelna, parametry toksykologiczne, profil bezpieczeństwa, ryzyko dla płodu, Sirupus Pini compositus, stężenie leku, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Kromoglikan sodu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kromoglikan sodu, obecny w kroplach do oczu Cusicrom 4% oraz Lecrolyn w stężeniu 40 mg/ml (40 mg/ml), nie posiada dodatkowych, specyficznych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa, które nie zostałyby już uwzględnione w innych częściach Charakterystyki Produktu Leczniczego. Preparaty te zawierają również chlorek benzalkoniowy (0,01%) jako konserwant, a jedna kropla Lecrolyn (około 0,03 ml) dostarcza około 1,2 mg substancji czynnej. Roztwory mają pH w zakresie 4,0-6,0 oraz osmolalność 260-340 mOsm/kg, są przejrzyste i praktycznie wolne od cząstek stałych. W badaniach przedklinicznych nie wykazano istotnych zagrożeń toksycznych, genotoksycznych, rakotwórczych ani reprodukcyjnych, które wymagałyby odrębnego omówienia.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Doppelherz Energovital Tonik K –
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa składników aktywnych produktu leczniczego Doppelherz Energovital Tonik K wskazują na niski profil toksyczności. Ekstrakty etanolowe i olejki eteryczne z korzenia kozłka lekarskiego wykazały niską toksyczność w testach ostrej i przewlekłej (4-8 tygodni) na modelach zwierzęcych. Nalewka z liści melisy (1:5 w 70% etanolu) nie wykazała działania mutagennego w teście Amesa z Salmonella typhimurium ani efektu genotoksycznego w teście segregacji somatycznej z Aspergillus nidulans. Ekstrakt z liści rozmarynu (15% etanolu) podany śródnaskórnie w dawce 2 g/kg u szczurów i myszy nie wywołał efektów letalnych ani anomalii rozwojowych, a także wykazał działanie przeciwmutagenne bez efektów genotoksycznych czy kancerogennych. Jednakże istnieją doniesienia o potencjalnym działaniu poronnym liści rozmarynu, co wymaga dalszej weryfikacji.
działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie poronne, działanie przeciwmutagenne, działanie teratogenne, efekt genotoksyczny, ekstrakt z liści rozmarynu, korzeń kozłka lekarskiego, liść melisy, owoc głogu, profil bezpieczeństwa, profil toksyczności, segregacja somatyczna, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wartość LD50 - Leksykon substancji czynnych
Glipizyd – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne glipizydu wykazały wyjątkowo niski poziom toksyczności ostrej, z wartością LD50 przekraczającą 4 g/kg masy ciała po podaniu doustnym, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. W badaniach przewlekłych na psach i szczurach nie stwierdzono objawów toksyczności przy dawkach do 8 mg/kg masy ciała, co potwierdza dobrą tolerancję leku przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, testy mutagenności oraz badania wpływu na funkcje rozrodcze, przeprowadzone przy dawkach nawet 75-krotnie wyższych niż terapeutyczne, nie wykazały działania genotoksycznego ani negatywnego wpływu na płodność, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u pacjentów w wieku rozrodczym.
badania przedkliniczne, badania toksykologiczne, cukrzyca typu 2, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, funkcje rozrodcze, glipizyd, LD50, mutagenność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, testy mutagenności, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, właściwości kancerogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neobiotic 11,72 mg/g
Produkt leczniczy NEOBIOTIC w postaci aerozolu na skórę zawiera neomycynę w stężeniu 11,72 mg/g (neomycyna siarczan). Dokumentacja przedkliniczna dotycząca bezpieczeństwa miejscowego stosowania tego preparatu jest niewystarczająca, brak jest danych dotyczących toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na rozród. Ponadto, nie dysponujemy informacjami na temat lokalnej tolerancji oraz absorpcji ogólnoustrojowej po aplikacji na skórę, co uniemożliwia pełną ocenę ryzyka związanego z jego stosowaniem.
absorpcja ogólnoustrojowa, aerozol na skórę, antybiotyk aminoglikozydowy, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, neomycyna, oporność bakterii, podanie miejscowe, reakcja nadwrażliwości, siarczan neomycyny, stosunek korzyści do ryzyka, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, tolerancja lokalna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ipidacrine hydrochloride Grindeks 15 mg/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne ipidakryny chlorowodorku wykazały umiarkowaną toksyczność ostrą z wartościami LD50 wynoszącymi 68 mg/kg u myszy, 62 mg/kg u szczurów oraz 55 mg/kg u królików, co wskazuje na największą wrażliwość królików. Badania toksyczności przewlekłej potwierdziły korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu, z rzadkim i krótkotrwałym występowaniem działań niepożądanych, głównie związanych z pobudzeniem receptorów muskarynowych. Taki profil umożliwia stosowanie szerokiego zakresu dawek w terapii, minimalizując ryzyko niepożądanych efektów.
badanie przedkliniczne, dawka śmiertelna, działanie embriotoksyczne, działanie immunotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt terapeutyczny, ipidakryna, model zwierzęcy, potencjał alergiczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, receptor M-cholinergiczny, terapia długoterminowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Soyfem Forte 230,8 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Soyfem Forte, zawierającego wyciąg z nasion soi z zespołem izoflawonów przeliczonych na genisteinę, wykazały, że dawki do 100 mg/kg/dobę podawane przez 13 tygodni nie powodowały istotnych zmian czynnościowych ani anatomicznych u zwierząt doświadczalnych. Natomiast dawka 500 mg/kg/dobę indukowała niekorzystne efekty, takie jak hiperplazja nadnerczy oraz zmiany w wynikach badań laboratoryjnych, co wskazuje na istnienie progu toksyczności dla izoflawonów sojowych. Brak jest natomiast danych potwierdzających działanie mutagenne lub kancerogenne preparatu, jednakże brak tych danych nie wyklucza potencjalnego ryzyka w tym zakresie.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramizek Combi 5 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ramiprylu wykazały brak toksyczności ostrej u gryzoni i psów przy podawaniu doustnym. W badaniach toksyczności przewlekłej tolerowane dawki wynosiły odpowiednio 2 mg/kg/d u szczurów, 2,5 mg/kg/d u psów oraz 8 mg/kg/d u małp, bez wystąpienia szkodliwych efektów. Zaobserwowano zmiany elektrolitowe i hematologiczne oraz powiększenie aparatu przykłębuszkowego u psów i małp przy dawce 250 mg/kg/d, co odzwierciedla farmakodynamiczne działanie inhibitora ACE. Ramipryl nie wykazywał działania teratogennego ani wpływu na płodność, jednak dawki ≥50 mg/kg/d podawane samicom szczurów w ciąży i laktacji powodowały nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa. Badania mutagenności nie potwierdziły właściwości mutagennych ani genotoksycznych ramiprylu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Węgiel leczniczy (Norit) 200 mg
Produkt leczniczy Węgiel leczniczy (Norit) w postaci kapsułek twardych zawierających 200 mg węgla aktywnego (Carbo activatus) nie posiada dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak jest informacji o badaniach oceniających potencjalne działania toksyczne, genotoksyczne, kancerogenne oraz wpływ na rozród i rozwój. Dokumentacja rejestracyjna nie zawiera wyników badań na modelach zwierzęcych, co sugeruje ich brak lub nieuwzględnienie w charakterystyce produktu leczniczego. Ponadto, nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu długotrwałego stosowania węgla aktywnego, w tym toksyczności przewlekłej i podprzewlekłej. Brak jest również danych przedklinicznych oceniających potencjalne działania niepożądane, co stanowi istotną lukę w ocenie profilu bezpieczeństwa tego preparatu. W związku z powyższym, stosowanie produktu wymaga ostrożności, a decyzje terapeutyczne powinny uwzględniać brak kompleksowych danych toksykologicznych.
badanie przedkliniczne, carbo activatus, charakterystyka produktu leczniczego, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie niepożądane, działanie toksyczne, model zwierzęcy, profil bezpieczeństwa, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, węgiel aktywny, węgiel leczniczy, wpływ na rozród