wiąd rdzenia
Wiąd rdzenia (tabes dorsalis) to przewlekłe, postępujące schorzenie neurodegeneracyjne będące późnym powikłaniem kiły ośrodkowego układu nerwowego. Charakteryzuje się degeneracją włókien proprioceptywnych w korzeniach tylnych rdzenia kręgowego oraz w sznurach tylnych rdzenia, co prowadzi do zaburzeń czucia głębokiego i propriocepcji.
Choroba manifestuje się charakterystycznymi objawami neurologicznymi, wśród których najważniejsze to: ataksja czuciowa (zaburzenia równowagi nasilające się przy zamkniętych oczach), bóle strzelające (napadowe, kłujące bóle w kończynach), zaburzenia czucia (parestezje, hipestezje), arefleksja odruchów głębokich (zwłaszcza w kończynach dolnych) oraz zaburzenia funkcji autonomicznych (dysfunkcje pęcherza moczowego, impotencja).
W diagnostyce wiądu rdzenia kluczowe znaczenie mają badania serologiczne potwierdzające zakażenie krętkiem bladym (VDRL, FTA-ABS), badanie płynu mózgowo-rdzeniowego (pleocytoza, podwyższone stężenie białka) oraz badania obrazowe (MRI rdzenia kręgowego). Leczenie opiera się na antybiotykoterapii penicyliną, która może zatrzymać postęp choroby, jednak uszkodzenia neurologiczne są zwykle nieodwracalne, stąd ważne jest także leczenie objawowe.
Częstość występowania wiądu rdzenia znacząco spadła w krajach rozwiniętych dzięki skutecznemu leczeniu wczesnych stadiów kiły, jednak nadal stanowi istotny problem kliniczny, zwłaszcza w populacji pacjentów z HIV, u których obserwuje się przyspieszoną progresję objawów neurologicznych kiły.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Kiła – Objawy
Kiła (syphilis) jest wieloetapową infekcją bakteryjną wywołaną przez Treponema pallidum, charakteryzującą się różnorodnością objawów klinicznych i potencjałem do zajęcia niemal wszystkich narządów. Pierwotnym objawem jest bezbolesne owrzodzenie (chancre) o średnicy 0,3-3 cm, pojawiające się średnio po 3 tygodniach od zakażenia, najczęściej na narządach płciowych, odbycie lub błonach śluzowych. W stadium wtórnym, występującym 4-10 tygodni po pierwotnym, obserwuje się uogólnioną wysypkę grudkowo-plamkową, szczególnie na dłoniach i podeszwach, powiększenie węzłów chłonnych, objawy grypopodobne oraz zmiany błon śluzowych (condyloma latum). Stadium utajone dzieli się na wczesne (<2 lata) i późne (>2 lata), z możliwością nawrotów i utrzymującą się zakaźnością w fazie wczesnej. U 15-40% nieleczonych pacjentów rozwija się kiła trzeciorzędowa, obejmująca formy gumowate, sercowo-naczyniowe (tętniaki aorty, niedomykalność zastawek) oraz neurokiłę, która może manifestować się wczesnymi i późnymi objawami neurologicznymi, takimi jak tabes dorsalis czy porażenie postępujące.
badania serologiczne, kiła trzeciorzędowa, kiła układu sercowo-naczyniowego, kiła utajona, kiła wrodzona, kłykciny płaskie, krętek blady, limfadenopatia, łysienie plackowate, neurokiła, neuropatia nerwu wzrokowego, niedomykalność zastawki aortalnej, owrzodzenie, owrzodzenie pierwotne, szumy uszne, szyjka macicy, tętniak aorty, Treponema pallidum, wiąd rdzenia, wysypka, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby - Leksykon chorób i schorzeń
Kiła – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Kiła (syphilis) to wielostopniowa choroba zakaźna wywołana przez Treponema pallidum, przenoszona drogą płciową, która może prowadzić do poważnych powikłań obejmujących układ sercowo-naczyniowy, nerwowy, wzrokowy oraz skórę. Choroba przebiega przez stadia: pierwotne, wtórne, utajone i trzeciorzędowe, z charakterystycznymi objawami takimi jak bezbolesne owrzodzenia pierwotne (chancre), kłykciny płaskie, łysienie, wysypka plamisto-grudkowa oraz zmiany neurologiczne (np. tabes dorsalis). Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie i badaniu fizykalnym, a leczenie polega na podawaniu penicyliny G – w dawce 2,4 miliona jednostek domięśniowo dla wczesnych stadiów oraz 18-24 milionów jednostek dożylnie przez 10-14 dni w przypadku kiły układu nerwowego. Monitorowanie terapii obejmuje ocenę kliniczną, badania serologiczne (miana testów niekrętkowych) oraz kontrolę powikłań, a także edukację pacjenta i jego partnerów seksualnych w zakresie profilaktyki i bezpiecznych praktyk seksualnych.
abstynencja seksualna, alergia na penicylinę, alopecja, ataksja, azytromycyna, badanie płynu mózgowo-rdzeniowego, benzatynowa penicylina G, ceftriakson, desensytyzacja, doksycyklina, kiła ośrodkowego układu nerwowego, kiła pierwotna, kiła trzeciorzędowa, kiła układu nerwowego, kiła utajona, kiła wtórna, kłykciny płaskie, martwica skrzepowa, niedomykalność aortalna, owrzodzenie, partner seksualny, penicylina G, reakcja Jarisha-Herxheimera, rozwarstwienie aorty, testy niekrętkowe, tętniak aorty, tetracyklina, transmisja zakażenia, Treponema pallidum, wiąd rdzenia, zakażenie przenoszone drogą płciową, zapalenie aorty, zapalenie błony wewnętrznej naczyń, zmiany śluzówkowo-skórne, źrenice Argyll Robertsona - Leksykon chorób i schorzeń
Kiła – Etiologia i przyczyny
Kiła (syphilis) jest ogólnoustrojową infekcją bakteryjną wywołaną przez Treponema pallidum subspecies pallidum, charakteryzującą się wysoką inwazyjnością i zdolnością do unikania odpowiedzi immunologicznej dzięki mechanizmowi konwersji genowej genu tprK. Transmisja odbywa się głównie drogą kontaktów seksualnych (waginalnych, analnych, oralnych) z osobą zakaźną, z ryzykiem zakażenia wynoszącym 30-60% po pojedynczym kontakcie. Zakażenie może również przenosić się z matki na płód (ryzyko 60-80% w przypadku nieleczonej kiły), przez pocałunki, transfuzje krwi lub dzielenie się igłami. Największa zakaźność występuje w stadiach pierwotnym, wtórnym oraz wczesnym utajonym (do 1 roku od zakażenia). Czynniki ryzyka obejmują m.in. niezabezpieczone kontakty seksualne, liczne partnerstwa, zakażenie HIV oraz przynależność do grupy MSM (78,4-83,7% przypadków w krajach rozwiniętych).
kiła drugorzędowa, kiła oponowo-naczyniowa, kiła ośrodkowego układu nerwowego, kiła pierwszorzędowa, kiła trzeciorzędowa, kiła wczesna utajona, kiła wrodzona, koinfekcja HIV, krętek blady, narządy płciowe, reakcja immunologiczna, transmisja kiły, transmisja przezłożyskowa, wiąd rdzenia, zakażenia przenoszone drogą płciową, zakażenie HIV, zanik kory mózgowej, zapalenie nerek, zapalenie tęczówki, zapalenie wątroby