martwica skrzepowa
Martwica skrzepowa (coagulative necrosis) to rodzaj martwicy tkanek, w której następuje wytrącenie się białek cytoplazmatycznych i strukturalnych w wyniku procesów denaturacji. Jest to najczęściej spotykana forma martwicy, występująca głównie w narządach miąższowych, takich jak nerki, serce, nadnercza, wątroba czy śledziona. Makroskopowo zmienione tkanki stają się blade, twarde i kruche.
Mechanizm martwicy skrzepowej polega na inaktywacji enzymów wewnątrzkomórkowych przy jednoczesnym zachowaniu struktury białkowej komórki. Charakterystyczną cechą jest utrzymanie przez pewien czas zarysu komórkowego w martwej tkance. Komórki wyglądają na „zmumifikowane” – ich kształt pozostaje widoczny, ale jądra komórkowe zanikają (karioreksis, karioliza).
Najczęstszą przyczyną martwicy skrzepowej jest ostre niedokrwienie narządu, np. w zawale serca, zawale nerki czy w ognisku zapalnym. W diagnostyce histopatologicznej obserwuje się eozynofilię cytoplazmy, utratę jąder komórkowych oraz zachowanie ogólnej architektury tkanki. Martwica skrzepowa rozwija się w ciągu 12-24 godzin od momentu odcięcia dopływu krwi.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Poparzenia kwasowe i chemiczne – Objawy
Oparzenia chemiczne i kwasowe są wynikiem kontaktu z substancjami żrącymi, takimi jak kwasy, zasady czy kwas fluorowodorowy (HF), i charakteryzują się uszkodzeniem tkanek zależnym od rodzaju, stężenia, czasu ekspozycji oraz objętości czynnika. Oparzenia kwasowe prowadzą do martwicy skrzepowej, ograniczającej penetrację, natomiast zasadowe wywołują martwicę rozpływną, penetrując głębiej i powodując poważniejsze uszkodzenia. Szczególnie niebezpieczne są oparzenia HF, które oprócz miejscowego uszkodzenia tkanek mogą wywołać ogólnoustrojowe zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokalcemia, hipomagnezemia i hiperkaliemia, zagrażające życiu. Objawy miejscowe obejmują zaczerwienienie, ból, pęcherze i martwicę skóry, a w przypadku oczu – obrzęk, ból, łzawienie i ryzyko ślepoty. Połknięcie substancji żrących może skutkować bólem jamy ustnej, gardła, trudnościami w przełykaniu, perforacjami oraz objawami ogólnoustrojowymi, w tym wstrząsem i niewydolnością wielonarządową.
bliznowacenie, chemiczne zapalenie płuc, duszność, dysfagia, dysfonia, hiperkaliemia, hipokalcemia, hipomagnezemia, hipotensja, jaskra, krwioplucie, kwas fluorowodorowy, kwas siarkowy, martwica rozpływna, martwica skrzepowa, niekardiogenny obrzęk płuc, obrzęk, oparzenie chemiczne i kwasowe, oparzenie częściowej grubości, oparzenie drugiego stopnia, oparzenie pełnej grubości, oparzenie pierwszego stopnia, oparzenie rogówki, oparzenie trzeciego stopnia, owrzodzenie rogówki, perforacja przełyku, perforacja rogówki, perforacja żołądka, przeszczep rogówki, przeszczep skóry, rozstrzenie oskrzeli, sinica, substancja żrąca, uszkodzenie rogówki, wodorotlenek sodu, wstrząs, zaćma, zespół reaktywnej dysfunkcji dróg oddechowych, zespół suchego oka, zwężenie przełyku, zwłóknienie płuc - Leksykon chorób i schorzeń
Kiła – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Kiła (syphilis) to wielostopniowa choroba zakaźna wywołana przez Treponema pallidum, przenoszona drogą płciową, która może prowadzić do poważnych powikłań obejmujących układ sercowo-naczyniowy, nerwowy, wzrokowy oraz skórę. Choroba przebiega przez stadia: pierwotne, wtórne, utajone i trzeciorzędowe, z charakterystycznymi objawami takimi jak bezbolesne owrzodzenia pierwotne (chancre), kłykciny płaskie, łysienie, wysypka plamisto-grudkowa oraz zmiany neurologiczne (np. tabes dorsalis). Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie i badaniu fizykalnym, a leczenie polega na podawaniu penicyliny G – w dawce 2,4 miliona jednostek domięśniowo dla wczesnych stadiów oraz 18-24 milionów jednostek dożylnie przez 10-14 dni w przypadku kiły układu nerwowego. Monitorowanie terapii obejmuje ocenę kliniczną, badania serologiczne (miana testów niekrętkowych) oraz kontrolę powikłań, a także edukację pacjenta i jego partnerów seksualnych w zakresie profilaktyki i bezpiecznych praktyk seksualnych.
abstynencja seksualna, alergia na penicylinę, alopecja, ataksja, azytromycyna, badanie płynu mózgowo-rdzeniowego, benzatynowa penicylina G, ceftriakson, desensytyzacja, doksycyklina, kiła ośrodkowego układu nerwowego, kiła pierwotna, kiła trzeciorzędowa, kiła układu nerwowego, kiła utajona, kiła wtórna, kłykciny płaskie, martwica skrzepowa, niedomykalność aortalna, owrzodzenie, partner seksualny, penicylina G, reakcja Jarisha-Herxheimera, rozwarstwienie aorty, testy niekrętkowe, tętniak aorty, tetracyklina, transmisja zakażenia, Treponema pallidum, wiąd rdzenia, zakażenie przenoszone drogą płciową, zapalenie aorty, zapalenie błony wewnętrznej naczyń, zmiany śluzówkowo-skórne, źrenice Argyll Robertsona - Leksykon chorób i schorzeń
Zgorzel – Etiologia i przyczyny
Zgorzel (gangrena) to stan patologiczny charakteryzujący się martwicą tkanek spowodowaną niedokrwieniem lub zakażeniem bakteryjnym. Główne mechanizmy etiopatogenetyczne obejmują niedokrwienie wynikające z miażdżycy, choroby tętnic obwodowych, cukrzycy, zakrzepów czy chorób naczyń (np. Raynauda, Buergera) oraz zakażenia bakteryjne, w tym szczególnie groźną zgorzel gazową wywołaną przez Clostridium perfringens i inne bakterie beztlenowe. Zgorzel sucha to martwica skrzepowa rozwijająca się w wyniku przewlekłego niedokrwienia, natomiast zgorzel wilgotna i gazowa wiążą się z infekcją bakteryjną i mają gorsze rokowanie, z wysoką śmiertelnością sięgającą do 25-100% w przypadku zgorzeli gazowej. Czynniki ryzyka to m.in. cukrzyca (20-70% przypadków zgorzeli Fourniera), palenie tytoniu, immunosupresja, otyłość, niewydolność nerek oraz wiek powyżej 60 lat.
choroba Buergera, choroba Raynauda, choroba tętnic obwodowych, Clostridium perfringens, cukrzyca, Escherichia coli, gronkowiec złocisty, hiperlipidemia, martwica mięśni, martwica skrzepowa, martwica tkanek, martwicze zapalenie powięzi, miażdżyca naczyń, mikrokrążenie, neuropatia, neutropenia, niedokrwienie tkanek, niedotlenienie tkanek, odmrożenie, paciorkowiec grupy A, pałeczka okrężnicy, posocznica, powikłanie pooperacyjne, ropień okołoodbytniczy, Staphylococcus aureus, uraz penetrujący, zakażenie bakteryjne, zakażenie dróg moczowych, zakrzep, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowo-zarostowe zapalenie naczyń, zgorzel, zgorzel Fourniera, zgorzel gazowa, zgorzel sucha, zgorzel wilgotna, złamanie otwarte