dyfuzja krążkowa

Dyfuzja krążkowa (ang. disk diffusion) to powszechnie stosowana metoda diagnostyczna w mikrobiologii klinicznej, służąca do określania wrażliwości drobnoustrojów na antybiotyki. Polega na umieszczeniu krążków nasączonych odpowiednimi stężeniami antybiotyków na powierzchni podłoża z posianym szczepem bakteryjnym i obserwacji stref zahamowania wzrostu drobnoustrojów wokół krążków.

Metoda ta została opracowana w latach 50. XX wieku i znormalizowana przez organizacje takie jak EUCAST (European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing) oraz CLSI (Clinical and Laboratory Standards Institute). Wyniki interpretuje się poprzez pomiar średnicy stref zahamowania wzrostu i porównanie ich z wartościami granicznymi, co pozwala na sklasyfikowanie mikroorganizmu jako wrażliwego, średnio wrażliwego lub opornego na dany antybiotyk.

Zaletami dyfuzji krążkowej są prostota wykonania, niski koszt, brak konieczności stosowania specjalistycznego sprzętu oraz możliwość jednoczesnego badania wielu antybiotyków. Ograniczenia metody obejmują konieczność standaryzacji warunków badania, czas oczekiwania na wyniki (zwykle 16-24 godziny) oraz trudności w interpretacji wyników dla niektórych kombinacji drobnoustrój-antybiotyk.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl