zmiany patologiczne skóry

Zmiany patologiczne skóry obejmują szerokie spektrum zaburzeń, które mogą manifestować się jako zmiany pierwotne (plamy, grudki, guzy, pęcherzyki) lub wtórne (nadżerki, owrzodzenia, blizny). W praktyce dermatologicznej klasyfikuje się je ze względu na etiologię, morfologię oraz lokalizację, co ma kluczowe znaczenie dla właściwej diagnostyki i terapii.

Najczęstsze patologie skóry o podłożu zapalnym to choroby takie jak łuszczyca, atopowe zapalenie skóry, kontaktowe zapalenie skóry i trądzik. Zmiany infekcyjne mogą być wywołane przez bakterie (np. zakażenia gronkowcowe), wirusy (np. opryszczka), grzyby (np. grzybice) i pasożyty. Istotną grupę stanowią również zmiany nowotworowe, zarówno łagodne (np. znamiona), jak i złośliwe (np. czerniak, rak podstawnokomórkowy, rak kolczystokomórkowy).

W diagnostyce zmian patologicznych skóry kluczowe znaczenie ma badanie kliniczne, dermoskopia oraz w wybranych przypadkach badanie histopatologiczne. Nowoczesne techniki diagnostyczne, takie jak refleksyjna mikroskopia konfokalna, optyczna tomografia koherencyjna czy spektroskopia Ramana, pozwalają na nieinwazyjną ocenę zmian skórnych na poziomie komórkowym, co przyczynia się do wcześniejszego wykrywania stanów przednowotworowych i nowotworów.

Leczenie zmian patologicznych skóry jest uzależnione od ich etiologii i charakteru. Obejmuje ono terapię miejscową (preparaty przeciwzapalne, przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze), leczenie systemowe (antybiotyki, leki immunomodulujące, leki biologiczne), metody fizykalne (fototerapia, krioterapia, laseroterapia) oraz interwencje chirurgiczne. W przypadku zmian nowotworowych kluczowe znaczenie ma wczesne wykrycie i radykalne leczenie.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl