chlorowodorek klomipraminy

Chlorowodorek klomipraminy to substancja czynna z grupy trójcyklicznych leków przeciwdepresyjnych (TLPD), stosowana w leczeniu zaburzeń depresyjnych, napadów paniki, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (OCD) oraz niektórych zespołów bólowych. Wykazuje silne działanie hamujące wychwyt zwrotny serotoniny oraz w mniejszym stopniu noradrenaliny.

Mechanizm działania chlorowodorku klomipraminy polega głównie na blokowaniu transportera serotoniny (SERT), co powoduje zwiększenie stężenia serotoniny w szczelinie synaptycznej. Dodatkowo lek wykazuje działanie antagonistyczne wobec receptorów histaminowych H1, cholinergicznych M1 oraz adrenergicznych α1, co odpowiada za większość jego działań niepożądanych.

W praktyce klinicznej chlorowodorek klomipraminy wyróżnia się szczególną skutecznością w leczeniu zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych, gdzie często pozostaje lekiem z wyboru przy braku odpowiedzi na selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Stosowany jest również w leczeniu katapleksji w narkolepsji, przewlekłego bólu neuropatycznego oraz niektórych przypadków lękowych zaburzeń wegetatywnych.

Podczas terapii chlorowodorkiem klomipraminy należy monitorować parametry kardiologiczne ze względu na potencjalne działanie kardiotoksyczne oraz ryzyko wydłużenia odstępu QT. Rozpoczynanie leczenia wymaga stopniowego zwiększania dawki dla zminimalizowania działań niepożądanych, które mogą obejmować suchość w ustach, zaparcia, senność, zawroty głowy oraz zaburzenia seksualne.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl