zespół depresyjny
Zespół depresyjny to zaburzenie psychiczne charakteryzujące się utrzymującym się obniżeniem nastroju, utratą zainteresowań i zdolności do odczuwania przyjemności (anhedonią), a także zmniejszeniem energii życiowej. Pacjenci doświadczają również zaburzeń snu, apetytu, koncentracji, poczucia winy lub niskiej samooceny oraz myśli samobójczych.
W klasyfikacji ICD-10 zespół depresyjny dzieli się na epizody o różnym nasileniu: łagodne, umiarkowane i ciężkie, z możliwością występowania objawów psychotycznych. Diagnostyka opiera się na kryteriach klinicznych, gdzie kluczowe jest utrzymywanie się objawów przez minimum 2 tygodnie oraz ich wpływ na codzienne funkcjonowanie pacjenta.
Leczenie zespołu depresyjnego wymaga podejścia wielokierunkowego, obejmującego farmakoterapię (przede wszystkim leki przeciwdepresyjne z grup SSRI, SNRI, trójpierścieniowe i inne), psychoterapię (szczególnie poznawczo-behawioralną) oraz w przypadkach opornych – metody biologiczne jak elektrowstrząsy. Istotne jest różnicowanie z innymi jednostkami chorobowymi oraz identyfikacja podłoża organicznego depresji.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Finapil
Produkt leczniczy Finapil, zawierający 1 mg finasterydu, jest przeciwwskazany u pacjentów poniżej 18. roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Finasteryd wpływa na obniżenie stężenia PSA w surowicy (z 0,7 ng/ml do 0,5 ng/ml po 12 miesiącach), co wymaga podwojenia wartości PSA w interpretacji wyników badań przesiewowych w kierunku raka prostaty. Lekarze powinni uwzględnić potencjalny wpływ finasterydu na płodność męską oraz zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, gdyż brak jest danych dotyczących farmakokinetyki w tej grupie. W trakcie terapii odnotowano przypadki raka piersi u mężczyzn, dlatego konieczne jest monitorowanie zmian w obrębie gruczołów sutkowych, takich jak guzki, bolesność czy wyciek z brodawki.
działania niepożądane, farmakokinetyka finasterydu, Finapil, finasteryd, ginekomastia, guzki piersi, laktoza jednowodna, myśli samobójcze, nastrój depresyjny, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność wątroby, parametry czynności wątroby, płodność męska, rak piersi u mężczyzn, rak prostaty, swoisty antygen gruczołu krokowego, terapia finasterydem, wyciek z brodawki sutkowej, zaburzenia psychiczne, zespół depresyjny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Klomipramina – Właściwości farmakodynamiczne
Klomipramina, dostępna w formie tabletek powlekanych o dawkach 10 mg, 25 mg oraz 75 mg (Anafranil SR), jest nieselektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego monoamin (kod ATC: N06AA04), wykazującym dominujące hamowanie wychwytu zwrotnego serotoniny (5-HT) w porównaniu do noradrenaliny (NA). Oprócz podstawowego mechanizmu, lek wykazuje działanie α1-adrenolityczne, cholinolityczne, przeciwhistaminowe oraz przeciwserotoninergiczne. W terapii depresji klomipramina poprawia objawy takie jak spowolnienie psychomotoryczne, obniżony nastrój oraz lęk, przy czym efekt terapeutyczny pojawia się zwykle po 2-3 tygodniach systematycznego stosowania, co jest zgodne z typowym okresem latencji leków przeciwdepresyjnych.
działanie adrenolityczne, działanie cholinolityczne, działanie przeciwhistaminowe, działanie przeciwserotoninergiczne, hamowanie zwrotnego wychwytu neuroprzekaźników, inhibitor wychwytu zwrotnego monoamin, klomipramina, noradrenalina, ośrodkowy układ nerwowy, patofizjologia, receptor adrenergiczny, receptor histaminowy, receptor muskarynowy, receptor serotoninowy, serotonina, spowolnienie psychomotoryczne, układ serotoninergiczny, wychwyt zwrotny serotoniny, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zespół depresyjny, zespół natręctw - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Mobemid 150 mg
Mobemid 150 mg, zawierający moklobemid jako substancję czynną, jest odwracalnym inhibitorem monoaminooksydazy typu A (RIMA) stosowanym przede wszystkim w leczeniu zespołów depresyjnych o różnym nasileniu, w tym depresji endogennej, reaktywnej oraz towarzyszącej innym schorzeniom. Lek wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w porównaniu do klasycznych, nieodwracalnych inhibitorów MAO, co czyni go wartościową opcją terapeutyczną, zwłaszcza u pacjentów z umiarkowanymi i ciężkimi objawami depresyjnymi oraz współistniejącymi objawami lękowymi. Moklobemid wykazuje również działanie przeciwlękowe, co uzasadnia jego zastosowanie w leczeniu fobii społecznej, zaburzenia charakteryzującego się nadmiernym lękiem przed sytuacjami społecznymi, wpływającym negatywnie na funkcjonowanie zawodowe, edukacyjne i towarzyskie pacjentów.
bezsenność, depresja endogenna, depresja o nasileniu umiarkowanym, depresja reaktywna, działanie przeciwlękowe, fobia społeczna, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy typu A, laktoza jednowodna, lek przeciwdepresyjny, moklobemid, nietolerancja laktozy, objawy lękowe, odwracalny inhibitor MAO, ośrodkowy układ nerwowy, przekaźnictwo serotoninergiczne, spowolnienie psychoruchowe, zaburzenia funkcji seksualnych, zaburzenie lękowe, zespół depresyjny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Anafranil SR 75 75 mg
Anafranil SR 75 zawiera 75 mg chlorowodorku klomipraminy w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu i należy do nieselektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego monoamin (ATC: N06AA04). Mechanizm działania opiera się na hamowaniu zwrotnego wychwytu noradrenaliny i serotoniny, z przewagą wpływu na układ serotoninergiczny, co jest kluczowe dla skuteczności w leczeniu zaburzeń depresyjnych oraz zespołów obsesyjno-kompulsyjnych. Klomipramina wykazuje także działanie α1-adrenolityczne, cholinolityczne, przeciwhistaminowe i przeciwserotoninergiczne, co przekłada się na szerokie spektrum efektów farmakologicznych, w tym działanie sedatywne i wpływ na autonomiczny układ nerwowy. Leczenie charakteryzuje się opóźnionym początkiem efektu terapeutycznego, zwykle po 2-3 tygodniach stosowania.
depresja z komponentem lękowym, dysfagia, działanie anksjolityczne, działanie farmakologiczne, działanie α1-adrenolityczne, inhibitor wychwytu zwrotnego monoamin, klomipramina, kserostomia, neuroprzekaźnictwo serotoninergiczne, obniżony nastrój, przekaźnictwo cholinergiczne, spowolnienie psychomotoryczne, układ serotoninergiczny, wychwyt zwrotny neurotransmiterów, zaburzenie akomodacji, zaburzenie depresyjne, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zahamowanie ruchowe, zespół depresyjny, zespół natręctw - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Deprexolet 30 mg
Deprexolet, zawierający chlorowodorek mianseryny w dawkach 10 mg oraz 30 mg w postaci tabletek powlekanych, jest wskazany w leczeniu zespołu depresyjnego o różnym nasileniu i etiologii. Substancja czynna, mianseryna, wykazuje skuteczność szczególnie u pacjentów z towarzyszącymi zaburzeniami snu, lękiem oraz napięciem psychicznym. Preparat może być stosowany zarówno jako lek pierwszego rzutu, jak i w terapii pacjentów, u których inne leki przeciwdepresyjne okazały się nieskuteczne lub wywołały nieakceptowalne działania niepożądane. Tabletki dostępne są w dawkach 10 mg i 30 mg, co umożliwia elastyczne dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta.
chlorowodorek mianseryny, czynnik ryzyka, działanie niepożądane, farmakoterapia, komponent lękowy, lek przeciwdepresyjny, mianseryna, napięcie psychiczne, objawy depresyjne, obniżenie nastroju, spadek apetytu, substancja czynna, tabletka powlekana, zaburzenie depresyjne, zaburzenie snu, zespół depresyjny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lerivon 30 mg
Lerivon, zawierający 30 mg chlorowodorku mianseryny w formie tabletek powlekanych, jest wskazany do leczenia objawów depresyjnych o różnej etiologii, gdzie farmakoterapia jest konieczna. Lek ten jest szczególnie zalecany u pacjentów z klinicznymi objawami zespołów depresyjnych, niezależnie od przyczyny zaburzenia. Tabletki owalne, z oznaczeniami „Organon” i „CT/7”, można dzielić na połowy, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta. Terapia powinna być prowadzona pod ścisłym nadzorem lekarza specjalisty, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia, aby monitorować skuteczność i bezpieczeństwo stosowania leku.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Promazin Jelfa 25 mg
Promazin Jelfa, zawierający chlorowodorek promazyny w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, jest neuroleptykiem o szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania. Najczęściej obserwuje się zaburzenia układu nerwowego, w tym parkinsonizm, akatyzję, złośliwy zespół neuroleptyczny oraz późne dyskinezy. Ponadto, promazyna może wywoływać poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak agranulocytoza, granulocytopenia, leukopenia, niedokrwistość hemolityczna i aplastyczna oraz małopłytkowość, wszystkie o częstości nieznanej. Reakcje immunologiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli i reakcje anafilaktyczne, również stanowią istotne ryzyko. W zakresie endokrynologicznym obserwuje się mlekotok, ginekomastię, zaburzenia miesiączkowania, hiperglikemię i hipoglikemię, a także znaczący przyrost masy ciała. Działania niepożądane obejmują także zaburzenia kardiologiczne (blok przedsionkowo-komorowy, arytmie, zmiany w EKG), naczyniowe (niedociśnienie, ortostatyczne spadki ciśnienia), oddechowe (depresja oddechowa) oraz wątrobowe (żółtaczka zastoinowa).
agranulocytoza, akatyzja, blok przedsionkowo-komorowy, chlorowodorek promazyny, cukromocz, depresja oddechowa, działanie antycholinergiczne, eozynofilia, fotowrażliwość, ginekomastia, granulocytopenia, hiperglikemia, hipertermia, hipoglikemia, hipotermia, leukopenia, małopłytkowość, migotanie komór, mlekotok, napad drgawkowy, neuroleptyk, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół dyskinetyczny, pancytopenia, parkinsonizm, pokrzywka, późna dyskineza, priapizm, przedsionkowe zaburzenie rytmu, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, tachykardia komorowa, toczeń rumieniowaty układowy, zaburzenie akomodacji, zaburzenie miesiączkowania, zatrzymanie moczu, zespół depresyjny, zespół dystoniczny, złośliwy zespół neuroleptyczny, zmiana w EKG, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tialera 12,5 mg
Lek Tialera zawiera sól sodową tianeptyny w dawce 12,5 mg w postaci tabletek powlekanych i jest wskazany do leczenia zespołów depresyjnych o różnej etiologii, w tym depresji endogennej, reaktywnej, neurotypowej oraz epizodów depresyjnych w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego, pod warunkiem odpowiedniego monitorowania. Preparat jest szczególnie zalecany u dorosłych pacjentów z objawami lękowymi, zaburzeniami somatycznymi i psychomotorycznymi towarzyszącymi depresji. Wskazaniem do terapii są objawy depresyjne utrzymujące się co najmniej 2 tygodnie, znaczne obniżenie nastroju, anhedonia, zaburzenia rytmów biologicznych oraz funkcji poznawczych. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest potwierdzenie rozpoznania zgodnie z kryteriami ICD-10 lub DSM-5, wykluczenie przyczyn organicznych oraz ocena ryzyka samobójczego i innych zaburzeń psychicznych.
anhedonia, depresja endogenna, depresja reaktywna, działanie niepożądane, epizod depresyjny, lek pierwszego rzutu, lek przeciwdepresyjny, objaw lękowy, objaw psychomotoryczny, przestrzeganie zaleceń terapeutycznych, ryzyko samobójcze, sedacja, skala oceny depresji, tianeptyna, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie funkcji poznawczej, zaburzenie funkcji seksualnej, zaburzenie rytmu biologicznego, zaburzenie somatyczne, zespół depresyjny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tianesal 12,5 mg
Lek Tianesal w postaci tabletek powlekanych zawiera 12,5 mg soli sodowej tianeptyny, co stanowi pełną dawkę terapeutyczną. Tabletki są bladożółte, okrągłe, obustronnie wypukłe o średnicy 7 mm. Preparat jest wskazany do leczenia zespołów depresyjnych, stanowiąc opcję farmakologiczną w różnych postaciach depresji, niezależnie od ich etiologii. Tianesal należy stosować zgodnie z aktualnymi wytycznymi i wiedzą medyczną, uwzględniając indywidualny profil pacjenta oraz kliniczną potrzebę interwencji farmakologicznej.
- Leksykon substancji czynnych
Moklobemid – Wskazania do stosowania
Moklobemid, będący odwracalnym i selektywnym inhibitorem monoaminooksydazy typu A (RIMA), znajduje zastosowanie przede wszystkim w leczeniu zaburzeń depresyjnych oraz fobii społecznej. Wskazania obejmują epizody depresji w przebiegu zaburzenia depresyjnego nawracającego, choroby afektywnej dwubiegunowej oraz inne postaci kliniczne depresji, a także lęk społeczny charakteryzujący się uporczywym lękiem przed sytuacjami społecznymi. Dostępny jest w postaci tabletek powlekanych w dawkach 150 mg (Aurorix, Mobemid, Moklar) oraz 300 mg (Aurorix). Moklobemid jest szczególnie zalecany u pacjentów, u których inne leki przeciwdepresyjne, takie jak SSRI, są przeciwwskazane lub nieskuteczne, a także u osób starszych ze względu na korzystny profil bezpieczeństwa i mniejsze ryzyko działań niepożądanych, takich jak sedacja, zaburzenia funkcji seksualnych czy przyrost masy ciała.
choroba afektywna dwubiegunowa, działanie niepożądane, fobia społeczna, inhibitor MAO, inhibitor MAO-A, inhibitor monoaminooksydazy typu A, interakcja lekowa, lek przeciwdepresyjny, lęk społeczny, mechanizm działania, moklobemid, objaw lękowy, profil bezpieczeństwa, przekaźnictwo monoaminergiczne, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, substancja czynna, tabletka powlekana, tyramina, zaburzenie depresyjne, zaburzenie depresyjne nawracające, zespół depresyjny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Trazodone Neuraxpharm 150 mg
Trazodon, będący pochodną triazolopirydyny, wykazuje unikalny mechanizm działania w porównaniu do klasycznych leków przeciwdepresyjnych. Jego farmakodynamiczny profil obejmuje trzy główne efekty terapeutyczne: działanie przeciwdepresyjne, uspokajające oraz anksjolityczne. Mechanizm działania opiera się na minimalnym hamowaniu wychwytu zwrotnego noradrenaliny oraz centralnym efekcie antyserotoninowym, co czyni trazodon szczególnie skutecznym w leczeniu depresji z towarzyszącymi objawami lękowymi i pobudzeniem psychoruchowym. Preparat Trazodone Neuraxpharm dostępny jest w formie tabletek o dawkach 50 mg, 100 mg i 150 mg trazodonu chlorowodorku, z możliwością podziału tabletek 100 mg i 150 mg, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta.
depresja z objawami lęku, działanie anksjolityczne, działanie nasenne, działanie niepożądane, działanie przeciwdepresyjne, działanie przeciwlękowe, działanie uspokajające, farmakoterapia, leczenie depresji, lek przeciwdepresyjny czteropierścieniowy, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, objaw lękowy, pobudzenie psychoruchowe, trazodon, trazodon chlorowodorek, triazolopirydyna, układ noradrenergiczny, układ serotoninergiczny, właściwość przeciwlękowa, wychwyt zwrotny noradrenaliny, zaburzenie depresyjne, zaburzenie lękowe, zespół depresyjny - Leksykon substancji czynnych
Tianeptyna – Wskazania do stosowania
Tianeptyna, dostępna w postaci tabletek powlekanych zawierających 12,5 mg soli sodowej tianeptyny (Tianeptinum natricum), jest lekiem przeciwdepresyjnym stosowanym w leczeniu epizodów depresyjnych o różnym nasileniu, w tym lekkim, umiarkowanym i ciężkim. Preparaty takie jak Atinepte, Coaxil, Tialera i Tianesal różnią się wskazaniami i zakresem nasilenia depresji, przy czym Atinepte jest zarejestrowany do leczenia wszystkich stopni nasilenia, natomiast pozostałe preparaty stosuje się w leczeniu zespołów depresyjnych bez określenia nasilenia. Tianeptyna wykazuje unikalny mechanizm działania, modulując układ glutaminergiczny i wpływając na neuroplastyczność mózgu, co odróżnia ją od klasycznych leków przeciwdepresyjnych blokujących wychwyt zwrotny serotoniny. Wskazania obejmują m.in. epizody depresji w przebiegu zaburzenia depresyjnego nawracającego, pierwsze epizody depresji oraz depresję z przewagą objawów somatycznych.
depresja, depresja oporna na leczenie, depresja z lękiem, diagnoza kliniczna, epizod depresyjny, interakcje lekowe, lek przeciwdepresyjny, mechanizm działania leku, neuroplastyczność, objawy depresyjne, objawy somatyczne, profil objawów, sól sodowa tianeptyny, SSRI, tianeptinum natricum, tianeptyna, układ glutaminergiczny, wychwyt zwrotny serotoniny, zaburzenia funkcji poznawczych, zaburzenie depresyjne, zaburzenie depresyjne nawracające, zespół depresyjny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Coaxil 12,5 mg
Produkt leczniczy Coaxil zawiera tianeptynę w formie soli sodowej w dawce 12,5 mg i jest wskazany do leczenia zespołów depresyjnych o różnym nasileniu. Tianeptyna wykazuje udokumentowaną skuteczność kliniczną w łagodzeniu objawów depresji, co czyni ją wartościową opcją terapeutyczną zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej. Tabletki powlekane Coaxil zawierają również sacharozę w ilości 23,946 mg, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją cukrów.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Anafranil 25 mg
Anafranil, zawierający chlorowodorek klomipraminy, jest nieselektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego monoamin (kod ATC: N06AA04), dostępnym w tabletkach powlekanych o dawkach 10 mg i 25 mg. Jego podstawowy mechanizm działania polega na hamowaniu zwrotnego wychwytu noradrenaliny (NA) i serotoniny (5-HT), z przewagą wpływu na układ serotoninergiczny. Klomipramina wykazuje także dodatkowe efekty farmakodynamiczne, takie jak blokada receptorów α1-adrenergicznych (co może prowadzić do hipotensji), działanie cholinolityczne (objawy niepożądane: suchość w ustach, zaburzenia widzenia, zaparcia), przeciwhistaminowe (senność, uspokojenie) oraz przeciwserotoninergiczne, które wspólnie wzmacniają jej efekt terapeutyczny.
chlorowodorek klomipraminy, działanie adrenolityczne, działanie cholinolityczne, działanie przeciwhistaminowe, działanie przeciwserotoninergiczne, hamowanie zwrotnego wychwytu neuroprzekaźników, lek przeciwdepresyjny, lek trójpierścieniowy, nieselektywny inhibitor wychwytu zwrotnego monoamin, noradrenalina, odpowiedź kliniczna, receptor adrenergiczny, receptor histaminowy, receptor serotoninowy, serotonina, spowolnienie psychomotoryczne, szczelina synaptyczna, transmisja serotoninergiczna, układ cholinergiczny, układ serotoninergiczny, zaburzenie depresyjne, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zespół depresyjny, zespół natręctw - Leksykon substancji czynnych
Mianseryna – Wskazania do stosowania
Mianseryna, będąca tetracyklicznym lekiem przeciwdepresyjnym, działa głównie poprzez antagonizm receptorów adrenergicznych α2, co prowadzi do zwiększonego uwalniania noradrenaliny i serotoniny. Wskazania do jej stosowania obejmują leczenie zespołu depresyjnego oraz objawów depresyjnych o różnym podłożu, szczególnie gdy farmakoterapia jest wskazana. Preparaty dostępne w Polsce (Deprexolet, Lerivon, Miansec, Miansegen) oferują dawki 10 mg, 30 mg i 60 mg w formie tabletek powlekanych, co umożliwia indywidualne dostosowanie terapii. Mianseryna jest szczególnie zalecana u pacjentów z depresją i współistniejącymi zaburzeniami snu, depresją z komponentą lękową oraz u osób, u których stosowanie SSRI lub TCA jest przeciwwskazane. U pacjentów w podeszłym wieku wymaga dostosowania dawki i monitorowania ze względu na ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza hematologicznych.
bezsenność, chlorowodorek, depresja z komponentą lękową, depresja z lękiem, działanie niepożądane, działanie przeciwdepresyjne, działanie przeciwlękowe, działanie sedatywne, interakcja lekowa, leczenie farmakologiczne, mianseryna, noradrenalina, objaw depresyjny, powikłanie hematologiczne, profil farmakologiczny, receptor adrenergiczny α2, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, serotonina, SSRI, TCA, tetracykliczny lek przeciwdepresyjny, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, trudność z zasypianiem, zaburzenie depresyjne, zaburzenie łaknienia, zaburzenie snu, zespół depresyjny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Finasteridum Bluefish
Stosowanie finasterydu w dawce 5 mg wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko wystąpienia zaburzeń nastroju, w tym wahań emocjonalnych, depresji oraz rzadkich, lecz poważnych myśli samobójczych. Konieczne jest systematyczne monitorowanie stanu psychicznego pacjentów i szybka reakcja w przypadku pojawienia się objawów psychicznych. U pacjentów z dużą objętością zalegającego moczu lub znacznym zmniejszeniem przepływu moczu wskazane jest ścisłe monitorowanie w celu zapobiegania uropatii zaporowej, a w niektórych przypadkach rozważenie alternatywnych metod leczenia, w tym interwencji chirurgicznej. Finasteryd nie wykazuje korzyści klinicznych w terapii raka gruczołu krokowego, jednak istotnie wpływa na stężenie swoistego antygenu sterczowego (PSA), co ma kluczowe znaczenie dla diagnostyki onkologicznej.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Normatens 5 mg + 0,5 mg + 0,1 mg
Lek Normatens w formie tabletek drażowanych zawiera klopamid (5,0 mg), dihydroergokrystynę (0,5 mg w postaci mezylanu – 0,58 mg) oraz rezerpinę (0,1 mg). Terapia tym preparatem wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, sklasyfikowanych według systemu MedDRA. Do najistotniejszych należą trombocytopenia, hipokaliemia, depresja, miastenia, hipotonia ortostatyczna, katar, nudności i wymioty, uczucie nadmiernego osłabienia oraz podwyższone stężenia glukozy i kwasu moczowego we krwi. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko powikłań okulistycznych związanych z tiazydowym komponentem klopamidem, takich jak nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką z ograniczeniem pola widzenia, wymagające pilnej interwencji.
ciśnienie tętnicze, cukrzyca, czas krzepnięcia, depresja, dihydroergokrystyna, dna moczanowa, farmakoterapia, hiperglikemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipotonia ortostatyczna, katar, klopamid, konsultacja okulistyczna, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy, MedDRA, miastenia, nudności i wymioty, płyn między naczyniówką a twardówką, płytka krwi, powikłanie krwotoczne, powikłanie okulistyczne, rezerpina, stężenie potasu, trombocytopenia, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie równowagi wodno-elektrolitowej, zaburzenie rytmu serca, zawrót głowy, zespół depresyjny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Anafranil 10 mg
Anafranil, zawierający chlorowodorek klomipraminy, jest trójpierścieniowym lekiem przeciwdepresyjnym stosowanym w leczeniu szerokiego spektrum zaburzeń psychicznych u dorosłych, w tym różnych postaci depresji (endogennej, reaktywnej, nerwicowej, organicznej, maskowanej i inwolucyjnej), zespołów depresyjnych związanych ze schizofrenią, zaburzeniami osobowości, podeszłym wiekiem oraz przewlekłymi stanami bólowymi i chorobami somatycznymi. Ponadto, Anafranil jest wskazany w terapii zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych, fobii oraz napadów lęku. U dzieci powyżej 5. roku życia lek jest zarejestrowany wyłącznie do leczenia moczenia nocnego (enuresis nocturna) po wykluczeniu przyczyn organicznych. Preparat dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 10 mg i 25 mg chlorowodorku klomipraminy, z uwzględnieniem indywidualnego doboru dawki na podstawie wieku, masy ciała, nasilenia zaburzenia oraz współistniejących chorób i leków.
chlorowodorek klomipraminy, depresja endogenna, depresja inwolucyjna, depresja maskowana, depresja nerwicowa, depresja organiczna, depresja reaktywna, depresja wieku podeszłego, enuresis nocturna, fobia, interakcja lekowa, moczenie nocne, napad lęku, nietolerancja laktozy, przewlekły stan bólowy, stan depresyjny, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie osobowości, zaburzenie psychiczne, zespół depresyjny, zespół natręctw