ostre wiotkie zapalenie rdzenia
Ostre wiotkie zapalenie rdzenia (acute flaccid myelitis, AFM) to rzadka, ale poważna choroba neurologiczna charakteryzująca się nagłym osłabieniem mięśni i utratą odruchów w jednej lub więcej kończynach. Schorzenie to zwykle występuje u dzieci i jest związane z uszkodzeniem istoty szarej rdzenia kręgowego, szczególnie w rogach przednich, gdzie znajdują się ciała komórek motoneuronów.
Etiologia AFM nie jest w pełni poznana, ale wiąże się ją z infekcjami wirusowymi, szczególnie enterowirusami (zwłaszcza EV-D68 i EV-A71). Choroba ta przypomina polio pod względem obrazu klinicznego i patologii. Pacjenci zazwyczaj najpierw doświadczają objawów infekcji wirusowej, takich jak gorączka i infekcja dróg oddechowych, a następnie rozwijają się objawy neurologiczne.
Diagnostyka AFM obejmuje badanie obrazowe MRI rdzenia kręgowego (uwidaczniające zmiany w istocie szarej), badanie płynu mózgowo-rdzeniowego oraz badania neurofizjologiczne. Leczenie jest głównie objawowe i wspierające, obejmujące fizjoterapię, terapię zajęciową oraz w niektórych przypadkach immunoterapię, choć jej skuteczność nie została jednoznacznie potwierdzona.
Rokowanie w AFM jest zróżnicowane – część pacjentów doświadcza całkowitego powrotu do zdrowia, podczas gdy inni mogą mieć trwałe deficyty neurologiczne. Choroba ta wymaga szybkiej diagnostyki i multidyscyplinarnego podejścia terapeutycznego, aby zminimalizować ryzyko powikłań długoterminowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Choroba rąk, stóp i jamy ustnej – Etiologia i przyczyny
Choroba rąk, stóp i jamy ustnej (HFMD) to wysoce zakaźna infekcja wirusowa, głównie dotykająca dzieci poniżej 5 roku życia, wywoływana przez enterowirusy, przede wszystkim Coxsackie A16, Coxsackie A6 oraz Enterowirus 71 (EV-A71). Inkubacja trwa zwykle 3-6 dni, a choroba charakteryzuje się bolesnymi owrzodzeniami w jamie ustnej oraz pęcherzykową wysypką na dłoniach, stopach i czasem na pośladkach czy okolicach narządów płciowych. Transmisja odbywa się drogą kontaktu bezpośredniego z wydzielinami, drogą fekalno-oralną, kropelkową oraz przez kontakt z zanieczyszczonymi powierzchniami. Zakaźność jest największa w pierwszym tygodniu objawów, jednak wirus może być wydalany nawet przez kilka tygodni po ustąpieniu symptomów, co utrudnia kontrolę epidemiologiczną, zwłaszcza w środowiskach dziecięcych. W USA i Europie dominującym patogenem jest Coxsackie A16, natomiast w Azji Wschodniej i Południowo-Wschodniej częściej EV-A71, który wiąże się z poważniejszymi powikłaniami neurologicznymi, takimi jak aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie mózgu czy ostre wiotkie zapalenie rdzenia (AFM).
aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, choroba rąk, droga fekalno-oralna, droga kropelkowa, enterowirus, Enterowirus 71, leczenie antywirusowe, ognisko epidemiczne, ognisko HFMD, okres inkubacji, osłabiony układ odpornościowy, ostre wiotkie zapalenie rdzenia, owrzodzenie jamy ustnej, powikłania neurologiczne, powikłania sercowo-płucne, pryszczyca, stóp i jamy ustnej, szczepionka wielowalentna, wirus Coxsackie A16, wirus Coxsackie A6, wskaźnik śmiertelności, zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowych