inhibitor PDE III

Inhibitory PDE III (fosfodiesterazy typu 3) to grupa leków stosowanych głównie w leczeniu niewydolności serca oraz jako leki inotropowe dodatnie. Selektywnie hamują enzym fosfodiesterazę typu 3, który odpowiada za rozkład cyklicznego adenozynomonofosforanu (cAMP) w komórkach mięśnia sercowego i naczyń.

Mechanizm działania inhibitorów PDE III polega na zwiększeniu wewnątrzkomórkowego stężenia cAMP, co prowadzi do nasilenia kurczliwości mięśnia sercowego (efekt inotropowy dodatni), rozszerzenia naczyń krwionośnych (działanie wazodylatacyjne) oraz poprawy relaksacji mięśnia sercowego (efekt luzytropowy). Do najczęściej stosowanych inhibitorów PDE III należą milrinon i enoximon.

Wskazania kliniczne dla inhibitorów PDE III obejmują ostrą zdekompensowaną niewydolność serca, szczególnie w przypadkach opornych na leczenie glikozydami nasercowymi i diuretykami. Stosowane są również w kardiochirurgii w okresie okołooperacyjnym oraz w terapii przygotowującej pacjentów do przeszczepu serca. Należy pamiętać, że mimo korzyści hemodynamicznych, długotrwałe stosowanie tych leków może zwiększać śmiertelność u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Grenalvon 0,5 mg

Badania farmakokinetyczne i farmakodynamiczne anagrelidu wykazały, że lek jest głównie metabolizowany przez enzym CYP1A2, co implikuje istotne interakcje z inhibitorami (np. fluwoksamina, enoksacyna) i induktorami (np. omeprazol) tego enzymu. Inhibitory CYP1A2 mogą zwiększać stężenie anagrelidu w osoczu, potencjalnie nasilając działania niepożądane, natomiast induktory mogą obniżać jego stężenie, zmniejszając skuteczność terapii. Anagrelid wykazuje także ograniczoną aktywność hamującą CYP1A2, co może wpływać na metabolizm leków takich jak teofilina. Ponadto, jako inhibitor PDE III, anagrelid może nasilać działanie leków inotropowych (milrynon, enoksymon, amrynon, olprynon) oraz przeciwpłytkowych (kwas acetylosalicylowy, klopidogrel), zwiększając ryzyko działań niepożądanych, w tym krwawień. W badaniu klinicznym wykazano, że jednoczesne stosowanie anagrelidu (1 mg/dobę) i kwasu acetylosalicylowego (75 mg/dobę) wzmacnia hamowanie agregacji płytek, co u niektórych pacjentów skutkowało poważnymi krwotokami.
agregacja płytek krwi, amrynon, anagrelid, badanie farmakodynamiczne, badanie farmakokinetyczne, ciprofloksacyna, cylostazol, digoksyna, duloksetyna, działanie hepatotoksyczne, działanie inotropowe, działanie przeciwpłytkowe, działanie wazodylatacyjne, efekt hipotensyjny, enoksacyna, enoksymon, fenobarbital, fenytoina, fluwoksamina, fosfodiesteraza typu III, hormonalny środek antykoncepcyjny, induktor CYP1A2, inhibitor CYP1A2, inhibitor PDE III, karbamazepina, klopidogrel, klozapina, kwas acetylosalicylowy, lek inotropowy, milrynon, nadpłytkowość samoistna, norfloksacyna, olanzapina, olprynon, omeprazol, teofilina, tiklopidyna, warfaryna, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Działania niepożądane – Anagrelide Accord 0,5 mg

Bezpieczeństwo stosowania anagrelidu oceniono w czterech otwartych badaniach klinicznych obejmujących łącznie 4602 pacjentów, którzy otrzymywali średnią dawkę około 2 mg/dobę, z okresem leczenia sięgającym do 5 lat. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy (ok. 14%), kołatanie serca (ok. 9%), retencja płynów i nudności (ok. 6%) oraz biegunka (5%). Działania te wiążą się z farmakologicznym mechanizmem inhibicji fosfodiesterazy III (PDE III) przez anagrelid, a ich nasilenie można ograniczyć poprzez stopniowe dostosowywanie dawki. Wśród poważniejszych działań niepożądanych należy zwrócić szczególną uwagę na ryzyko udaru mózgu, który wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, anagrelid, arytmia, ból głowy, częstoskurcz komorowy, częstoskurcz nadkomorowy, dezorientacja, diplopia, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, duszność, działanie niepożądane, inhibitor PDE III, jadłowstręt, kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, kardiomiopatia, krwawienie z dziąseł, krwotok, łysienie, migotanie przedsionków, migrena, nadciśnienie płucne, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niestrawność, pancytopenia, parestezja, powikłanie zakrzepowe, retencja płynów, śródmiąższowa choroba płuc, tachykardia, torsade de pointes, udar mózgu, wylew podskórny, wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy, zapalenie okrężnicy, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zaparcie, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie płynów, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Anagrelide Sandoz 0,5 mg

Farmakokinetyczne i farmakodynamiczne badania anagrelidu wskazują na istotne interakcje z lekami wpływającymi na enzym CYP1A2, główny szlak metabolizmu anagrelidu. Inhibitory CYP1A2, takie jak fluwoksamina i enoksacyna, mogą zwiększać stężenie anagrelidu, co wymaga ostrożności i ewentualnej redukcji dawki. Z kolei induktory CYP1A2, np. omeprazol, mogą obniżać ekspozycję na lek, co może osłabiać jego skuteczność i wymaga monitorowania parametrów klinicznych oraz dostosowania dawki. Anagrelid wykazuje także działanie hamujące CYP1A2, co może wpływać na metabolizm leków takich jak teofilina. Nie stwierdzono istotnego wpływu anagrelidu na farmakokinetykę digoksyny i warfaryny, co jest istotne dla pacjentów stosujących te leki jednocześnie.
agregacja płytek krwi, amrynon, anagrelid, biodostępność leku, cylostazol, CYP1A2, digoksyna, działanie przeciwpłytkowe, enoksacyna, enoksymon, fluwoksamina, hamowanie czynności płytek krwi, hormonalne środki antykoncepcyjne, induktor CYP1A2, inhibitor CYP1A2, inhibitor PDE III, krwawienie, kwas acetylosalicylowy, lek inotropowy, metabolizm wątrobowy leków, milrynon, nadpłytkowość samoistna, olprynon, omeprazol, tachykardia, teofilina, układ sercowo-naczyniowy, warfaryna, właściwości farmakokinetyczne, zaburzenia rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Anagrelide Stada 0,5 mg

Dotychczasowe badania farmakokinetyczne i farmakodynamiczne wskazują na istotne interakcje anagrelidu z lekami metabolizowanymi przez enzym CYP1A2. Inhibitory CYP1A2, takie jak fluwoksamina i enoksacyna, mogą zwiększać stężenie anagrelidu, co potencjalnie nasila działania niepożądane, dlatego zaleca się monitorowanie kliniczne i rozważenie redukcji dawki. Induktory CYP1A2, np. omeprazol, mogą obniżać ekspozycję na anagrelid, co może zmniejszać jego skuteczność; w takich przypadkach rekomendowane jest monitorowanie i ewentualna korekta dawki. Anagrelid wykazuje ograniczoną aktywność hamującą CYP1A2, co może wpływać na metabolizm leków takich jak teofilina. Ponadto, anagrelid jako inhibitor PDE III może nasilać działanie leków inotropowych (milrynon, enoksymon, amrynon, olprynon, cylostazol), zwiększając ryzyko działań niepożądanych.
amrynon, biodostępność leku, CYP1A2, czynność płytek krwi, działanie niepożądane, działanie przeciwagregacyjne, efekt przeciwpłytkowy, fluwoksamina, induktor CYP1A2, inhibitor CYP1A2, inhibitor fosfodiesterazy typu III, inhibitor PDE III, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kwas acetylosalicylowy, lek inotropowy, lek przeciwpłytkowy, metabolizm wątrobowy, milrynon, nadpłytkowość samoistna, ryzyko krwawienia, substrat CYP1A2, tachykardia, zaburzenie rytmu serca
Leksykon substancji czynnych
Anagrelid – Interakcje

Anagrelid jest metabolizowany głównie przez enzym CYP1A2, co czyni go podatnym na interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami (np. fluwoksamina, enoksacyna) i induktorami (np. omeprazol) tego enzymu. Inhibitory CYP1A2 mogą zwiększać stężenie anagrelidu w osoczu, co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawki, natomiast induktory mogą zmniejszać ekspozycję na lek, co również wymaga nadzoru klinicznego. Anagrelid wykazuje także ograniczoną aktywność hamującą CYP1A2, co może wpływać na metabolizm innych leków, takich jak teofilina. W badaniach in vivo wykazano brak wpływu anagrelidu na farmakokinetykę digoksyny i warfaryny, co jest istotne dla pacjentów z nadpłytkowością samoistną wymagających terapii skojarzonej. Pokarm opóźnia wchłanianie anagrelidu, ale nie zmienia jego całkowitej ekspozycji, a sok grejpfrutowy, jako inhibitor CYP1A2, może opóźniać eliminację leku.
agregacja płytek krwi, amrynon, anagrelid, badanie farmakodynamiczne, badanie farmakokinetyczne, biodostępność, cylostazol, digoksyna, doustny hormonalny środek antykoncepcyjny, ekspozycja ogólnoustrojowa, enoksacyna, enoksymon, enzym CYP1A2, fluwoksamina, fosfodiesteraza typu III, induktor CYP1A2, inhibitor CYP1A2, inhibitor PDE III, kwas acetylosalicylowy, lek inotropowy, lek przeciwpłytkowy, milrynon, nadpłytkowość samoistna, olprynon, omeprazol, płytki krwi, sok grejpfrutowy, teofilina, warfaryna, zaburzenie jelitowe
Leksykon leków
Działania niepożądane – Anagrelide Glenmark 0,5 mg

Anagrelide Glenmark, zawierający 0,5 mg anagrelidu chlorowodorku w kapsułce, był badany w czterech otwartych badaniach klinicznych obejmujących ponad 4600 pacjentów, z średnią dawką około 2 mg/dobę, w tym pacjentów leczonych do 5 lat. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy (14%), kołatanie serca (9%), retencja płynów i nudności (6%) oraz biegunka (5%). Mechanizm działania jako inhibitora PDE III tłumaczy występowanie tych objawów, a stopniowe dostosowywanie dawki może zmniejszyć ich nasilenie. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko powikłań zakrzepowych, w tym udaru mózgu, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka chorób naczyniowych. Dane dotyczące bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży (6-17 lat) są ograniczone, choć profil działań niepożądanych jest podobny do dorosłych.
alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, anagrelid chlorowodorek, arytmia, częstoskurcz nadkomorowy, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, duszność, dysfagia, inhibitor PDE III, kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, kardiomegalia, kardiomiopatia, krwotok z przewodu pokarmowego, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadciśnienie płucne, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, pancytopenia, parestezja, powikłanie zakrzepowe, retencja płynów, śródmiąższowa choroba płuc, torsade de pointes, udar mózgu, wylew podskórny, wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy, zapalenie okrężnicy, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Interakcje leku – Grenalvon 1 mg

Badania farmakokinetyczne i farmakodynamiczne anagrelidu wskazują na istotne interakcje kliniczne, szczególnie z lekami modulującymi aktywność enzymu CYP1A2, który jest głównym szlakiem metabolizmu anagrelidu. Inhibitory CYP1A2, takie jak fluwoksamina i enoksacyna, mogą zwiększać stężenie anagrelidu w osoczu, co wymaga ścisłego monitorowania i ewentualnej redukcji dawki. Z kolei induktory CYP1A2, np. omeprazol, mogą obniżać stężenie leku, co może wymagać dostosowania dawki. Anagrelid wykazuje także hamujący wpływ na CYP1A2, co może prowadzić do interakcji z teofiliną, wymagając monitorowania jej stężenia. Ponadto, anagrelid jako inhibitor PDE III może nasilać działanie leków inotropowych (milrynon, enoksymon, amrynon, olprynon, cylostazol), co wymaga ostrożności w terapii skojarzonej.
agregacja płytek krwi, anagrelid, biodostępność leku, cylostazol, cyprofloksacyna, digoksyna, działanie przeciwpłytkowe, enzym CYP1A2, farmakokinetyka anagrelidu, fluwoksamina, fosfodiesteraza typu III, hormonalny środek antykoncepcyjny, inhibitor CYP1A2, inhibitor PDE III, karbamazepina, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, lek inotropowy, metabolizm wątrobowy, milrynon, nadpłytkowość samoistna, omeprazol, powikłanie krwotoczne, tachykardia, teofilina, warfaryna, zaburzenie jelitowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Anagrelide Glenmark 0,5 mg

Anagrelide Glenmark, zawierający chlorowodorek anagrelidu, jest metabolizowany głównie przez enzym CYP1A2, co determinuje jego liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Inhibitory CYP1A2, takie jak fluwoksamina i enoksacyna, mogą zwiększać stężenie anagrelidu w osoczu, nasilając działania niepożądane, co wymaga ostrożności i ewentualnej redukcji dawki. Induktory CYP1A2, np. omeprazol, mogą obniżać ekspozycję na anagrelid, potencjalnie zmniejszając jego skuteczność, dlatego zaleca się monitorowanie kliniczne i dostosowanie dawki. Anagrelid wykazuje także ograniczoną aktywność hamującą CYP1A2, co może zwiększać stężenia leków metabolizowanych przez ten enzym, takich jak teofilina. W badaniach in vivo wykazano brak wpływu anagrelidu na farmakokinetykę digoksyny i warfaryny. Ponadto, jako inhibitor PDE III, anagrelid może nasilać działanie leków inotropowych (milrynon, enoksymon, amrynon, olprynon, cylostazol), co wymaga monitorowania parametrów hemodynamicznych.
agregacja płytek krwi, anagrelid, antykoncepcja hormonalna, chlorowodorek anagrelidu, digoksyna i warfaryna, działanie przeciwpłytkowe, enzym CYP1A2, fosfodiesteraza typu III, inhibitor PDE III, interakcje farmakodynamiczne, interakcje farmakokinetyczne, kwas acetylosalicylowy, leki inotropowe, metabolizm anagrelidu, nadpłytkowość samoistna, niedociśnienie, omeprazol, palpitacje, płytki krwi, tachykardia, teofilina, zaburzenia jelitowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Anagrelid Nordic 0,75 mg

Anagrelid jest metabolizowany głównie przez enzym CYP1A2, co implikuje konieczność ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów tego enzymu, takich jak fluwoksamina, enoksacyna i omeprazol, ze względu na ryzyko zwiększenia stężenia leku w osoczu. Badania wykazały brak istotnych interakcji farmakokinetycznych z digoksyną i warfaryną, co pozwala na ich bezpieczne stosowanie bez konieczności modyfikacji dawki. Należy jednak zwrócić szczególną uwagę na potencjalne ryzyko wydłużenia odstępu QTc, zwłaszcza u pacjentów z hipokaliemią, oraz na interakcje farmakodynamiczne z lekami inotropowymi (milrynon, enoksymon, amrynon, olprynon, cylostazol) i innymi lekami przeciwpłytkowymi, w tym kwasem acetylosalicylowym, które mogą nasilać działanie przeciwpłytkowe anagrelidu i zwiększać ryzyko ciężkich krwotoków. W dawkach terapeutycznych anagrelid wykazuje addycyjne działanie antyagregacyjne z ASA, co wymaga dokładnej oceny korzyści i ryzyka u pacjentów z nadpłytkowością samoistną.
Pokarm opóźnia wchłanianie anagrelidu, jednak nie wpływa istotnie na jego biodostępność, natomiast sok grejpfrutowy, jako inhibitor CYP1A2, może opóźniać eliminację leku, zwiększając ekspozycję. Alkohol może nasilać wazodylatacyjne działanie anagrelidu oraz ryzyko krwawień, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków przeciwpłytkowych, a także obciążać funkcję wątroby, co wymaga umiarkowanego spożycia lub abstynencji u pacjentów z czynnikami ryzyka. Wśród leków stosowanych jednocześnie z anagrelidem bez istotnych interakcji klinicznych wymienia się m.in. paracetamol, beta-adrenolityki, inhibitory ACE, klopidogrel, kumarynę, amlodypinę, karbamazepinę, diuretyki tiazydowe i pętlowe, statyny oraz hydroksymocznik. Mimo braku udokumentowanych interakcji, zaleca się monitorowanie pacjenta podczas wprowadzania nowych leków, szczególnie tych wpływających na układ krzepnięcia i sercowo-naczyniowy.
acetaminofen, agregacja płytek krwi, allopurynol, amlodypina, amrynon, anagrelid, beta-adrenolityk, biodostępność, cylostazol, CYP1A2, digoksyna, działanie antyagregacyjne, enoksacyna, enoksymon, fluwoksamina, funkcja płytek krwi, furosemid, hipokaliemia, hormonalny środek antykoncepcyjny, hydrochlorotiazyd, hydroksymocznik, indapamid, inhibitor enzymu, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor PDE III, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, karbamazepina, klopidogrel, krwotok, kumaryna, kwas acetylosalicylowy, L-tyroksyna, lek inotropowy, metabolizm wątrobowy, milrynon, monitorowanie EKG, monoazotan izosorbidu, nadpłytkowość samoistna, obniżenie ciśnienia tętniczego, olprynon, omeprazol, paracetamol, ranitydyna, rozszerzenie naczyń krwionośnych, sok grejpfrutowy, symwastatyna, teofilina, tiklopidyna, układ krzepnięcia, układ sercowo-naczyniowy, warfaryna, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie rytmu serca