kręcz karku
Kręcz karku (łac. torticollis) to zaburzenie polegające na nieprawidłowym, asymetrycznym ustawieniu głowy i szyi, spowodowanym skurczem lub skróceniem mięśni szyi, głównie mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego. Schorzenie może mieć charakter wrodzony lub nabyty.
Kręcz karku wrodzony występuje u około 0,3-2% noworodków i jest najczęściej spowodowany uszkodzeniem mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego podczas porodu lub nieprawidłowym ułożeniem płodu w macicy. Kręcz nabyty może być wynikiem urazu, zapalenia, zaburzeń neurologicznych, działania niepożądanego leków lub reakcji na ból pochodzący z innych struktur anatomicznych.
Diagnostyka kręczu karku obejmuje badanie fizykalne, badania obrazowe (RTG, USG, TK lub MRI) oraz niekiedy badania elektromiograficzne. Leczenie zależy od przyczyny i obejmuje fizjoterapię, leki przeciwbólowe i rozluźniające mięśnie, iniekcje toksyny botulinowej, a w przypadkach opornych na leczenie zachowawcze – interwencję chirurgiczną.
Nieleczony kręcz karku może prowadzić do utrwalenia nieprawidłowej postawy, zaburzeń widzenia, asymetrii twarzy oraz przewlekłego bólu. Wczesne rozpoznanie i leczenie, szczególnie w przypadku kręczu wrodzonego, daje dobre rokowanie i pozwala uniknąć długotrwałych konsekwencji.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Biperyden – Wskazania do stosowania
Biperyden, dostępny w formie tabletek (2 mg), tabletek o przedłużonym uwalnianiu (4 mg) oraz roztworu do wstrzykiwań (5 mg/ml), jest cholinolitykiem stosowanym w leczeniu zaburzeń pozapiramidowych, w tym choroby Parkinsona (sztywność, drżenie, bradykinezja) oraz polekowych zespołów parkinsonowskich. Mechanizm działania opiera się na blokadzie receptorów muskarynowych, co redukuje nadmierną aktywność cholinergiczną w prążkowiu i poprawia równowagę neuroprzekaźników dopaminergiczno-cholinergicznych. Biperyden jest również skuteczny w terapii wczesnych dyskinez, akatyzji oraz dystonii (uogólnionej, odcinkowej, zespołu Meige’a, kurczu powiek i spastycznego kręczu karku). Wskazania obejmują zarówno przewlekłe, jak i ostre stany neurologiczne, gdzie zaburzenia motoryczne mają podłoże pozapiramidowe.
akatyzja, aktywność cholinergiczna, biperyden, bradykinezja, choroba Parkinsona, drżenie spoczynkowe, dyskineza, dystonia odcinkowa, dystonia uogólniona, dystonia ustno-żuchwowa, działanie cholinolityczne, inhibitor acetylocholinesterazy, kręcz karku, kurcz powiek, napięcie mięśniowe, objawy motoryczne, objawy parkinsonowskie, parkinsonizm, reakcja dystoniczna, receptory muskarynowe, schorzenie neurodegeneracyjne, skurcz toniczny, sztywność mięśniowa, układ pozapiramidowy, zaburzenia motoryczne, zaburzenia pozapiramidowe, zatrucie nikotyną, zatrucie związkami fosforu, zespół Meige’a, zespół pozapiramidowy - Leksykon substancji czynnych
Toksyna botulinowa – Wskazania do stosowania
Toksyna botulinowa typu A, będąca neurotoksyną Clostridium botulinum, działa poprzez czasowe blokowanie uwalniania acetylocholiny w synapsach nerwowo-mięśniowych. W medycynie estetycznej stosowana jest do leczenia umiarkowanych i ciężkich zmarszczek twarzy, takich jak zmarszczki gładzizny czoła, kurze łapki oraz poziome zmarszczki czoła, z uwzględnieniem wpływu defektów na psychikę pacjenta. Preparaty dostępne na rynku różnią się jednostkami aktywności biologicznej (np. Azzalure – 125 jednostek Speywood, Botox – 200 jednostek Allergan, Vistabel – 4 jednostki Allergan/0,1 ml) oraz wskazaniami, przy czym Azzalure jest ograniczony do pacjentów poniżej 65 roku życia i wyłącznie do zastosowań estetycznych. Botox posiada najszersze spektrum zastosowań, obejmujące również wskazania neurologiczne, urologiczne i dermatologiczne.
acetylocholina, blefarospazm, częstomocz, dystonia ogniskowa, dystonia szyjna, gładzizna czoła, jednostka Allergan, jednostka Speywood, kręcz karku, kurze łapki, lek antycholinergiczny, migrena przewlekła, mózgowe porażenie dziecięce, nadpotliwość pach, nadreaktywność mięśnia wypieracza, nadreaktywność pęcherza moczowego, neurogenna nadreaktywność wypieracza, neurotoksyna Clostridium botulinum, nietrzymanie moczu, parcie naglące, połowiczy kurcz twarzy, spastyczność ogniskowa, stwardnienie rozsiane, toksyna botulinowa typu A, uraz rdzenia kręgowego, zakończenia nerwowo-mięśniowe, zmarszczki poziome czoła