filtr kłębuszkowy
Filtr kłębuszkowy to podstawowa struktura funkcjonalna w nerkach odpowiedzialna za początkowy etap filtracji krwi. Składa się z kłębuszka nerkowego – sieci naczyń włosowatych, otoczonych torebką Bowmana. Główną funkcją filtra kłębuszkowego jest oddzielanie wody i drobnych cząsteczek od krwi, co prowadzi do powstania moczu pierwotnego.
Skuteczność filtracji kłębuszkowej mierzy się jako wskaźnik filtracji kłębuszkowej (GFR – Glomerular Filtration Rate), który stanowi kluczowy parametr oceny funkcji nerek. Prawidłowa wartość GFR u zdrowej osoby dorosłej wynosi około 120-130 ml/min/1,73 m². Obniżenie GFR poniżej 60 ml/min/1,73 m² utrzymujące się przez co najmniej 3 miesiące jest jednym z kryteriów rozpoznania przewlekłej choroby nerek.
Zaburzenia filtracji kłębuszkowej mogą wystąpić w przebiegu wielu chorób nerek, takich jak kłębuszkowe zapalenie nerek, nefropatia cukrzycowa, nefropatia nadciśnieniowa czy kłębuszkowe choroby autoimmunologiczne. Monitorowanie GFR jest niezbędne w diagnostyce, ocenie progresji chorób nerek oraz w dostosowywaniu dawek leków wydalanych przez nerki.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Ogniskowe segmentowe stwardnienie kłębuszków nerkowych – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Ogniskowe segmentowe stwardnienie kłębuszków nerkowych (FSGS) jest istotną przyczyną zespołu nerczycowego i progresji do schyłkowej niewydolności nerek (ESRD). Rokowanie jest zróżnicowane, z 5-letnim przeżyciem na poziomie 75%, 10-letnim 50% i 15-letnim 38%, a około 20% pacjentów rozwija ESRD. Kluczowymi czynnikami prognostycznymi są odpowiedź na leczenie kortykosteroidami, stopień białkomoczu, obecność zespołu nerczycowego przy rozpoznaniu, poziom kreatyniny w surowicy oraz stopień zwłóknienia śródmiąższowego i sklerozy kłębuszków. Wariant histopatologiczny, zwłaszcza kolagenowy, wiąże się z gorszym rokowaniem, natomiast wariant wierzchołkowy ma lepszą odpowiedź na immunosupresję. Zajęcie >15% kłębuszków (grupa F2) zwiększa ryzyko progresji do ESRD 2,3-krotnie, a przy sklerozie ≥20% ryzyko wzrasta 4,6-krotnie. Remisja białkomoczu jest najkorzystniejszym wskaźnikiem długoterminowej stabilności funkcji nerek.
białkomocz, biopsja nerki, dializa, filtr kłębuszkowy, GFR, glikokortykosteroidy, inhibitory kalcyneuryny, kreatynina w surowicy, leczenie immunosupresyjne, mikroRNA, mykofenolan, ogniskowe segmentowe stwardnienie kłębuszków nerkowych, oporność na steroidy, plazmafereza, przeszczepienie nerki, przewlekła choroba nerek, regresja Coxa, remisja białkomoczu, schyłkowa niewydolność nerek, skleroza kłębuszków nerkowych, uszkodzenie podocytów, zespół nerczycowy, zwłóknienie śródmiąższowe