hamowanie osi HPA
Hamowanie osi HPA (podwzgórze-przysadka-nadnercza) to proces, w którym dochodzi do zaburzenia prawidłowego funkcjonowania tej kluczowej osi hormonalnej odpowiedzialnej za odpowiedź organizmu na stres. Najczęstszą przyczyną hamowania osi HPA jest długotrwała terapia glikokortykosteroidami (GKS), które wywołują negatywne sprzężenie zwrotne na poziomie podwzgórza i przysadki.
W warunkach fizjologicznych podwzgórze wydziela kortykoliberynę (CRH), która stymuluje przysadkę do produkcji ACTH, a ta z kolei pobudza nadnercza do produkcji kortyzolu. Egzogenne podawanie GKS prowadzi do supresji wydzielania CRH i ACTH, co skutkuje atrofią kory nadnerczy i zmniejszeniem ich zdolności do samodzielnej produkcji kortyzolu.
Konsekwencją hamowania osi HPA jest wtórna niewydolność kory nadnerczy, która może manifestować się osłabieniem, zmęczeniem, hipoglikemią, hiponatremią i hipotensją. W skrajnych przypadkach, nagłe odstawienie GKS u pacjentów z zahamowaną osią HPA może prowadzić do przełomu nadnerczowego, stanowiącego bezpośrednie zagrożenie życia. Dlatego tak istotne jest stopniowe zmniejszanie dawek glikokortykosteroidów przy długotrwałej terapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Ciprotic 3 mg/ml + 0,25 mg/ml
Przedawkowanie miejscowe produktu Ciprotic (3 mg/ml cyprofloksacyny + 0,25 mg/ml fluocynolonu acetonidu) w postaci kropli do uszu jest klinicznie mało prawdopodobne ze względu na ograniczoną pojemność przewodu słuchowego zewnętrznego oraz niskie stężenia osoczowe substancji czynnych przy prawidłowym stosowaniu. W przypadku ostrego przedawkowania, które jest rzadkie, nie obserwuje się istotnych działań ogólnoustrojowych. Natomiast przewlekłe lub długotrwałe stosowanie preparatu może prowadzić do poważnych powikłań endokrynologicznych, takich jak hamowanie osi podwzgórze-przysadka-nadnercza (HPA), objawiające się hiperkortyzolizmem, spadkiem tempa wzrostu u dzieci oraz obniżeniem stężenia kortyzolu w osoczu, które są zwykle przejściowe i odwracalne.
cyprofloksacyna, fluocynolonu acetonid, glikokortykosteroidy, hamowanie osi HPA, hiperkortyzolizm, kortyzol w osoczu, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, ośrodek toksykologiczny, płukanie żołądka, przewód słuchowy zewnętrzny, supresja czynności nadnerczy, węgiel aktywowany, zaburzenie osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, zmniejszenie stężenia kortyzolu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Cetraxal Plus (3 mg + 0,25 mg)/ml
Przedawkowanie kropli do uszu Cetraxal Plus, zawierających cyprofloksacynę (3 mg/ml) oraz fluocynolonu acetonid (0,25 mg/ml), jest klinicznie rzadkie i dotychczas nie opisano przypadków ostrego przedawkowania. Ze względu na anatomiczną budowę ucha zewnętrznego oraz niskie stężenia osoczowe po miejscowym podaniu, ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych jest minimalne. Standardowa dawka w pojemniku jednodawkowym wynosi 0,25 ml roztworu, co odpowiada 0,75 mg cyprofloksacyny i 0,0625 mg fluocynolonu acetonidu, co dodatkowo ogranicza ryzyko toksyczności. W przypadku przewlekłego lub nieprawidłowego stosowania mogą wystąpić objawy związane z działaniem glikokortykosteroidowym, takie jak hiperkortyzolizm, supresja osi podwzgórze-przysadka-nadnercza (HPA) oraz u dzieci zahamowanie wzrostu i obniżenie stężenia kortyzolu w osoczu.
biegunka, ból brzucha, centrum informacji toksykologicznej, Cetraxal Plus, cyprofloksacyna, działanie glikokortykosteroidowe, działanie ogólnoustrojowe, fluocynolonu acetonid, hamowanie osi HPA, hiperkortyzolizm, hormony steroidowe, nadciśnienie, niewydolność nadnerczy, nudności, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, otyłość centralna, płukanie żołądka, podanie douszne, przewlekłe przedawkowanie, przewód słuchowy zewnętrzny, rozstępy skórne, stężenie kortyzolu, stężenie osoczowe, supresja kortyzolu, węgiel aktywowany, zespół objawów, zobojętnianie kwasu żołądkowego