przewlekłe przedawkowanie
Przewlekłe przedawkowanie to stan kliniczny, który rozwija się w wyniku długotrwałego przyjmowania dawek leku lub substancji psychoaktywnej przekraczających zalecane lub bezpieczne poziomy. W przeciwieństwie do ostrego przedawkowania, które następuje po jednorazowym przyjęciu dużej ilości substancji, przewlekłe przedawkowanie charakteryzuje się stopniowym narastaniem objawów toksycznych w wyniku kumulacji substancji lub jej metabolitów w organizmie.
Najczęstsze przypadki przewlekłego przedawkowania dotyczą leków o wąskim indeksie terapeutycznym, takich jak digoksyna, lit, warfaryna czy niektóre leki przeciwpadaczkowe. Zjawisko to może być również obserwowane przy długotrwałym nadużywaniu paracetamolu, niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), opioidów oraz benzodiazepin. Czynnikami ryzyka są jednoczesne stosowanie wielu leków, zaburzenia funkcji nerek i wątroby, podeszły wiek oraz nieprzestrzeganie zaleceń dotyczących dawkowania.
Objawy przewlekłego przedawkowania są często niespecyficzne i mogą naśladować inne stany chorobowe, co utrudnia diagnostykę. Manifestacje kliniczne zależą od rodzaju substancji i mogą obejmować zaburzenia funkcji poznawczych, przewlekłe zmęczenie, zaburzenia równowagi, dysfunkcje narządowe (szczególnie wątroby i nerek), a także objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego, oddechowego czy nerwowego. Diagnostyka opiera się na dokładnym wywiadzie farmakologicznym, badaniach laboratoryjnych (zwłaszcza monitorowaniu stężenia leku w surowicy) oraz ocenie funkcji narządów.
Leczenie przewlekłego przedawkowania wymaga w pierwszej kolejności identyfikacji i odstawienia lub redukcji dawki substancji odpowiedzialnej za objawy. W niektórych przypadkach może być konieczne zastosowanie specyficznych antidotów (np. N-acetylocysteiny w przypadku paracetamolu) lub metod eliminacji toksyn (hemodializa, hemoperfuzja). Istotne jest również leczenie objawowe i wspomagające funkcje narządów uszkodzonych w wyniku toksycznego działania substancji. Pacjenci wymagają długoterminowej opieki i monitorowania ze względu na możliwość wystąpienia trwałych powikłań narządowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Cyxodil 80 mcg/dawkę inh.
Przedawkowanie cyklezonidu, wziewnego kortykosteroidu stosowanego w dawkach 80, 160 i 320 mikrogramów na inhalację, może mieć charakter ostry lub przewlekły. Ostre przedawkowanie, nawet jednorazowe podanie dawki do 2 880 mikrogramów (wielokrotność maksymalnej zalecanej dawki 320 mikrogramów), jest dobrze tolerowane i nie wymaga specyficznego leczenia, ograniczając się do standardowego postępowania objawowego i monitorowania stanu pacjenta. W przypadku przewlekłego stosowania dawek przekraczających zalecane, np. 1 280 mikrogramów na dobę (czterokrotność dawki maksymalnej), nie zaobserwowano klinicznych objawów niewydolności nadnerczy, jednak istnieje potencjalne ryzyko zahamowania osi podwzgórze-przysadka-nadnercza.
aerozol inhalacyjny, cyklezonid, dawka inhalacyjna, dawka maksymalna, diagnostyka medyczna, działanie toksyczne, leczenie objawowe, niewydolność nadnerczy, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, ostre przedawkowanie, przewlekłe przedawkowanie, rezerwa czynnościowa nadnerczy, test endokrynologiczny, test stymulacji ACTH, wziewny kortykosteroid, zahamowanie czynności nadnerczy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Methylprednisolone Sopharma 40 mg
Przedawkowanie metyloprednizolonu nie manifestuje się specyficznym zespołem objawów klinicznych, co utrudnia jednoznaczną diagnozę ostrego zatrucia kortykosteroidami. W literaturze medycznej rzadko opisuje się przypadki ostrej toksyczności lub zgonów po przedawkowaniu tego leku. W ostrych przypadkach mogą wystąpić objawy takie jak hiperglikemia, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia elektrolitowe oraz obrzęki. Leczenie jest głównie wspomagające i objawowe, obejmujące monitorowanie parametrów życiowych, równowagi wodno-elektrolitowej oraz glikemii. W ciężkich przypadkach rozważa się dializę jako metodę eliminacji metyloprednizolonu z organizmu. Preparat dostępny jest w dawkach 40 mg oraz 250 mg w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, a przedawkowanie może wynikać z jednorazowego podania zbyt dużej dawki lub kumulacji dawek przy wielokrotnym stosowaniu.
antidotum, bawoli kark, dializa, dysfagia, hiperglikemia, metyloprednizolon, nadciśnienie tętnicze, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, osteoporoza, otyłość centralna, podatność na infekcje, przedawkowanie kortykosteroidów, przedawkowanie metyloprednizolonu, przewlekłe przedawkowanie, równowaga wodno-elektrolitowa, rozstępy skórne, terapia wspomagająca, twarz księżycowata, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia gospodarki węglowodanowej, zaburzenia psychiczne, zanik mięśniowy, zespół Cushinga - Leksykon leków
Przedawkowanie – Biseptol (200 mg + 40 mg)/5 ml
Przedawkowanie Biseptolu (zawierającego sulfametoksazol i trimetoprim) może prowadzić do ostrego lub przewlekłego zespołu toksycznego. Ostre przedawkowanie manifestuje się objawami ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, kolka brzuszna), układu nerwowego (bóle i zawroty głowy, senność, utrata przytomności, dezorientacja), ogólnymi (gorączka, zaburzenia widzenia) oraz układu moczowego (hematuria, krystaluria, bezmocz w ciężkich przypadkach). Późne objawy, takie jak zaburzenia hematologiczne i żółtaczka, mogą pojawić się z opóźnieniem, nawet po kilku dniach od przyjęcia leku. Przewlekłe przedawkowanie prowadzi do zahamowania czynności szpiku kostnego, manifestującego się małopłytkowością, leukopenią oraz niedokrwistością megaloblastyczną, będącą konsekwencją niedoboru kwasu foliowego indukowanego przez trimetoprim.
alkalizacja moczu, bezmocz, bóle głowy, dezorientacja, dializa otrzewnowa, folinian wapnia, hematuria, hemodializa, hemopoeza, kolka brzuszna, krwiomocz, krystaluria, leukopenia, małopłytkowość, morfologia krwi, niedobór kwasu foliowego, niedokrwistość megaloblastyczna, nudności i wymioty, ostre przedawkowanie, płukanie żołądka, przedawkowanie Biseptolu, przewlekłe przedawkowanie, stężenie elektrolitów, sulfametoksazol i trimetoprim, utrata przytomności, zaburzenia składu krwi, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie widzenia, zahamowanie czynności szpiku kostnego, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – DETRICAL 7000 IU
Przedawkowanie witaminy D3 w dawce 7000 IU (cholekalcyferol, lek DETRICAL) prowadzi do hiperkalcemii, która może mieć charakter ostry lub przewlekły i stanowić zagrożenie życia. Objawy kliniczne są niespecyficzne i obejmują zaburzenia rytmu serca (arytmie, skrócenie QT), nudności, wymioty, początkowo biegunkę przechodzącą w zaparcia, nadmierne pragnienie, wielomocz, odwodnienie, osłabienie mięśni, zaburzenia świadomości oraz bóle głowy i mięśniowo-stawowe. W badaniach laboratoryjnych typowo stwierdza się hiperkalcemię, hiperkalciurię oraz podwyższone stężenie 25-hydroksykalcyferolu w surowicy, co potwierdza diagnozę przedawkowania. Przewlekłe zatrucie może prowadzić do odkładania się złogów wapnia w naczyniach i tkankach, powodując ich uszkodzenie i dysfunkcję, a także azotemię wskazującą na uszkodzenie nerek.
25-hydroksykalcyferol, arytmia, azotemia, cholekalcyferol, edetynian sodu, furosemid, glikokortykosteroid, hemodializa bezwapniowa, hiperkalcemia, hiperkalciuria, izotoniczny roztwór NaCl, kalcyfikacja naczyń, kalcytonina, odstęp QT, odwodnienie, oligoanuria, poliuria, powikłania wielonarządowe, przewlekłe przedawkowanie, witamina D3, wymuszona diureza, wzmożone pragnienie, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, złogi wapnia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Flutixon Neb 0,5 mg/2 ml
Przedawkowanie flutykazonu propionianu w postaci zawiesiny do nebulizacji (0,5 mg/2 ml) może prowadzić do istotnych zaburzeń endokrynologicznych, głównie związanych z zahamowaniem czynności kory nadnerczy. W przypadku jednorazowego podania dawki większej niż zalecana, obserwuje się przemijające obniżenie stężenia kortyzolu w osoczu, które zwykle ustępuje samoistnie w ciągu kilku dni bez konieczności intensywnego leczenia. Monitorowanie stężenia kortyzolu pozwala na ocenę powrotu prawidłowej funkcji osi podwzgórze-przysadka-nadnercza. W sytuacji przewlekłego przedawkowania, objawiającego się m.in. zespołem Cushinga (zaokrąglenie twarzy, zwiększenie masy ciała, osłabienie mięśniowe, osteoporoza, zaburzenia glikemii), dochodzi do długotrwałego zahamowania czynności kory nadnerczy, co wymaga szczegółowej oceny rezerwy nadnerczowej i może skutkować niewydolnością nadnerczy w sytuacjach stresowych lub infekcyjnych.
działanie ogólnoustrojowe, flutykazon propionian, glikokortykosteroid, kortyzol w osoczu, niewydolność nadnerczy, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, osteoporoza, ostre przedawkowanie, przewlekłe przedawkowanie, rezerwa nadnerczowa, test stymulacji ACTH, zaburzenie endokrynologiczne, zaburzenie glikemii, zahamowanie kory nadnerczy, zawiesina do nebulizacji, zespół Cushinga - Leksykon leków
Przedawkowanie – Aurodisc (50 mcg + 250 mcg)/dawkę
Przedawkowanie leku Aurodisc, zawierającego salmeterol i flutykazon propionian, manifestuje się objawami charakterystycznymi dla obu składników. Salmeterol, jako selektywny agonista receptorów β2-adrenergicznych, może powodować zawroty głowy, wzrost ciśnienia skurczowego, drżenia mięśniowe, ból głowy oraz tachykardię (>100 uderzeń/min). Istotnym powikłaniem jest hipokaliemia, co wymaga monitorowania stężenia potasu w surowicy i ewentualnej suplementacji. W przypadku objawów przedawkowania β2-agonisty zaleca się rozważenie terapii zastępczej steroidami. Flutykazon propionian, kortykosteroid wziewny, w ostrym przedawkowaniu może wywołać przemijające zahamowanie czynności kory nadnerczy, objawiające się obniżonym stężeniem kortyzolu w osoczu, które zwykle ustępuje samoistnie w ciągu kilku dni. Długotrwałe przedawkowanie może prowadzić do supresji osi podwzgórze-przysadka-nadnercza i zmniejszonej rezerwy nadnerczowej, wymagając monitorowania funkcji nadnerczy oraz ewentualnego leczenia ogólnoustrojowymi kortykosteroidami.
agonista receptorów β2-adrenergicznych, ból głowy, ciśnienie skurczowe krwi, drżenie, gospodarka elektrolitowa, hipokaliemia, kortykosteroid, kortykosteroid do stosowania ogólnego, kortyzol w osoczu, niewydolność kory nadnerczy, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, ostre przedawkowanie, potas w surowicy krwi, przewlekłe przedawkowanie, receptor adrenergiczny, rezerwa nadnerczowa, salmeterol i flutykazon propionian, suplementacja potasu, tachykardia, wziewny kortykosteroid, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Auroxetyn 18 mg
Przedawkowanie atomoksetyny, substancji czynnej preparatu Auroxetyn, manifestuje się szerokim spektrum objawów, głównie związanych z nadmierną stymulacją układu współczulnego, takimi jak tachykardia, podwyższone ciśnienie tętnicze, mydriasis oraz suchość błon śluzowych. Objawy żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka) oraz neurologiczne (senność, zawroty głowy, drżenie, nietypowe zachowanie) występują na poziomie łagodnym do umiarkowanego. W cięższych przypadkach mogą pojawić się napady drgawkowe oraz rzadko wydłużenie odstępu QT, co niesie ryzyko zagrażających życiu arytmii. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne przedawkowanie atomoksetyny z innymi lekami, które w literaturze medycznej wiązało się z przypadkami zgonów. Dotychczas nie odnotowano śmiertelnych przypadków wywołanych wyłącznie atomoksetyną.
atomoksetyna, białko osocza, biegunka, ból brzucha, drożność dróg oddechowych, leczenie objawowe, monitorowanie układu krążenia, mydriaza, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, nudność, ostre przedawkowanie, parametry życiowe, pobudzenie, pobudzenie układu współczulnego, przedawkowanie atomoksetyny, przewlekłe przedawkowanie, rozszerzenie źrenic, senność, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenie rytmu serca, zawrót głowy - Leksykon substancji czynnych
Witamina B12 – Przedawkowanie
Przedawkowanie witaminy B12 (cyjanokobalaminy) w dawkach odżywczych jest rzadkie, jednak w przypadku znacznego przekroczenia zalecanych dawek, zwłaszcza w preparatach złożonych takich jak Elevit PRONATAL czy Vita Buerlecithin, może dojść do wystąpienia objawów niepożądanych. Ostre przedawkowanie manifestuje się nagłym bólem głowy, dezorientacją oraz zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi (zaparcia, biegunka, nudności, wymioty). W preparatach złożonych objawy mogą być bardziej złożone ze względu na obecność innych składników, np. witamin A, D, żelaza, których nadmiar może powodować dodatkowe symptomy, takie jak hiperkalcemia (pragnienie, wielomocz) czy podrażnienie przewodu pokarmowego. Przedawkowanie witaminy C powyżej 15 g może prowadzić do anemii hemolitycznej u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, co stanowi istotny czynnik ryzyka klinicznego.
anemia hemolityczna, cyjanokobalamina, dezorientacja, hemoliza, hiperkalcemia, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, objawy gastroenterologiczne, ostre przedawkowanie, ostry ból głowy, podrażnienie przewodu pokarmowego, preparat witaminowy, przedawkowanie witaminy D, przewlekłe przedawkowanie, składniki odżywcze, suplement diety, suplementacja witaminowa, terapia objawowa, witamina B12, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dekristol 20 000 IU
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cholekalcyferolu (witamina D3) w preparacie Dekristol, zawierającym 500 µg (20 000 IU) substancji, wykazały, że toksyczność po jednorazowym i wielokrotnym podaniu pojawia się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalną ekspozycję u ludzi. Ryzyko działań toksycznych w dawkach terapeutycznych jest minimalne, natomiast przewlekłe przedawkowanie może prowadzić do hiperkalcemii. Badania teratogenności wskazały na potencjalne działanie teratogenne wyłącznie przy dawkach znacznie przekraczających zakres terapeutyczny, co sugeruje niskie ryzyko przy prawidłowym stosowaniu.
charakterystyka produktu leczniczego, cholekalcyferol, Dekristol, działanie kancerogenne, działanie toksyczne, hiperkalcemia, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przewlekłe przedawkowanie, teratogenność, test Amesa, toksyczność dawki, toksyczność dawki wielokrotnej, witamina D3 - Leksykon leków
Przedawkowanie – Flixotide Dysk 250 mcg/dawkę inh.
Przedawkowanie flutykazonu propionianu, stosowanego w dawkach inhalacyjnych od 50 μg do 500 μg na dawkę, może prowadzić do zaburzeń endokrynologicznych, głównie związanych z zahamowaniem osi podwzgórze-przysadka-nadnercza. Ostre przedawkowanie, definiowane jako jednorazowe lub krótkotrwałe przyjęcie dawki znacznie przekraczającej zalecenia, skutkuje przejściowym obniżeniem stężenia kortyzolu w osoczu, które zwykle ustępuje samoistnie w ciągu kilku dni. W takich przypadkach zaleca się kontynuację terapii flutykazonem w dawkach adekwatnych do kontroli astmy oraz monitorowanie poziomu kortyzolu w osoczu. Długotrwałe stosowanie dawek przekraczających zarejestrowane, zwłaszcza powyżej 1000 μg/dobę przez kilka miesięcy lub lat, może prowadzić do trwałego zahamowania czynności kory nadnerczy, co jest szczególnie niebezpieczne u dzieci i może skutkować rzadkimi, ale ciężkimi przypadkami ostrego przełomu nadnerczowego.
astma, drgawki, Flixotide Dysk, flutykazonu propionian, glikokortykosteroid dożylny, hipoglikemia, kortyzol w osoczu, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, ostre przedawkowanie, ostry przełom nadnerczowy, przewlekłe przedawkowanie, rezerwa nadnerczowa, zaburzenie endokrynologiczne, zaburzenie świadomości, zahamowanie czynności kory nadnerczy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Thorens 25 000 IU/2,5 ml
Przedawkowanie produktu leczniczego Thorens, zawierającego 25 000 IU (0,25 mg) cholekalcyferolu w dawce jednodawkowej, prowadzi do hiperkalcemii (stężenie wapnia >10,6 mg/dl, tj. >2,65 mmol/l) oraz hiperkalciurii (>300 mg/24h u dorosłych lub 4–6 mg/kg mc/dobę u dzieci). Objawy kliniczne obejmują nudności, wymioty, polidypsję, zaparcia, wielomocz oraz odwodnienie, będące konsekwencją zaburzeń gospodarki wapniowo-fosforanowej. Przewlekłe przedawkowanie może skutkować wapnieniem naczyń i narządów, prowadząc do ich nieodwracalnego uszkodzenia i upośledzenia funkcji. Wskazane jest natychmiastowe przerwanie podawania leku po rozpoznaniu hiperkalcemii lub hiperkalciurii.
cholekalcyferol, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hiperkalcemia, hiperkalciuria, kalcytonina, kortykosteroidy, leki moczopędne pętlowe, ośrodek wymiotny, perystaltyka jelit, polidypsja, przedawkowanie witaminy D3, przewlekłe przedawkowanie, stężenie wapnia w surowicy, THORENS, wapnienie naczyń, wielomocz, witamina D3 - Leksykon leków
Przedawkowanie – Aspirin Complex Hot 500 mg + 30 mg
Przedawkowanie leku Aspirin Complex Hot, zawierającego 500 mg kwasu acetylosalicylowego oraz 30 mg pseudoefedryny, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Toksyczność kwasu acetylosalicylowego manifestuje się zaburzeniami równowagi kwasowo-zasadowej i elektrolitowej, hipoglikemią, krwawieniami z przewodu pokarmowego oraz objawami neurologicznymi takimi jak szumy uszne, zawroty głowy, splątanie, a w ciężkich przypadkach majaczenie, drżenie, duszność, odwodnienie, wysoka gorączka i śpiączka. Pseudoefedryna natomiast wywołuje objawy nadmiernej stymulacji układu współczulnego, w tym częstoskurcz, ból w klatce piersiowej, pobudzenie, wzrost ciśnienia tętniczego, świszczący oddech, drgawki i omamy. Najpoważniejszym powikłaniem jest niewydolność oddechowa prowadząca do zgonu, a współistniejące zatrucie pseudoefedryną zwiększa ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu krążenia.
częstoskurcz, drgawki, hiperwentylacja, hipoglikemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, majaczenie, nadciśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, odwodnienie, omam, ostre zatrucie, przewlekłe przedawkowanie, pseudoefedryna, równowaga wodno-elektrolitowa, salicylizm, śpiączka, splątanie, świszczący oddech, szum uszny, układ współczulny, wysypka skórna, zaburzenie ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie słuchu, zaburzenie widzenia - Leksykon substancji czynnych
Spironolakton – Przedawkowanie
Przedawkowanie spironolaktonu może występować w formie ostrej, po jednorazowym przyjęciu dawki ≥625 mg, oraz przewlekłej, związanej z długotrwałym stosowaniem dawek przekraczających zalecenia. Ostre zatrucie manifestuje się objawami ze strony układu nerwowego i pokarmowego, takimi jak senność, splątanie, nudności, wymioty, zawroty głowy, biegunka, ataksja oraz wysypka grudkowo-plamkowa lub rumieniowa. Występuje ryzyko odwodnienia. Przewlekłe przedawkowanie prowadzi głównie do zaburzeń elektrolitowych: hiperkaliemii (>5,5 mmol/l) i hiponatremii (<135 mmol/l), które mogą skutkować poważnymi zaburzeniami rytmu serca i zmianami w EKG (wysoka, spiczasta załamka T, wydłużenie PR, poszerzenie QRS, obniżenie P). Hiperkaliemia objawia się parestezjami, osłabieniem mięśniowym, porażeniem wiotkim i kurczami mięśni, a jej objawy kliniczne mogą być trudne do odróżnienia od hipokaliemii.
antagonista aldosteronu, ataksja, biegunka, czynność nerek, elektrokardiografia, hemodializa, hiperkaliemia, hiponatremia, kurcze mięśni, lek moczopędny, nudności, osłabienie mięśniowe, ostre przedawkowanie, parestezje, płukanie żołądka, porażenie wiotkie, przewlekłe przedawkowanie, rumień, senność, spironolakton, splątanie, węgiel aktywowany, wlew dożylny glukozy, wymioty, wysypka grudkowo-plamkowa, wysypka skórna, zaburzenia elektrolitowe, zawroty głowy, żywica jonowymienna - Leksykon substancji czynnych
Atomoksetyna – Przedawkowanie
Przedawkowanie atomoksetyny, stosowanej w leczeniu ADHD, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, manifestujące się szerokim spektrum objawów o nasileniu od łagodnego do ciężkiego. Najczęściej obserwuje się objawy żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka), neurologiczne (senność, zawroty głowy, drżenie), zaburzenia zachowania (nietypowe zachowanie, pobudzenie, nadmierna aktywność) oraz objawy pobudzenia układu współczulnego, takie jak tachykardia, wzrost ciśnienia tętniczego, midriaza i suchość w jamie ustnej. Rzadziej występują reakcje skórne (świąd, wysypka), a w ciężkich przypadkach powikłania takie jak napady drgawek i wydłużenie odstępu QT, które mogą prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne przedawkowanie atomoksetyny z innymi lekami, co może skutkować zgonem.
atomoksetyna, interakcja lekowa, kserostomia, leczenie objawowe, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwwymiotny, midriaza, monitorowanie czynności serca, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, objawy neurologiczne, objawy żołądkowo-jelitowe, ostre przedawkowanie, pobudzenie psychoruchowe, pobudzenie układu współczulnego, przedawkowanie atomoksetyny, przewlekłe przedawkowanie, tachykardia, węgiel aktywny, wiązanie z białkami osocza, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia kardiologiczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olicard 60 retard 60 mg
Przedawkowanie monoazotanu izosorbidu, substancji czynnej leku Olicard 60 retard, może prowadzić do poważnych zaburzeń hemodynamicznych i neurologicznych, wynikających z nadmiernego rozszerzenia naczyń krwionośnych oraz działania jonów azotynowych. Objawy kliniczne obejmują niedociśnienie ortostatyczne, odruchową tachykardię, bóle głowy, zawroty głowy, uczucie zamroczenia, nudności, wymioty, biegunkę oraz objawy methemoglobinemii, takie jak sinica, duszność i przyspieszenie częstości oddechów. W przypadku bardzo dużych dawek może dojść do podwyższenia ciśnienia wewnątrzczaszkowego z objawami neurologicznymi. Dawki wywołujące methemoglobinemię i poważne objawy to dawki duże i bardzo duże, choć dokładne wartości nie zostały określone.
błękit metylenowy, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, duszność, hemodializa, hemoperfuzja, jon azotynowy, methemoglobina, methemoglobinemia, monoazotan izosorbidu, niedociśnienie ortostatyczne, objaw neurologiczny, odruchowa tachykardia, perfuzja mózgowa, płyn mózgowo-rdzeniowy, przewlekłe przedawkowanie, rozszerzenie naczyń mózgowych, sinica, stężenie methemoglobiny, transfuzja wymienna krwi, węgiel aktywny, zaburzenie hemodynamiczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Trimesan 100 mg
Przedawkowanie trimetoprimu, substancji czynnej leku Trimesan, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, szczególnie po dawce ≥ 1 g (≥ 10 tabletek 100 mg). Objawy ostrego zatrucia obejmują nudności, wymioty, zawroty głowy, ból głowy, depresję oraz zaburzenia świadomości, a także potencjalnie zagrażającą życiu depresję szpiku kostnego. Przewlekłe przedawkowanie prowadzi do poważnych zaburzeń hematologicznych, takich jak trombocytopenia (< 150 tys./mm³), leukopenia (< 4 tys./mm³) oraz anemia megaloblastyczna, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Monitorowanie pacjenta powinno obejmować ocenę parametrów morfologii krwi oraz objawów neurologicznych i hematologicznych.
anemia megaloblastyczna, depresja szpiku kostnego, dializa otrzewnowa, hemodializa, kwas folinowy, kwas foliowy, lek Trimesan, leukocyty, leukopenia, leukoworyna, megaloblasty, niedokrwistość, nudności, ostre przedawkowanie, płytki krwi, przewlekłe przedawkowanie, trimetoprim, trombocytopenia, wymioty, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia świadomości, zakwaszenie moczu, zawroty głowy, zmiany megaloblastyczne - Leksykon substancji czynnych
Dekanian nandrolonu – Przedawkowanie
Dekanian nandrolonu, substancja czynna preparatu Deca-Durabolin (50 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań), charakteryzuje się niską toksycznością ostrą, co potwierdzają badania na modelach zwierzęcych oraz brak udokumentowanych przypadków ostrego przedawkowania u ludzi. Ostre przedawkowanie nie jest związane z nagłymi, zagrażającymi życiu powikłaniami, jednak ze względu na obecność w roztworze 104,9 mg/ml alkoholu benzylowego oraz oleju arachidowego, długotrwałe stosowanie dawek przekraczających zalecenia terapeutyczne może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych charakterystycznych dla sterydów anaboliczno-androgennych. W przypadku ostrego przedawkowania zalecane jest leczenie objawowe i podtrzymujące, z monitorowaniem funkcji wątroby, nerek oraz gospodarki wodno-elektrolitowej.
alkohol benzylowy, dawka supraterapeutyczna, dawka terapeutyczna, Deca-Durabolin, dekanian nandrolonu, funkcja nerek, funkcja wątroby, gospodarka wodno-elektrolitowa, olej arachidowy, ostre przedawkowanie, parametry endokrynologiczne, przewlekłe przedawkowanie, sterydy anaboliczno-androgenne, toksyczność ostra, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Flutykazon – Przedawkowanie
Flutykazon propionian, glikokortykosteroid stosowany wziewnie w astmie oskrzelowej oraz donosowo w alergicznym nieżycie nosa, może powodować poważne skutki przedawkowania. Ostre przedawkowanie, definiowane jako jednorazowe podanie dawki znacznie przekraczającej zalecaną, prowadzi do przemijającego zahamowania czynności kory nadnerczy, potwierdzanego obniżeniem stężenia kortyzolu w osoczu, które zwykle ustępuje samoistnie w ciągu kilku dni. Donosowe podawanie flutykazonu w dawce do 2 mg dwa razy na dobę przez 7 dni nie wykazuje istotnego wpływu na oś podwzgórze-przysadka-nadnercza. Przewlekłe przedawkowanie, szczególnie dawkami powyżej 1000 μg/dobę przez miesiące lub lata, może skutkować znacznym zahamowaniem czynności kory nadnerczy, objawami zespołu Cushinga oraz ryzykiem ostrego przełomu nadnerczowego, zwłaszcza u dzieci, manifestującym się hipoglikemią, zaburzeniami świadomości i drgawkami. Czynniki wyzwalające przełom to uraz, zabieg chirurgiczny, zakażenie lub szybkie zmniejszenie dawki leku.
aerozol do nosa, aerozol inhalacyjny, alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, azelastyna chlorowodorek, drgawki, flutykazon propionian, glikokortykosteroid, hiperkortyzolizm, hipoglikemia, kortykosteroidy do stosowania ogólnego, niedociśnienie, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, ostre przedawkowanie, ostry przełom nadnerczowy, płukanie żołądka, proszek do inhalacji, przewlekłe przedawkowanie, rezerwa nadnerczowa, senność, śpiączka, splątanie, stężenie kortyzolu w osoczu, tachykardia, zaburzenie świadomości, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zespół Cushinga - Leksykon leków
Przedawkowanie – Fultium-D3 20 000 IU
Przedawkowanie witaminy D3 (cholekalcyferolu) zawartej w preparacie Fultium-D3 (20 000 IU, 500 µg na kapsułkę) prowadzi do hiperkalcemii, która stanowi główne zagrożenie kliniczne. Objawy przedawkowania obejmują nudności, wymioty, wielomocz, jadłowstręt, osłabienie, apatię, pragnienie oraz zaparcia, występujące zarówno w ostrym, jak i przewlekłym zatruciu. Przewlekłe przedawkowanie może skutkować zwapnieniem naczyń krwionośnych, nerek (nefrokalcynoza) oraz tkanek miękkich, co prowadzi do ich dysfunkcji i zwiększa ryzyko incydentów sercowo-naczyniowych oraz niewydolności nerek. Wymiary kapsułki to 10,6 mm x 6,2 mm, co ułatwia identyfikację preparatu.
cholekalcyferol, dializat bezwapniowy, Fultium-D3, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hemodializa, hiperkalcemia, jadłowstręt, kalcyfikacja, nefrokalcynoza, niewydolność nerek, nudności, ostre przedawkowanie, poziom wapnia w surowicy, przewlekłe przedawkowanie, sarkoidoza, stężenie 25(OH)D, stężenie wapnia, wielomocz, witamina D3, wymioty, zaparcia, zwapnienie naczyń - Leksykon leków
Przedawkowanie – Atomoksetyna Medice 25 mg
Przedawkowanie atomoksetyny manifestuje się głównie objawami ze strony układu pokarmowego (np. suchość w jamie ustnej, objawy żołądkowo-jelitowe), ośrodkowego układu nerwowego (senność, zawroty głowy, drżenie, pobudzenie) oraz układu współczulnego (tachykardia, nadciśnienie, rozszerzenie źrenic). Objawy te mają zazwyczaj charakter łagodny do umiarkowanego, choć rzadko mogą wystąpić poważniejsze powikłania, takie jak napady drgawkowe czy bardzo rzadko wydłużenie odstępu QT w EKG. W dokumentacji medycznej nie odnotowano zgonów w monoterapii atomoksetyną, jednak współistniejące przedawkowanie z innymi lekami wiązało się z przypadkami śmiertelnymi. Objawy przedawkowania mogą mieć charakter ostry lub przewlekły, przy czym w formie przewlekłej narastają stopniowo i mogą być początkowo subtelne.
atomoksetyna, drożność dróg oddechowych, elektrokardiogram, hemodializa, interakcje lekowe, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, nietypowe zachowanie, objawy żołądkowo-jelitowe, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie psychoruchowe, przewlekłe przedawkowanie, rozszerzenie źrenic, suchość jamy ustnej, tachykardia, układ współczulny, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zovirax Active 200 mg
Przedawkowanie acyklowiru, substancji czynnej leku Zovirax Active, może wystąpić zarówno po jednorazowym przyjęciu dużej dawki, jak i po powtarzającym się stosowaniu dawek przekraczających zalecenia. Ze względu na częściowe wchłanianie z przewodu pokarmowego, nawet jednorazowa dawka do 20 g zwykle nie wywołuje objawów toksyczności. Jednak przewlekłe doustne przedawkowanie przez kilka dni może prowadzić do objawów gastroenterologicznych (nudności, wymioty) oraz neurologicznych (ból głowy, splątanie). Objawy te pojawiają się przy powtarzających się dawkach powyżej zalecanych i wymagają szczególnej uwagi klinicznej.
dawka wywołująca, hemodializa, leczenie objawowe, manifestacja kliniczna, monitorowanie pacjenta, nudności i wymioty, objawy gastroenterologiczne, objawy neurologiczne, przedawkowanie acyklowiru, przewlekłe przedawkowanie, splątanie, toksyczność leku, wchłanianie acyklowiru, właściwości farmakokinetyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vitamin D3 Meditop 10000 IU
Dane przedkliniczne dotyczące cholekalcyferolu (witamina D3) stosowanego w preparacie Vitamin D3 MEDITOP 10 000 IU (0,25 mg cholekalcyferolu na tabletkę) wskazują na minimalne ryzyko toksyczności przy dawkach terapeutycznych. Toksyczność obserwowano jedynie przy narażeniu znacznie przekraczającym maksymalne dawki stosowane u ludzi, co może prowadzić do hiperkalcemii w przypadku długotrwałego przedawkowania. Badania teratogenności wykazały potencjalne działanie teratogenne wyłącznie przy dawkach znacznie przewyższających zakres kliniczny, co eliminuje istotne ryzyko przy prawidłowym stosowaniu preparatu. Ponadto, badania przedkliniczne nie wykazały działania mutagennego ani rakotwórczego cholekalcyferolu, potwierdzając brak genotoksyczności i kancerogenności. Całościowa ocena bezpieczeństwa preparatu Vitamin D3 MEDITOP 10 000 IU potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa witaminy D3 przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami klinicznymi. Ryzyko działań niepożądanych jest głównie związane z przewlekłym przedawkowaniem, a brak dodatkowych istotnych danych przedklinicznych wskazuje na stabilność i bezpieczeństwo stosowania tego preparatu w praktyce lekarskiej.
cholekalcyferol, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, hiperkalcemia, kancerogenność, koncentrat cholekalcyferolu, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przewlekłe przedawkowanie, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, witamina D3, zakres terapeutyczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Colecalciferol Polpharma 10 000 IU
Cholekalcyferol, substancja czynna leku Colecalciferol Polpharma, charakteryzuje się dobrze udokumentowanym profilem bezpieczeństwa potwierdzonym wieloletnią praktyką kliniczną oraz badaniami przedklinicznymi. Nie wykazano potencjału mutagennego ani rakotwórczego, a jedyne istotne ryzyko wiąże się z przewlekłym przedawkowaniem prowadzącym do hiperkalcemii. W badaniach na modelach zwierzęcych, przy dawkach wielokrotnie przekraczających terapeutyczne (10 000 IU, tj. 250 µg), zaobserwowano działanie teratogenne manifestujące się wadami szkieletowymi, małogłowiem oraz wadami serca, jednak takie efekty nie występują przy stosowaniu dawek terapeutycznych u ludzi.
badanie przedkliniczne, cholekalcyferol, Colecalciferol Polpharma, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hiperkalcemia, małogłowie, potencjał mutagenny, przewlekłe przedawkowanie, substancja czynna, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, wada serca, wada szkieletowa, witamina D3, zagrożenie toksykologiczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Alvesco 80 80 mcg/dawkę inh.
Lek Alvesco 80 zawiera cyklezonid w dawce 80 μg/dawkę inhalacyjną w formie aerozolu inhalacyjnego. Badania kliniczne wykazały, że jednorazowe podanie dawki 2 880 μg (36-krotność zalecanej dawki) u zdrowych ochotników było dobrze tolerowane, bez istotnych objawów toksycznych, co wskazuje na niskie ryzyko ostrego przedawkowania. W przypadku ostrego przedawkowania nie jest wymagane specjalne leczenie, co podkreśla korzystny profil bezpieczeństwa tego leku w sytuacjach nagłych.
aerozol inhalacyjny, cyklezonid, dawka mikrogramowa, działanie toksyczne, hipokortyzolizm, lek wziewny, niewydolność nadnerczy, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, ostre przedawkowanie, profil bezpieczeństwa, przewlekłe przedawkowanie, rezerwa czynnościowa nadnerczy, supresja kory nadnerczy, test stymulacji ACTH, wziewny kortykosteroid, zahamowanie czynności nadnerczy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Nebbud 0,25 mg/ml
Przedawkowanie budezonidu (Nebbud) może wystąpić w formie ostrej lub przewlekłej, z różnym przebiegiem klinicznym i koniecznością odmiennego postępowania terapeutycznego. Ostre przedawkowanie, nawet przy dawkach znacznie przekraczających zalecane, zwykle nie powoduje istotnych objawów klinicznych, co jest ważne dla personelu medycznego. Należy jednak zwrócić uwagę na obecność edytynianu disodowego w stężeniu 0,1 mg/ml w preparacie, który przy stężeniach powyżej 1,2 mg/ml może wywołać skurcz oskrzeli, wymagający leczenia objawowego. W przypadku ostrego przedawkowania zaleca się kontynuację terapii budezonidem, redukując dawkę do najmniejszej skutecznej dawki podtrzymującej, a czynność kory nadnerczy zwykle powraca samoistnie w ciągu kilku dni.
- Leksykon substancji czynnych
Cyklezonid – Przedawkowanie
Cyklezonid, stosowany w aerozolach inhalacyjnych Alvesco i Cyxodil w dawkach od 80 μg do 320 μg na dawkę inhalacyjną, charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa w kontekście przedawkowania. Badania kliniczne wykazały, że pojedyncza dawka 2 880 μg podana wziewnie zdrowym ochotnikom była dobrze tolerowana, co znacznie przekracza standardową maksymalną dawkę terapeutyczną 320 μg/dobę. Ostre przedawkowanie nie wywołuje specyficznych objawów toksyczności i nie wymaga specjalistycznego leczenia. W przypadku przewlekłego stosowania dawki 1 280 μg (czterokrotność dawki maksymalnej) nie zaobserwowano klinicznych objawów niewydolności nadnerczy, jednak istnieje ryzyko zahamowania osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, co wymaga monitorowania rezerwy czynnościowej nadnerczy, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu dawek przekraczających 320 μg/dobę.
aerozol inhalacyjny, cyklezonid, działanie toksyczne, funkcja nadnerczy, glikokortykosteroid, niewydolność nadnerczy, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, ostre przedawkowanie, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie cyklezonidu, przewlekłe przedawkowanie, rezerwa czynnościowa nadnerczy, stężenie kortyzolu, supresja nadnerczy, test stymulacji ACTH, wziewny glikokortykosteroid, zaburzenie funkcji gruczołów, zahamowanie czynności nadnerczy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Cyxodil 160 mcg/dawkę inh.
Przedawkowanie cyklezonidu, substancji czynnej leku Cyxodil (dostępnego w dawkach 80, 160 oraz 320 µg/dawkę inhalacyjną), może mieć charakter ostry lub przewlekły. Ostre przedawkowanie, definiowane jako jednorazowe przyjęcie dawki do 2 880 µg (18-krotność dawki 160 µg), jest dobrze tolerowane i nie wymaga specyficznego leczenia, co potwierdzają badania kliniczne na zdrowych ochotnikach. W przypadku przewlekłego przedawkowania, przyjmowania dawki do 1 280 µg (8-krotność dawki 160 µg) przez dłuższy czas, nie zaobserwowano klinicznych objawów niewydolności nadnerczy, jednak istnieje ryzyko zahamowania czynności nadnerczy, co wymaga monitorowania rezerwy czynnościowej nadnerczy i funkcji osi podwzgórze-przysadka-nadnercza.
cyklezonid, Cyxodil, dawka inhalacyjna, działanie toksyczne, glikokortykosteroid wziewny, hipoglikemia, niewydolność nadnerczy, obniżone ciśnienie tętnicze, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, ostre przedawkowanie, przedawkowanie cyklezonidu, przewlekłe przedawkowanie, rezerwa czynnościowa nadnerczy, suplementacja glikokortykosteroidami, zaburzenie elektrolitowe, zahamowanie czynności nadnerczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dekristol Pro 25 000 IU
Przedkliniczne badania toksykologiczne cholekalcyferolu (witaminy D3) zawartego w produkcie Dekristol Pro wykazały toksyczność jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalną ekspozycję u ludzi, co wskazuje na ryzyko działań niepożądanych głównie w przypadku przewlekłego przedawkowania prowadzącego do hiperkalcemii. W badaniach na zwierzętach stwierdzono działanie teratogenne przy wysokich dawkach, znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. U potomstwa zwierząt narażonych na takie dawki odnotowano mikrocefalię, wady serca (w tym zmiany anatomiczne podobne do nadzastawkowego zwężenia aorty u królików) oraz nieprawidłowości szkieletu. Dodatkowo, witamina D3 wykazywała działanie fetotoksyczne, objawiające się zmniejszeniem liczby potomstwa i mniejszym rozmiarem ciała u myszy przy średnich i wysokich dawkach.
cholekalcyferol, dawka terapeutyczna, działanie fetotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hiperkalcemia, mikrocefalia, nadzastawkowe zwężenie aorty, nieprawidłowość szkieletu, przewlekłe przedawkowanie, toksyczność naczyniowa, wada serca, witamina D3, zmiana anatomiczna - Leksykon substancji czynnych
Prasteron – Przedawkowanie
Prasteron (dehydroepiandrosteron, DHEA) jest steroidowym hormonem prekursorowym stosowanym w preparatach leczniczych takich jak DHEA Aflofarm (25 mg), Novostella (10 mg) oraz Stymen (10 mg). Dotychczas nie odnotowano przypadków ostrego przedawkowania u ludzi, co skutkuje brakiem ustalonych protokołów postępowania w takich sytuacjach. Jednakże przewlekłe stosowanie dawek przekraczających zalecenia producenta niesie ryzyko poważnych zaburzeń hormonalnych oraz nasilenia działań niepożądanych, co jest szczególnie podkreślone w charakterystyce produktu Novostella. Objawy przewlekłego przedawkowania mogą obejmować zaburzenia równowagi hormonalnej i nasilone działania niepożądane, choć brak jest szczegółowych danych klinicznych opisujących te symptomy.
dehydroepiandrosteron, DHEA, DHEA Aflofarm, diagnostyka endokrynologiczna, działania niepożądane, monitorowanie parametrów hormonalnych, Novostella, ostre przedawkowanie, parametry hormonalne, postępowanie objawowe, prasteron, przewlekłe przedawkowanie, Stymen, substancja hormonalnie czynna, zaburzenia gospodarki hormonalnej, zaburzenia hormonalne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ibuvit D3 2000 IU 2000 IU
Cholekalcyferol (witamina D3) zawarty w preparacie Ibuvit D3 2000 IU posiada dobrze udokumentowane bezpieczeństwo stosowania w dawkach terapeutycznych. Badania przedkliniczne nie wykazały istotnych zagrożeń toksykologicznych poza ryzykiem hiperkalcemii przy przewlekłym przedawkowaniu, wynikającym z nadmiernego wchłaniania wapnia z przewodu pokarmowego oraz mobilizacji wapnia z tkanki kostnej. W modelach zwierzęcych wysokie dawki cholekalcyferolu indukowały wady rozwojowe, takie jak zniekształcenia szkieletowe, małogłowie oraz wady serca, jednak efekty te obserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających zalecane u ludzi, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania Ibuvit D3 2000 IU w dawkach terapeutycznych.
cholekalcyferol, dawka terapeutyczna, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt teratogenny, formowanie tkanki kostnej, hiperkalcemia, małogłowie, mobilizacja wapnia, nieprawidłowy rozwój czaszki, potencjał genotoksyczny, przewlekłe przedawkowanie, wada serca, wchłanianie wapnia, zaburzenie mineralizacji, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego, zniekształcenie szkieletowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Alvesco 160 160 mcg/dawkę inh.
Przedawkowanie cyklezonidu, substancji czynnej leku Alvesco 160 (aerozol inhalacyjny, roztwór), w dawkach nawet do 2 880 μg w pojedynczej inhalacji jest dobrze tolerowane i nie wywołuje istotnych klinicznie objawów toksycznych, co eliminuje konieczność specjalistycznego leczenia w przypadku ostrego przedawkowania. Standardowe postępowanie objawowe jest zazwyczaj wystarczające. Jednakże długotrwałe stosowanie dawek przekraczających zalecane 160 μg/dawkę inhalacyjną może prowadzić do subklinicznych zaburzeń czynności osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, w tym potencjalnego zahamowania czynności nadnerczy, mimo braku jawnych objawów niewydolności przy dawce 1 280 μg stosowanej przewlekle.
aerozol inhalacyjny, cyklezonid, działania niepożądane, niewydolność nadnerczy, objawy toksyczne, oś podwzgórze-przysadka-nadnercze, przewlekłe przedawkowanie, rezerwa czynnościowa nadnerczy, test stymulacji ACTH, zaburzenia endokrynologiczne, zaburzenia układu endokrynnego, zahamowanie czynności nadnerczy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Urotrim 200 mg
Przedawkowanie trimetoprimu, substancji czynnej leku Urotrim, może prowadzić do poważnych zaburzeń hematologicznych, w tym zahamowania czynności szpiku kostnego, zarówno w przebiegu ostrego (jednorazowa dawka ≥ 1 g) jak i przewlekłego stosowania (długotrwałe dawki przekraczające zalecenia). Objawy ostrego zatrucia obejmują wymioty, zawroty głowy, bóle głowy, zaburzenia świadomości (od senności do śpiączki) oraz spadek liczby krwinek. Przewlekłe przedawkowanie manifestuje się niedokrwistością, leukopenią, trombocytopenią i pancytopenią. Warto podkreślić, że dawka progowa dla przewlekłego zatrucia nie jest precyzyjnie określona.
ból głowy, dializa otrzewnowa, funkcja nerek, hemodializa, hemopoeza, kwas folinowy, leczenie objawowe, leukopenia, niedokrwistość, objawy toksyczne, ostre przedawkowanie, pancytopenia, parametry hematologiczne, płukanie żołądka, przewlekłe przedawkowanie, trimetoprim, trombocytopenia, układ krwiotwórczy, Urotrim, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia świadomości, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zakwaszenie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Finospir 25 mg
Przedawkowanie spironolaktonu (Finospir w dawkach 25 mg, 50 mg, 100 mg) może prowadzić do poważnych zaburzeń klinicznych, zarówno ostrych, jak i przewlekłych. Ostre zatrucie objawia się zmęczeniem, splątaniem, wymiotami, ataksją, zawrotami głowy oraz wysypką i biegunką, przy czym łagodne zatrucie odnotowano już po dawce 625 mg. Przewlekłe przedawkowanie manifestuje się głównie hiperkaliemią i hiponatremią, które mogą prowadzić do zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca i objawów neurologicznych. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hiperkaliemii u pacjentów z niewydolnością nerek lub stosujących suplementy potasu oraz leki oszczędzające potas.
antagonista aldosteronu, ataksja, Finospir, hiperkaliemia, hiponatremia, monitorowanie elektrokardiograficzne, nietolerancja laktozy, opróżnienie żołądka, ostre przedawkowanie, płukanie żołądka, przedawkowanie spironolaktonu, przewlekłe przedawkowanie, równowaga elektrolitowa, stężenie sodu, węgiel aktywowany, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zapis EKG - Leksykon leków
Przedawkowanie – Flutixon Neb 2 mg/2 ml
Przedawkowanie Flutixon Neb 2 mg/2 ml, zawierającego flutykazon propionian, może prowadzić do zahamowania czynności kory nadnerczy, które może mieć charakter przejściowy (w przypadku ostrego, jednorazowego przedawkowania) lub długotrwały (przy przewlekłym stosowaniu dawek przekraczających zalecenia). Ostre przedawkowanie zwykle skutkuje przemijającym obniżeniem stężenia kortyzolu w osoczu, które ustępuje samoistnie w ciągu kilku dni i nie wymaga intensywnego leczenia. W przypadku przewlekłego przedawkowania konieczne jest systematyczne monitorowanie rezerwy nadnerczowej oraz czynności kory nadnerczy, co można ocenić poprzez oznaczanie stężenia kortyzolu w osoczu. Objawy kliniczne niewydolności nadnerczy, takie jak osłabienie, zmęczenie, hipotonia, zaburzenia elektrolitowe i hipoglikemia, mogą pojawić się zwłaszcza w sytuacjach stresowych, gdy zapotrzebowanie na kortyzol jest zwiększone.
czynność kory nadnerczy, endogenne kortykosteroidy, flutykazon propionian, hipoglikemia, hipotonia, kortykosteroid wziewny, kortyzol w osoczu, nebulizacja, niewydolność nadnerczy, przewlekłe przedawkowanie, rezerwa nadnerczowa, systemowe działania niepożądane, zaburzenia elektrolitowe, zahamowanie kory nadnerczy