kortykosteroidy do stosowania ogólnego

Kortykosteroidy do stosowania ogólnego to syntetyczne odpowiedniki hormonów produkowanych przez korę nadnerczy. Charakteryzują się silnym działaniem przeciwzapalnym, immunosupresyjnym oraz antyproliferacyjnym, co sprawia, że są wykorzystywane w leczeniu wielu schorzeń o podłożu zapalnym i autoimmunologicznym.

Wśród najczęściej stosowanych kortykosteroidów systemowych znajdują się: prednizon, prednizolon, deksametazon, metyloprednizolon oraz hydrokortyzon. Różnią się one siłą działania, okresem półtrwania oraz stopniem wiązania z białkami osocza, co determinuje ich zastosowanie w konkretnych jednostkach chorobowych.

Wskazania do stosowania kortykosteroidów ogólnoustrojowych obejmują choroby autoimmunologiczne (np. toczeń rumieniowaty układowy, reumatoidalne zapalenie stawów), choroby zapalne jelit, choroby alergiczne, astmę ciężką, sarkoidozę, przewlekłe choroby płuc, niektóre nowotwory, a także stany nagłe takie jak wstrząs anafilaktyczny czy obrzęk mózgu.

Długotrwałe stosowanie kortykosteroidów ogólnoustrojowych wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, wśród których wymienia się: osteoporozę, zespół Cushinga, nadciśnienie tętnicze, hiperglikemię, zwiększoną podatność na infekcje, zaćmę, jaskrę, miopatię, zaburzenia psychiczne, zahamowanie wzrostu u dzieci oraz supresję osi podwzgórze-przysadka-nadnercza.

Przy długotrwałej terapii należy monitorować pacjentów pod kątem występowania działań niepożądanych oraz stosować najniższą skuteczną dawkę leku. Odstawienie kortykosteroidów powinno odbywać się stopniowo, aby umożliwić powrót prawidłowej funkcji osi podwzgórze-przysadka-nadnercza i zapobiec wystąpieniu objawów odstawiennych lub niewydolności nadnerczy.

Powiązane wpisy

  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl