hipokarnitynemia

Hipokarnitynemia to stan niedoboru karnityny w organizmie, który może mieć charakter pierwotny (uwarunkowany genetycznie) lub wtórny (nabyty). Karnityna jest związkiem niezbędnym do transportu długołańcuchowych kwasów tłuszczowych do mitochondriów, gdzie ulegają one β-oksydacji z wytworzeniem energii.

W przypadku hipokarnitymenii pierwotnej, defekt genetyczny dotyczy najczęściej genu SLC22A5 kodującego transporter karnityny OCTN2. Niedobór wtórny może być spowodowany niedostateczną syntezą, zwiększonym wydalaniem (np. w chorobach nerek), niewystarczającą podażą w diecie lub zwiększonym zapotrzebowaniem na karnitynę.

Objawy kliniczne hipokarnitymenii obejmują postępujące osłabienie mięśni, kardiomiopatię, encefalopatię, hipoglikemię hipoketotyczną oraz zaburzenia funkcji wątroby. Diagnostyka opiera się na oznaczeniu stężenia karnityny całkowitej i wolnej w surowicy oraz profilu acylokarnityn.

Leczenie polega na suplementacji L-karnityny, która powinna być stosowana przez całe życie w przypadku niedoboru pierwotnego. W hipokarnitymenii wtórnej konieczne jest dodatkowo leczenie choroby podstawowej. Wczesne rozpoznanie i wdrożenie leczenia znacząco poprawia rokowanie i zapobiega rozwojowi powikłań metabolicznych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl