faza skurczu oskrzeli

Faza skurczu oskrzeli (bronchospazm) to nagłe zwężenie dróg oddechowych spowodowane skurczem mięśni gładkich oskrzeli. Jest to kluczowy element w patofizjologii wielu chorób układu oddechowego, w szczególności astmy oskrzelowej, przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) oraz reakcji anafilaktycznych.

Mechanizm skurczu oskrzeli obejmuje aktywację receptorów muskarynowych oraz stymulację przez mediatory zapalenia, takie jak leukotrieny, prostaglandyny i histamina. Do objawów klinicznych należą świszczący oddech, duszność, kaszel oraz uczucie ściskania w klatce piersiowej. W ciężkich przypadkach może prowadzić do niewydolności oddechowej wymagającej pilnej interwencji medycznej.

W diagnostyce bronchospazmu wykorzystuje się badania spirometryczne, które wykazują obniżenie parametrów przepływu powietrza, w szczególności FEV1 (natężonej objętości wydechowej pierwszosekundowej). Leczenie farmakologiczne obejmuje stosowanie krótko- i długodziałających β2-mimetyków, leków antycholinergicznych, glikokortykosteroidów oraz leków przeciwleukotrienowych, w zależności od przyczyny i nasilenia objawów.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Milukante 10 mg

Montelukast, będący antagonistą receptora leukotrienowego CysLT1, wykazuje istotne działanie przeciwzapalne i bronchodilatacyjne w terapii astmy oskrzelowej oraz sezonowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa. Mechanizm działania polega na blokowaniu receptorów CysLT1, co zapobiega efektom leukotrienów cysteinylowych, takim jak skurcz oskrzeli, nadmierna sekrecja śluzu, obrzęk dróg oddechowych oraz napływ eozynofilów. Już dawka 5 mg skutecznie hamuje skurcz oskrzeli indukowany LTD4, a działanie rozszerzające oskrzela pojawia się w ciągu 2 godzin po podaniu. Montelukast wykazuje synergizm z β-agonistami, potęgując ich efekt, oraz redukuje liczbę eozynofilów we krwi obwodowej i drogach oddechowych, co przekłada się na poprawę kontroli astmy u dorosłych i dzieci.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, antagonista receptora leukotrienowego, astma oskrzelowa, beklometazon, dozownik ciśnieniowy, działanie bronchodylatacyjne, eikozanoid, eozynofil, faza skurczu oskrzeli, FEV1, komora inhalacyjna, komórka tuczna, leukotrien cysteinylowy, montelukast, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, patogeneza astmy, plwocina, powysiłkowy skurcz oskrzeli, przekrwienie błony śluzowej nosa, przepuszczalność naczyń krwionośnych, receptor CysLT1, sekrecja śluzu, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, sezonowy alergiczny nieżyt nosa, skurcz oskrzeli, szczytowy przepływ wydechowy, terapia skojarzona, trudność w zasypianiu, wziewny glikokortykosteroid
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Astmodil 10 mg

Montelukast, substancja czynna leku Astmodil, jest selektywnym antagonistą receptora leukotrienowego CysLT1, wykorzystywanym w leczeniu astmy oskrzelowej oraz alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa. Mechanizm działania polega na blokowaniu efektów prozapalnych leukotrienów cysteinylowych (LTC4, LTD4, LTE4), które wywołują skurcz oskrzeli, wzmożone wydzielanie śluzu, zwiększoną przepuszczalność naczyń i napływ eozynofilów. Montelukast podawany doustnie w dawce 10 mg u dorosłych i 5 mg u dzieci wykazuje szybkie działanie rozszerzające oskrzela (efekt w ciągu 2 godzin) oraz hamuje zarówno wczesną, jak i późną fazę skurczu oskrzeli po ekspozycji na alergen. W badaniach klinicznych montelukast poprawiał parametry czynnościowe płuc: FEV1 wzrastało o 10,4% (vs 2,7% placebo), a PEFR o 24,5 l/min (vs 3,3 l/min placebo), jednocześnie redukując zużycie β-agonistów o 26,1% i zmniejszając objawy astmy. Terapia skojarzona z wziewnymi glikokortykosteroidami (np. beklometazonem) dodatkowo poprawiała kontrolę choroby, choć beklometazon wykazywał wyższą skuteczność w dłuższym okresie (12 tygodni).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astma oskrzelowa, beklometazon, beta-agonista, eikozanoid, eozynofil, faza skurczu oskrzeli, FEV1, glikokortykosteroid wziewny, granulocyt kwasochłonny, komórka macierzysta szpiku, komórka prozapalna, komórka tuczna, leukotrien cysteinylowy, makrofag, mięśnie gładkie dróg oddechowych, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, patofizjologia astmy, patogeneza astmy, PEFR, powysiłkowy skurcz oskrzeli, przekrwienie błony śluzowej nosa, przepuszczalność naczyń krwionośnych, receptor CysLT1, receptor leukotrienu cysteinylowego, skurcz oskrzeli, wydzielanie śluzu
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Montelukast Bluefish 5 mg

Montelukast, antagonista receptora leukotrienowego CysLT1, wykazuje wysoką selektywność i skuteczność w leczeniu astmy poprzez hamowanie działania leukotrienów cysteinylowych (LTC4, LTD4, LTE4), które indukują skurcz oskrzeli, zwiększoną produkcję śluzu oraz napływ eozynofilów. Dawka 10 mg raz na dobę u dorosłych znacząco poprawia parametry spirometryczne, takie jak FEV1 (wzrost o 10,4% vs 2,7% placebo) oraz PEFR (wzrost o 24,5 L/min vs 3,3 L/min placebo), a także redukuje zużycie β-agonistów o 26,1% w porównaniu do 4,6% w grupie placebo. Montelukast wykazuje również działanie ochronne przed powysiłkowym skurczem oskrzeli, skracając czas powrotu FEV1 do wartości wyjściowych (44,22 min vs 60,64 min placebo) i zmniejszając maksymalny spadek FEV1 (22,33% vs 32,40% placebo). U dzieci w wieku 6-14 lat dawka 5 mg raz na dobę przynosi podobne korzyści, poprawiając FEV1 o 8,71% i PEFR o 27,9 L/min oraz zmniejszając zużycie β-agonistów o 11,7%.
astma, beklometazon, beta-agonista, doustny steroid, dozownik ciśnieniowy, eikozanoid, eozynofil, faza skurczu oskrzeli, FEV1, komora inhalacyjna, komórka tuczna, leukotrien cysteinylowy, montelukast, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, napad astmy, napływ eozynofilów, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, parametr spirometryczny, PEFR, plwocina, powysiłkowy skurcz oskrzeli, przepuszczalność naczyń krwionośnych, receptor CysLT1, receptor leukotrienowy, rescue-free days, skurcz oskrzeli, szczytowy przepływ wydechowy, wziewny flutykazon, wziewny kortykosteroid

faza skurczu oskrzeli

Powiązane wpisy

Właściwości farmakodynamiczne – Milukante 10 mg

Właściwości farmakodynamiczne – Astmodil 10 mg

Właściwości farmakodynamiczne – Montelukast Bluefish 5 mg