rozszczep obustronny

Rozszczep obustronny to wada wrodzona charakteryzująca się niecałkowitym zrośnięciem struktur anatomicznych po obu stronach linii środkowej ciała. Najczęściej termin ten odnosi się do rozszczepu wargi i/lub podniebienia, który występuje po obu stronach filtra nosowo-wargowego.

Etiologia tej wady jest wieloczynnikowa i obejmuje zarówno predyspozycje genetyczne, jak i czynniki środowiskowe działające w okresie organogenezy. Rozszczep obustronny powstaje w wyniku zaburzenia migracji i fuzji wyrostków twarzowych między 5. a 12. tygodniem życia płodowego. Częstość występowania waha się od 1:700 do 1:1000 żywych urodzeń, z widoczną zmiennością etniczną.

Diagnostyka rozszczepu obustronnego może być przeprowadzona prenatalnie za pomocą badania USG. Po urodzeniu dziecka konieczna jest kompleksowa ocena przez wielospecjalistyczny zespół, obejmujący chirurga szczękowo-twarzowego, ortodontę, logopedę, audiologa i psychologa. Leczenie wymaga wieloetapowego podejścia chirurgicznego, zwykle rozpoczynającego się od plastyki wargi w pierwszych miesiącach życia, a następnie zamknięcia podniebienia między 9. a 18. miesiącem życia.

Pacjenci z rozszczepem obustronnym wymagają długoterminowej opieki interdyscyplinarnej. Mogą występować u nich zaburzenia karmienia, problemy z mową, nawracające zapalenia ucha środkowego oraz nieprawidłowości zgryzu. Wczesna interwencja i kompleksowe leczenie znacząco poprawiają funkcjonalność i estetykę, minimalizując psychospołeczne konsekwencje tej wady.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl