maść Lorinden A

Maść Lorinden A to preparat dermatologiczny zawierający flumetazon (kortykosteroid) oraz kwas salicylowy. Flumetazon wykazuje silne działanie przeciwzapalne, przeciwświądowe i obkurczające naczynia krwionośne, podczas gdy kwas salicylowy działa keratolitycznie, ułatwiając penetrację kortykosteroidu w głąb skóry.

Lorinden A znajduje zastosowanie w leczeniu łuszczycy, wyprysku, liszaju płaskiego oraz innych przewlekłych, opornych na leczenie dermatoz przebiegających z nadmiernym rogowaceniem naskórka. Preparat jest szczególnie skuteczny w przypadkach, gdy sama terapia kortykosteroidowa jest niewystarczająca.

Należy pamiętać o ograniczeniach w stosowaniu maści Lorinden A – nie powinna być aplikowana na duże powierzchnie skóry, twarz, okolice narządów płciowych oraz u dzieci poniżej 12. roku życia. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do miejscowych działań niepożądanych charakterystycznych dla kortykosteroidów, takich jak ścieńczenie skóry, rozstępy czy teleangiektazje.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Lorinden A (30 mg + 0,2 mg)/g

Lorinden A w postaci maści zawiera flumetazonu piwalan (0,2 mg/g) oraz kwas salicylowy (30 mg/g). Flumetazonu piwalan charakteryzuje się dobrą penetracją do warstwy rogowej naskórka, jednak wchłanianie ogólnoustrojowe jest zazwyczaj niewielkie, choć może wywoływać działanie ogólne. Wchłanianie zależy od miejsca aplikacji (większe na delikatnej skórze, fałdach i twarzy), stanu skóry (uszkodzenia i zmiany zapalne zwiększają absorpcję), stosowania opatrunków okluzyjnych, częstotliwości aplikacji oraz powierzchni skóry objętej leczeniem. Szczególną ostrożność należy zachować u dzieci, u których wchłanianie jest zwiększone ze względu na większy stosunek powierzchni skóry do masy ciała oraz niedojrzałość bariery naskórkowej. Kwas salicylowy oraz substancje pomocnicze, takie jak glikol propylenowy i lanolina bezwodna, mogą dodatkowo modyfikować farmakokinetykę preparatu, zwłaszcza penetrację substancji czynnych.
absorpcja ogólnoustrojowa, aplikacja miejscowa, bariera naskórkowa, biotransformacja kortykosteroidów, delikatna skóra, flumetazonu piwalan, glikol propylenowy, kwas glukuronowy, kwas salicylowy, lanolina bezwodna, maść Lorinden A, opatrunek okluzyjny, penetracja substancji czynnych, reakcje utleniania, szlak metaboliczny, warstwa rogowa naskórka, wydalanie nerkowe, wydalanie z żółcią, zapalenie skóry
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lorinden A (30 mg + 0,2 mg)/g

Maść Lorinden A zawiera 0,2 mg flumetazonu piwalanu oraz 30 mg kwasu salicylowego w 1 g preparatu i jest przeznaczona do miejscowego stosowania na zmienione chorobowo obszary skóry. Zalecana dawka to aplikacja cienkiej warstwy 1-2 razy na dobę, z maksymalnym czasem terapii do 2 tygodni, przy czym na skórę twarzy czas ten nie powinien przekraczać 7 dni ze względu na większą wrażliwość. Całkowita ilość stosowanej maści nie powinna przekraczać 15 g tygodniowo (jedna tuba), co ma na celu ograniczenie ryzyka działań niepożądanych wynikających z wchłaniania składników aktywnych. W przypadku nadmiernego liszajowacenia lub rogowacenia możliwe jest zastosowanie opatrunku okluzyjnego, który zwiększa penetrację substancji czynnych, z zaleceniem wymiany opatrunku co 24 godziny.
choroba skóry, działanie niepożądane, flumatazon piwalan, kwas salicylowy, liszajowacenie, maść Lorinden A, metoda okluzyjna, opatrunek okluzyjny, podrażnienie skóry, rogowacenie, stosowanie miejscowe na skórę, zmiana skórna

maść Lorinden A

Powiązane wpisy

Właściwości farmakokinetyczne – Lorinden A (30 mg + 0,2 mg)/g

Dawkowanie i sposób podawania – Lorinden A (30 mg + 0,2 mg)/g