jaskra neowaskularna

Jaskra neowaskularna (JN) to wtórna, agresywna postać jaskry, powstająca w wyniku patologicznego tworzenia się nowych naczyń krwionośnych w kącie przesączania oka. Proces ten prowadzi do blokady odpływu cieczy wodnistej, gwałtownego wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego i szybkiego uszkodzenia nerwu wzrokowego.

Główne przyczyny JN to niedokrwienne choroby siatkówki, takie jak retinopatia cukrzycowa, zakrzep żyły środkowej siatkówki, niedrożność tętnicy środkowej siatkówki oraz zaawansowane stadium retinopatii wcześniaków. W odpowiedzi na niedotlenienie tkanek oka dochodzi do produkcji czynników proangiogennych, przede wszystkim VEGF (vascular endothelial growth factor).

Objawy kliniczne obejmują znaczny ból oka, zaczerwienienie, światłowstręt, obniżenie ostrości wzroku oraz bardzo wysokie ciśnienie wewnątrzgałkowe, często przekraczające 40-50 mmHg. Charakterystycznym objawem w badaniu przedmiotowym jest obecność nowych naczyń na tęczówce (rubeosis iridis) oraz w kącie przesączania.

Leczenie JN wymaga podejścia wielokierunkowego. Obejmuje ono obniżanie ciśnienia wewnątrzgałkowego za pomocą leków przeciwjaskrowych, iniekcje doszklistkowe inhibitorów VEGF, fotokoagulację laserową siatkówki (PRP) celem likwidacji obszarów niedotlenienia, a w przypadkach opornych – procedury przeciwjaskrowe (trabekulektomia, implanty drenujące) lub metody cyklodestrukcyjne. Kluczowe znaczenie ma wczesne rozpoznanie i leczenie choroby podstawowej.

Powiązane wpisy

  1. 19.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl