stężenie chlorku

Stężenie chlorku jest ważnym parametrem diagnostycznym, określającym poziom jonów chlorkowych (Cl-) we krwi, moczu lub innych płynach ustrojowych. Prawidłowe stężenie chlorków w surowicy wynosi zazwyczaj 97-107 mmol/l, stanowiąc główny anion przestrzeni pozakomórkowej.

Zaburzenia stężenia chlorków mogą wskazywać na różne stany patologiczne. Hipochloremia (obniżone stężenie) występuje m.in. w przypadku wymiotów, biegunki, nadmiernego pocenia, zasadowicy metabolicznej, niewydolności nerek czy stosowania diuretyków. Hiperchloremia (podwyższone stężenie) może towarzyszyć odwodnieniu, kwasicy metabolicznej, niewydolności nerek, nadmiernemu podawaniu płynów zawierających chlorki czy zatruciu salicylanami.

Pomiar stężenia chlorków jest rutynowym badaniem w ocenie równowagi elektrolitowej i kwasowo-zasadowej organizmu. Interpretacja wyników powinna uwzględniać jednoczesną ocenę stężeń innych elektrolitów (sodu, potasu) oraz parametrów równowagi kwasowo-zasadowej, gdyż zaburzenia stężenia chlorków rzadko występują jako izolowany problem kliniczny.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl