roztwór glukozy do wstrzykiwań
Roztwór glukozy do wstrzykiwań to sterylny preparat farmaceutyczny zawierający określone stężenie glukozy (najczęściej 5%, 10%, 20%, 40% lub 50%) w wodzie do iniekcji. Jest to przejrzysty, bezbarwny płyn przeznaczony do podawania dożylnego.
W medycynie roztwory glukozy do wstrzykiwań mają szerokie zastosowanie kliniczne. Używa się ich w leczeniu hipoglikemii, jako źródło energii w żywieniu pozajelitowym, do uzupełniania płynów w odwodnieniu, jako nośnik dla leków podawanych dożylnie oraz w celu zwiększenia diurezy osmotycznej.
Przy stosowaniu roztworów glukozy należy zachować ostrożność u pacjentów z cukrzycą, gdzie konieczne jest monitorowanie poziomu glukozy we krwi. Roztwory hipertoniczne (o stężeniu powyżej 10%) powinny być podawane przez żyły o dużym przepływie, najlepiej centralne, ze względu na ryzyko podrażnienia śródbłonka naczyniowego i zakrzepicy.
Istotne jest również monitorowanie równowagi elektrolitowej podczas terapii, szczególnie przy stosowaniu większych objętości roztworów glukozy, gdyż może dojść do rozcieńczenia elektrolitów surowicy i hipokaliemii spowodowanej wzmożonym uwalnianiem insuliny w odpowiedzi na podaż glukozy.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Arsenic trioxide Sandoz 1 mg/ml
Arsenic trioxide Sandoz jest dostępny jako koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 1 mg/ml, z każdą fiolką zawierającą 10 ml (10 mg arsenu trójtlenku). Preparat zawiera również 6,3 mg sodu na fiolkę, co jest istotne dla pacjentów z ograniczeniem sodu w diecie. Substancje pomocnicze to m.in. wodorotlenek sodu i kwas solny 10%, które regulują pH roztworu w zakresie 7,5-8,5, zapewniając stabilność i kompatybilność z roztworami do rozcieńczenia. Koncentrat należy rozcieńczyć w 100-250 ml 5% roztworu glukozy lub 0,9% roztworu chlorku sodu, a następnie podawać wyłącznie dożylnie w infuzji trwającej 1-2 godziny (możliwe wydłużenie do 4 godzin przy reakcjach naczynioruchowych). Nie wymaga cewnika centralnego, a roztwór przed podaniem musi być klarowny, bezbarwny i wolny od cząstek stałych.
arsen trójtlenek, aspekt mikrobiologiczny, cewnik do żyły centralnej, infuzja dożylna, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, kwas solny, niezgodność farmaceutyczna, postępowanie aseptyczne, reakcja naczynioruchowa, roztwór chlorku sodu do wstrzykiwań, roztwór glukozy do wstrzykiwań, substancja pomocnicza o znanym działaniu, utylizacja leków, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Nolpaza 40 mg
Pantoprazol w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań powinien być podawany wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny, pod ścisłym nadzorem, i tylko w sytuacjach, gdy podanie doustne jest niemożliwe. Standardowa dawka dożylna w chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy oraz chorobie refluksowej przełyku wynosi 40 mg raz na dobę, z maksymalnym czasem terapii do 7 dni. W zespole Zollingera-Ellisona dawka początkowa to 80 mg/dobę, którą można modyfikować w zależności od wyników badań wydzielania soku żołądkowego; dawki powyżej 80 mg należy podawać w dwóch dawkach podzielonych, a okresowe zwiększenie do ponad 160 mg jest dopuszczalne tylko krótkotrwale. W sytuacjach wymagających szybkiej kontroli wydzielania kwasu, podaje się dwukrotnie 80 mg dożylnie, co zwykle pozwala na uzyskanie docelowego poziomu wydzielania kwasu poniżej 10 mEq/h w ciągu 1 godziny. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby dawka nie powinna przekraczać 20 mg/dobę, natomiast u osób z niewydolnością nerek i pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczne dostosowanie dawki. Produkt nie jest zalecany dla dzieci poniżej 18 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa żołądka, dawka dobowa, nadmierne wydzielanie, osmolalność, pantoprazol dożylny, pH roztworu, proszek do sporządzania roztworu, rekonstytucja, roztwór glukozy do wstrzykiwań, roztwór sodu chlorku, terapia doustna, wydzielanie kwasu solnego, wydzielanie soku żołądkowego, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pantoprazole Reig Jofre 40 mg
Pantoprazole REIG JOFRE w dawce 40 mg w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań jest wskazany do podawania dożylnego wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny, głównie w sytuacjach, gdy podanie doustne jest niemożliwe. Standardowa dawka w chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy oraz refluksowym zapaleniu przełyku wynosi 40 mg raz na dobę, podawana dożylnie do 7 dni, po czym należy przejść na formę doustną. W zespole Zollingera-Ellisona dawka początkowa wynosi 80 mg na dobę, z możliwością podziału dawki powyżej 80 mg i okresowego stosowania dawek przekraczających 160 mg, dostosowanych do wyników badań wydzielania kwasu solnego. W sytuacjach wymagających szybkiego zahamowania wydzielania kwasu stosuje się 2 x 80 mg dożylnie, aż do uzyskania redukcji kwasu poniżej 10 mEq/h. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby dawka nie powinna przekraczać 20 mg na dobę, natomiast u pacjentów z niewydolnością nerek i osób w podeszłym wieku nie jest konieczna modyfikacja dawkowania. Lek nie jest zalecany u pacjentów poniżej 18. roku życia ze względu na brak danych klinicznych.
choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, ciężka niewydolność wątroby, dieta niskosodowa, farmakokinetyka pantoprazolu, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, pantoprazol sodowy półtorawodny, podanie dożylne pantoprazolu, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, refluksowe zapalenie przełyku, roztwór chlorku sodu do wstrzykiwań, roztwór glukozy do wstrzykiwań, terapia doustna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zahamowanie wydzielania kwasu, zespół Zollingera-Ellisona