ultrasonografia nerek
Ultrasonografia nerek (USG nerek) to nieinwazyjna metoda diagnostyczna wykorzystująca fale dźwiękowe o wysokiej częstotliwości do obrazowania struktury nerek. Badanie pozwala na ocenę wielkości, kształtu i echogeniczności miąższu nerek, wykrycie zmian ogniskowych, kamieni nerkowych, poszerzenia układu kielichowo-miedniczkowego oraz ocenę przepływu krwi w naczyniach nerkowych.
USG nerek stanowi podstawowe badanie w diagnostyce chorób układu moczowego, w tym kamicy nerkowej, wodonercza, guzów nerek, torbieli, odmiedniczkowego zapalenia nerek oraz przewlekłej choroby nerek. Metoda ta jest szczególnie cenna w monitorowaniu pacjentów z przewlekłą chorobą nerek, po przeszczepie nerki oraz w ocenie skuteczności leczenia różnych schorzeń nerkowych.
Zaletami ultrasonografii nerek są: brak promieniowania jonizującego, niski koszt, dostępność, możliwość wielokrotnego powtarzania oraz możliwość wykonania przyłóżkowo u pacjentów w stanie ciężkim. Badanie to jest również bezpieczne dla kobiet w ciąży i może być wykonywane u pacjentów z niewydolnością nerek, gdyż nie wymaga podania środka kontrastowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Telmisartan Viatris 40 mg
Telmisartan, jako antagonista receptora angiotensyny II, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego wpływu na płód, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. W pierwszym trymestrze stosowanie telmisartanu nie jest zalecane, a brak wystarczających danych klinicznych potwierdzających jego bezpieczeństwo u ciężarnych wymaga szczególnej ostrożności. Ekspozycja płodu na telmisartan może skutkować u noworodka niewydolnością nerek, niedociśnieniem tętniczym oraz hiperkaliemią. W przypadku potwierdzenia ciąży u pacjentki leczonej telmisartanem, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wprowadzenie alternatywnego leczenia o ustalonym profilu bezpieczeństwa.
antagonista receptora angiotensyny II, czynność nerek płodu, dawka terapeutyczna, drugi i trzeci trymestr ciąży, działanie teratogenne, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, leczenie przeciwnadciśnieniowe, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, narażenie płodu, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnione kostnienie czaszki, pierwszy trymestr ciąży, potencjał rozrodczy, toksyczność telmisartanu, ultrasonografia nerek, wpływ na płodność - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lotensin 20 mg
Benazeprylu chlorowodorek, inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE) stosowany w leku Lotensin, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko fetotoksyczności, obejmującej pogorszenie czynności nerek płodu, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. Ekspozycja płodu na lek w tym okresie może prowadzić do poważnych powikłań noworodkowych, takich jak niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemia, a w skrajnych przypadkach do obumarcia płodu lub zgonu noworodka. W pierwszym trymestrze stosowanie benazeprylu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. W przypadku rozpoznania ciąży u pacjentki stosującej inhibitor ACE, leczenie należy natychmiast przerwać i rozważyć alternatywne metody terapii przeciwnadciśnieniowej o udokumentowanym bezpieczeństwie w ciąży. Zaleca się ultrasonograficzną ocenę czynności nerek i czaszki płodu u kobiet narażonych na lek od drugiego trymestru oraz ścisłą obserwację noworodków pod kątem niedociśnienia tętniczego.
benazepryl chlorowodorek, czynność nerek płodu, drugi i trzeci trymestr ciąży, działanie teratogenne, fetotoksyczność, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, karmienie piersią, kostnienie czaszki, leczenie przeciwnadciśnieniowe, Lotensin, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obumarcie płodu, pierwszy trymestr ciąży, płodność, poród przedwczesny, układ sercowo-naczyniowy, ultrasonografia nerek - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Losartan Hydrochlorothiazyd Krka 100 mg + 12,5 mg
Losartan Hydrochlorotiazyd Krka (100 mg losartanu potasowego + 12,5 mg hydrochlorotiazydu) jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych uszkodzeń płodu, takich jak zaburzenia czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz powikłania u noworodków (niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia). Stosowanie w I trymestrze nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niewielkiego ryzyka teratogennego. W przypadku planowania ciąży lub jej potwierdzenia, konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku i wprowadzenie alternatywnej terapii przeciwnadciśnieniowej o ustalonym profilu bezpieczeństwa. Po ekspozycji płodu na lek w II i III trymestrze wskazane jest monitorowanie ultrasonograficzne nerek i czaszki płodu oraz obserwacja noworodka pod kątem niedociśnienia tętniczego.
antagonista receptora angiotensyny II, diureza, hiperkaliemia, hipoperfuzja łożyska, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, lek przeciwnadciśnieniowy, losartan potasowy, małopłytkowość, małowodzie, nadciśnienie ciążowe, nadciśnienie tętnicze pierwotne, niedociśnienie tętnicze, obrzęk ciążowy, perfuzja płodowo-łożyskowa, stan przedrzucawkowy, teratogenność, ultrasonografia nerek, zaburzenie elektrolitowe, żółtaczka płodu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Acurenal 20 mg
Stosowanie chinaprylu (lek Acurenal w dawkach 5 mg, 10 mg lub 20 mg), będącego inhibitorem ACE, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w ciąży i planujących ciążę. Lekarz powinien poinformować pacjentkę, że inhibitory ACE nie są zalecane w pierwszym trymestrze ciąży, a ich stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ze względu na ryzyko fetotoksyczności, małowodzia, opóźnienia kostnienia czaszki, niewydolności nerek, niedociśnienia tętniczego oraz hiperkaliemii u noworodka. W przypadku rozpoznania ciąży podczas terapii chinaprylem, konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i wprowadzenie alternatywnej terapii przeciwnadciśnieniowej. Pacjentki narażone na działanie leku od drugiego trymestru powinny być poddane ultrasonograficznym badaniom czynności nerek i czaszki płodu, a noworodki powinny być monitorowane pod kątem niedociśnienia tętniczego po urodzeniu.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Casaro 32 mg
Kandesartan cyleksetyl, substancja czynna leku Casaro, jest antagonistą receptora angiotensyny II (AIIRA) i wykazuje istotne ograniczenia w stosowaniu u kobiet w ciąży oraz karmiących. W pierwszym trymestrze ciąży stosowanie AIIRA, w tym kandesartanu, nie jest zalecane ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne, choć dane epidemiologiczne są niejednoznaczne. W drugim i trzecim trymestrze lek jest bezwzględnie przeciwwskazany z powodu ryzyka poważnych działań niepożądanych u płodu, takich jak nefrotoksyczność, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz u noworodka – niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemia. W przypadku potwierdzenia ciąży u pacjentki stosującej Casaro, konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku i wdrożenie alternatywnej terapii przeciwnadciśnieniowej o udokumentowanym bezpieczeństwie w ciąży.
antagonista receptora angiotensyny II, drugi i trzeci trymestr ciąży, dysfagia, ekspozycja płodu na lek, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kandesartan cyleksetyl, laktacja, leczenie przeciwnadciśnieniowe, lekarz prowadzący, małowodzie, neonatolog, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnione kostnienie czaszki, pierwszy trymestr ciąży, ryzyko teratogenne, toksyczność płodowa, ultrasonografia czaszki, ultrasonografia nerek - Leksykon chorób i schorzeń
Nadciśnienie tętnicze u dzieci – Diagnostyka i diagnoza
Nadciśnienie tętnicze u dzieci, dotykające około 3,5% populacji pediatrycznej w USA, wymaga specyficznej diagnostyki uwzględniającej wiek, płeć i wzrost dziecka. U dzieci poniżej 13. roku życia nadciśnienie definiuje się jako wartości ciśnienia skurczowego i/lub rozkurczowego ≥95. percentyla, natomiast u młodzieży ≥13 lat jako ciśnienie ≥130/80 mmHg. Podwyższone ciśnienie tętnicze mieści się w zakresie od 90. do 95. percentyla u młodszych dzieci oraz 120-129/<80 mmHg u starszych. Diagnostyka powinna opierać się na co najmniej trzech pomiarach wykonanych w odpowiednich warunkach, z zastosowaniem mankietu o właściwym rozmiarze i preferowaną metodą osłuchiwania. Złotym standardem jest całodobowy ambulatoryjny pomiar ciśnienia tętniczego (ABPM), który pozwala na wykrycie nadciśnienia białego fartucha, maskowanego nadciśnienia oraz ocenia zmienność ciśnienia w ciągu doby, w tym podczas snu.
angiografia, badanie dna oka, badanie krwi, badanie moczu, choroba Gravesa-Basedowa, choroba nerek, cukrzyca, echokardiogram, elektrokardiogram, koarktacja aorty, nadciśnienie białego fartucha, nadciśnienie pierwotne, nadciśnienie tętnicze u dzieci, nadciśnienie wtórne, otyłość, podwyższone ciśnienie tętnicze, przerost lewej komory serca, retinopatia nadciśnieniowa, rezonans magnetyczny, stan przednadciśnieniowy, tomografia komputerowa, ultrasonografia nerek, wcześniactwo, wrodzona wada serca, wskaźnik masy ciała - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Piramil Biso 5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Piramil Biso, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny beta1-adrenolityk), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane działania toksyczne na płód i noworodka, takie jak osłabienie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki, a także niewydolność nerek, niedociśnienie i hiperkaliemia u noworodka. Stosowanie w pierwszym trymestrze nie jest zalecane z powodu potencjalnego ryzyka wad rozwojowych. Bisoprolol może powodować zmniejszenie przepływu krwi przez łożysko, co skutkuje opóźnieniem wzrostu płodu, poronieniem, przedwczesnym porodem oraz powikłaniami u noworodka, takimi jak hipoglikemia i bradykardia. W przypadku konieczności stosowania bisoprololu w ciąży, wskazane jest monitorowanie przepływu przez łożysko oraz wzrostu płodu, a noworodki powinny być pod ścisłą obserwacją w pierwszych trzech dobach życia.
beta-adrenolityk selektywny, bradykardia, drugi i trzeci trymestr, działanie teratogenne, działanie toksyczne na płód, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, laktacja, małowodzie, niedociśnienie, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, pierwszy trymestr ciąży, przepływ krwi przez łożysko, przepływ łożyskowy, selektywny beta1-adrenolityk, terapia przeciwnadciśnieniowa, ultrasonografia nerek - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Telmisartan EGIS 40 mg
Telmisartan, jako antagonista receptora angiotensyny II, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. Stosowanie telmisartanu w pierwszym trymestrze nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. W przypadku planowania ciąży lub jej stwierdzenia podczas terapii, konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku i wprowadzenie alternatywnej terapii hipotensyjnej o ustalonym profilu bezpieczeństwa. U noworodków narażonych na telmisartan w okresie ciąży obserwuje się ryzyko niewydolności nerek, niedociśnienia tętniczego oraz hiperkaliemii, co wymaga ścisłej obserwacji i monitorowania.
antagonista receptora angiotensyny II, antykoncepcja, badanie przedkliniczne, drugi i trzeci trymestr ciąży, działanie teratogenne, hiperkaliemia, inhibitor ACE, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, pierwszy trymestr ciąży, płyn owodniowy, terapia hipotensyjna, toksyczność płodowa, ultrasonografia nerek, wiek rozrodczy - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół nerczycowy – Diagnostyka i diagnoza
Zespół nerczycowy u dzieci charakteryzuje się masywnym białkomoczem (>40 mg/m²/h lub stosunek białko/kreatynina >0,2 g/mmol), hipoalbuminemią (<25-30 g/L), obrzękami oraz hiperlipidemią (cholesterol i triglicerydy często >200 mg/dl). Diagnostyka opiera się na badaniu moczu (ogólne, ilościowe, stosunek białko/kreatynina), badaniach krwi (albuminy, profil lipidowy, kreatynina, eGFR, elektrolity) oraz obrazowych (USG nerek). Biopsja nerki jest wskazana w przypadkach atypowych, opornych na leczenie steroidami, u dzieci <1 roku lub >12 lat, a także przy podejrzeniu wtórnych przyczyn. Najczęstszą etiologią jest choroba zmian minimalnych (80-90% przypadków w wieku 2-9 lat), z dobrą odpowiedzią na steroidoterapię.
badania genetyczne, badanie ogólne moczu, biopsja nerki, błoniasto-rozplemowe kłębuszkowe zapalenie nerek, choroba zmian minimalnych, dobowa zbiórka moczu, elektrolity, filtracja kłębuszkowa, hiperlipidemia, hipoalbuminemia, hormony tarczycy, kłębuszek nerkowy, krwiomocz, nadciśnienie tętnicze, nefropatia błoniasta, ogniskowe segmentowe stwardnienie kłębuszków nerkowych, przeciwciała przeciwjądrowe, przeciwciała przeciwko dwuniciowemu DNA, steroidooporny zespół nerczycowy, steroidowrażliwy zespół nerczycowy, steroidozależny zespół nerczycowy, stosunek białko/kreatynina, układ dopełniacza, ultrasonografia nerek, wrodzony zespół nerczycowy, zespół nerczycowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Co-Prenessa 2 mg/0,625 mg tabletki 2 mg + 0,625 mg
Co-Prenessa, zawierająca peryndopryl (2 mg) i indapamid (0,625 mg), wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Lek nie jest zalecany w pierwszym trymestrze ciąży, przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze oraz niezalecany podczas laktacji. Inhibitory ACE, takie jak peryndopryl, mogą zwiększać ryzyko teratogenne, a ich stosowanie w II i III trymestrze wiąże się z poważnymi uszkodzeniami płodu (zaburzenia czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia kości czaszki) oraz toksycznością u noworodka (niewydolność nerek, niedociśnienie, hiperkaliemia). W przypadku ekspozycji od II trymestru konieczne jest wykonanie kontrolnego USG nerek i czaszki płodu oraz ścisła obserwacja noworodka pod kątem niedociśnienia tętniczego.
badanie toksykologiczne, działanie teratogenne, hiperkaliemia, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, leczenie przeciwnadciśnieniowe, lek tiazydowy, małowodzie, nadwrażliwość na sulfonamidy, niedociśnienie, niedokrwienie łożyska, niewydolność nerek, objętość osocza, opóźnienie kostnienia kości czaszki, opóźnienie wzrostu płodu, peryndopryl, tiazydowy lek moczopędny, ultrasonografia nerek, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Acurenal 10 mg
Inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE), w tym chinapryl (Acurenal), są przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowaną fetotoksyczność, obejmującą pogorszenie czynności nerek płodu, małowodzie (oligohydramnion) oraz opóźnienie kostnienia czaszki. W pierwszym trymestrze stosowanie tych leków nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. W przypadku rozpoznania ciąży u pacjentki leczonej chinaprylem, należy natychmiast przerwać terapię i wdrożyć alternatywne leczenie przeciwnadciśnieniowe, a także skierować pacjentkę do specjalisty położnika. Monitorowanie płodu powinno obejmować ultrasonograficzne badania czynności nerek i czaszki oraz ocenę ilości płynu owodniowego. Noworodki narażone na inhibitory ACE w okresie prenatalnym wymagają ścisłej obserwacji pod kątem niedociśnienia tętniczego, niewydolności nerek i hiperkaliemii.
chinapryl, dane farmakokinetyczne, działanie teratogenne, fetotoksyczność, funkcja nerek, hiperkaliemia, hipotonia, inhibitor konwertazy angiotensyny, leczenie przeciwnadciśnieniowe, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, płyn owodniowy, toksyczność płodowa, układ sercowo-naczyniowy, ultrasonografia czaszki, ultrasonografia nerek, zaburzenie funkcji nerek - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Aramlessa 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Aramlessa, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanału wapniowego), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód, w tym zmniejszoną czynność nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. W pierwszym trymestrze stosowanie peryndoprylu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć nie w pełni potwierdzonego, ryzyka teratogenności. Po potwierdzeniu ciąży leczenie inhibitorami ACE należy niezwłocznie przerwać i rozważyć alternatywne metody terapii. Amlodypina może być stosowana w ciąży wyłącznie, gdy brak jest bezpieczniejszych opcji, a korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. Zaleca się monitorowanie płodu ultrasonograficzne w przypadku ekspozycji na peryndopryl w II i III trymestrze oraz obserwację noworodków pod kątem niedociśnienia tętniczego i niewydolności nerek.
amlodypina w mleku, antagonista wapnia, ekspozycja na inhibitory ACE, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnione kostnienie czaszki, peryndopryl arginina, profil bezpieczeństwa, terapia hipotensyjna, teratogenność, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, ultrasonografia nerek, zaburzenie czynności nerek, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals 5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals, zawierający inhibitor ACE (perindopril) oraz antagonista wapnia (amlodypinę), wykazuje istotne przeciwwskazania i ryzyko w kontekście ciąży i laktacji. Stosowanie perindoprilu jest bezwzględnie przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane toksyczne działanie na płód, takie jak zaburzenia czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz powikłania u noworodków (niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia). W pierwszym trymestrze stosowanie inhibitorów ACE wiąże się z potencjalnym, choć niejednoznacznym, ryzykiem teratogennym, dlatego zaleca się stosowanie alternatywnych leków hipotensyjnych u kobiet planujących ciążę. Amlodypina, choć nie ma jednoznacznych danych dotyczących bezpieczeństwa w ciąży u ludzi, może być stosowana wyłącznie w sytuacjach, gdy korzyści przewyższają ryzyko, a inne terapie są niewskazane.
antagonista wapnia, badanie na zwierzętach, badanie ultrasonograficzne, działanie teratogenne, hiperkaliemia, inhibitor ACE, leczenie hipotensyjne, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, perindopril amlodypina, peryndopryl, pierwszy trymestr ciąży, przenikanie leku do mleka, terapia hipotensyjna, toksyczność reprodukcyjna, trymestr ciąży, ultrasonografia nerek, zaburzenie czynności nerek - Leksykon chorób i schorzeń
Ogniskowe segmentowe stwardnienie kłębuszków nerkowych – Diagnostyka i diagnoza
Ogniskowe segmentowe stwardnienie kłębuszków nerkowych (FSGS) to histopatologiczny wzorzec uszkodzenia nerek, charakteryzujący się segmentalnym stwardnieniem wybranych kłębuszków, będący częstą przyczyną zespołu nerczycowego z białkomoczem często przekraczającym 3,5 g/dobę, hipoalbuminemią (<30 g/l), hiperlipidemią oraz obrzękami. Diagnostyka opiera się na biopsji nerki, gdzie obserwuje się segmentalne stwardnienie, obliterację kapilar, złogi hialinowe oraz rozlane zatarcie wypustek podocytów w mikroskopii elektronowej. Klasyfikacja Columbia wyróżnia pięć wariantów morfologicznych FSGS, zróżnicowanych pod względem rokowania i progresji do stadium 5 przewlekłej choroby nerek (PChN). Rozróżnienie pierwotnego FSGS, wymagającego leczenia immunomodulującego, od wtórnego, związanego z czynnikami takimi jak nefropatia cukrzycowa, infekcje wirusowe czy leki, jest kluczowe dla wyboru terapii.
azot mocznikowy, białkomocz nerczycowy, biopsja nerki, choroba autoimmunologiczna, choroba Fabry’ego, choroba zmian minimalnych, elektroforeza białek, guz Wilmsa, hiperlipidemia, hipoalbuminemia, infekcja wirusowa, leczenie immunosupresyjne, mikroskopia elektronowa, nadciśnienie tętnicze, nefroblastoma, nefropatia cukrzycowa, nefropatia nadciśnieniowa, nefropatia refluksowa, podocyt, steroidooporny zespół nerczycowy, stwardnienie kłębuszków nerkowych, toczeń rumieniowaty układowy, torebka Bowmana, ultrasonografia nerek, wirusowe zapalenie wątroby, wskaźnik białko/kreatynina, wypustki stopowate, zespół Alporta, zespół nerczycowy - Leksykon chorób i schorzeń
Hydronephrosis to po polsku „hydronefroza”. – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Hydronefroza to poszerzenie układu kielichowo-miedniczkowego nerki spowodowane przeszkodą w odpływie moczu lub refluksem pęcherzowo-moczowodowym, prowadzące do obrzęku i potencjalnego uszkodzenia miąższu nerkowego. Może mieć charakter jednostronny lub obustronny i występować w każdym wieku, w tym u noworodków, gdzie często wykrywana jest prenatalnie. Diagnostyka opiera się głównie na ultrasonografii, która pozwala ocenić stopień poszerzenia (klasyfikowany od łagodnego – stopień 1-2, przez umiarkowany – stopień 3, do ciężkiego – stopień 4), a także na badaniach uzupełniających takich jak VCUG, scyntygrafia, CT czy MRI. Leczenie zależy od przyczyny i nasilenia, obejmując obserwację, profilaktykę zakażeń, drenaż moczu (cewnik Foley’a, nefrostomia, stent moczowodowy) oraz interwencje chirurgiczne (np. pieloplastyka, usunięcie kamieni, reimplantacja moczowodu). W przypadku niemowląt z hydronefrozą prenatalną często stosuje się zachowawcze postępowanie z regularnym monitorowaniem ultrasonograficznym i profilaktyką antybiotykową.
antybiotykoterapia, ból lędźwiowy, cewnik nefrostomijny, cystouretrografia mikcyjna, dyzuria, hydronefroza prenatalna, kamica nerkowa, krwiomocz, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, pieloplastyka, połączenie miedniczkowo-moczowodowe, przerost prostaty, refluks pęcherzowo-moczowodowy, reimplantacja moczowodu, scyntygrafia nerek, stent moczowodowy, tomografia komputerowa, układ kielichowo-miedniczkowy, układ zbiorczy nerki, ultrasonografia nerek, uszkodzenie nerek, zakażenie układu moczowego, zastawka cewki tylnej, zwężenie moczowodu - Leksykon substancji czynnych
Kaptopryl – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Kaptopryl, jako inhibitor ACE, jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży ze względu na udokumentowaną toksyczność dla płodu i noworodka, obejmującą zaburzenia czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki u płodu oraz niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemię u noworodka. W I trymestrze stosowanie kaptoprylu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. W przypadku planowania ciąży lub jej stwierdzenia u pacjentki stosującej kaptopryl, konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku i wdrożenie alternatywnej terapii przeciwnadciśnieniowej o udokumentowanym bezpieczeństwie. Monitorowanie ultrasonograficzne nerek i czaszki płodu oraz kontrola ilości płynu owodniowego są wskazane przy ekspozycji od II trymestru. Po porodzie noworodki wymagają ścisłej obserwacji pod kątem niedociśnienia tętniczego, funkcji nerek i stężenia potasu.
charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane sercowo-naczyniowe, działanie teratogenne, farmakokinetyka, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, leczenie przeciwnadciśnieniowe, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, oligohydramnion, opóźnienie kostnienia czaszki, płyn owodniowy, potas we krwi, stężenie elektrolitów, toksyczność płodowa, trymestr ciąży, ultrasonografia nerek, zaburzenie czynności nerek - Leksykon chorób i schorzeń
Refleks moczowodowo-pęcherzowy – Epidemiologia
Refleks moczowodowo-pęcherzowy (RMP) jest jedną z najczęstszych patologii dróg moczowych u dzieci, z częstością występowania w populacji pediatrycznej szacowaną na 1-2%, choć niektóre badania sugerują nawet do 10%. Częstość RMP jest wyraźnie wyższa w grupach wysokiego ryzyka, takich jak dzieci z zakażeniami układu moczowego (ZUM) – 30-40%, a u niemowląt poniżej 12 miesiąca życia z ZUM nawet do 70%, noworodki z prenatalnie rozpoznanym wodonerczem (15-37%), rodzeństwo dzieci z RMP (25-35%) oraz potomstwo rodziców z refluksem (50-66%). RMP wykazuje zróżnicowanie pod względem płci i wieku – u niemowląt częściej diagnozowany jest u chłopców, natomiast u dzieci powyżej 1 roku życia 4-6 razy częściej u dziewczynek. Diagnostyka opiera się głównie na cystouretrografii mikcyjnej (VCUG), która pozwala na ocenę stopnia refluksu od I do V, a także na badaniach obrazowych i laboratoryjnych. Występowanie RMP wiąże się z podwyższonym ryzykiem nawrotów ZUM, szczególnie w wysokich stopniach (IV-V), co wymaga regularnego monitorowania i odpowiedniego leczenia.
białkomocz, bliznowacenie nerek, choroba refluksowa, ciśnienie krwi, cystografia radioizotopowa, cystouretrografia mikcyjna, dysfunkcja pęcherza i jelit, gorączkowe zakażenie układu moczowego, nadciśnienie, nefropatia refluksowa, odmiedniczkowe zapalenie nerek, podejście endoskopowe, profilaktyka antybiotykowa, przewlekła niewydolność nerek, refleks moczowodowo-pęcherzowy, samoistna remisja, schyłkowa niewydolność nerek, scyntygrafia nerek, układ zbiorczy nerki, ultrasonografia nerek, wodonercze, zakażenie układu moczowego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Co-Prestarium 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Co-Prestarium, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane działania teratogenne i toksyczne na płód, takie jak zmniejszona czynność nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemia u noworodka. Stosowanie peryndoprylu w pierwszym trymestrze nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogenności. W przypadku potwierdzenia ciąży u pacjentki leczonej Co-Prestarium, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie alternatywnego leczenia hipotensyjnego o udokumentowanym bezpieczeństwie. Zaleca się również wykonanie badania ultrasonograficznego nerek i czaszki płodu po ekspozycji na inhibitor ACE w II i III trymestrze oraz ścisłą obserwację noworodka pod kątem niedociśnienia tętniczego.
amlodypina, antagonista wapnia, drugi i trzeci trymestr ciąży, dysfagia, działanie niepożądane, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, leczenie hipotensyjne, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, peryndopryl, peryndopryl z argininą, pierwszy trymestr ciąży, terapia hipotensyjna, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, ultrasonografia nerek - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Symibace 2,5 mg
Cylazapryl, jako inhibitor ACE stosowany w dawce 2,5 mg (Symibace), wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. W pierwszym trymestrze ciąży stosowanie cylazaprylu nie jest zalecane ze względu na potencjalne, choć niejednoznaczne, ryzyko wad rozwojowych. W drugim i trzecim trymestrze lek jest bezwzględnie przeciwwskazany z powodu udokumentowanego ryzyka fetotoksyczności, obejmującego pogorszenie czynności nerek płodu, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. U noworodków narażonych na działanie cylazaprylu obserwuje się niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemię. W przypadku rozpoznania ciąży u pacjentki stosującej Symibace 2,5 mg konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i wdrożenie alternatywnej terapii przeciwnadciśnieniowej o potwierdzonym bezpieczeństwie w ciąży.
cylazapryl, działanie teratogenne, fetotoksyczność, funkcja nerek, hiperkaliemia, inhibitor ACE, leczenie przeciwnadciśnieniowe, małowodzie, nadciśnienie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, pierwszy trymestr ciąży, Symibace, trymestr ciąży, ultrasonografia nerek, wiek rozrodczy, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Polsart Plus 40 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Polsart Plus, zawierający telmisartan (antagonista receptora angiotensyny II) oraz hydrochlorotiazyd (diuretyk tiazydowy), wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Stosowanie telmisartanu jest przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz u noworodka: niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemię. W pierwszym trymestrze nie zaleca się stosowania antagonistów receptora angiotensyny II z powodu potencjalnego, choć nie do końca potwierdzonego, ryzyka teratogenności. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i w II i III trymestrze może powodować zmniejszenie perfuzji płodowo-łożyskowej oraz zaburzenia u płodu i noworodka, takie jak żółtaczka, zaburzenia elektrolitowe i trombocytopenia. Nie jest zalecany w stanach ciążowych jak obrzęki, nadciśnienie ciążowe czy stan przedrzucawkowy.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie przedkliniczne, diuretyk tiazydowy, hiperkaliemia, inhibitor ACE, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, nadciśnienie ciążowe, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie łożyska, niewydolność nerek, obrzęk ciążowy, opóźnienie kostnienia czaszki, perfuzja płodowo-łożyskowa, samoistne nadciśnienie tętnicze, silna diureza, stan przedrzucawkowy, teratogenność, trombocytopenia, ultrasonografia nerek, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zmniejszenie objętości osocza, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Noliprel Forte 5 mg + 1,25 mg
Noliprel Forte, zawierający peryndopryl (5 mg) i indapamid (1,25 mg), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych uszkodzeń płodu, takich jak zaburzenia czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz toksyczne działania u noworodka (niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia). W pierwszym trymestrze stosowanie peryndoprylu wiąże się z potencjalnym, choć niejednoznacznym, ryzykiem teratogenności, dlatego zaleca się zmianę terapii na leki o lepszym profilu bezpieczeństwa przed planowaną ciążą. Ekspozycja na indapamid w trzecim trymestrze może prowadzić do zmniejszenia objętości osocza, niedokrwienia łożyska i opóźnienia wzrostu płodu, co również uzasadnia unikanie tego leku w ciąży. W przypadku potwierdzenia ciąży u pacjentki stosującej Noliprel Forte, konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i wdrożenie alternatywnej terapii hipotensyjnej oraz monitorowanie płodu za pomocą ultrasonografii nerek i czaszki.
dysfagia, hiperkaliemia, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, lek tiazydowy, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie łożyska, niewydolność nerek, Noliprel Forte, opóźnienie kostnienia czaszki, peryndopryl z argininą, pochodna sulfonamidu, profil bezpieczeństwa, przepływ maciczno-łożyskowy, terapia hipotensyjna, tiazydowy lek moczopędny, ultrasonografia nerek - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Trandolapril Aurobindo 2 mg
Trandolapril Aurobindo 2 mg, jako inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane toksyczne działanie na płód, w tym zaburzenia czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz ryzyko niewydolności nerek, niedociśnienia tętniczego i hiperkaliemii u noworodka. W pierwszym trymestrze stosowanie leku nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. U pacjentek planujących ciążę rekomenduje się zmianę terapii na leki o udokumentowanym bezpieczeństwie w ciąży, a w przypadku potwierdzenia ciąży podczas leczenia trandolaprylem – natychmiastowe odstawienie leku i wprowadzenie alternatywnego leczenia nadciśnienia.
filtracja kłębuszkowa, funkcja nerek płodu, hiperkaliemia, hipoplazja płuc, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, laktacja, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnione kostnienie czaszki, płyn owodniowy, ryzyko teratogenne, schemat terapeutyczny, toksyczność płodowa, trandolapryl, ultrasonografia nerek, wada rozwojowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – RABADA 2,5 mg + 1,25 mg
Lek złożony RABADA, zawierający ramipryl i bisoprolol fumaran, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Stosowanie leku nie jest zalecane w pierwszym trymestrze ciąży, a jest przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód i noworodka. Bisoprolol może powodować zmniejszenie przepływu przez łożysko, co skutkuje opóźnieniem wzrostu płodu, śmiercią wewnątrzmaciczną, poronieniem oraz przedwczesnym porodem, a także hipoglikemią i bradykardią u noworodka. Ramipryl, jako inhibitor ACE, może wywoływać u płodu pogorszenie czynności nerek, małowodzie i opóźnienie kostnienia kości czaszki, a u noworodka niewydolność nerek, niedociśnienie i hiperkaliemię. W przypadku konieczności stosowania bisoprololu w ciąży, zaleca się monitorowanie przepływu przez łożysko, kontrolę rozwoju płodu oraz ścisłą obserwację noworodka w pierwszych dniach życia.
beta-adrenolityk, bisoprololu fumaran, bradykardia, drugi trymestr ciąży, działanie teratogenne, hiperkaliemia, inhibitor ACE, laktacja, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, niedociśnienie, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, opóźnienie wzrostu płodu, pierwszy trymestr ciąży, płodność, przepływ łożyskowy, śmierć wewnątrzmaciczna, ultrasonografia nerek, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Indix Combi 2,5 mg + 0,625 mg
Produkt leczniczy Indix Combi, zawierający 2,5 mg peryndoprylu (inhibitor ACE) oraz 0,625 mg indapamidu (lek tiazydopodobny), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych uszkodzeń płodu, takich jak zaburzenia czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz powikłania u noworodka, w tym niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemię. W pierwszym trymestrze stosowanie peryndoprylu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogenności. Indapamid, mimo ograniczonych danych (poniżej 300 udokumentowanych ciąż), może powodować zmniejszenie objętości osocza, niedokrwienie łożyska i opóźnienie wzrostu płodu przy długotrwałej ekspozycji w trzecim trymestrze. Zaleca się unikanie stosowania Indix Combi w okresie ciąży oraz natychmiastowe przerwanie terapii po jej potwierdzeniu, z wdrożeniem alternatywnego leczenia o ustalonym profilu bezpieczeństwa. W przypadku ekspozycji od drugiego trymestru wskazane jest monitorowanie ultrasonograficzne nerek i czaszki płodu oraz obserwacja noworodka pod kątem niedociśnienia.
hiperkaliemia, hipokaliemia, indapamid, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek tiazydowy, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie łożyska, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, opóźnienie wzrostu płodu, peryndopryl, przepływ maciczno-łożyskowy, sulfonamid, terapia hipotensyjna, teratogenność, tiazydowy lek moczopędny, ultrasonografia nerek, uszkodzenie płodu, zaburzenie czynności nerek, zmniejszenie objętości osocza - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Casaro 16 mg
Leki z grupy antagonistów receptora angiotensyny II (AIIRA), takie jak kandesartan cyleksetylu zawarty w produkcie Casaro, wymagają szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Stosowanie Casaro jest przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane ryzyko toksycznego działania na płód, obejmujące pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. W pierwszym trymestrze stosowanie leku nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. W przypadku potwierdzenia ciąży u pacjentki leczonej Casaro, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie alternatywnego leczenia przeciwnadciśnieniowego o udokumentowanym bezpieczeństwie w ciąży.
antagonista receptora angiotensyny II, ciśnienie tętnicze, czynność nerek płodu, drugi i trzeci trymestr ciąży, działanie niepożądane leku, działanie teratogenne, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kandesartan cyleksetylu, kostnienie czaszki, laktacja, leczenie przeciwnadciśnieniowe, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, pierwszy trymestr ciąży, terapia przeciwnadciśnieniowa, ultrasonografia czaszki, ultrasonografia nerek - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Apoauronarami 5 mg
Ramipryl, inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. W pierwszym trymestrze ciąży lek nie jest zalecany ze względu na potencjalne, choć nie w pełni potwierdzone, ryzyko teratogenne. W drugim i trzecim trymestrze stosowanie ramiprylu jest przeciwwskazane z powodu udokumentowanego ryzyka toksycznego działania na płód i noworodka, w tym pogorszenia czynności nerek, małowodzia, opóźnienia kostnienia czaszki u płodu oraz niewydolności nerek, hipotensji i hiperkaliemii u noworodka. W przypadku rozpoznania ciąży u pacjentki przyjmującej ramipryl, leczenie należy natychmiast przerwać i zastąpić alternatywną terapią hipotensyjną o potwierdzonym bezpieczeństwie w ciąży.
Apoauronarami, działanie teratogenne, hiperkaliemia, hipotonia, inhibitor konwertazy angiotensyny, leczenie hipotensyjne, leczenie przeciwnadciśnieniowe, małowodzie, niewydolność nerek, oliguria, opóźnione kostnienie czaszki, pierwszy trymestr ciąży, profil bezpieczeństwa leku, ramipryl, toksyczne działanie na płód, trzeci trymestr ciąży, ultrasonografia nerek - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Triplixam 10 mg + 2,5 mg + 5 mg
Triplixam, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE), indapamid (tiazydopodobny diuretyk) oraz amlodypinę (antagonista kanału wapniowego), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód, w tym zmniejszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. Stosowanie peryndoprylu w pierwszym trymestrze jest niezalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogenności. W przypadku ekspozycji na inhibitory ACE w późniejszych trymestrach zaleca się wykonanie ultrasonografii nerek i czaszki płodu oraz ścisłą obserwację noworodków pod kątem niewydolności nerek, niedociśnienia tętniczego i hiperkaliemii. Indapamid może powodować zmniejszenie objętości osocza i przepływu maciczno-łożyskowego, co skutkuje ryzykiem niedokrwienia łożyska i opóźnienia wzrostu wewnątrzmacicznego, a także hipoglikemię i małopłytkowość u noworodków. Amlodypina przenika do mleka matki (3–7%, maks. 15% dawki matki), jednak jej wpływ na niemowlęta nie jest w pełni poznany.
amlodypina, antagonista wapnia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, kostnienie czaszki, lek moczopędny tiazydowy, lek tiazydowy, małopłytkowość, małowodzie, nadwrażliwość na sulfonamidy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie łożyska, niewydolność nerek, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, peryndopryl, pierwszy trymestr ciąży, przepływ maciczno-łożyskowy, terapia hipotensyjna, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, trzeci trymestr ciąży, ultrasonografia nerek - Leksykon chorób i schorzeń
Nefropatia cukrzycowa – Diagnostyka i diagnoza
Nefropatia cukrzycowa, będąca główną przyczyną schyłkowej niewydolności nerek w krajach rozwiniętych, dotyka 20-40% pacjentów z cukrzycą typu 1 i 2. Diagnostyka opiera się na wykrywaniu utrzymującej się albuminurii (ACR 30-300 mg/g dla umiarkowanej i >300 mg/g dla ciężkiej albuminurii) w co najmniej dwóch z trzech pomiarów w ciągu 6 miesięcy, ocenie funkcji nerek poprzez eGFR (obliczane wzorem CKD-EPI) oraz badaniu klinicznym, w tym obecności retinopatii cukrzycowej. Wczesne wykrycie jest kluczowe, gdyż objawy pojawiają się dopiero po uszkodzeniu 80-90% nefronów. Zalecane jest coroczne monitorowanie ACR, eGFR oraz ciśnienia tętniczego, z uwzględnieniem wykluczenia czynników fałszywie podwyższających albuminurię (np. infekcje, wysiłek fizyczny, hiperglikemia). W diagnostyce różnicowej pomocne są badania obrazowe (USG, Doppler, CT, MRI) oraz biopsja nerki w przypadkach nietypowych lub wątpliwych.
24-godzinna zbiórka moczu, albuminuria, azot mocznikowy we krwi, biopsja nerki, ciśnienie tętnicze, cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2, cukrzycowa choroba nerek, cystatyna C, makroalbuminuria, mikroalbuminuria, nefropatia cukrzycowa, periostyna, pogrubienie błony podstawnej, powikłanie mikronaczyniowe, przewlekła choroba nerek, retinopatia cukrzycowa, rezonans magnetyczny, schyłkowa niewydolność nerek, stężenie kreatyniny w surowicy, stosunek albuminy do kreatyniny, stwardnienie guzkowe, szacowana filtracja kłębuszkowa, tomografia komputerowa, ultrasonografia nerek, wątrobowe białko wiążące kwasy tłuszczowe, włóknienie śródmiąższowe, wskaźnik albumina/kreatynina w moczu, zanik cewek - Leksykon chorób i schorzeń
Glomerulonefryt – Diagnostyka i diagnoza
Glomerulonefryt to zapalenie kłębuszków nerkowych, które może manifestować się od bezobjawowych zmian w badaniach moczu do ostrej niewydolności nerek. Diagnostyka opiera się na kompleksowej ocenie klinicznej, badaniach laboratoryjnych moczu (obecność erytrocytów, wałeczków czerwonokrwinkowych, białkomocz, leukocyturia) oraz krwi (kreatynina, BUN, eGFR, morfologia, profil lipidowy, dopełniacz C3 i C4, przeciwciała ANCA, anty-GBM, ANA, ASO). Badania obrazowe, takie jak ultrasonografia, tomografia komputerowa i rzadziej MRI, służą ocenie struktury nerek i wykluczeniu innych patologii. Biopsja nerki pozostaje złotym standardem diagnostycznym, umożliwiając określenie typu histologicznego (np. błoniasto-rozplemowy, mezangialno-rozplemowy, ogniskowy i segmentalny), stopnia aktywności zapalenia oraz włóknienia, co jest kluczowe dla rokowania i wyboru terapii. Wskazania do biopsji obejmują m.in. zespół nerczycowy z białkomoczem >3,5 g/dobę, szybko postępującą niewydolność nerek oraz nietypowy przebieg kliniczny.
amyloidoza nerek, badanie ogólne moczu, białkomocz, biopsja nerki, dobowa zbiórka moczu, filtracja kłębuszkowa, glomerulonefryt, leukocyturia, mikroskopia elektronowa, mikroskopia immunofluorescencyjna, mikroskopia świetlna, morfologia krwi, nefropatia błoniasta, nefropatia cukrzycowa, nefropatia IgA, nefropatia nadciśnieniowa, nefropatia toczniowa, ostra niewydolność nerek, poinfekcyjny glomerulonefryt, przeciwciała ANA, przeciwciała ANCA, przewlekła choroba nerek, rezonans magnetyczny, schyłkowa niewydolność nerek, szpiczak mnogi, szybko postępujący glomerulonefryt, tomografia komputerowa, układ dopełniacza, ultrasonografia nerek, wskaźnik albumina/kreatynina, wskaźnik białko/kreatynina, zespół Goodpasture’a, zespół nerczycowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ramve 2,5 mg 2,5 mg
Stosowanie ramiprylu (Ramve 2,5 mg), inhibitora konwertazy angiotensyny (ACE), w okresie ciąży wiąże się z istotnym ryzykiem dla płodu i noworodka. Lek nie jest zalecany w pierwszym trymestrze ciąży ze względu na potencjalne, choć niejednoznaczne, ryzyko teratogenne, a jest bezwzględnie przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze. Długotrwała ekspozycja w tych okresach może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak pogorszenie czynności nerek płodu, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz u noworodków: niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemia. W przypadku ekspozycji od drugiego trymestru zaleca się diagnostykę ultrasonograficzną nerek i czaszki płodu oraz ścisłe monitorowanie noworodka pod kątem niedociśnienia, skąpomoczu i zaburzeń elektrolitowych.
diureza, działanie teratogenne, elektrolity, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, laktacja, leczenie hipotensyjne, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, profil bezpieczeństwa, ramipryl, skąpomocz, trymestr ciąży, ultrasonografia czaszki, ultrasonografia nerek, wada rozwojowa płodu, zaburzenie kostnienia - Leksykon chorób i schorzeń
Infekcja dróg moczowych – Diagnostyka i diagnoza
Infekcja dróg moczowych (UTI) jest jedną z najczęstszych infekcji bakteryjnych w praktyce klinicznej, wymagającą szybkiej i precyzyjnej diagnostyki w celu zapobiegania powikłaniom, takim jak uszkodzenie nerek. Diagnostyka opiera się na ocenie klinicznej objawów (dysuria, częstomocz, ból podbrzusza) oraz badaniach laboratoryjnych, w tym badaniu ogólnym moczu i posiewie. Test paskowy wykazuje czułość 75% i swoistość 82%, a próg diagnostyczny w posiewie moczu wynosi >1000 CFU/ml dla kobiet i mężczyzn, zgodnie z wytycznymi AUA i IDSA. Posiew moczu jest złotym standardem, szczególnie wskazanym u pacjentów z powikłanymi, nawracającymi UTI, immunosupresją, czy po instrumentacji dróg moczowych. Prawidłowe pobranie próbki (np. ze środkowego strumienia) jest kluczowe dla wiarygodności wyników.
antybiotykoterapia, badanie ogólne moczu, bakteriuria, biomarkery zapalne, cewnikowanie, cystoskopia, cystouretrografia mikcyjna, częstomocz, delirium, dysuria, Escherichia coli, esteraza leukocytarna, infekcja dróg moczowych, jednostki tworzące kolonie, kamica nerkowa, krwiomocz, odmiedniczkowe zapalenie nerek, parcie na mocz, posiew moczu, rezonans magnetyczny, śródmiąższowe zapalenie pęcherza, test paskowy, tkliwość nadłonowa, tomografia komputerowa, ultrasonografia nerek, urografia, uszkodzenie nerek, zakażenie bakteryjne, zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie pęcherza moczowego, zarządzanie antybiotykoterapią - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Telmizek 40 mg
Telmisartan (Telmizek 40 mg, 80 mg) jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych działań toksycznych dla płodu, takich jak pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki, co może prowadzić do zaburzeń rozwoju OUN. W pierwszym trymestrze stosowanie telmisartanu nie jest zalecane z powodu braku wystarczających danych klinicznych oraz podejrzenia ryzyka teratogennego podobnego do inhibitorów ACE. Po potwierdzeniu ciąży leczenie należy natychmiast przerwać i rozważyć alternatywne leki hipotensyjne o udokumentowanym bezpieczeństwie. W przypadku ekspozycji płodu od II trymestru konieczne jest monitorowanie ultrasonograficzne nerek i czaszki płodu oraz ścisła obserwacja noworodka pod kątem niedociśnienia tętniczego, niewydolności nerek i hiperkaliemii.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie przedkliniczne, ciśnienie tętnicze, dializoterapia, dysfagia, działanie teratogenne, elektrolity, filtracja kłębuszkowa, hiperkaliemia, inhibitor ACE, leczenie hipotensyjne, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, ośrodkowy układ nerwowy, pierwszy trymestr ciąży, przewlekła choroba nerek, telmisartan, Telmizek, toksyczność reprodukcyjna, ultrasonografia nerek - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Telmisartan EGIS 80 mg
Telmisartan, jako antagonista receptora angiotensyny II, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowaną toksyczność dla płodu, obejmującą pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. W pierwszym trymestrze stosowanie telmisartanu nie jest zalecane, mimo braku jednoznacznych danych epidemiologicznych dotyczących teratogenności, co wynika z analogii do inhibitorów ACE. W przypadku ekspozycji na telmisartan od drugiego trymestru konieczne jest wykonanie badania ultrasonograficznego nerek i czaszki płodu. Po porodzie noworodki wymagają ścisłej obserwacji pod kątem niedociśnienia tętniczego, niewydolności nerek oraz hiperkaliemii. Przed planowaniem ciąży oraz w okresie laktacji zaleca się zmianę terapii na leki przeciwnadciśnieniowe o lepszym profilu bezpieczeństwa, gdyż telmisartan nie jest zalecany w czasie karmienia piersią z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie przedkliniczne, działanie teratogenne, hiperkaliemia, inhibitor ACE, karmienie piersią, laktacja, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, pierwszy trymestr, płyn owodniowy, profil bezpieczeństwa, telmisartan, toksyczność reprodukcyjna, trymestr ciąży, ultrasonografia nerek, wiek rozrodczy, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Enarenal 20 mg
Enarenal, zawierający enalaprylu maleinian w dawkach 5 mg, 10 mg lub 20 mg, jest inhibitorem ACE, którego stosowanie u kobiet w ciąży wymaga szczególnej ostrożności. Lek nie jest zalecany w I trymestrze ciąży, a jego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane w II i III trymestrze ze względu na ryzyko fetotoksyczności, w tym małowodzia, przykurczy kończyn, deformacji twarzoczaszki, hipoplazji płuc, opóźnienia kostnienia czaszki oraz pogorszenia czynności nerek płodu. U noworodków narażonych na enalapryl w II i III trymestrze mogą wystąpić niewydolność nerek, niedociśnienie oraz hiperkaliemia. W przypadku rozpoznania ciąży u pacjentki leczonej Enarenalem, terapia powinna być natychmiast przerwana, a pacjentka skierowana na ultrasonograficzne badania czynności nerek i czaszki płodu.
deformacja twarzoczaszki, drugi i trzeci trymestr ciąży, enalaprylu maleinian, fetotoksyczność, funkcja nerek, hiperkaliemia, hipoplazja płuc, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, leczenie przeciwnadciśnieniowe, małowodzie, niedociśnienie, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, pierwszy trymestr ciąży, przykurcz kończyn, układ sercowo-naczyniowy, ultrasonografia czaszki, ultrasonografia nerek, wcześniak - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Vidotin 4 mg
Produkt leczniczy Vidotin, zawierający peryndopryl z tert-butyloaminą, jest inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE) o istotnych ograniczeniach w stosowaniu u kobiet w ciąży. Stosowanie leku jest przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych powikłań płodowych, takich jak pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia kości czaszki. Ekspozycja na peryndopryl w tych okresach może prowadzić do niewydolności nerek, niedociśnienia tętniczego oraz hiperkaliemii u noworodków. W przypadku stwierdzenia ciąży u pacjentki przyjmującej Vidotin, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie alternatywnego leczenia przeciwnadciśnieniowego o udokumentowanym bezpieczeństwie w ciąży. Zaleca się również wykonanie szczegółowej diagnostyki ultrasonograficznej nerek i czaszki płodu w celu oceny ewentualnych nieprawidłowości.
czynność nerek, działanie teratogenne, funkcja nerek, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kostnienie kości czaszki, leczenie hipotensyjne, leczenie przeciwnadciśnieniowe, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, parametry życiowe, peryndopryl, poziom elektrolitów, ultrasonografia nerek, wada rozwojowa płodu - Leksykon chorób i schorzeń
Złośliwość guzowata – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Złośliwość guzowata (TSC) to genetyczne schorzenie charakteryzujące się powstawaniem łagodnych guzów hamartoma w wielu narządach, w tym mózgu, sercu, nerkach, skórze, płucach i oczach. Objawy są heterogenne i obejmują m.in. padaczkę, zaburzenia poznawcze oraz zmiany skórne. Diagnostyka i leczenie wymagają wielodyscyplinarnego podejścia z udziałem neurologów, nefrologów, dermatologów, kardiologów, pulmonologów, okulistów, genetyków oraz specjalistów rehabilitacji i pielęgniarstwa. Kluczowe jest regularne monitorowanie, obejmujące badania obrazowe (MRI mózgu, CT płuc, USG nerek, ECHO serca), badania okulistyczne i genetyczne, wykonywane co 1-3 lata w zależności od wieku i nasilenia objawów. Terapia obejmuje inhibitory mTOR (ewerolimus, sirolimus) stosowane m.in. w leczeniu gwiaździaków podwyściółkowych olbrzymiokomórkowych (SEGA) i naczyniakomięśniaków nerek, leki przeciwpadaczkowe (np. wigabatryna), leki przeciwnadciśnieniowe oraz miejscowe inhibitory mTOR na zmiany skórne. Wskazane są także interwencje chirurgiczne i niefarmakologiczne, takie jak terapia zajęciowa, fizyczna, logopedyczna, dieta ketogeniczna (proporcje tłuszczów do białek i węglowodanów 2:1 do 4:1) oraz stymulacje nerwu błędnego (VNS), neuronalna reagująca (RNS) i głęboka stymulacja mózgu (DBS).
centrum doskonałości, dermatolog, dieta ketogeniczna, echokardiogram, elektrokardiogram, embolizacja tętnicza, ewerolimus, genetyk, głęboka stymulacja mózgu, gwiaździak podwyściółkowy olbrzymiokomórkowy, inhibitor ACE, inhibitor mTOR, kardiolog, koordynator opieki, laserowa terapia termiczna śródmiąższowa, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpadaczkowy, naczyniakomięśniak nerki, naczyniakowłókniak, nefrolog, neurochirurg, neurolog dziecięcy, neuropsycholog, okulista, padaczka, podejście wielodyscyplinarne, pulmonolog, radiolog, rezonans magnetyczny, sirolimus, stymulacja nerwu błędnego, terapeuta zajęciowy, terapia laserowa, tomografia komputerowa, trudność w uczeniu się, ultrasonografia nerek, wigabatryna, wodogłowie, zaburzenie interakcji społecznej, zaburzenie mowy i języka, zaburzenie poznawcze, zespół wielodyscyplinarny, złośliwość guzowata - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods 5 mg + 160 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods, zawierający amlodypinę, walsartan i hydrochlorotiazyd, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na toksyczne działanie walsartanu na płód, w tym ryzyko pogorszenia czynności nerek, małowodzia, opóźnienia kostnienia czaszki oraz powikłań u noworodka takich jak niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemia. W pierwszym trymestrze stosowanie jest niezalecane, głównie z powodu walsartanu i ograniczonych danych dotyczących hydrochlorotiazydu. Amlodypinę można stosować w ciąży jedynie, gdy brak jest bezpieczniejszej alternatywy, a korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. W przypadku ekspozycji na walsartan w II i III trymestrze zaleca się badanie USG nerek i czaszki płodu oraz ścisłą obserwację noworodka pod kątem niedociśnienia tętniczego.
antagonista kanału wapniowego, antagonista receptora angiotensyny II, diureza, hamowanie laktacji, hiperkaliemia, małopłytkowość, małowodzie, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, perfuzja płodowo-łożyskowa, przenikanie do mleka, ryzyko teratogenne, toksyczność płodowa, trzeci trymestr ciąży, ultrasonografia nerek, zaburzenia elektrolitowe, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Aramlessa 5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Aramlessa, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz podczas karmienia piersią. Stosowanie leku jest przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane toksyczne działanie peryndoprylu na płód i noworodka, takie jak zmniejszona czynność nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki, a także niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemia u noworodków. W pierwszym trymestrze stosowanie peryndoprylu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka wad wrodzonych. W przypadku rozpoznania ciąży leczenie inhibitorami ACE należy natychmiast przerwać i rozważyć alternatywną terapię. Amlodypina może być stosowana w ciąży jedynie, gdy korzyści przewyższają ryzyko, a bezpieczniejsze opcje są niedostępne.
amlodypina, antagonista wapnia, ciąża, działanie niepożądane, działanie teratogenne, hiperkaliemia, inhibitor ACE, karmienie piersią, kostnienie czaszki, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, peryndopryl z argininą, pierwszy trymestr ciąży, terapia hipotensyjna, toksyczność reprodukcyjna, trymestr ciąży, ultrasonografia nerek, wada wrodzona - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Amlessa 4 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Amlessa, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Stosowanie Amlessy jest przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych u płodu, takich jak zaburzenia czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz toksyczność noworodkowa (niewydolność nerek, niedociśnienie, hiperkaliemia). W pierwszym trymestrze stosowanie inhibitora ACE nie jest zalecane, a w przypadku potwierdzenia ciąży leczenie należy natychmiast przerwać i rozważyć alternatywną terapię. Amlodypina, choć nie wykazuje jednoznacznych dowodów na teratogenność u ludzi, może wiązać się z ryzykiem przedłużonego porodu i powinna być stosowana wyłącznie, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko.
amlodypina, antagonista wapnia, badanie ultrasonograficzne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, hiperkaliemia, inhibitor ACE, laktacja, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, peryndopryl, płodność, terapia hipotensyjna, teratogenny, ultrasonografia nerek, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Prestarium 2,5 mg 2,5 mg
Inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE), takie jak peryndopryl zawarty w preparacie Prestarium 2,5 mg, są przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane działanie teratogenne i toksyczne na płód oraz noworodka. W pierwszym trymestrze stosowanie tych leków nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. U pacjentek planujących ciążę konieczna jest zmiana terapii na leki o ustalonym profilu bezpieczeństwa przed poczęciem. W przypadku rozpoznania ciąży podczas leczenia Prestarium 2,5 mg, lek należy natychmiast odstawić i w razie potrzeby wdrożyć alternatywną terapię hipotensyjną. Ekspozycja na peryndopryl w II i III trymestrze może prowadzić do osłabienia czynności nerek płodu, małowodzia, opóźnienia kostnienia czaszki, a u noworodka do niewydolności nerek, niedociśnienia i hiperkaliemii.
czynność nerek płodu, hiperkaliemia, inhibitor ACE, karmienie piersią, małowodzie, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, peryndopryl, peryndopryl z argininą, pierwszy trymestr ciąży, płodność, Prestarium, ryzyko teratogenne, terapia hipotensyjna, terapia przeciwnadciśnieniowa, toksyczność płodowa, trymestr ciąży, ultrasonografia nerek - Leksykon chorób i schorzeń
Przewlekła choroba nerek – Diagnostyka i diagnoza
Przewlekła choroba nerek (PChN) definiowana jest jako utrzymujące się ponad 3 miesiące uszkodzenie nerek lub obniżenie ich funkcji, potwierdzone obniżonym eGFR (< 60 ml/min/1,73 m²) i/lub albuminurią (uACR ≥ 30 mg/g). Diagnostyka opiera się na łącznej ocenie eGFR, obliczanej najczęściej wzorem CKD-EPI, oraz wskaźniku albumina/kreatynina w moczu (uACR), co pozwala na precyzyjne określenie stadium choroby według klasyfikacji KDIGO (G1-G5 i A1-A3). Wczesne stadia PChN przebiegają bezobjawowo, dlatego badania przesiewowe są szczególnie zalecane u pacjentów z grup ryzyka, takich jak osoby z cukrzycą, nadciśnieniem tętniczym, chorobami sercowo-naczyniowymi, otyłością, wiekiem > 60 lat czy z wywiadem rodzinnym chorób nerek. Regularne monitorowanie eGFR i albuminurii umożliwia ocenę progresji choroby i wdrożenie odpowiedniego leczenia, co jest kluczowe dla spowolnienia postępu PChN i zmniejszenia ryzyka powikłań sercowo-naczyniowych.
albuminuria, białkomocz, biopsja nerki, cystatyna C, dializoterapia, hipoalbuminemia, inhibitor ACE, kłębuszkowe zapalenie nerek, kreatynina w surowicy, leczenie nerkozastępcze, mocznik, nadciśnienie tętnicze, ostre uszkodzenie nerek, przewlekła choroba nerek, rezonans magnetyczny, równanie ryzyka niewydolności nerek, równowaga kwasowo-zasadowa, śródmiąższowe zapalenie nerek, tomografia komputerowa, ultrasonografia nerek, ultrasonografia z kontrastem, włóknienie nerek, wskaźnik albumina/kreatynina w moczu, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, zespół nerczycowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Captopril Jelfa 50 mg
Kaptopril, jako inhibitor ACE, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane toksyczne działanie na płód, w tym zaburzenia czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia kości czaszki. W pierwszym trymestrze stosowanie kaptoprilu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. W przypadku potwierdzenia ciąży u pacjentki przyjmującej kaptopril, konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku i wdrożenie alternatywnej terapii przeciwnadciśnieniowej o ustalonym profilu bezpieczeństwa. Monitorowanie płodu powinno obejmować badania ultrasonograficzne nerek i czaszki, a noworodki powinny być poddane ścisłej kontroli parametrów hemodynamicznych, zwłaszcza ciśnienia tętniczego, w celu wczesnego wykrycia niedociśnienia, hiperkaliemii oraz niewydolności nerek.
działanie teratogenne, ekspozycja na leki, funkcja nerek, gospodarka wodno-elektrolitowa, hiperkaliemia, inhibitor ACE, małowodzie, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, przenikanie do mleka, układ sercowo-naczyniowy, ultrasonografia nerek, zaburzenia rytmu serca