cewnik nefrostomijny
Cewnik nefrostomijny to medyczne urządzenie drenujące stosowane w celu odprowadzenia moczu bezpośrednio z miedniczki nerkowej na zewnątrz organizmu. Zabieg założenia cewnika nefrostomijnego (nefrostomia) wykonuje się przezskórnie pod kontrolą USG lub fluoroskopii.
Wskazania do założenia cewnika nefrostomijnego obejmują przede wszystkim odbarczenie zastoju moczu w układzie kielichowo-miedniczkowym, spowodowanego niedrożnością dróg moczowych (np. przez kamień, guz lub zwężenie moczowodu). Nefrostomia stosowana jest również w przypadkach przetok moczowych, przed zabiegami urologicznymi oraz w sytuacjach, gdy standardowe metody drenażu dróg moczowych są niemożliwe.
Cewniki nefrostomijne występują w różnych rozmiarach (najczęściej 8-14F) i mogą być wykonane z różnych materiałów (silikon, poliuretan). Są one wyposażone w mechanizm zapobiegający wysunięciu się z układu kielichowo-miedniczkowego, najczęściej w postaci balonu lub pętli typu „pigtail”. Powikłania związane z nefrostomią obejmują krwawienie, infekcję, uszkodzenie sąsiednich narządów oraz wysunięcie lub niedrożność cewnika.
Pacjenci z założonym cewnikiem nefrostomijnym wymagają regularnej wymiany cewnika (zazwyczaj co 1-3 miesiące), obserwacji pod kątem powikłań oraz edukacji w zakresie pielęgnacji miejsca wprowadzenia cewnika. Nefrostomia może być rozwiązaniem tymczasowym do czasu leczenia definitywnego lub długoterminowym w przypadku nieodwracalnej niedrożności dróg moczowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Hydronephrosis to po polsku „hydronefroza”. – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Hydronefroza to poszerzenie układu kielichowo-miedniczkowego nerki spowodowane przeszkodą w odpływie moczu lub refluksem pęcherzowo-moczowodowym, prowadzące do obrzęku i potencjalnego uszkodzenia miąższu nerkowego. Może mieć charakter jednostronny lub obustronny i występować w każdym wieku, w tym u noworodków, gdzie często wykrywana jest prenatalnie. Diagnostyka opiera się głównie na ultrasonografii, która pozwala ocenić stopień poszerzenia (klasyfikowany od łagodnego – stopień 1-2, przez umiarkowany – stopień 3, do ciężkiego – stopień 4), a także na badaniach uzupełniających takich jak VCUG, scyntygrafia, CT czy MRI. Leczenie zależy od przyczyny i nasilenia, obejmując obserwację, profilaktykę zakażeń, drenaż moczu (cewnik Foley’a, nefrostomia, stent moczowodowy) oraz interwencje chirurgiczne (np. pieloplastyka, usunięcie kamieni, reimplantacja moczowodu). W przypadku niemowląt z hydronefrozą prenatalną często stosuje się zachowawcze postępowanie z regularnym monitorowaniem ultrasonograficznym i profilaktyką antybiotykową.
antybiotykoterapia, ból lędźwiowy, cewnik nefrostomijny, cystouretrografia mikcyjna, dyzuria, hydronefroza prenatalna, kamica nerkowa, krwiomocz, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, pieloplastyka, połączenie miedniczkowo-moczowodowe, przerost prostaty, refluks pęcherzowo-moczowodowy, reimplantacja moczowodu, scyntygrafia nerek, stent moczowodowy, tomografia komputerowa, układ kielichowo-miedniczkowy, układ zbiorczy nerki, ultrasonografia nerek, uszkodzenie nerek, zakażenie układu moczowego, zastawka cewki tylnej, zwężenie moczowodu - Leksykon chorób i schorzeń
Kamica nerkowa – Leczenie
Kamica nerkowa to schorzenie charakteryzujące się tworzeniem złogów mineralnych w układzie moczowym, a leczenie jest dostosowane indywidualnie do pacjenta, uwzględniając rozmiar, lokalizację i skład kamienia oraz nasilenie objawów. Kamienie o średnicy poniżej 4-5 mm często przechodzą samoistnie, co umożliwia leczenie zachowawcze obejmujące nawodnienie (2-3 litry płynów dziennie, generujące około 2,5 litra moczu), farmakoterapię przeciwbólową (NLPZ, paracetamol, opioidy) oraz stosowanie alfa-adrenolityków (np. tamsulosyna 0,4 mg/dzień) w celu ułatwienia wydalania kamieni o średnicy 5-10 mm. W przypadku większych kamieni (>5-7 mm) lub powikłań takich jak silny ból, zakażenie czy blokada układu moczowego, wskazane są procedury inwazyjne: ESWL (skuteczność 50-75% dla kamieni <10 mm), ureteroskopia z litotrypsją laserową (skuteczność >95%) oraz przezskórna nefrolitotomia (PCNL) dla kamieni >2 cm. W rzadkich przypadkach stosuje się chirurgię otwartą lub laparoskopową.
allopurynol, cewnik nefrostomijny, cytrynian potasu, D-penicylamina, diuretyk tiazydowy, fosforan magnezowo-amonowy, fosforan wapnia, hiperkalciuria, inhibitor ureazy, kamica nerkowa, kamień cystynowy, kamień struwitowy, kamień wapniowy, kamień z kwasu moczowego, laser holmowy, lek alfa-adrenolityczny, litotrypsja zewnątrzustrojowa, nadczynność przytarczyc, niesteroidowy lek przeciwzapalny, przezskórna nefrolitotomia, szczawian wapnia, tamsulosyna, terapia ekspulsyjna, tomografia komputerowa, ureteroskopia, złóg mineralny