białaczka T-komórkowa

Białaczka T-komórkowa to nowotwór hematologiczny wywodzący się z prekursorowych lub dojrzałych limfocytów T. Charakteryzuje się niekontrolowanym namnażaniem się nieprawidłowych limfocytów T w szpiku kostnym, krwi obwodowej oraz tkankach limfatycznych, co prowadzi do zaburzenia prawidłowej hematopoezy.

Do głównych postaci białaczek T-komórkowych należą: ostra białaczka limfoblastyczna T-komórkowa (T-ALL), białaczka/chłoniak T-komórkowy dorosłych (ATLL), białaczka prolimfocytowa T-komórkowa (T-PLL) oraz białaczki z dojrzałych komórek T o przebiegu przewlekłym. Objawy kliniczne mogą obejmować powiększenie węzłów chłonnych, hepatosplenomegalię, zmiany skórne, gorączkę, nocne poty oraz utratę masy ciała.

Diagnostyka białaczek T-komórkowych opiera się na badaniach morfologicznych krwi obwodowej i szpiku kostnego, cytometrii przepływowej, badaniach cytogenetycznych oraz molekularnych. Leczenie zależy od podtypu białaczki i obejmuje intensywną chemioterapię, przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych, a w niektórych przypadkach stosowanie nowych terapii celowanych i immunoterapii.

Rokowanie w białaczkach T-komórkowych jest zróżnicowane i zależy od podtypu choroby, wieku pacjenta, obecności niekorzystnych aberracji chromosomowych, choroby resztkowej po leczeniu indukcyjnym oraz ogólnego stanu klinicznego chorego. Niektóre postacie, jak ATLL związana z zakażeniem HTLV-1, charakteryzują się szczególnie agresywnym przebiegiem i niekorzystnym rokowaniem.

Powiązane wpisy

  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl