wynaczynienie środka kontrastowego

Wynaczynienie środka kontrastowego to powikłanie występujące podczas badań obrazowych z użyciem dożylnych środków kontrastowych, polegające na przedostaniu się kontrastu poza naczynie żylne do tkanek otaczających.

Najczęściej występuje podczas wstrzyknięć kontrastu pod wysokim ciśnieniem przez automatyczne wstrzykiwacze, szczególnie przy użyciu cewników o małej średnicy lub przy nieprawidłowym umiejscowieniu wkłucia. Czynnikami ryzyka są m.in. zaburzenia naczyniowe, podeszły wiek pacjenta oraz wielokrotne próby kaniulacji.

Kliniczne objawy wynaczynienia obejmują ból, pieczenie, obrzęk i zaczerwienienie w miejscu wkłucia. W większości przypadków powikłanie ma charakter łagodny i ustępuje samoistnie. Jednak rzadko mogą wystąpić poważniejsze konsekwencje, takie jak martwica tkanek, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych czy uszkodzenie nerwów.

Postępowanie w przypadku wynaczynienia środka kontrastowego obejmuje przerwanie iniekcji, uniesienie kończyny, zastosowanie zimnych lub ciepłych okładów (w zależności od rodzaju kontrastu) oraz monitorowanie miejsca wynaczynienia. W cięższych przypadkach może być konieczna konsultacja chirurgiczna.

Profilaktyka wynaczynienia polega na prawidłowej technice kaniulacji, stosowaniu odpowiedniego dostępu żylnego, sprawdzeniu jego drożności przed podaniem kontrastu oraz odpowiednim szkoleniu personelu medycznego.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl